Διαβάστε το Ρουκού 137 του Κορανίου

فَإِذَا جَآءَتْهُمُ ٱلْحَسَنَةُ قَالُوا۟ لَنَا هَـٰذِهِۦ ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌۭ يَطَّيَّرُوا۟ بِمُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ ۗ أَلَآ إِنَّمَا طَـٰٓئِرُهُمْ عِندَ ٱللَّهِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿١٣١﴾

Όταν τους ήρθε (στον λαό του Φαραώ) κάτι καλό (από αγαθά και βιοπορισμό), είπαν: «Αυτό είναι για μας (επειδή το αξίζουμε).», αλλά όταν τους έπληξε κάτι κακό (από ξηρασία, ασθένειες και έλλειψη καρπών), έγιναν απαισιόδοξοι αισθανόμενοι ότι ο Μωυσής και όσοι είναι μαζί του τους έφεραν κακή τύχη. Πράγματι, αυτό που τους συνέβη έχει οριστεί από τον Αλλάχ (και δεν έχει σχέση με τον Μωυσή παρά μόνο τις επικλήσεις που έκανε εναντίον τους), αλλά οι περισσότεροι απ' αυτούς δεν έξεραν (γι' αυτό το απέδωσαν σ' άλλους εκτός του Αλλάχ).

وَقَالُوا۟ مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِۦ مِنْ ءَايَةٍۢ لِّتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ﴿١٣٢﴾

Είπαν (οι άνθρωποι από τον λαό του Φαραώ στον Μωυσή): «Οποιοδήποτε σημάδι κι αν μας φέρεις για να μας μαγέψεις, δεν πρόκειται να πιστέψουμε σε σένα.»

فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلطُّوفَانَ وَٱلْجَرَادَ وَٱلْقُمَّلَ وَٱلضَّفَادِعَ وَٱلدَّمَ ءَايَـٰتٍۢ مُّفَصَّلَـٰتٍۢ فَٱسْتَكْبَرُوا۟ وَكَانُوا۟ قَوْمًۭا مُّجْرِمِينَ ﴿١٣٣﴾

Έτσι, στείλαμε σ' αυτούς πλημμύρα (που κατέστρεψε τις καλλιέργειές τους), ακρίδες (που έφαγαν τις σοδειές τους), ψείρες (που τους έβλαψαν τα μαλλιά τους), βατράχους (που γέμισαν τα σκεύη και τα κρεβάτια τους) και αίμα (που γέμισε τα πηγάδια και τα ποτάμια τους) - ως σαφή και διάφορα σημάδια (που διαδέχεται το ένα το άλλο), αλλά επέμειναν στην αλαζονεία και ήταν ένας κακός λαός.

وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ ٱلرِّجْزُ قَالُوا۟ يَـٰمُوسَى ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ ۖ لَئِن كَشَفْتَ عَنَّا ٱلرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿١٣٤﴾

Όταν έπεσε η τιμωρία πάνω τους, είπαν: «Ω, Μωυσή! Επικαλέσου τον Κύριό σου για μας, χάρις όσων παραχώρησε σε σένα (από αποκάλυψη και θρησκεία). Εάν αφαιρέσεις αυτήν την τιμωρία από μας, σίγουρα θα πιστέψουμε σε σένα και θα αφήσουμε τα παιδιά του Ισραήλ να πάνε μαζί σου.»

فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ ٱلرِّجْزَ إِلَىٰٓ أَجَلٍ هُم بَـٰلِغُوهُ إِذَا هُمْ يَنكُثُونَ ﴿١٣٥﴾

Αλλά όταν αφαιρέσαμε την τιμωρία απ' αυτούς μέχρι ένα προκαθορισμένο χρόνο που θα τον φτάσουν (δηλ. της καταστροφής τους από πνιγμό), αθέτησαν την υπόσχεσή τους.

فَٱنتَقَمْنَا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْنَـٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا وَكَانُوا۟ عَنْهَا غَـٰفِلِينَ ﴿١٣٦﴾

Έτσι, πήραμε εκδίκηση απ' αυτούς και τους πνίξαμε στο νερό γιατί διέψευδαν τα Σημάδιά Μας και ήταν αδιάφοροι γι' αυτά.

