Διαβάστε τη Σελίδα 323 του Κορανίου

وَكَمْ قَصَمْنَا مِن قَرْيَةٍۢ كَانَتْ ظَالِمَةًۭ وَأَنشَأْنَا بَعْدَهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ ﴿١١﴾

Πόσες άδικες πόλεις καταστρέψαμε, και δημιουργήσαμε μετά απ' αυτές άλλους λαούς!

فَلَمَّآ أَحَسُّوا۟ بَأْسَنَآ إِذَا هُم مِّنْهَا يَرْكُضُونَ ﴿١٢﴾

Όταν είδαν την τιμωρία Μας, άρχισαν να τρέχουν μακριά απ' αυτήν (την πόλη τους).

لَا تَرْكُضُوا۟ وَٱرْجِعُوٓا۟ إِلَىٰ مَآ أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَـٰكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْـَٔلُونَ ﴿١٣﴾

(Αλλά οι Άγγελοι τους φώναξαν σαρκαστικά): «Μην τρέχετε, αλλά επιστρέψτε στις απολαύσεις σας και στις κατοικίες σας, ίσως να σας ζητήσουν (οι άνθρωποι κάτι, όπως όταν ήσασταν πριν, που είχατε πλούτη, εξουσία και δύναμη).»

قَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ﴿١٤﴾

Είπαν (οι άδικοι): «Αλίμονό μας! Πράγματι, ήμασταν άδικοι (με την απιστία μας)!»

فَمَا زَالَت تِّلْكَ دَعْوَىٰهُمْ حَتَّىٰ جَعَلْنَـٰهُمْ حَصِيدًا خَـٰمِدِينَ ﴿١٥﴾

Δε σταμάτησε αυτή να είναι η κραυγή τους έως ότου τους κάναμε σαν θερισμένα φυτά, (νεκρούς) χωρίς κίνηση.

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَآءَ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَـٰعِبِينَ ﴿١٦﴾

Πράγματι, δε δημιουργήσαμε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους για διασκέδαση (ή άσκοπα, αλλά είναι μία ένδειξη της Δύναμής Μας).

لَوْ أَرَدْنَآ أَن نَّتَّخِذَ لَهْوًۭا لَّٱتَّخَذْنَـٰهُ مِن لَّدُنَّآ إِن كُنَّا فَـٰعِلِينَ ﴿١٧﴾

Αν θέλαμε να είχαμε μία διασκέδαση (όπως το να είχαμε μία σύζυγο ή έναν γιο), θα την είχαμε πάρει από ό,τι έχουμε (και όχι από ό,τι έχετε στη γη), και ποτέ δε θα το κάναμε αυτό (αφού κάτι τέτοιο αποτελεί μία ατέλεια, η οποία δεν ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπειά Μας).

بَلْ نَقْذِفُ بِٱلْحَقِّ عَلَى ٱلْبَـٰطِلِ فَيَدْمَغُهُۥ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌۭ ۚ وَلَكُمُ ٱلْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ ﴿١٨﴾

Όχι (δεν ισχύει αυτό που ισχυρίζονται, ότι ο Αλλάχ απέκτησε έναν γιο ή μία σύζυγο), αλλά πράγματι, ρίχνουμε την αλήθεια πάνω στην πλάνη, και έτσι την συνθλίβει (και την καταστρέφει), και έτσι (η πλάνη) φεύγει (χαμένη). Αλίμονο σε σας (που ισχυρίζεστε κάτι τέτοιο) για όσα περιγράφετε ψευδώς!

وَلَهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَمَنْ عِندَهُۥ لَا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِۦ وَلَا يَسْتَحْسِرُونَ ﴿١٩﴾

Σ' Αυτόν ανήκουν όλοι όσοι είναι στους ουρανούς και στη γη. Αυτοί που βρίσκονται κοντά του (δηλ. οι Άγγελοι) δε γίνονται ποτέ αλαζονικοί απέναντι στη λατρεία Του, ούτε κουράζονται (ούτε βαριούνται απ' αυτήν) ποτέ.

يُسَبِّحُونَ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ لَا يَفْتُرُونَ ﴿٢٠﴾

Τον δοξάζουν μέρα και νύχτα, χωρίς να κουράζονται (ή να βαριούνται).

أَمِ ٱتَّخَذُوٓا۟ ءَالِهَةًۭ مِّنَ ٱلْأَرْضِ هُمْ يُنشِرُونَ ﴿٢١﴾

Ή μήπως πήραν (οι ειδωλολάτρες για λατρεία) θεούς από τη γη, που μπορούν να αναστήσουν τους νεκρούς;

لَوْ كَانَ فِيهِمَآ ءَالِهَةٌ إِلَّا ٱللَّهُ لَفَسَدَتَا ۚ فَسُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿٢٢﴾

Αν υπήρχαν σ' αυτούς (τους ουρανούς και τη γη) άλλοι θεοί εκτός από τον Αλλάχ, θα είχαν (οι ουρανοί και η γη) χαθεί (και το σύστημά τους θα είχε καταρρεύσει, λόγω της σύγκρουσης μεταξύ των θεών, και λόγω του ότι ο καθένας τους θα ήθελε το μερίδιό του). Δόξα στον Αλλάχ, τον Κύριο του Θρόνου, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (ψευδώς, από ατέλειες).

لَا يُسْـَٔلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَهُمْ يُسْـَٔلُونَ ﴿٢٣﴾

Δεν κρίνεται για ό,τι κάνει, αλλά αυτοί θα κριθούν!

أَمِ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةًۭ ۖ قُلْ هَاتُوا۟ بُرْهَـٰنَكُمْ ۖ هَـٰذَا ذِكْرُ مَن مَّعِىَ وَذِكْرُ مَن قَبْلِى ۗ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ٱلْحَقَّ ۖ فَهُم مُّعْرِضُونَ ﴿٢٤﴾

Ή πήραν (οι ειδωλολάτρες για λατρεία) άλλους θεούς εκτός Αυτού; Πες (ω, Προφήτη): «Φέρτε την απόδειξή σας! Αυτό το Κορ’άν που στάλθηκε σε μένα, και τα Θεία Βιβλία που στάλθηκαν στους Αγγελιαφόρους πριν από μένα (δεν περιείχαν καμία απόδειξη γι' αυτό που ισχυρίζεστε ψευδώς)!» Ωστόσο, οι περισσότεροι εξ’ αυτών (των ειδωλολατρών) δε γνωρίζουν την αλήθεια (αλλά στηρίζονται στην πλάνη), και έτσι απομακρύνονται (από την αλήθεια).