Διαβάστε το Ρουκού 174 του Κορανίου

وَإِذَآ أَذَقْنَا ٱلنَّاسَ رَحْمَةًۭ مِّنۢ بَعْدِ ضَرَّآءَ مَسَّتْهُمْ إِذَا لَهُم مَّكْرٌۭ فِىٓ ءَايَاتِنَا ۚ قُلِ ٱللَّهُ أَسْرَعُ مَكْرًا ۚ إِنَّ رُسُلَنَا يَكْتُبُونَ مَا تَمْكُرُونَ ﴿٢١﴾

Όταν δίνουμε στους ανθρώπους (τους ειδωλολάτρες) έλεος (από βροχή, υγεία και ευημερία) μετά από μία συμφορά (από λειψυδρία, αρρώστια και κακουχίες) που τους έπληξε, αρχίζουν μετά να συνωμοτούν (με κοροϊδία και χλευασμό) ενάντια στα Εδάφιά Μας. Πες (ω, Προφήτη): «Ο Αλλάχ είναι πιο Γρήγορος στο σχέδιο (να σας σέρνει σταδιακά προς την τιμωρία που θα πέσει ξαφνικά πάνω σας απ' εκεί που δεν την περιμένετε). Πράγματι, Οι άγγελοί Μας που στείλαμε (για να καταγράψουν τις πράξεις σας) καταγράφουν ό,τι συνωμοτείτε.»

هُوَ ٱلَّذِى يُسَيِّرُكُمْ فِى ٱلْبَرِّ وَٱلْبَحْرِ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا كُنتُمْ فِى ٱلْفُلْكِ وَجَرَيْنَ بِهِم بِرِيحٍۢ طَيِّبَةٍۢ وَفَرِحُوا۟ بِهَا جَآءَتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌۭ وَجَآءَهُمُ ٱلْمَوْجُ مِن كُلِّ مَكَانٍۢ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ ۙ دَعَوُا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ لَئِنْ أَنجَيْتَنَا مِنْ هَـٰذِهِۦ لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّـٰكِرِينَ ﴿٢٢﴾

Είναι Αυτός που σας διευκόλυνε να ταξιδέψετε στη στεριά και στη θάλασσα. Ώσπου όταν είστε στα πλοία, τα οποία πλέουν μ' εκείνους (τους επιβάτες) με έναν ευνοϊκό άνεμο, για τον οποίο (ευνοϊκό άνεμο) χάρηκαν (οι επιβάτες), και έρχεται ξαφνικά σ' αυτά (τα πλοία) ένας θυελλώδης άνεμος, και έρχονται σ' αυτούς (τους επιβάτες) τα κύματα από όλες τις πλευρές, και νομίζουν (οι επιβάτες) ότι έχουν περικυκλωθεί (και ότι δεν υπάρχει διαφυγή), τότε επικαλούνται τον Αλλάχ με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν και μόνο, (λέγοντας): «Αν μας σώσεις απ' αυτό, σίγουρα θα είμαστε ανάμεσα στους ευγνώμονες!»

فَلَمَّآ أَنجَىٰهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِى ٱلْأَرْضِ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ ۗ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُم ۖ مَّتَـٰعَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٢٣﴾

Ωστόσο, αφού τους έσωσε, αρχίζουν να σκορπίζουν την αδικία και το κακό (από απιστία και αμαρτίες) στη γη. Ω, άνθρωποι! Στ' αλήθεια, η αδικία (και το κακό) σας θα είναι μόνο εις βάρος σας. Μία απόλαυση στην εγκόσμια ζωή, έπειτα σε Μας θα είναι η επιστροφή σας και θα σας πληροφορήσουμε για ό,τι κάνατε.

إِنَّمَا مَثَلُ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا كَمَآءٍ أَنزَلْنَـٰهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ فَٱخْتَلَطَ بِهِۦ نَبَاتُ ٱلْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ ٱلنَّاسُ وَٱلْأَنْعَـٰمُ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذَتِ ٱلْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَٱزَّيَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَآ أَنَّهُمْ قَـٰدِرُونَ عَلَيْهَآ أَتَىٰهَآ أَمْرُنَا لَيْلًا أَوْ نَهَارًۭا فَجَعَلْنَـٰهَا حَصِيدًۭا كَأَن لَّمْ تَغْنَ بِٱلْأَمْسِ ۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍۢ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٢٤﴾

Πράγματι, το παράδειγμα της εγκόσμιας ζωής (και του πόσο σύντομες είναι οι απολαύσεις της) είναι σαν αυτό του νερού (της βροχής) που το στέλνουμε κάτω (στη γη) από τον ουρανό· με το οποίο (νερό) φύτρωσαν και πλέχτηκαν (λόγω πυκνότητας) τα φυτά της γης, από τα οποία τρέφονται οι άνθρωποι και τα ζώα: έως ότου η γη ντυθεί με τη διακόσμησή της και στολιστεί, και οι άνθρωποι νομίζουν πως την κυριαρχούν απολύτως, έρχεται σ' αυτή (τη γη) η Εντολή Μας, τη νύχτα ή την ημέρα, και την κάνουμε εντελώς θερισμένη σαν να μην ήταν ανθισμένη χθες! Έτσι εξηγούμε τα Σημάδιά Μας λεπτομερώς για τους ανθρώπους που σκέπτονται.

