Διαβάστε το Ρουκού 26 του Κορανίου

ٱلْحَجُّ أَشْهُرٌۭ مَّعْلُومَـٰتٌۭ ۚ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ ٱلْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِى ٱلْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا۟ مِنْ خَيْرٍۢ يَعْلَمْهُ ٱللَّهُ ۗ وَتَزَوَّدُوا۟ فَإِنَّ خَيْرَ ٱلزَّادِ ٱلتَّقْوَىٰ ۚ وَٱتَّقُونِ يَـٰٓأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿١٩٧﴾

Το Χατζ (προσκύνημα) είναι κατά τους γνωστούς μήνες (Σαουάλ, Δου-αλ-Κί‘ντα και οι πρώτες δέκα ημέρες του Δου-αλ-Χίτζα). Έτσι, όποιος δεσμεύει τον εαυτό του να κάνει το προσκύνημα κατά αυτούς τους μήνες (εισερχόμενος στην κατάσταση Ιχράμ -φορώντας τα ρούχα του Χατζ-), δεν πρέπει να έχει σεξουαλική επαφή (ούτε ερωτικά παιχνίδια), ούτε να διαπράττει αμαρτίες, ούτε να διαπληκτίζεται κατά τη διάρκεια του Χατζ. Και ό,τι καλό κάνετε, ο Αλλάχ το γνωρίζει. Και να παίρνετε εφόδια, στ’ αλήθεια, το καλύτερο εφόδιο είναι η ευσέβεια. Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία Μου (μέσω της τήρησης των εντολών Μου), ω, άνθρωποι που έχετε μυαλό (για να συλλογιστείτε).

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُوا۟ فَضْلًۭا مِّن رَّبِّكُمْ ۚ فَإِذَآ أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَـٰتٍۢ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ عِندَ ٱلْمَشْعَرِ ٱلْحَرَامِ ۖ وَٱذْكُرُوهُ كَمَا هَدَىٰكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِۦ لَمِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿١٩٨﴾

Δεν υπάρχει αμαρτία σ’ εσάς στο να επιζητάτε γενναιοδωρία από τον Κύριό σας (μέσω των εμπορικών συναλλαγών κατά το Χατζ). Μα όταν αναχωρείτε από το ‘Αραφάτ (το μέρος όπου οι προσκυνητές στέκονται την ένατη ημέρα του μήνα Δου-αλ-Χίτζα), να μνημονεύετε τον Αλλάχ στο Αλ-Μάσ‘αρ Αλ-Χαράμ (την περιοχή της Αλ-Μουζντάλιφας). Και μνημονεύετέ Τον, όπως σας καθοδήγησε (στις τελετουργίες του προσκυνήματος του Οίκου Του), γιατί στ’ αλήθεια, πριν απ’ αυτό ήσασταν ανάμεσα στους παραστρατημένους.

ثُمَّ أَفِيضُوا۟ مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ ٱلنَّاسُ وَٱسْتَغْفِرُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿١٩٩﴾

Έπειτα, αναχωρήστε από κει απ’ όπου οι άνθρωποι (που ακολουθούσαν την παράδοση του Ιμπραήμ -Αβραάμ-) αναχωρούσαν (και μην κάνετε σαν αυτούς που πριν το Ισλάμ δεν στεκόντουσαν στο ‘Αραφάτ), και ζητήστε συγχώρεση από τον Αλλάχ. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَـٰسِكَكُمْ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَذِكْرِكُمْ ءَابَآءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًۭا ۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى ٱلدُّنْيَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنْ خَلَـٰقٍۢ ﴿٢٠٠﴾

Και όταν ολοκληρώσετε τα τελετουργικά σας, να μνημονεύετε τον Αλλάχ, όπως μνημονεύετε τους πατέρες σας (καυχιόμενοι γι' αυτούς), ή με πολύ μεγαλύτερη μνημόνευση. Και ανάμεσα στους ανθρώπους είναι αυτός που λέει: «Κύριέ μας, δώσε μας (τις χάρες Σου) σ' αυτόν τον κόσμο.», και στη Μέλλουσα Ζωή δεν θα λάβει μερίδιο (αφού δεν νοιάζεται παρά μόνο για την εγκόσμια ζωή).

وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى ٱلدُّنْيَا حَسَنَةًۭ وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ حَسَنَةًۭ وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ ﴿٢٠١﴾

Και ανάμεσά τους (στους ανθρώπους) είναι αυτός που λέει: «Κύριέ μας, δώσε μας σ’ αυτόν τον κόσμο (αυτό που είναι) καλό (την ευδαιμονία, την καθοδήγηση, τις ενάρετες πράξεις, κλπ.) και στη Μέλλουσα Ζωή (αυτό που είναι) καλό (τον Παράδεισο) και προστάτεψέ μας από το μαρτύριο του Πυρός.»

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌۭ مِّمَّا كَسَبُوا۟ ۚ وَٱللَّهُ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ ﴿٢٠٢﴾

Εκείνοι θα λάβουν μερίδιο (από τεράστια αμοιβή) για ό,τι έκαναν (από καλές πράξεις), και ο Αλλάχ είναι Γρήγορος στον υπολογισμό (των πράξεων των δούλων Του, και στο να τους ανταμείβει γι' αυτές).

