Muhammad Hamidullah
Το Ρουκού 238 είναι από τη Σούρα An-Nahl (εδάφια 111 έως 119). Περιέχει 9 εδάφια και ανήκει στο Τζουζ 14.
Ενημερώθηκε στις 10 Ιούλιος 2026 στις 03h52
coran.read_full_page : Διαβάστε το Ρουκού 238 του Κορανίου →
۞ يَوْمَ تَأْتِى كُلُّ نَفْسٍۢ تُجَـٰدِلُ عَن نَّفْسِهَا وَتُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍۢ مَّا عَمِلَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿١١١﴾
Την Ημέρα που η κάθε ψυχή θα έρθει για να μιλήσει για τον εαυτό της (θέτοντας όλες τις δικαιολογίες που μπορεί), και κάθε ψυχή θα αποπληρωθεί πλήρως για ό,τι έκανε, και δε θα αδικηθούν.
وَضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًۭا قَرْيَةًۭ كَانَتْ ءَامِنَةًۭ مُّطْمَئِنَّةًۭ يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَدًۭا مِّن كُلِّ مَكَانٍۢ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ ٱللَّهِ فَأَذَٰقَهَا ٱللَّهُ لِبَاسَ ٱلْجُوعِ وَٱلْخَوْفِ بِمَا كَانُوا۟ يَصْنَعُونَ ﴿١١٢﴾
Ο Αλλάχ παρουσιάζει ένα παράδειγμα μίας κωμόπολης (Μάκκας) που ήταν ασφαλής (ενώ οι φυλές γύρω της απήγαγαν η μία την άλλη, αλλά δεν επιτέθηκαν στη Μάκκα λόγω του σεβασμού τους προς τον Ιερό Οίκο που έχτισε ο Αβραάμ), και ήταν καθησυχασμένη (που οι κάτοικοί της δεν χρειαζόντουσαν να μεταναστεύσουν για να ψάξουν για νερό και τροφή, όπως οι άλλες φυλές), και της ερχόντουσαν τα αγαθά της με αφθονία από κάθε μέρος, ωστόσο, έδειξε αχαριστία για τις χάρες του Αλλάχ (και οι κάτοικοί της απέδιδαν εταίρους στον Αλλάχ στη λατρεία), έτσι ο Αλλάχ της έκανε να γευτεί τρομερή πείνα και φόβο για ό,τι έκαναν (οι κάτοικοί της).
وَلَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌۭ مِّنْهُمْ فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ وَهُمْ ظَـٰلِمُونَ ﴿١١٣﴾
Πράγματι, τους ήρθε (στους κατοίκους της Μάκκας) ένας Αγγελιαφόρος (ο Μωχάμμαντ) από ανάμεσά τους, αλλά τον διέψευδαν, και έτσι τους άρπαξε η τιμωρία (της πείνας και του φόβου και σκοτώθηκαν πολλοί από τους αρχηγούς τους στη μάχη του Μπαντρ) ενώ ήταν άδικοι.
فَكُلُوا۟ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ حَلَـٰلًۭا طَيِّبًۭا وَٱشْكُرُوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ﴿١١٤﴾
Φάτε, λοιπόν, (ω, άνθρωποι) από ό,τι επιτρεπτά και καλά αγαθά σας παρέχει ο Αλλάχ, και να είστε ευγνώμωνες για τις χάρες του Αλλάχ, αν πράγματι λατρεύετε μόνο Αυτόν (και δεν Του αποδίδετε εταίρους στη λατρεία).
إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ ٱلْمَيْتَةَ وَٱلدَّمَ وَلَحْمَ ٱلْخِنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ لِغَيْرِ ٱللَّهِ بِهِۦ ۖ فَمَنِ ٱضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍۢ وَلَا عَادٍۢ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١١٥﴾
Στ’ αλήθεια, σας απαγόρεψε (να καταναλώνετε) μόνο τα νεκρά (ζώα και πουλιά που δε σφαγιάστηκαν σύμφωνα με τον Ισλαμικό τρόπο), το αίμα, τη σάρκα του χοίρου και οποιοδήποτε ζώο που κατά τη σφαγή του αναφέρθηκε το όνομα άλλου εκτός από του Αλλάχ. Όποιος όμως αναγκάστηκε (να καταναλώσει κάτι απ' αυτά, π.χ. επειδή χάθηκε στην έρημο και κόντεψε να πεθάνει), χωρίς να το καταναλώσει από επιθυμία, ούτε να υπερβεί (το όριο της αναγκαιότητας), τότε ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).
وَلَا تَقُولُوا۟ لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ ٱلْكَذِبَ هَـٰذَا حَلَـٰلٌۭ وَهَـٰذَا حَرَامٌۭ لِّتَفْتَرُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ لَا يُفْلِحُونَ ﴿١١٦﴾
Μη λέτε (ω, ειδωλολάτρες), επειδή οι γλώσσες σας συνήθισαν να περιγράφουν ψευδώς: «Αυτό είναι επιτρεπτό και αυτό είναι απαγορευμένο (από τα βοοειδή για μας).», για να αποδίδετε λόγια στον Αλλάχ ψευδώς (ότι ο Αλλάχ τα επέτρεψε ή τα απαγόρεψε, ενώ εσείς είστε που τα απαγορέψατε, και επινοήσατε ονόματα γι' αυτά, όπως Μπαχίρα, Σά’ιμπα, Ωασίλα και Χαμ). Πράγματι, εκείνοι που αποδίδουν λόγια στον Αλλάχ ψευδώς δε θα πετύχουν ποτέ.
مَتَـٰعٌۭ قَلِيلٌۭ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿١١٧﴾
(Θα έχουν) μόνο λίγη απόλαυση, και έπειτα θα έχουν ένα οδυνηρό μαρτύριο.
وَعَلَى ٱلَّذِينَ هَادُوا۟ حَرَّمْنَا مَا قَصَصْنَا عَلَيْكَ مِن قَبْلُ ۖ وَمَا ظَلَمْنَـٰهُمْ وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿١١٨﴾
Στους Εβραίους, έχουμε απαγορεύσει αυτά (τα φαγητά) που σε έχουμε πληροφορήσει (ω, Μωχάμμαντ) πριν. Πράγματι, δεν τους αδικήσαμε (μ' αυτό), αλλά εκείνοι αδίκησαν τον εαυτό τους (με τις αμαρτίες, και έτσι τους απαγορέψαμε αυτά ως ποινή).
ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ عَمِلُوا۟ ٱلسُّوٓءَ بِجَهَـٰلَةٍۢ ثُمَّ تَابُوا۟ مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوٓا۟ إِنَّ رَبَّكَ مِنۢ بَعْدِهَا لَغَفُورٌۭ رَّحِيمٌ ﴿١١٩﴾
Έπειτα πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Μωχάμμαντ) γι' εκείνους που έκαναν το κακό με ανοησία [δηλ. κάθε αμαρτία είναι ανοησία] και έπειτα μετά απ' αυτό στράφηκαν με μεταμέλεια προς Αυτόν και διόρθωσαν (τις πράξεις τους), ο Κύριος σου πράγματι μετά απ' αυτό είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).