وَٱللَّهُ يَدْعُوٓا۟ إِلَىٰ دَارِ ٱلسَّلَـٰمِ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ إِلَىٰ صِرَٰطٍۢ مُّسْتَقِيمٍۢ ﴿٢٥﴾

Ο Αλλάχ καλεί (τους ανθρώπους) προς τον Οίκο της Ειρήνης (και της ασφάλειας, τον Παράδεισο) και καθοδηγεί όποιον θέλει (ο Αλλάχ) στον ίσιο δρόμο.

۞ لِّلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ ٱلْحُسْنَىٰ وَزِيَادَةٌۭ ۖ وَلَا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌۭ وَلَا ذِلَّةٌ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٦﴾

Γι' εκείνους που πράττουν το καλό, θα υπάρχει η καλύτερη ανταμοιβή (ο Παράδεισος) και παραπάνω (απ' αυτήν, ότι θα κοιτάζουν το Πρόσωπο του Κυρίου τους). Δε θα καλύψει τα πρόσωπά τους ούτε σκόνη (ή σκότος), ούτε ταπείνωση. Αυτοί είναι οι κάτοικοι του Παραδείσου, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα.

وَٱلَّذِينَ كَسَبُوا۟ ٱلسَّيِّـَٔاتِ جَزَآءُ سَيِّئَةٍۭ بِمِثْلِهَا وَتَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۖ مَّا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِنْ عَاصِمٍۢ ۖ كَأَنَّمَآ أُغْشِيَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعًۭا مِّنَ ٱلَّيْلِ مُظْلِمًا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٧﴾

Όσο γι' εκείνους που διαπράττουν κακές πράξεις, η τιμωρία μιας κακής πράξης ισούται με μία (και όχι παραπάνω), και θα τους καλύψει η ταπείνωση. Δε θα έχουν κανέναν προστάτη που να τους προστατέψει από τον Αλλάχ. Τα πρόσωπά τους θα είναι σαν να έχουν ντυθεί με το σκότος μίας σκοτεινής νύχτας. Αυτοί είναι οι κάτοικοι της Φωτιάς, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα.

وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًۭا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا۟ مَكَانَكُمْ أَنتُمْ وَشُرَكَآؤُكُمْ ۚ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ ۖ وَقَالَ شُرَكَآؤُهُم مَّا كُنتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ ﴿٢٨﴾

Την Ημέρα που θα τους συγκεντρώσουμε όλους μαζί, έπειτα θα πούμε στους ειδωλολάτρες: «Μείνετε εκεί που είστε, εσείς και οι (λεγόμενοι) εταίροι σας (που λατρεύατε)!» Στη συνέχεια, θα τους χωρίσουμε, και οι εταίροι (τα είδωλά) τους θα πουν (απαρνούμενοι εκείνους): «Δε μας λατρεύατε!

فَكَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدًۢا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِن كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَـٰفِلِينَ ﴿٢٩﴾

Ο Αλλάχ αρκεί ως Μάρτυρας ανάμεσα σε μας και σε σας ότι δεν ξέραμε τίποτε για τη λατρεία σας (προς εμάς, αφού δεν μπορούσαμε ούτε να δούμε, ούτε να ακούμε, ούτε να μάθουμε τίποτε γι' αυτά που κάνατε)!»

هُنَالِكَ تَبْلُوا۟ كُلُّ نَفْسٍۢ مَّآ أَسْلَفَتْ ۚ وَرُدُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ مَوْلَىٰهُمُ ٱلْحَقِّ ۖ وَضَلَّ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَفْتَرُونَ ﴿٣٠﴾

Τότε, κάθε ψυχή θα δει (και θα μάθει) τι έχει κάνει (στην εγκόσμια ζωή). Και (οι ειδωλολάτρες) θα επιστρέψουν στον Αλλάχ, τον Αληθινό τους Κηδεμόνα, και θα εξαφανιστεί απ' αυτούς ό,τι επινόησαν από ψέματα (ότι τα είδωλά τους θα μεσολαβήσουν για λογαριασμό τους ενώπιον του Αλλάχ).