Διαβάστε το Ρουκού 252 του Κορανίου

مَّا لَهُم بِهِۦ مِنْ عِلْمٍۢ وَلَا لِـَٔابَآئِهِمْ ۚ كَبُرَتْ كَلِمَةًۭ تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَٰهِهِمْ ۚ إِن يَقُولُونَ إِلَّا كَذِبًۭا ﴿٥﴾

Δεν έχουν γι' αυτό (που ισχυρίζονται) καμία γνώση (ή απόδειξη) ούτε οι προπάτορές τους! Τι τερατώδης λέξη είναι αυτή που βγαίνει από τα στόματά τους! Δε λένε παρά ένα ψέμα.

فَلَعَلَّكَ بَـٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُوا۟ بِهَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَسَفًا ﴿٦﴾

(Ω, Μωχάμμαντ) θα κατέστρεφες τον εαυτό σου από τη θλίψη (γι' εκείνους τους άπιστους) αφού αποστράφηκαν, επειδή δεν πιστεύουν σ' αυτό τον λόγο (το Κορ’άν); [Μη λυπάσαι γι' αυτούς, επειδή αν ο Αλλάχ ήξερε ότι υπάρχει καλοσύνη μέσα τους, θα τους είχε καθοδηγήσει, αλλά η ευθύνη σου είναι μόνο να διαβιβάσεις το μήνυμα ξεκάθαρα].

إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى ٱلْأَرْضِ زِينَةًۭ لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًۭا ﴿٧﴾

Έχουμε κάνει ό,τι υπάρχει πάνω στη γη ως στολίδια γι' αυτήν, για να τους δοκιμάσουμε (τους ανθρώπους) ποιος απ' αυτούς θα πράττει καλύτερα (και περισσότερες καλές πράξεις).

وَإِنَّا لَجَـٰعِلُونَ مَا عَلَيْهَا صَعِيدًۭا جُرُزًا ﴿٨﴾

Και πράγματι, θα μετατρέψουμε ό,τι υπάρχει πάνω της (γης), σε σκόνη χωρίς βλάστηση.

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَـٰبَ ٱلْكَهْفِ وَٱلرَّقِيمِ كَانُوا۟ مِنْ ءَايَـٰتِنَا عَجَبًا ﴿٩﴾

Ή νομίζεις (ω, Προφήτη) ότι η ιστορία των ανθρώπων του σπηλαίου και του πίνακα (στον όποιο πίνακα γράφτηκαν τα ονόματά τους) ήταν από τα πιο θαυμάσια Σημάδιά Μας! [Μην νομίζεις αυτό, πράγματι, πιο θαυμάσια απ' αυτή, είναι τα Σημάδια Μας στη δημιουργία των ουρανών και της Γης, και τη γνώση και τη σοφία που στείλαμε σε σένα].

إِذْ أَوَى ٱلْفِتْيَةُ إِلَى ٱلْكَهْفِ فَقَالُوا۟ رَبَّنَآ ءَاتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةًۭ وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًۭا ﴿١٠﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν οι νέοι κατέφυγαν στο σπήλαιο (ξεφεύγοντας από τον λαό τους που τους ζήτησε να λατρεύουν είδωλα), και είπαν: «Κύριέ μας! Χάρισέ μας έλεος από Σένα, και διευκόλυνε για μας σ' αυτή την κατάστασή μας, την καθοδήγηση.»

فَضَرَبْنَا عَلَىٰٓ ءَاذَانِهِمْ فِى ٱلْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًۭا ﴿١١﴾

Έτσι, καλύψαμε τα αυτιά τους (από το να ακούν, και τους κάναμε να πέσουν σε βαθύ ύπνο) στο σπήλαιο για πολλά χρόνια.

ثُمَّ بَعَثْنَـٰهُمْ لِنَعْلَمَ أَىُّ ٱلْحِزْبَيْنِ أَحْصَىٰ لِمَا لَبِثُوٓا۟ أَمَدًۭا ﴿١٢﴾

Έπειτα, τους κάναμε να ξυπνήσουν για να δούμε (δηλ. να εμφανιστεί αυτό που ήδη ξέρουμε) ποιο από τα δύο μέρη θα ξέρει πόσο καιρό έμειναν (στο σπήλαιο).