وَأَوْرَثْنَا ٱلْقَوْمَ ٱلَّذِينَ كَانُوا۟ يُسْتَضْعَفُونَ مَشَـٰرِقَ ٱلْأَرْضِ وَمَغَـٰرِبَهَا ٱلَّتِى بَـٰرَكْنَا فِيهَا ۖ وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ ٱلْحُسْنَىٰ عَلَىٰ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ بِمَا صَبَرُوا۟ ۖ وَدَمَّرْنَا مَا كَانَ يَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَقَوْمُهُۥ وَمَا كَانُوا۟ يَعْرِشُونَ ﴿١٣٧﴾

Και δώσαμε στον λαό που καταπιεζόταν, τα ανατολικά της γης και τα δυτικά της που είχαμε ευλογήσει μέσα της. Εκπληρώθηκε ο καλός λόγος του Κυρίου σου για τα παιδιά του Ισραήλ εξαιτίας όσων υπέμειναν με υπομονή, και καταστρέψαμε ό,τι έφτιαχνε ο Φαραώ και ο λαός του (από σπίτια και χωράφια) και ό,τι κατασκεύαζαν (από παλάτια).

وَجَـٰوَزْنَا بِبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱلْبَحْرَ فَأَتَوْا۟ عَلَىٰ قَوْمٍۢ يَعْكُفُونَ عَلَىٰٓ أَصْنَامٍۢ لَّهُمْ ۚ قَالُوا۟ يَـٰمُوسَى ٱجْعَل لَّنَآ إِلَـٰهًۭا كَمَا لَهُمْ ءَالِهَةٌۭ ۚ قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌۭ تَجْهَلُونَ ﴿١٣٨﴾

Κάναμε τα παιδιά του Ισραήλ να περάσουν το νερό (αφού διατάξαμε τον Μωυσή να το χτυπήσει με το ραβδί του και έτσι σχίστηκε σε δύο), μετά πέρασαν από έναν λαό που λάτρευε τα είδωλά του. Είπαν: «Ω, Μωυσή! Κάνε για μας έναν θεό (δηλ. είδωλο), όπως αυτοί έχουν θεούς (είδωλα).» Είπε (ο Μωυσής): «Πράγματι, είστε ένας λαός που αγνοεί (τη Μεγαλοπρέπεια του Αλλάχ).

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ مُتَبَّرٌۭ مَّا هُمْ فِيهِ وَبَـٰطِلٌۭ مَّا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١٣٩﴾

Πράγματι, όσο γι' αυτούς (που λατρεύουν τα είδωλα) θα καταστραφεί ό,τι κάνουν (από ειδώλολατρεία) και ό,τι κάνουν είναι μάταιο.»

قَالَ أَغَيْرَ ٱللَّهِ أَبْغِيكُمْ إِلَـٰهًۭا وَهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٤٠﴾

Είπε (ο Μωυσής επίσης): «Πώς να αναζητώ για σας άλλο θεό εκτός από τον Αλλάχ, όταν Αυτός είναι που σας ευνόησε πάνω απ' όλους τους ανθρώπους (της εποχής σας, καταστρέφοντας τον εχθρό σας και σώζοντάς σας απ' αυτόν);»

وَإِذْ أَنجَيْنَـٰكُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ ۖ يُقَتِّلُونَ أَبْنَآءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَآءَكُمْ ۚ وَفِى ذَٰلِكُم بَلَآءٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌۭ ﴿١٤١﴾

Και (θυμηθείτε, ω, παιδιά του Ισραήλ) όταν σας σώσαμε από τον λαό του Φαραώ, που σας έκαναν να γευτείτε ένα τρομερό μαρτύριο: έσφαξαν τους γιους σας και άφησαν (τις κόρες και) τις γυναίκες σας να ζήσουν (ως δούλες). Και σ' αυτό (ότι σας σώσαμε) υπήρχε μια μεγάλη δοκιμασία από τον Κύριό σας (αν θα ήσασταν ευγνώμονες μετά απ' αυτό ή όχι)!