Διαβάστε τη Σελίδα 378 του Κορανίου

وَجَحَدُوا۟ بِهَا وَٱسْتَيْقَنَتْهَآ أَنفُسُهُمْ ظُلْمًۭا وَعُلُوًّۭا ۚ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿١٤﴾

Και τα διέψευσαν (τα Σημάδια Μας) άδικα και αλαζονικά, ενώ ήταν βέβαιοι μέσα τους ότι είναι η αλήθεια. Κοίτα λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ) πώς ήταν η κατάληξη εκείνων που σκόρπιζαν το κακό στη γη.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا دَاوُۥدَ وَسُلَيْمَـٰنَ عِلْمًۭا ۖ وَقَالَا ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِيرٍۢ مِّنْ عِبَادِهِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٥﴾

Πράγματι, δώσαμε γνώση στον Δαβίδ και στον Σολομώντα. Είπαν: «Όλος ο έπαινος και όλη η δόξα ανήκουν στον Αλλάχ, που μας ευνόησε πάνω από πολλούς από τους πιστούς δούλους Του.»

وَوَرِثَ سُلَيْمَـٰنُ دَاوُۥدَ ۖ وَقَالَ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ عُلِّمْنَا مَنطِقَ ٱلطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِن كُلِّ شَىْءٍ ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَضْلُ ٱلْمُبِينُ ﴿١٦﴾

Ο Σολομώντας διαδέχθηκε τον Δαβίδ και είπε: «Ω, άνθρωποι! Διδαχθήκαμε την κατανόηση των λόγων των πτηνών, και μας δόθηκαν από όλα τα μέσα (δύναμης και βασιλείου). Πράγματι, αυτή είναι η ξεκάθαρη εύνοια.»

وَحُشِرَ لِسُلَيْمَـٰنَ جُنُودُهُۥ مِنَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ وَٱلطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ ﴿١٧﴾

Συγκεντρώθηκαν μπροστά στον Σολομώντα, οι στρατιές του από τα τζινν, τους ανθρώπους και τα πουλιά, και όλοι είχαν σταθεί σε τάξη.

حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَوْا۟ عَلَىٰ وَادِ ٱلنَّمْلِ قَالَتْ نَمْلَةٌۭ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّمْلُ ٱدْخُلُوا۟ مَسَـٰكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَـٰنُ وَجُنُودُهُۥ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿١٨﴾

Ώσπου όταν έφτασαν στην κοιλάδα των μυρμηγκιών, ένα μυρμήγκι είπε: «Ω, μυρμήγκια! Μπείτε στις κατοικίες σας, για να μην σας σπάσουν (και να συντρίψουν) ο Σολομώντας και οι στρατιές του χωρίς να το καταλάβουν.»

فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًۭا مِّن قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِىٓ أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَىَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَـٰلِحًۭا تَرْضَىٰهُ وَأَدْخِلْنِى بِرَحْمَتِكَ فِى عِبَادِكَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٩﴾

Έτσι, (ο Σολομώντας) χαμογέλασε και γέλασε (από την έκπληξή του) από τα λόγια του (μυρμηγκιού), και είπε: «Κύριέ μου! Ενέπνευσέ με (και καθοδήγησέ με) να δείξω ευγνωμοσύνη στην εύνοιά Σου που παραχώρησες σε μένα και στους γονείς μου, και να πράττω ενάρετες πράξεις που Σε ευχαριστούν. Και με το έλεός Σου, εισήγαγέ με ανάμεσα στους ενάρετους δούλους Σου.»

وَتَفَقَّدَ ٱلطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِىَ لَآ أَرَى ٱلْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ ٱلْغَآئِبِينَ ﴿٢٠﴾

Επιθεώρησε (ο Σολομώντας) τα πουλιά (που ήταν υποταγμένα σ' αυτόν, και είχε έναν ιδιαίτερο τσαλαπετεινό) και είπε: «Γιατί δε βλέπω τον τσαλαπετεινό - ή είναι ανάμεσα στους απόντες;

لَأُعَذِّبَنَّهُۥ عَذَابًۭا شَدِيدًا أَوْ لَأَا۟ذْبَحَنَّهُۥٓ أَوْ لَيَأْتِيَنِّى بِسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٢١﴾

(Αφού λείπει από το καθήκον του, τότε) είτε θα τον τιμωρήσω αυστηρά (μαδώντας τα πούπουλά του), είτε θα τον σφάξω, είτε να μου φέρει μία ξεκάθαρη δικαιολογία.»

فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍۢ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِۦ وَجِئْتُكَ مِن سَبَإٍۭ بِنَبَإٍۢ يَقِينٍ ﴿٢٢﴾

Όμως ο τσαλαπετεινός απουσίασε όχι για πολύ καιρό (και έπειτα γύρισε) και είπε (στον Σολομώντα): «Έμαθα κάτι που δεν ξέρεις, και ήρθα σε σένα από το Σάμπα’ [το βασίλειο του Σαβά] με σίγουρα νέα.