Διαβάστε το Ρουκού 168 του Κορανίου

وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلْأَوَّلُونَ مِنَ ٱلْمُهَـٰجِرِينَ وَٱلْأَنصَارِ وَٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُم بِإِحْسَـٰنٍۢ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى تَحْتَهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿١٠٠﴾

Όσο γι' εκείνους που έσπευσαν πρώτοι (να ασπαστούν το Ισλάμ), οι οποίοι ήταν από τους Αλ-Μουχατζιρείν (τους μετανάστες από τη Μάκκα προς τη Μαντίνα) και τους Αλ-Ανσάρ (τους υποστηρικτές, τους κατοίκους της Μαντίνας), και εκείνους που τους ακολούθησαν με καλοσύνη, ο Αλλάχ είναι Ευχαριστημένος μαζί τους και εκείνοι είναι ευχαριστημένοι μαζί Του. Προετοίμασε (ο Αλλάχ) γι' αυτούς κήπους (στον Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα, και αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία. [Αυτό το Εδάφιο επισημαίνει την αρετή των συντρόφων του Προφήτη, συμπεριλαμβανομένων των Άμπου Μπακρ, Όμαρ, Ουθμάν, Άλι, Αΐσα, και άλλων].

وَمِمَّنْ حَوْلَكُم مِّنَ ٱلْأَعْرَابِ مُنَـٰفِقُونَ ۖ وَمِنْ أَهْلِ ٱلْمَدِينَةِ ۖ مَرَدُوا۟ عَلَى ٱلنِّفَاقِ لَا تَعْلَمُهُمْ ۖ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ ۚ سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٠١﴾

Μεταξύ των Βεδουίνων που κατοικούν γύρω σας (στην έρημο γύρω από τη Μαντίνα) υπάρχουν υποκριτές, όπως και από τους κατοίκους της Μαντίνας, οι οποίοι επέμειναν στην υποκρισία. Δεν τους ξέρεις (ω, Προφήτη), αλλά Εμείς τους ξέρουμε. Θα τους τιμωρήσουμε δύο φορές (στη ζωή τους και στους τάφους τους), έπειτα θα οδηγηθούν προς ένα μεγάλο μαρτύριο.

وَءَاخَرُونَ ٱعْتَرَفُوا۟ بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا۟ عَمَلًۭا صَـٰلِحًۭا وَءَاخَرَ سَيِّئًا عَسَى ٱللَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌ ﴿١٠٢﴾

Και υπάρχουν άλλοι (από τους κατοίκους της Μαντίνας, ο Άμπου Λουμπάμπα και οι σύντροφοί του) που παραδέχτηκαν τις αμαρτίες τους (ότι δεν είχαν δικαιολογία το να μη βγουν για τη μάχη της Ταμπούκ, και δεν επινόησαν αβάσιμες δικαιολογίες). Έχουν ανακατέψει μία καλή πράξη (ότι στράφηκαν με μεταμέλεια, και τις προηγούμενες καλές πράξεις τους) με μία κακή πράξη (ότι δε βγήκαν για τη μάχη). Ίσως ο Αλλάχ να δεχτεί τη μεταμέλειά τους. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

خُذْ مِنْ أَمْوَٰلِهِمْ صَدَقَةًۭ تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّ صَلَوٰتَكَ سَكَنٌۭ لَّهُمْ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿١٠٣﴾

Πάρε (ω, Προφήτη) ελεημοσύνη από την περιουσία τους (εκείνων που στράφηκαν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, και δώσε την στους φτωχούς) για να τους εξαγνίσεις (από τις αμαρτίες τους) και να τους υψώσεις μ' αυτήν (την ελεημοσύνη και να τους βγάλεις από τις θέσεις των υποκριτών) και επικαλέσου τον Αλλάχ να τους συγχωρήσει. Στ’ αλήθεια, οι επικλήσεις σου είναι έλεος και καθησύχαση γι’ αυτούς. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Σαμί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

أَلَمْ يَعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ ٱلتَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِۦ وَيَأْخُذُ ٱلصَّدَقَـٰتِ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٠٤﴾

Δε γνωρίζουν (εκείνοι που στράφηκαν με μεταμέλεια) ότι ο Αλλάχ είναι Αυτός που δέχεται τη μεταμέλεια από τους δούλους Του και δέχεται την ελεημοσύνη τους, και ότι ο Αλλάχ είναι ο Ατ-Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος);

وَقُلِ ٱعْمَلُوا۟ فَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُۥ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۖ وَسَتُرَدُّونَ إِلَىٰ عَـٰلِمِ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٠٥﴾

Και πες (ω, Προφήτη, σ' εκείνους που στράφηκαν με μεταμέλεια): «Κάντε (καλές πράξεις), και ο Αλλάχ θα δει τις πράξεις σας, επίσης και ο Αγγελιαφόρος Του και οι πιστοί (θα τις δουν). Και έπειτα θα επιστρέψετε στον Παντογνώστη του αόρατου και του ορατού, και θα σας ενημερώσει για όσα κάνατε.»

وَءَاخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ ٱللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌۭ ﴿١٠٦﴾

Και υπάρχουν και άλλοι (οι τρεις από τους κατοίκους της Μαντίνας, ο Μουράρα μπιν Αρ-Ραμπί‘, ο Κά‘μπ μπιν Μάλικ και ο Χιλάλ μπιν Ουμάια, που δε βγήκαν για τη μάχη της Ταμπούκ παρόλο που δεν είχαν δικαιολογία) που το θέμα τους θα αναβληθεί μέχρι να έρθει η εντολή του Αλλάχ. Είτε θα τους τιμωρήσει, είτε θα δεχτεί τη μεταμέλειά τους! Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مَسْجِدًۭا ضِرَارًۭا وَكُفْرًۭا وَتَفْرِيقًۢا بَيْنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًۭا لِّمَنْ حَارَبَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ مِن قَبْلُ ۚ وَلَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنَآ إِلَّا ٱلْحُسْنَىٰ ۖ وَٱللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ﴿١٠٧﴾

Υπάρχουν και εκείνοι (οι δώδεκα υποκριτές από τους κατοίκους της Μαντίνας) που έχτισαν ένα τζαμί για να βλάπτουν (τους Μουσουλμάνους), και ως απιστία (με σκοπό να αντιτίθενται στον Προφήτη) και για να διαχωρίσουν τους πιστούς (με το να τελούν εκεί κάποιοι πιστοί τις προσευχές, αφήνοντας το τζαμί της Κουμπά’ που το έχτισε ο Προφήτης) και ως προετοιμασία γι' εκείνον (τον Άμπου ‘Άμιρ, τον μοναχό) που είχε πολεμήσει πριν εναντίον του Αλλάχ και του Αγγελιαφόρου Του (και είχε κάνει συμμαχία με τους ειδωλολάτρες και πήγε στον Ηράκλειο, τον Βυζαντινό αυτοκράτορα, για να στείλει έναν στρατό εναντίον των Μουσουλμάνων). Θα ορκιστούν (οι υποκριτές) ότι: «Δε σκοπεύαμε (με το να χτίσουμε αυτό το τζαμί) παρά μόνο το καλό.», αλλά ο Αλλάχ μαρτυρά ότι είναι ψεύτες! [Έχτισαν το τζαμί πριν τη μάχη της Ταμπούκ και κάλεσαν τον Προφήτη να έρθει για να οδηγήσει την προσευχή εκεί, αλλά τους είπε ότι θα έρθει αν το θέλει ο Αλλάχ όταν θα γυρίσει από τη μάχη, όμως γυρίζοντας καθοδόν από τη μάχη, ο Αλλάχ του αποκάλυψε για το σκοπό τους, και έτσι ο Προφήτης έστειλε κάποιους να κάψουν εκείνο το τζαμί].

لَا تَقُمْ فِيهِ أَبَدًۭا ۚ لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى ٱلتَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِ ۚ فِيهِ رِجَالٌۭ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُوا۟ ۚ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلْمُطَّهِّرِينَ ﴿١٠٨﴾

Ποτέ (ω, Προφήτη) μην τελέσεις καμία προσευχή σ' εκείνο (το τζαμί που έχτισαν οι υποκριτές). Πράγματι, ένα τζαμί (της Κουμπά’) που ιδρύθηκε με ευλάβεια από την πρώτη μέρα, είναι πιο άξιο το να τελείς την προσευχή μέσα του. Μέσα του υπάρχουν άνθρωποι που αγαπούν να εξαγνιστούν, και ο Αλλάχ αγαπά εκείνους που εξαγνίζονται.

أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَـٰنَهُۥ عَلَىٰ تَقْوَىٰ مِنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنٍ خَيْرٌ أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَـٰنَهُۥ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٍۢ فَٱنْهَارَ بِهِۦ فِى نَارِ جَهَنَّمَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٠٩﴾

Είναι καλύτερος, αυτός που έθεσε τα θεμέλια του κτιρίου του στην ευσέβεια προς τον Αλλάχ και στην αναζήτηση της ευαρέστησής Του, ή εκείνος που έθεσε τα θεμέλια του κτιρίου του στην άκρη ενός γκρεμού που ήταν έτοιμο να πέσει, και έτσι έπεσε μαζί του στη Φωτιά της Κολάσεως; Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τους άδικους ανθρώπους.

لَا يَزَالُ بُنْيَـٰنُهُمُ ٱلَّذِى بَنَوْا۟ رِيبَةًۭ فِى قُلُوبِهِمْ إِلَّآ أَن تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿١١٠﴾

Αυτό το κτίριό τους που έχτισαν (οι υποκριτές) θα παραμένει ως αμφιβολία και υποκρισία στις καρδιές τους μέχρι να κοπούν οι καρδιές τους (με το θάνατο). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).