Διαβάστε το Ρουκού 200 του Κορανίου

قَالَ هَلْ ءَامَنُكُمْ عَلَيْهِ إِلَّا كَمَآ أَمِنتُكُمْ عَلَىٰٓ أَخِيهِ مِن قَبْلُ ۖ فَٱللَّهُ خَيْرٌ حَـٰفِظًۭا ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿٦٤﴾

Είπε: «Θα τον εμπιστευόμουν σε σας, όπως εμπιστεύτηκα σε σας τον αδελφό του πριν; Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Καλύτερος Προστάτης και είναι ο πιο Ελεήμων από τους ελεήμονες.»

وَلَمَّا فَتَحُوا۟ مَتَـٰعَهُمْ وَجَدُوا۟ بِضَـٰعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ ۖ قَالُوا۟ يَـٰٓأَبَانَا مَا نَبْغِى ۖ هَـٰذِهِۦ بِضَـٰعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا ۖ وَنَمِيرُ أَهْلَنَا وَنَحْفَظُ أَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيرٍۢ ۖ ذَٰلِكَ كَيْلٌۭ يَسِيرٌۭ ﴿٦٥﴾

Όταν άνοιξαν τις αποσκευές τους, διαπίστωσαν ότι τους είχαν επιστραφεί (τα χρήματα και) τα εμπορεύματά τους (που έδωσαν ως αντάλλαγμα για το φαγητό). Είπαν: «Ω, πατέρα μας! Τι άλλο θέλουμε (παραπάνω απ' αυτό); Εδώ είναι (τα χρήματα και) τα εμπορεύματά μας επιστράφηκαν σε μας. (Στείλε τον αδελφό μας μαζί μας για) να φέρουμε φαγητό στην οικογένειά μας, και θα προστατεύσουμε τον αδελφό μας και θα πάρουμε ένα επιπλέον φορτίο μίας καμήλας (με φαγητό). Αυτό το επιπλέον φορτίο μίας καμήλας είναι εύκολο (για τον υπουργό να μας το δώσει).»

قَالَ لَنْ أُرْسِلَهُۥ مَعَكُمْ حَتَّىٰ تُؤْتُونِ مَوْثِقًۭا مِّنَ ٱللَّهِ لَتَأْتُنَّنِى بِهِۦٓ إِلَّآ أَن يُحَاطَ بِكُمْ ۖ فَلَمَّآ ءَاتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَا نَقُولُ وَكِيلٌۭ ﴿٦٦﴾

Είπε (ο Ιακώβ): «Δε θα τον στείλω μαζί σας μέχρι να μου δώσετε υπόσχεση ορκιζόμενοι στο Όνομα του Αλλάχ ότι σίγουρα θα τον φέρετε πίσω σε μένα, εκτός αν περικυκλωθείτε με καταστροφή (και καταστραφείτε).» Όταν του έδωσαν την υπόσχεσή τους, είπε: «Ο Αλλάχ είναι Μάρτυρας αυτού που λέμε.»

وَقَالَ يَـٰبَنِىَّ لَا تَدْخُلُوا۟ مِنۢ بَابٍۢ وَٰحِدٍۢ وَٱدْخُلُوا۟ مِنْ أَبْوَٰبٍۢ مُّتَفَرِّقَةٍۢ ۖ وَمَآ أُغْنِى عَنكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ ۖ إِنِ ٱلْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ ۖ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ ۖ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ ٱلْمُتَوَكِّلُونَ ﴿٦٧﴾

Είπε (ο Ιακώβ): «Ω, γιοί μου! Μην μπείτε όλοι (στη χώρα) από μία μόνο πύλη, αλλά μπείτε από διαφορετικές πύλες (αυτό είναι πιο ασφαλές για σας). Δεν μπορώ να σας προστατέψω σε τίποτα ενάντια στην εντολή του Αλλάχ (αν όρισε να σας συμβεί κάτι). Πράγματι, η εντολή ανήκει μόνο στον Αλλάχ. Αυτόν εμπιστεύομαι και Αυτόν ας εμπιστεύονται οι πιστοί.»

وَلَمَّا دَخَلُوا۟ مِنْ حَيْثُ أَمَرَهُمْ أَبُوهُم مَّا كَانَ يُغْنِى عَنْهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن شَىْءٍ إِلَّا حَاجَةًۭ فِى نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَىٰهَا ۚ وَإِنَّهُۥ لَذُو عِلْمٍۢ لِّمَا عَلَّمْنَـٰهُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٦٨﴾

Όταν μπήκαν (στη χώρα) από εκεί που τους είχε διατάξει ο πατέρας τους, -αυτό (δηλ. το να μπουν από διαφορετικές πύλες) δε θα τους προστάτευε σε τίποτε ενάντια στην εντολή του Αλλάχ (αν όρισε να τους συμβεί κάτι)-, ωστόσο (ο Ιακώβ το είπε αυτό) μόνο για μια ανάγκη στη ψυχή του Ιακώβ που την ικανοποιήσε (η οποία ήταν το οίκτος του προς τα παιδιά του που το φανέρωσε σ' αυτούς). Ήταν (ο Ιακώβ) πράγματι ένας άνθρωπος με γνώση που του την έχουμε μάθει (ότι η εντολή ανήκει μόνο στον Αλλάχ), αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν!