Διαβάστε το Ρουκού 218 του Κορανίου

الٓر ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ وَقُرْءَانٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿١﴾

Α, Λ, Ρ [Άλιφ-Λαμ-Ρα’, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δε συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο]. Αυτά είναι τα Εδάφια του Βιβλίου και του ξεκάθαρου Κορ’άν.

رُّبَمَا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْ كَانُوا۟ مُسْلِمِينَ ﴿٢﴾

Πόσο θα ευχηθούν οι άπιστοι (την Ημέρα της Κρίσεως) να ήταν Μουσουλμάνοι (στην εγκόσμια ζωή)!

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا۟ وَيَتَمَتَّعُوا۟ وَيُلْهِهِمُ ٱلْأَمَلُ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿٣﴾

Άφησέ τους λοιπόν (ω, Προφήτη) να τρώνε και να διασκεδάζουν και να τους απασχολεί η ελπίδα (τους για τις εγκόσμιες απολαύσεις και την παραμονή στην εγκόσμια ζωή), σύντομα θα μάθουν!

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿٤﴾

Ποτέ δεν καταστρέψαμε καμία (άδικη) κωμόπολη εκτός να υπήρχε γι' αυτήν ένας προκαθορισμένος χρόνος (στη Γνώση του Αλλάχ για την καταστροφή της).

مَّا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَـْٔخِرُونَ ﴿٥﴾

Κανένα έθνος δε θα καταστραφεί πριν τον ερχομό του προκαθορισμένου χρόνου του, ούτε θα λάβουν (οι άνθρωποί του) καμία αναβολή (μετά τον ερχομό του).

وَقَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِى نُزِّلَ عَلَيْهِ ٱلذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌۭ ﴿٦﴾

Και είπαν (οι άπιστοι από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ, σε σένα): «Ω, εσύ στον οποίο έχει σταλεί η Υπενθύμιση (το Κορ’άν), πράγματι, είσαι παράφρων (που μας καλείς να σε ακολουθούμε και να αφήσουμε τα είδωλα και τους θεούς μας)!

لَّوْ مَا تَأْتِينَا بِٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٧﴾

Γιατί δεν μας φέρνεις Αγγέλους (για να μαρτυρήσουν ότι είσαι Αγγελιαφόρος), αν είσαι πράγματι από τους ειλικρινείς!»

مَا نُنَزِّلُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَمَا كَانُوٓا۟ إِذًۭا مُّنظَرِينَ ﴿٨﴾

Δε στέλνουμε τους Αγγέλους παρά μόνο με την αλήθεια (με το Θείο Μήνυμα στους Αγγελιαφόρους ή με την τιμωρία στους άπιστους), και (όταν τους στέλνουμε με την τιμωρία στους άπιστους) τότε δε θα τους δοθεί καμία αναβολή.

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا ٱلذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ ﴿٩﴾

Πράγματι, Εμείς είμαστε που στείλαμε την Υπενθύμιση (το Κορ’άν) και Εμείς είμαστε που θα την προστατέψουμε (από το να αλλοιωθεί ή να χαθεί).

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِى شِيَعِ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٠﴾

Πράγματι, στείλαμε (Αγγελιοφόρους) πριν από σένα (ω, Μωχάμμαντ) στα προηγούμενα έθνη.

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿١١﴾

Δεν τους ήρθε κανένας Αγγελιαφόρος, παρά να τον χλεύαζαν.

كَذَٰلِكَ نَسْلُكُهُۥ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿١٢﴾

(Όπως εισάγαμε την άρνηση στις καρδιές των προηγούμενων εθνών επειδή διέψευδαν τους Αγγελιαφόρους τους πεισματικά), έτσι εισάγουμε αυτή (την άρνηση) στις καρδιές των κακών (άπιστων από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ).

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾

Δε θα πιστέψουν σ' αυτό (το Κορ’άν μέχρι να δουν την τιμωρία). Πράγματι, ο κανόνας (του Αλλάχ, ότι στέλνει την τιμωρία στους άπιστους) έχει περάσει στα προηγούμενα έθνη (ας το λάβουν υπόψη λοιπόν οι άπιστοι από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ).

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَابًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَظَلُّوا۟ فِيهِ يَعْرُجُونَ ﴿١٤﴾

Ακόμα και αν ανοίγαμε γι' αυτούς (τους άπιστους) μία πόρτα στον ουρανό και συνέχιζαν μέσα της να ανεβαίνουν (και να δουν από τα Σημάδια του Βασιλείου του Αλλάχ),

لَقَالُوٓا۟ إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَـٰرُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌۭ مَّسْحُورُونَ ﴿١٥﴾

(πάλι δε θα πίστευαν και) θα έλεγαν: «Τα μάτια μας είναι μαγεμένα. Πράγματι, δεν είμαστε παρά μαγεμένοι άνθρωποι (που μας μάγεψε ο Μωχάμμαντ)!»