Διαβάστε το Ρουκού 242 του Κορανίου

وَإِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ٱبْتِغَآءَ رَحْمَةٍۢ مِّن رَّبِّكَ تَرْجُوهَا فَقُل لَّهُمْ قَوْلًۭا مَّيْسُورًۭا ﴿٢٨﴾

Αλλά αν στρέψεις το πρόσωπο σου απ' αυτούς (τον συγγενή, τον ενδεή και τον οδοιπόρο, επειδή δεν έχεις κάτι να τους δώσεις), περιμένοντας αυτό που ελπίζεις από έλεος (αγαθά και γενναιοδωρία) από τον Κύριό σου, τότε πες τους ευγενικά λόγια [όπως: «Θα σας δώσω μόλις μου στείλει ο Αλλάχ από τη γενναιοδωρία Του.»]

وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلَىٰ عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ ٱلْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًۭا مَّحْسُورًا ﴿٢٩﴾

Μην κάνεις το χέρι σου δεμένο στο λαιμό σου (μη ξοδεύοντας σε ό,τι διέταξε ο Αλλάχ), ούτε να το απλώσεις πολύ (με σπατάλη), διαφορετικά θα είσαι επιλήψιμος (από τους ανθρώπους επειδή δεν ξοδεύεις ή επειδή έδωσες σε μερικούς με σπατάλη και δεν έδωσες σ' άλλους), και (θα είσαι) άπορος (που δεν έχεις τίποτε να ξοδεύεις).

إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ بِعِبَادِهِۦ خَبِيرًۢا بَصِيرًۭا ﴿٣٠﴾

Πράγματι, ο Κύριός σου δίνει αγαθά με αφθονία σε όποιον θέλει ή τα περιορίζει. Πράγματι, Αυτός είναι για τους δούλους Του, Χαμπείρ (Αυτός που γνωρίζει πλήρως τα πάντα) και Μπασείρ (Αυτός που βλέπει τα Πάντα).