Διαβάστε το Ρουκού 12 του Κορανίου

وَلَمَّا جَآءَهُمْ كِتَـٰبٌۭ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٌۭ لِّمَا مَعَهُمْ وَكَانُوا۟ مِن قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَلَمَّا جَآءَهُم مَّا عَرَفُوا۟ كَفَرُوا۟ بِهِۦ ۚ فَلَعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٨٩﴾

Και όταν ήλθε σ’ αυτούς (τους Εβραίους) ένα Βιβλίο (το Κορ'άν) από τον Αλλάχ που επιβεβαιώνει αυτό που ήταν μαζί τους (από την πρωτότυπη Τορά), ενώ προηγουμένως είχαν επικαλεστεί (τον Αλλάχ για τον ερχομό του Μωχάμμαντ) για νίκη έναντι των άπιστων (νομίζοντας ότι ο προφήτης που περίμεναν θα ερχόταν από τους Εβραίους), και όταν ήλθε σ’ αυτούς αυτός που τον αναγνώρισαν, τον αρνήθηκαν (αφού είδαν ότι δεν ήρθε από τους ίδιους)! Έτσι, ας είναι η κατάρα του Αλλάχ στους άπιστους.

بِئْسَمَا ٱشْتَرَوْا۟ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمْ أَن يَكْفُرُوا۟ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بَغْيًا أَن يُنَزِّلَ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۖ فَبَآءُو بِغَضَبٍ عَلَىٰ غَضَبٍۢ ۚ وَلِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابٌۭ مُّهِينٌۭ ﴿٩٠﴾

Πόσο άθλιο είναι αυτό για το οποίο πούλησαν τον εαυτό τους (δηλ. την πίστη τους) - το να αρνούνται άδικα και από φθόνο αυτό (το Κορ’άν) που έστειλε ο Αλλάχ, επειδή ο Αλλάχ εναπόθεσε τη χάρη Του πάνω σε εκείνον (τον Μωχάμμαντ) που ήθελε από τους δούλους Του. Έτσι, άξιζαν να πέσει πάνω τους οργή μετά από οργή. Και για τους άπιστους υπάρχει μια ταπεινωτική τιμωρία.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ ءَامِنُوا۟ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ قَالُوا۟ نُؤْمِنُ بِمَآ أُنزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُونَ بِمَا وَرَآءَهُۥ وَهُوَ ٱلْحَقُّ مُصَدِّقًۭا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنۢبِيَآءَ ٱللَّهِ مِن قَبْلُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٩١﴾

Και όταν ειπώθηκε σ' αυτούς, «Πιστέψτε σ' αυτό (το Κορ'άν) που ο Αλλάχ έστειλε.» Είπαν: «Πιστεύουμε (μόνο) σ' εκείνο (την Τορά) που στάλθηκε σ' εμάς.» Και αρνούνται ό,τι ήλθε μετά απ' αυτό, παρόλο που είναι η αλήθεια που επιβεβαιώνει αυτό που ήταν μαζί τους. Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Τότε, γιατί σκοτώνατε τους προφήτες του Αλλάχ στο παρελθόν, αν είστε πράγματι πιστοί;»

۞ وَلَقَدْ جَآءَكُم مُّوسَىٰ بِٱلْبَيِّنَـٰتِ ثُمَّ ٱتَّخَذْتُمُ ٱلْعِجْلَ مِنۢ بَعْدِهِۦ وَأَنتُمْ ظَـٰلِمُونَ ﴿٩٢﴾

Και πράγματι, ο Μωυσής ήλθε σ' εσάς με σαφείς αποδείξεις. Έπειτα, και κατά την απουσία του, πήρατε το μοσχάρι (για λατρεία) και ήσασταν άδικοι.

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُوا۟ مَآ ءَاتَيْنَـٰكُم بِقُوَّةٍۢ وَٱسْمَعُوا۟ ۖ قَالُوا۟ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَأُشْرِبُوا۟ فِى قُلُوبِهِمُ ٱلْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۚ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُم بِهِۦٓ إِيمَـٰنُكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٩٣﴾

Και (θυμηθείτε) όταν πήραμε από σας μια δέσμευση (το να πιστέψετε σε ό,τι στάλθηκε στον Μωυσή) και υψώσαμε από πάνω σας το όρος (ως προειδοποίηση αν παραμελήσετε τη δέσμευσή σας. Και είπαμε): «Τηρείτε δυνατά αυτό που σας δώσαμε (την Τορά), και ακούστε.» Είπαν: «Ακούμε (με τα αυτιά μας) και παρακούμε (μέσω των πράξεών μας).» Και οι καρδιές τους ποτίστηκαν με τη λατρεία του μοσχαριού λόγω της απιστίας τους. Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Τι άθλιο είναι αυτό που σας διατάζει η πίστη σας, αν είστε πράγματι πιστοί;»

قُلْ إِن كَانَتْ لَكُمُ ٱلدَّارُ ٱلْـَٔاخِرَةُ عِندَ ٱللَّهِ خَالِصَةًۭ مِّن دُونِ ٱلنَّاسِ فَتَمَنَّوُا۟ ٱلْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٩٤﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αν (αληθεύει αυτό που ισχυρίζεστε, ότι) η Μέλλουσα Ζωή (ο Παράδεισος) είναι αποκλειστικά για σας από τον Αλλάχ και όχι για τους άλλους ανθρώπους, τότε ευχηθείτε τον θάνατο (ώστε να πάτε κατευθείαν εκεί), αν είστε ειλικρινείς.»

وَلَن يَتَمَنَّوْهُ أَبَدًۢا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٩٥﴾

Μα, ποτέ δεν θα το ευχηθούν, λόγω των όσων διέπρατταν τα χέρια τους (από αμαρτίες και απιστία, και επειδή γνωρίζουν καλά ότι ψεύδονται στον ισχυρισμό τους). Και ο Αλλάχ γνωρίζει καλά τους άδικους.

وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ ٱلنَّاسِ عَلَىٰ حَيَوٰةٍۢ وَمِنَ ٱلَّذِينَ أَشْرَكُوا۟ ۚ يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍۢ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِۦ مِنَ ٱلْعَذَابِ أَن يُعَمَّرَ ۗ وَٱللَّهُ بَصِيرٌۢ بِمَا يَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾

Και στ’ αλήθεια, θα τους βρεις τους πιο άπληστους από τους ανθρώπους για τη ζωή, και ακόμα περισσότερο από τους ειδωλολάτρες. Καθένας απ' αυτούς θα επιθυμούσε να ζήσει για χίλια χρόνια, μα, ακόμα και αν του δινόταν μακροβιότητα, αυτό δεν θα τον απομάκρυνε ούτε στο ελάχιστο από την (επερχόμενη) τιμωρία. Και ο Αλλάχ βλέπει καλά όλα όσα κάνουν.