۞ وَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ فِىٓ أَيَّامٍۢ مَّعْدُودَٰتٍۢ ۚ فَمَن تَعَجَّلَ فِى يَوْمَيْنِ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَآ إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ لِمَنِ ٱتَّقَىٰ ۗ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿٢٠٣﴾

Και να μνημονεύετε τον Αλλάχ σε (συγκεκριμένες) καταμετρημένες ημέρες (την 11η, τη 12η και τη 13η του μήνα Δου-αλ-Χίτζα, κατά τις οποίες οι προσκυνητές μένουν στην περιοχή Μένα κατά το Χατζ). Όποιος όμως επισπεύδει (την αναχώρησή του) μετά τη δεύτερη μέρα (δηλ. πριν τη δύση της 12ης ημέρας αφού έριξε τις Τζαμαράτ -πέτρες-) – δεν υπάρχει αμαρτία σ’ αυτόν. Και όποιος καθυστερεί (μέχρι την τρίτη ημέρα) – δεν υπάρχει αμαρτία σ’ αυτόν. (Αυτά είναι) γι’ αυτόν που φοβάται τον Αλλάχ (τελώντας το Χατζ όπως όρισε ο Αλλάχ). Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της υπακοής των εντολών Tου) και να γνωρίζετε ότι σε Αυτόν θα συγκεντρωθείτε.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُۥ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَيُشْهِدُ ٱللَّهَ عَلَىٰ مَا فِى قَلْبِهِۦ وَهُوَ أَلَدُّ ٱلْخِصَامِ ﴿٢٠٤﴾

Και από τους ανθρώπους υπάρχει εκείνος (ο υποκριτής), του οποίου ο λόγος σού αρέσει (ω, Μωχάμμαντ), στην εγκόσμια ζωή, και ισχυρίζεται ότι ο Αλλάχ είναι μάρτυρας γι' αυτά που έχει στην καρδιά του (από πίστη, καλοσύνη και αγάπη για το Ισλάμ), ενώ στ’ αλήθεια είναι ο μεγαλύτερος εχθρός.

وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِى ٱلْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ ٱلْحَرْثَ وَٱلنَّسْلَ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ ٱلْفَسَادَ ﴿٢٠٥﴾

Και όταν φεύγει (από σένα, ω, Μωχάμμαντ) σπεύδει να διαδώσει το κακό στη γη και να καταστρέψει τις καλλιέργειες και τα βοοειδή. Μα ο Αλλάχ δεν αγαπά την καταστροφή.

وَإِذَا قِيلَ لَهُ ٱتَّقِ ٱللَّهَ أَخَذَتْهُ ٱلْعِزَّةُ بِٱلْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُۥ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ﴿٢٠٦﴾

Και όταν λέγεται σ’ αυτόν: «Να φοβάσαι τον Αλλάχ (απέχοντας από τις απαγορεύσεις Του).» Η υπερηφάνεια (αλαζονεία του) τον οδηγεί σε (περισσότερες) αμαρτίες. Αρκεί γι’ αυτόν το Πυρ της Κολάσεως, και πόσο άθλιος είναι αυτός ο τόπος διαμονής.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ٱبْتِغَآءَ مَرْضَاتِ ٱللَّهِ ۗ وَٱللَّهُ رَءُوفٌۢ بِٱلْعِبَادِ ﴿٢٠٧﴾

Και από τους ανθρώπους είναι αυτός που πουλά (αφιερώνει) τον εαυτό του (στην υπακοή προς τον Αλλάχ), επιζητώντας την ευχαρίστηση του Αλλάχ. Και ο Αλλάχ είναι Πολυεπιεικής στους δούλους (Του).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱدْخُلُوا۟ فِى ٱلسِّلْمِ كَآفَّةًۭ وَلَا تَتَّبِعُوا۟ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيْطَـٰنِ ۚ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿٢٠٨﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Εισέλθετε στο Ισλάμ πλήρως (τηρώντας όλους τους νόμους του). Και μην ακολουθείτε τα βήματα του Σατανά. Στ’ αλήθεια, αυτός είναι για εσάς ένας προφανής εχθρός.

فَإِن زَلَلْتُم مِّنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْكُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ فَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٢٠٩﴾

Και αν αποκλίνετε (από τον δρόμο της αλήθειας) αφού σας έχουν έλθει οι σαφείς αποδείξεις, τότε να ξέρετε ότι ο Αλλάχ είναι ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), Χακείμ (Πάνσοφος).

هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّآ أَن يَأْتِيَهُمُ ٱللَّهُ فِى ظُلَلٍۢ مِّنَ ٱلْغَمَامِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَقُضِىَ ٱلْأَمْرُ ۚ وَإِلَى ٱللَّهِ تُرْجَعُ ٱلْأُمُورُ ﴿٢١٠﴾

Περιμένουν (οι άπιστοι, μετά απ' όλες αυτές τις αποδείξεις) μόνο το να τους έλθει ο Αλλάχ πάνω από σωρούς νεφών (με τρόπο που ταιριάζει στη Μεγαλοπρέπεια και στην Τελειότητά Του, κατά την Ημέρα της Κρίσεως για να τους δικάσει), και (να έλθουν επίσης) οι άγγελοι (που θα τους περιβάλλουν από κάθε πλευρά), και να γίνει η Κρίση (του Αλλάχ σχετικά μ' αυτούς); Και στον Αλλάχ επιστρέφουν (όλα) τα θέματα.