Διαβάστε το Ρουκού 245 του Κορανίου

وَمَا مَنَعَنَآ أَن نُّرْسِلَ بِٱلْـَٔايَـٰتِ إِلَّآ أَن كَذَّبَ بِهَا ٱلْأَوَّلُونَ ۚ وَءَاتَيْنَا ثَمُودَ ٱلنَّاقَةَ مُبْصِرَةًۭ فَظَلَمُوا۟ بِهَا ۚ وَمَا نُرْسِلُ بِٱلْـَٔايَـٰتِ إِلَّا تَخْوِيفًۭا ﴿٥٩﴾

Ο λόγος για τον οποίον δε στέλνουμε τα Σημάδια (που ζήτησαν οι ειδωλολάτρες από τον Μωχάμμαντ, όπως το να μετατρέψει τον λόφο Ασ-Σάφα σε χρυσό ή να αφαιρέσει τα βουνά της Μάκκας και να κάνει εκεί κήπους), είναι μόνο γιατί τα διέψευσαν (τα Σημάδιά Μας) οι προηγούμενοι λαοί (και έτσι τους καταστρέψαμε, και αν στέλναμε στους ειδωλολάτρες αυτά που ζήτησαν και έπειτα δεν πίστευαν, θα τους καταστρέφαμε χωρίς καμία αναβολή). Δώσαμε στους ανθρώπους της φυλής Θαμούντ την καμήλα ως σαφές Σημάδι, αλλά την αρνήθηκαν άδικα. Και δε στέλνουμε τα Σημάδια παρά μόνο ως εκφοβισμό (για τους ανθρώπους, ίσως να πιστέψουν και να στραφούν με μεταμέλεια, και όχι σύμφωνα με τις επιθυμίες τους)!

وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِٱلنَّاسِ ۚ وَمَا جَعَلْنَا ٱلرُّءْيَا ٱلَّتِىٓ أَرَيْنَـٰكَ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلنَّاسِ وَٱلشَّجَرَةَ ٱلْمَلْعُونَةَ فِى ٱلْقُرْءَانِ ۚ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْيَـٰنًۭا كَبِيرًۭا ﴿٦٠﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν σου είπαμε: «Πράγματι, ο Κύριός σου περικλείει όλους τους ανθρώπους (με τη γνώση και τη δύναμή Του, και εμποδίζει το κακό τους από εσένα, γι' αυτό διάδοσε αυτό που διατάχθηκες).» Δεν κάναμε ό,τι είδες (από τα Σημάδιά Μας) που σου δείξαμε (κατά το νυχτερινό ταξίδι -Αλ-Ισρά’- από τη Μάκκα προς το Ιερουσαλήμ και το αντίστροφο) παρά μόνο ως δοκιμασία για τους ανθρώπους (και έτσι, τα πίστεψαν οι πιστοί και τα διέψευσαν οι άπιστοι λέγοντας: «πώς έκανε τέτοιο ταξίδι σε μόνο μία νύχτα;»). Καθώς και (ως δοκιμασία) το καταραμένο δέντρο (Αζ-Ζακούμ που φυτρώνει στο βάθος της Κόλασης) που αναφέρεται στο Κορ’άν (το οποίο διέψευσαν οι άπιστοι λέγοντας: «πώς φυτρώνει ένα δέντρο στη Φωτιά;»). Τους εκφοβίζουμε (για την τιμωρία Μας και ότι η τροφή τους θα είναι οι καρποί εκείνου του δέντρου), αλλά δεν τους αυξάνει αυτό παρά μόνο σε μεγάλη αδικία (απιστία και πλάνη, και χλεύασαν τους καρπούς εκείνου του δέντρου ότι θα είναι χουρμάδες και βούτυρο).