Διαβάστε τη Σελίδα 70 του Κορανίου

ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنۢ بَعْدِ ٱلْغَمِّ أَمَنَةًۭ نُّعَاسًۭا يَغْشَىٰ طَآئِفَةًۭ مِّنكُمْ ۖ وَطَآئِفَةٌۭ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِٱللَّهِ غَيْرَ ٱلْحَقِّ ظَنَّ ٱلْجَـٰهِلِيَّةِ ۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ ٱلْأَمْرِ مِن شَىْءٍۢ ۗ قُلْ إِنَّ ٱلْأَمْرَ كُلَّهُۥ لِلَّهِ ۗ يُخْفُونَ فِىٓ أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبْدُونَ لَكَ ۖ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ ٱلْأَمْرِ شَىْءٌۭ مَّا قُتِلْنَا هَـٰهُنَا ۗ قُل لَّوْ كُنتُمْ فِى بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ ٱلَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ ٱلْقَتْلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمْ ۖ وَلِيَبْتَلِىَ ٱللَّهُ مَا فِى صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِى قُلُوبِكُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١٥٤﴾

Έπειτα, μετά από τη θλίψη, έστειλε σ' εσάς ασφάλεια (και ηρεμία): (η οποία ήταν) ύπνος που κάλυψε μια ομάδα από εσάς (που πίστευαν με βεβαιότητα στην υπόσχεση του Αλλάχ, και έτσι οι καρδιές τους καθησυχάστηκαν και κοιμήθηκαν). Ενώ άλλη ομάδα (υποκριτών ανάμεσά σας) ανησυχούσε μόνο για τον εαυτό τους (αδιαφορώντας για το τι συνέβη στον Προφήτη και τους συντρόφους του, και φοβούμενοι ότι οι άπιστοι θα ξανακάνουν εισβολή εναντίον τους στη Μαντίνα). Νόμιζαν για τον Αλλάχ κάτι άλλο εκτός από την αλήθεια (δηλ. νόμιζαν ότι ο Αλλάχ δεν θα υποστήριζε τον Προφήτη Του και ότι αυτή η μάχη είναι το τέλος του Ισλάμ), (όπως) η σκέψη (των ανθρώπων) της άγνοιας (την προ-Ισλαμική εποχή). Λένε: «Είχαμε επιλογή για το θέμα (το να βγούμε για τη μάχη ή όχι); (Και αν είχαμε δεν θα βγαίναμε!).» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Πράγματι, όλες οι υποθέσεις ανήκουν μόνο στον Αλλάχ.» Κρύβουν μέσα τους αυτό που δεν σου αποκαλύπτουν. Λένε: «Αν είχαμε επιλογή για το θέμα, κανείς μας δεν θα είχε σκοτωθεί εδώ.» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ακόμα κι αν ήσασταν στα σπίτια σας, όσοι ανάμεσά σας ήταν προκαθορισμένο γι' αυτούς να σκοτωθούν, θα είχαν βγει στα μέρη φόνου τους.» Και (ο Αλλάχ δεν όρισε αυτό που έγινε στη μάχη του Ούχουντ πάρα) για να δοκιμάσει αυτό που βρίσκεται στα στήθη σας (από προθέσεις και σκοπούς) και να διαχωρίσει αυτό που έχετε στις καρδιές σας (από πίστη ή υποκρισία). Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για ό,τι υπάρχει στα στήθη (των δούλων Του).

إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَلَّوْا۟ مِنكُمْ يَوْمَ ٱلْتَقَى ٱلْجَمْعَانِ إِنَّمَا ٱسْتَزَلَّهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا۟ ۖ وَلَقَدْ عَفَا ٱللَّهُ عَنْهُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌۭ ﴿١٥٥﴾

Όσοι από εσάς τράπηκαν σε φυγή την ημέρα που συναντήθηκαν οι δύο στρατοί (στο Ούχουντ), ήταν ο Σατανάς που τους έκανε να γλιστρήσουν σ' αυτή την αμαρτία, λόγω κάποιων αμαρτιών τους, αλλά ο Αλλάχ τους συγχώρεσε. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Χαλείμ (Μακρόθυμος).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَقَالُوا۟ لِإِخْوَٰنِهِمْ إِذَا ضَرَبُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ أَوْ كَانُوا۟ غُزًّۭى لَّوْ كَانُوا۟ عِندَنَا مَا مَاتُوا۟ وَمَا قُتِلُوا۟ لِيَجْعَلَ ٱللَّهُ ذَٰلِكَ حَسْرَةًۭ فِى قُلُوبِهِمْ ۗ وَٱللَّهُ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌۭ ﴿١٥٦﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, μην γίνετε σαν εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη και είπαν για τους συγγενείς τους που ταξίδεψαν στη γη (για κάποια δουλειά) ή συμμετείχαν σε κάποια μάχη (και πέθαναν ή σκοτώθηκαν): «Αν είχαν μείνει μαζί μας, δεν θα είχαν πεθάνει ή σκοτωθεί!» Ο Αλλάχ έκανε αυτά (τα λόγια που είπαν) να είναι θλίψη στις καρδιές τους. Και ο Αλλάχ είναι Αυτός που δίνει ζωή και την αφαιρεί, και ο Αλλάχ βλέπει ό,τι κάνετε.

وَلَئِن قُتِلْتُمْ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌۭ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ﴿١٥٧﴾

Εάν σκοτωθείτε στον δρόμο του Αλλάχ ή πεθάνετε, τότε η συγχώρεση και το έλεος από τον Αλλάχ είναι μακράν καλύτερα από όσα μαζεύουν (από εγκόσμιο πλούτο).