Διαβάστε το Ρουκού 383 του Κορανίου

وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلْأَرْضُ ٱلْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَـٰهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّۭا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ﴿٣٣﴾

Ως Σημάδι γι' αυτούς (για την ανάσταση) είναι η νεκρή γη, που την αναζωογονούμε και φυτρώνουμε απ' αυτή σιτάρια, από τα οποία τρώνε,

وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّـٰتٍۢ مِّن نَّخِيلٍۢ وَأَعْنَـٰبٍۢ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ ٱلْعُيُونِ ﴿٣٤﴾

και κάνουμε σ' αυτή κήπους με χουρμαδιές και αμπέλια, και αναβλύζουμε μέσα της πηγές νερού,

لِيَأْكُلُوا۟ مِن ثَمَرِهِۦ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ﴿٣٥﴾

για να φάνε από τους καρπούς τους (των κήπων που τους έφτιαξε ο Αλλάχ), τους οποίους δεν έφτιαξαν τα χέρια τους. Μα δε θα γίνουν, λοιπόν, ευγνώμονες;

سُبْحَـٰنَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْأَزْوَٰجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلْأَرْضُ وَمِنْ أَنفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٦﴾

Δόξα σ' Αυτόν που δημιούργησε όλα τα ζευγάρια (αρσενικά και θηλυκά) από ό,τι παράγει η γη, καθώς και από τον εαυτό τους (τους ανθρώπους), και από ό,τι δε γνωρίζουν.

وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ ٱلنَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَ ﴿٣٧﴾

Ως Σημάδι γι' αυτούς είναι η νύχτα: ότι αφαιρούμε απ' αυτή το φως της ημέρας, και έτσι μένουν στο σκοτάδι.

وَٱلشَّمْسُ تَجْرِى لِمُسْتَقَرٍّۢ لَّهَا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْعَلِيمِ ﴿٣٨﴾

Και ότι ο ήλιος τρέχει σε μία καθορισμένη τροχιά (για έναν καθορισμένο χρόνο, μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης). Αυτό είναι που το έχει ορίσει ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).

وَٱلْقَمَرَ قَدَّرْنَـٰهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَٱلْعُرْجُونِ ٱلْقَدِيمِ ﴿٣٩﴾

Και ότι για το φεγγάρι έχουμε ορίσει συγκεκριμένες φάσεις (ημισέληνο, πανσέληνο κλπ.), έως ότου επιστρέψει (σε ημισέληνο στην αρχή του σεληνιακό μήνα) σαν ένα παλιό ξεραμένο κοτσάνι χουρμαδιάς.

لَا ٱلشَّمْسُ يَنۢبَغِى لَهَآ أَن تُدْرِكَ ٱلْقَمَرَ وَلَا ٱلَّيْلُ سَابِقُ ٱلنَّهَارِ ۚ وَكُلٌّۭ فِى فَلَكٍۢ يَسْبَحُونَ ﴿٤٠﴾

Δεν επιτρέπεται στον ήλιο να προλάβει το Φεγγάρι (με το να εμφανιστεί τη νύχτα και να αφαιρέσει το φως του), ούτε επιτρέπεται στη νύχτα να ξεπερνά την ημέρα. Όλα τους κολυμπούν με ακρίβεια στις τροχιές τους.

وَءَايَةٌۭ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿٤١﴾

Ως Σημάδι γι' αυτούς είναι ότι μεταφέραμε τους προγόνους τους στη φορτωμένη Κιβωτό (του Νώε, καθώς και ότι κάνουμε τη θάλασσα να μεταφέρει τα πλοία τους).

وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِۦ مَا يَرْكَبُونَ ﴿٤٢﴾

Και δημιουργήσαμε γι' αυτούς παρόμοια (πλοία) μ' αυτή (την Κιβωτό του Νώε), στα οποία επιβιβάζονται.

وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ ﴿٤٣﴾

Αν θέλαμε, θα τους πνίγαμε, και τότε δε θα υπήρχε κανείς να τους σώσει, ούτε θα μπορούσαν οι ίδιοι να σωθούν!

إِلَّا رَحْمَةًۭ مِّنَّا وَمَتَـٰعًا إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿٤٤﴾

Εκτός κι αν (τους σώσουμε) ως έλεος από Εμάς αφήνοντάς τους να απολαύσουν (τα αγαθά Μας) για έναν καθορισμένο χρόνο.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّقُوا۟ مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿٤٥﴾

Όταν τους λέγεται: «Φυλαχθείτε (μέσω της τήρησης των εντολών του Αλλάχ) από ό,τι (τιμωρία) πέρασε πριν από σας (στα προηγούμενα άπιστα έθνη), και από ό,τι θα έρθει μετά από σας (στη Μέλλουσα Ζωή), ίσως να ελεηθείτε», (τότε αποστρέφονται αδιαφορώντας)!

وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ ءَايَةٍۢ مِّنْ ءَايَـٰتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهَا مُعْرِضِينَ ﴿٤٦﴾

Δεν τους έρχεται κανένα Σημάδι από τα Σημάδια του Κυρίου τους, παρά να απομακρυνθούν απ' αυτό.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ أَطْعَمَهُۥٓ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٤٧﴾

Όταν τους λέγεται: «Ξοδέψτε (σε ελεημοσύνη) από ό,τι σας παρέχει ο Αλλάχ», εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη λένε στους πιστούς: «Θα ταΐσουμε αυτούς που αν ήθελε ο Αλλάχ, θα τους είχε ταΐσει; Πράγματι, δεν είστε παρά σε ξεκάθαρη πλάνη!»

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٤٨﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Πότε (θα υλοποιηθεί) αυτή η υπόσχεση (για την Ημέρα της Ανάστασης), αν είστε (ω, Μουσουλμάνοι) ειλικρινείς;»

مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ﴿٤٩﴾

Δεν περιμένουν (οι άπιστοι) παρά μόνο μία κραυγή (όταν θα φυσήξει ο Άγγελος Ισραφήλ το Κέρας -Σάλπιγγα-) που θα τους πιάσει ξαφνικά, ενώ εκείνοι θα είναι απασχολημένοι με συζητήσεις και διαφωνίες μεταξύ τους (στα εγκόσμια ζητήματά τους).

فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةًۭ وَلَآ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ﴿٥٠﴾

Τότε δε θα μπορούν ούτε να κάνουν καμία διαθήκη (για τα πλούτη τους), ούτε να επιστρέψουν στις οικογένειές τους!