Διαβάστε το Ρουκού 251 του Κορανίου

وَبِٱلْحَقِّ أَنزَلْنَـٰهُ وَبِٱلْحَقِّ نَزَلَ ۗ وَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ إِلَّا مُبَشِّرًۭا وَنَذِيرًۭا ﴿١٠٥﴾

Με την αλήθεια το στείλαμε (το Κορ’άν), και με την αλήθεια στάλθηκε (δηλ. χωρίς καμία αλλοίωση ή διαστρέβλωση), και δε σε στείλαμε (ω, Προφήτη) παρά μόνο ως φορέα χαρμόσυνων νέων και προειδοποιητή.

وَقُرْءَانًۭا فَرَقْنَـٰهُ لِتَقْرَأَهُۥ عَلَى ٱلنَّاسِ عَلَىٰ مُكْثٍۢ وَنَزَّلْنَـٰهُ تَنزِيلًۭا ﴿١٠٦﴾

Και (στείλαμε) ένα Κορ’άν που έχουμε διασαφηνίσει, για να το απαγγέλλεις στους ανθρώπους με αργό ρυθμό (για να το συλλογίζονται), και το έχουμε στείλει τμηματικά.

قُلْ ءَامِنُوا۟ بِهِۦٓ أَوْ لَا تُؤْمِنُوٓا۟ ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ مِن قَبْلِهِۦٓ إِذَا يُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّدًۭا ﴿١٠٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Πιστέψτε σ' αυτό (το Κορ’άν) ή μην πιστέψετε (αυτό δε θα το αυξήσει σε κάτι, ούτε θα το μειώσει σε κάτι).» Πράγματι, εκείνοι στους οποίους δόθηκε η γνώση (για τα Θεία Βιβλία) πριν απ' αυτό (και γνωρίζουν την αλήθεια και την αποκάλυψη, όπως ο Σαλμάν Αλ-Φάρεσι και ο Αμπντ Αλλάχ μπιν Σαλλάμ), όταν απαγγέλλεται (το Κορ’άν) σ' αυτούς, πέφτουν (στο έδαφος) με τα πηγούνια (τα πρόσωπά) τους σε Σιτζούντ στάση.

وَيَقُولُونَ سُبْحَـٰنَ رَبِّنَآ إِن كَانَ وَعْدُ رَبِّنَا لَمَفْعُولًۭا ﴿١٠٨﴾

Και λένε: «Δόξα στον Κύριό μας! Πράγματι, η υπόσχεση του Κυρίου μας οπωσδήποτε θα εκπληρωθεί.»

وَيَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ يَبْكُونَ وَيَزِيدُهُمْ خُشُوعًۭا ۩ ﴿١٠٩﴾

Και πέφτουν (στο έδαφος) με τα πηγούνια (τα πρόσωπά) τους σε Σιτζούντ στάση, κλέγοντας (από φόβο προς τον Κύριό τους). Και τους αυξάνει (το Κορ’άν) σε ευλάβεια (και σε ταπεινοφροσύνη ενώπιόν Του).

قُلِ ٱدْعُوا۟ ٱللَّهَ أَوِ ٱدْعُوا۟ ٱلرَّحْمَـٰنَ ۖ أَيًّۭا مَّا تَدْعُوا۟ فَلَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ ۚ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَٱبْتَغِ بَيْنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًۭا ﴿١١٠﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ, στους ειδωλολάτρες που σε επέκριναν ότι επικαλείσαι τον Αλλάχ με το Όνομα Αρ-Ραχμάν, νομίζοντας ότι επικαλείσαι δύο θεούς): «Είτε Τον επικαλείστε, Αλλάχ, είτε Τον επικαλείστε, Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), με όποιο (Όνομα από τα Όμορφα Ονόματά Του) Τον επικαλεστείτε, σ’ Αυτόν ανήκουν τα Ομορφότερα Ονόματα (δηλ. έχετε επικαλέσει τον Ίδιο Θεό).» Μην απαγγέλλεις (το Κορ’άν) στην προσευχή σου δυνατά (και να σε ακούν οι άπιστοι), ούτε ψιθυριστά (και να μην σε ακούν οι πιστοί), αλλά ακολούθα έναν τρόπο στο ενδιάμεσο.

وَقُلِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى لَمْ يَتَّخِذْ وَلَدًۭا وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ شَرِيكٌۭ فِى ٱلْمُلْكِ وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ وَلِىٌّۭ مِّنَ ٱلذُّلِّ ۖ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًۢا ﴿١١١﴾

Και πες: «Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ, ο Οποίος δεν απέκτησε έναν γιο [αφού μόνο ο αδύναμος είναι αυτός που χρειάζεται έναν γιο ως συνέταιρο, κληρονόμο, βοηθό όταν θα γεράσει, ή χρειάζεται απογόνους απ' αυτόν], ούτε έχει κανέναν εταίρο στο Βασίλειό Του [αφού μόνο οι αδύναμοι είναι αυτοί που χρειάζονται εταίρους], ούτε χρειάζεται κανέναν υποστηρικτή (ή σύμμαχο ή προστάτη) λόγω αδυναμίας. Και δόξασέ Τον πολύ.»