Διαβάστε τη Σελίδα 444 του Κορανίου

إِنَّ أَصْحَـٰبَ ٱلْجَنَّةِ ٱلْيَوْمَ فِى شُغُلٍۢ فَـٰكِهُونَ ﴿٥٥﴾

Πράγματι, Σήμερα οι κάτοικοι του Παραδείσου, θα είναι απασχολημένοι διασκεδάζοντας.

هُمْ وَأَزْوَٰجُهُمْ فِى ظِلَـٰلٍ عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ مُتَّكِـُٔونَ ﴿٥٦﴾

Οι οποίοι οι ίδιοι και οι σύζυγοί τους θα είναι κάτω από σκιές (του Παραδείσου), ξαπλωμένοι σε κρεβάτια (που είναι στολισμένα με τα ομορφότερα καλύμματα).

لَهُمْ فِيهَا فَـٰكِهَةٌۭ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ ﴿٥٧﴾

Θα έχουν εκεί (από όλα τα) φρούτα και ό,τι επιθυμούν (και ζητούν).

سَلَـٰمٌۭ قَوْلًۭا مِّن رَّبٍّۢ رَّحِيمٍۢ ﴿٥٨﴾

(Θα τους ειπωθεί): «Σαλάμ (ειρήνη σε σας και ασφάλεια από κάθε κακό)» - μία Λέξη (χαιρετισμού) από τον Έναν Πολυεύσπλαχνο Κύριο.

وَٱمْتَـٰزُوا۟ ٱلْيَوْمَ أَيُّهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٥٩﴾

(Θα ειπωθεί στους άπιστους): «Ω, κακοί! Διαχωριστείτε Σήμερα (από τους πιστούς).

۞ أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَـٰبَنِىٓ ءَادَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا۟ ٱلشَّيْطَـٰنَ ۖ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿٦٠﴾

Ω, παιδιά του Αδάμ! Δε σας διέταξα (μέσω των Αγγελιαφόρων Μου) να μην λατρεύετε τον Σατανά, ο οποίος είναι για σας ένας προφανής εχθρός;

وَأَنِ ٱعْبُدُونِى ۚ هَـٰذَا صِرَٰطٌۭ مُّسْتَقِيمٌۭ ﴿٦١﴾

Και (δε σας διέταξα) να λατρεύετε μόνο Εμένα; Αφού αυτός είναι ο ίσιος δρόμος.

وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنكُمْ جِبِلًّۭا كَثِيرًا ۖ أَفَلَمْ تَكُونُوا۟ تَعْقِلُونَ ﴿٦٢﴾

Πράγματι, (ο Σατανάς) έχει παραπλανήσει πολλά πλήθη από εσάς. Δεν είχατε τότε καμία λογική;

هَـٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ ﴿٦٣﴾

Αυτή είναι η Κόλαση, για την οποία είχατε λάβει υπόσχεση.

ٱصْلَوْهَا ٱلْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿٦٤﴾

Μπείτε Σήμερα μέσα της για να καείτε για ό,τι αρνηθήκατε από την πίστη.»

ٱلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰٓ أَفْوَٰهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿٦٥﴾

Σήμερα θα σφραγίσουμε τα στόματά τους (για να μην αρνηθούν τις αμαρτίες τους), και θα Μας μιλήσουν τα χέρια τους, και θα μαρτυρήσουν τα πόδια τους για όσα διέπραξαν.

وَلَوْ نَشَآءُ لَطَمَسْنَا عَلَىٰٓ أَعْيُنِهِمْ فَٱسْتَبَقُوا۟ ٱلصِّرَٰطَ فَأَنَّىٰ يُبْصِرُونَ ﴿٦٦﴾

Αν θέλαμε, θα σφραγίζαμε τα μάτια τους, και έτσι θα έσπευδαν προς τον δρόμο, και πώς θα έβλεπαν!

وَلَوْ نَشَآءُ لَمَسَخْنَـٰهُمْ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمْ فَمَا ٱسْتَطَـٰعُوا۟ مُضِيًّۭا وَلَا يَرْجِعُونَ ﴿٦٧﴾

Και αν θέλαμε, θα είχαμε παραμορφώσει τη δημιουργία τους στις θέσεις τους, και έτσι δε θα μπορούσαν να προχωρήσουν μπροστά, ούτε να γυρίσουν πίσω!

وَمَن نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى ٱلْخَلْقِ ۖ أَفَلَا يَعْقِلُونَ ﴿٦٨﴾

Σε όποιον δίνουμε μακροζωία, τον επιστρέφουμε σταδιακά στην πρώτη κατάσταση της δημιουργίας του (σε αδυναμία). Μα δε συλλογίζονται (ότι η εγκόσμια ζωή είναι μόνο προσωρινή);

وَمَا عَلَّمْنَـٰهُ ٱلشِّعْرَ وَمَا يَنۢبَغِى لَهُۥٓ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ وَقُرْءَانٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٦٩﴾

Δεν του έχουμε μάθει (στον Μωχάμμαντ) την ποίηση, ούτε είναι πρέπον γι' αυτόν! Αυτό δεν είναι παρά μία Υπενθύμιση και ένα ξεκάθαρο Κορ’άν,

لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيًّۭا وَيَحِقَّ ٱلْقَوْلُ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٧٠﴾

ώστε να προειδοποιήσει όποιον είναι ζωντανός (δηλ. πιστός που έχει ζωντανή καρδιά και συλλογίζεται), και να γίνει ο Λόγος (Μου με τον οποίο προειδοποίησα τον Σατανά ότι θα γεμίσω την Κόλαση μ' αυτόν και όσους θα τον ακολουθήσουν) αναπόφευκτος για τους άπιστους.