Διαβάστε τη Σελίδα 436 του Κορανίου

وَمَا يَسْتَوِى ٱلْبَحْرَانِ هَـٰذَا عَذْبٌۭ فُرَاتٌۭ سَآئِغٌۭ شَرَابُهُۥ وَهَـٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌۭ ۖ وَمِن كُلٍّۢ تَأْكُلُونَ لَحْمًۭا طَرِيًّۭا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةًۭ تَلْبَسُونَهَا ۖ وَتَرَى ٱلْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا۟ مِن فَضْلِهِۦ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿١٢﴾

Τα δύο σώματα νερού δεν είναι όμοια: το ένα είναι γλυκό, εύγευστο και εύκολο στην πόση, και το άλλο είναι αλμυρό και πικρό. Ωστόσο, από το καθένα τρώτε τρυφερά ψάρια. Και βγάζετε στολίδια (μαργαριτάρια) που τα φοράτε. Και βλέπεις τα πλοία να το διασχίζουν (το νερό), (στα οποία επιβιβάζεστε) για να αναζητήσετε (μέσα βιοπορισμού) από τη γενναιοδωρία Του. Και ίσως να είστε ευγνώμονες.

يُولِجُ ٱلَّيْلَ فِى ٱلنَّهَارِ وَيُولِجُ ٱلنَّهَارَ فِى ٱلَّيْلِ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ كُلٌّۭ يَجْرِى لِأَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ ٱلْمُلْكُ ۚ وَٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِۦ مَا يَمْلِكُونَ مِن قِطْمِيرٍ ﴿١٣﴾

(Ο Αλλάχ) εισάγει τη νύχτα στην ημέρα, και εισάγει την ημέρα στη νύχτα (δηλ. αυξάνει και μειώνει τις ώρες τους, το χειμώνα και το καλοκαίρι), και έχει υποτάξει τον ήλιο και το φεγγάρι (να σας ωφελήσουν), και το καθένα τρέχει (στην τροχιά του) για ένα καθορισμένο χρόνο. Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Κύριός σας (που έκανε αυτά). Σ' Αυτόν ανήκει η κυριαρχία, ενώ εκείνοι που τους επικαλείστε εκτός απ' Αυτόν, δεν κατέχουν ούτε καν τη φλούδα ενός κουκουτσιού ενός χουρμά.

إِن تَدْعُوهُمْ لَا يَسْمَعُوا۟ دُعَآءَكُمْ وَلَوْ سَمِعُوا۟ مَا ٱسْتَجَابُوا۟ لَكُمْ ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ ۚ وَلَا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍۢ ﴿١٤﴾

Αν τους επικαλεστείτε (εκείνα τα είδωλα και τους λεγόμενους θεούς), δε θα ακούσουν την επίκλησή σας, και ακόμη και αν θα άκουγαν, δε θα ανταποκρίνονταν σε σας. Την Ημέρα της Ανάστασης θα απαρνηθούν (αυτό που κάνατε) που αποδίδατε τους ίδιους στον Αλλάχ ως εταίρους στη λατρεία. Και κανείς δεν μπορεί να σε ενημερώσει (γι' αυτό, ω, Προφήτη) όπως Αυτός που έχει πλήρη γνώση των πάντων.

۞ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ أَنتُمُ ٱلْفُقَرَآءُ إِلَى ٱللَّهِ ۖ وَٱللَّهُ هُوَ ٱلْغَنِىُّ ٱلْحَمِيدُ ﴿١٥﴾

Ω, άνθρωποι! Εσείς είστε που έχετε ανάγκη τον Αλλάχ, ενώ ο Αλλάχ είναι o Αλ-Γανέι (Πλούσιος, Ελεύθερος από κάθε ανάγκη), ο Αλ-Χαμείντ (Άξιος κάθε επαίνου).

إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَأْتِ بِخَلْقٍۢ جَدِيدٍۢ ﴿١٦﴾

Αν θέλει, μπορεί να σας εξαφανίσει και να φέρει μία άλλη νέα δημιουργία,

وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ بِعَزِيزٍۢ ﴿١٧﴾

και αυτό δεν είναι δύσκολο για τον Αλλάχ.

وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌۭ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۚ وَإِن تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلَىٰ حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَىْءٌۭ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰٓ ۗ إِنَّمَا تُنذِرُ ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِٱلْغَيْبِ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ ۚ وَمَن تَزَكَّىٰ فَإِنَّمَا يَتَزَكَّىٰ لِنَفْسِهِۦ ۚ وَإِلَى ٱللَّهِ ٱلْمَصِيرُ ﴿١٨﴾

Δεν υπάρχει καμία αμαρτωλή ψυχή που θα επωμιστεί την αμαρτία κάποιας άλλης. Εάν μία φορτωμένη ψυχή (με αμαρτίες) ζητήσει από οποιονδήποτε να κουβαλήσει το φορτίο της, δε θα κουβαληθεί τίποτε απ' αυτό, ακόμα και αν ήταν ένας στενός συγγενής της. Η προειδοποίηση σου (ω, Προφήτη) θα ωφελήσει μόνο αυτούς που φοβούνται την τιμωρία του Κυρίου τους χωρίς να την έχουν δει και τελούν την προσευχή. Όποιος εξαγνίζεται, εξαγνίζεται μόνο για το καλό του. Στον Αλλάχ βρίσκεται ο τελικός προορισμός.