Διαβάστε το Ρουκού 119 του Κορανίου

قُل لَّآ أَجِدُ فِى مَآ أُوحِىَ إِلَىَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٍۢ يَطْعَمُهُۥٓ إِلَّآ أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًۭا مَّسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍۢ فَإِنَّهُۥ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ ٱللَّهِ بِهِۦ ۚ فَمَنِ ٱضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍۢ وَلَا عَادٍۢ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٤٥﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ, στους ειδωλολάτρες): «Δε βρίσκω μέσα σ’ αυτό που μου αποκαλύφθηκε κάτι (από αυτά που απαγορεύετε από τα βοοειδή, το να είναι) απαγορευμένο γι’ αυτόν που θα το έτρωγε εκτός κι αν πρόκειται για νεκρό ζώο, για αίμα που χύθηκε (που βγαίνει την ώρα της σφαγής ενός ζώου), για σάρκα χοίρου γιατί είναι ακάθαρτο, ή για ζώα που όταν σφάχτηκαν αναφέρθηκε το όνομα άλλου εκτός του Αλλάχ. Αν όμως κάποιος αναγκάστηκε (να καταναλώσει κάτι απ' αυτά τα προαναφερόμενα) χωρίς να το καταναλώσει από επιθυμία, ούτε να υπερβαίνει (το όριο της αναγκαιότητας), τότε στ’ αλήθεια, ο Κύριός σου είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَعَلَى ٱلَّذِينَ هَادُوا۟ حَرَّمْنَا كُلَّ ذِى ظُفُرٍۢ ۖ وَمِنَ ٱلْبَقَرِ وَٱلْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَآ إِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَآ أَوِ ٱلْحَوَايَآ أَوْ مَا ٱخْتَلَطَ بِعَظْمٍۢ ۚ ذَٰلِكَ جَزَيْنَـٰهُم بِبَغْيِهِمْ ۖ وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ ﴿١٤٦﴾

Στους Εβραίους απαγορέψαμε (ως ποινή) οποιοδήποτε ζώο δεν έχει ανοιχτά δάχτυλα (όπως οι καμήλες, οι στρουθοκάμηλοι, οι πάπιες και οι χήνες κλπ.), και από τις αγελάδες και τα πρόβατα, απαγορέψαμε το λίπος τους εκτός από ό,τι προσκολλάται στην πλάτη ή στα έντερά τους, ή ό,τι κολλάει στα κόκκαλά τους. Τους κάναμε αυτή την ποινή (και την απαγόρευση) για την παράβαση (και την αδικία) τους. Πράγματι, Είμαστε Ειλικρινείς (σε ό,τι λέμε ή κρίνουμε).

فَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل رَّبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍۢ وَٰسِعَةٍۢ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهُۥ عَنِ ٱلْقَوْمِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿١٤٧﴾

Εάν όμως σε διαψεύδουν (ω, Προφήτη), τότε πες (τους): «Ο Κύριός σας έχει απέραντο έλεος, αλλά η τιμωρία Του δεν αποκρούεται από τους κακούς ανθρώπους.»

سَيَقُولُ ٱلَّذِينَ أَشْرَكُوا۟ لَوْ شَآءَ ٱللَّهُ مَآ أَشْرَكْنَا وَلَآ ءَابَآؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِن شَىْءٍۢ ۚ كَذَٰلِكَ كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ حَتَّىٰ ذَاقُوا۟ بَأْسَنَا ۗ قُلْ هَلْ عِندَكُم مِّنْ عِلْمٍۢ فَتُخْرِجُوهُ لَنَآ ۖ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَإِنْ أَنتُمْ إِلَّا تَخْرُصُونَ ﴿١٤٨﴾

Εκείνοι που αποδίδουν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία θα πουν: «Αν ήθελε ο Αλλάχ, ούτε εμείς, ούτε οι πρόγονοί μας δε θα είχαμε αποδώσει εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία, ούτε θα είχαμε απαγορεύσει τίποτε (στον εαυτό μας από τα βοοειδή που τα έθεσε ο Αλλάχ επιτρεπτά).» Ομοίως, διέψευδαν (τους Αγγελιαφόρους) εκείνοι που ήταν πριν απ' αυτούς μέχρι που γεύτηκαν την τιμωρία Μας. Πες (ω, Προφήτη): «Έχετε κάποια γνώση (και απόδειξη) που μπορείτε να μας παρουσιάσετε (ότι ο Αλλάχ δέχτηκε από σας το να Του αποδίδετε εταίρους στη λατρεία και να απαγορεύετε αυτά τα βοοειδή που τα επέτρεψε); Πράγματι, δεν ακολουθείτε παρά μόνο εικασίες, και πράγματι, αυτά που λέτε δεν είναι παρά ψέματα!

قُلْ فَلِلَّهِ ٱلْحُجَّةُ ٱلْبَـٰلِغَةُ ۖ فَلَوْ شَآءَ لَهَدَىٰكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿١٤٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ο Αλλάχ έχει το απόλυτο επιχείρημα (ενώ εσείς έχετε μάταιο επιχείρημα). Αν ήθελε (ο Αλλάχ), θα σας καθοδηγούσε όλους.»

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَآءَكُمُ ٱلَّذِينَ يَشْهَدُونَ أَنَّ ٱللَّهَ حَرَّمَ هَـٰذَا ۖ فَإِن شَهِدُوا۟ فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْ ۚ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَآءَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ وَهُم بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ ﴿١٥٠﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες που απαγορεύουν αυτά τα βοοειδή που επέτρεψε ο Αλλάχ): «Φέρτε τους μάρτυρες σας που μαρτυρούν ότι ο Αλλάχ έχει απαγορεύσει αυτά.» Εάν μαρτυρούν, μην μαρτυρείς μαζί τους, ούτε να ακολουθείς τις μάταιες επιθυμίες εκείνων που διέψευδαν τα Εδάφια Μας, και που δεν πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή και εξισώνουν άλλους με τον Κύριό τους (αποδίδοντας εταίρους σ' Αυτόν στη λατρεία).