Διαβάστε το Ρουκού 264 του Κορανίου

كٓهيعٓصٓ ﴿١﴾

Κ, Χ, Η, ‘Α, Σ (Καφ, Χα’, Για’, ‘Άειν, Σαντ, πέντε ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν αποτελούν καμία λέξη, αλλά έχουν κάποια σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ προκαλεί οποιονδήποτε αμφιβάλλει για το Κορ’άν να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο).

ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُۥ زَكَرِيَّآ ﴿٢﴾

(Αυτή είναι) μία αναφορά (ω, Μωχάμμαντ) για το έλεος του Κυρίου σου στον δούλο Του, Ζαχαρία.

إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥ نِدَآءً خَفِيًّۭا ﴿٣﴾

Όταν επικαλέστηκε τον Κύριό του κρυφά.

قَالَ رَبِّ إِنِّى وَهَنَ ٱلْعَظْمُ مِنِّى وَٱشْتَعَلَ ٱلرَّأْسُ شَيْبًۭا وَلَمْ أَكُنۢ بِدُعَآئِكَ رَبِّ شَقِيًّۭا ﴿٤﴾

(Ο Ζαχαρίας) είπε: «Κύριέ μου! Πράγματι, τα κόκκαλά μου έγιναν αδύναμα, και το κεφάλι μου φούντωσε (δηλ. γέμισε) με άσπρα μαλλιά, και δεν ήμουν ποτέ στερημένος από την ανταπόκρισή Σου, Κύριέ μου, στην επίκλησή μου προς Εσένα.

وَإِنِّى خِفْتُ ٱلْمَوَٰلِىَ مِن وَرَآءِى وَكَانَتِ ٱمْرَأَتِى عَاقِرًۭا فَهَبْ لِى مِن لَّدُنكَ وَلِيًّۭا ﴿٥﴾

Και φοβάμαι τι θα κάνουν οι συγγενείς μου (και τα παιδιά του Ισραήλ, αν θα αλλάξουν τα διδάγματα της θρησκείας και ποιος θα αναλάβει τη θρησκευτική ηγεσία) μετά από μένα, και η γυναίκα μου είναι στείρα. Χάρισέ μου λοιπόν ένα καλό παιδί (για να γίνει Προφήτης μετά από μένα).

يَرِثُنِى وَيَرِثُ مِنْ ءَالِ يَعْقُوبَ ۖ وَٱجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّۭا ﴿٦﴾

Ο οποίος θα κληρονομήσει (τη γνώση και τη θρησκευτική ηγεσία) από μένα και από την οικογένεια του Ιακώβ. Κύριέ μου! Και κάνε τον ευάρεστο σε Εσένα.»

يَـٰزَكَرِيَّآ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَـٰمٍ ٱسْمُهُۥ يَحْيَىٰ لَمْ نَجْعَل لَّهُۥ مِن قَبْلُ سَمِيًّۭا ﴿٧﴾

(Ο Αλλάχ είπε): «Ω, Ζαχαρία! Πράγματι, σου δίνουμε τα χαρμόσυνα νέα για έναν γιο, το όνομά του θα είναι Γιάχια (Ιωάννης ο Βαπτιστής). Ένα όνομα που δεν έχουμε δώσει πριν σε κανέναν.»

قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِى غُلَـٰمٌۭ وَكَانَتِ ٱمْرَأَتِى عَاقِرًۭا وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ ٱلْكِبَرِ عِتِيًّۭا ﴿٨﴾

Είπε (ο Ζαχαρίας, έκπληκτος από τη δύναμη του Αλλάχ): «Κύριέ μου! Πώς θα γίνει αυτό, ότι θα αποκτήσω έναν γιο, αφού η γυναίκα μου είναι στείρα [δηλ. θα πρέπει να παντρευτώ άλλη, ή η ίδια θα μπορέσει να γεννήσει] και έχω φτάσει σε βαθιά γεράματα [δηλ. πώς θα έχω τη δυνατότητα να κάνω τη γυναίκα μου να συλλάβει];»

قَالَ كَذَٰلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَىَّ هَيِّنٌۭ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِن قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْـًۭٔا ﴿٩﴾

(Ο Άγγελος) είπε: «Έτσι θα γίνει (όπως ειπώθηκε σε σένα). Ο Κύριός σου είπε: «Αυτό είναι εύκολο για Μένα, και πράγματι σε δημιούργησα πριν όταν ήσουν τίποτα!».»

قَالَ رَبِّ ٱجْعَل لِّىٓ ءَايَةًۭ ۚ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَـٰثَ لَيَالٍۢ سَوِيًّۭا ﴿١٠﴾

(Ο Ζαχαρίας) είπε: «Κύριέ μου! Δώσε μου ένα σημάδι (με το οποίο να γνωρίζω ότι η γυναίκα μου έμεινε έγκυος).» Είπε: «Το σημάδι σου είναι ότι δε θα μπορείς να μιλήσεις στους ανθρώπους για τρεις συνεχόμενες νύχτες (δηλ. μέρες), παρόλο που θα είσαι υγιής (και όχι βουβός, αλλά θα μπορείς μόνο να εξυμνείς τον Αλλάχ).»

فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِۦ مِنَ ٱلْمِحْرَابِ فَأَوْحَىٰٓ إِلَيْهِمْ أَن سَبِّحُوا۟ بُكْرَةًۭ وَعَشِيًّۭا ﴿١١﴾

Έπειτα (όταν δεν μπορούσε να μιλήσει), βγήκε στους ανθρώπους του από το χώρο προσευχής (του) και τους διέταξε δείχνοντας (ή γράφοντας στο έδαφος ή σε ένα χαρτί) να δοξάσουν τον Αλλάχ πρωί και βράδυ.

يَـٰيَحْيَىٰ خُذِ ٱلْكِتَـٰبَ بِقُوَّةٍۢ ۖ وَءَاتَيْنَـٰهُ ٱلْحُكْمَ صَبِيًّۭا ﴿١٢﴾

(Αφού γεννήθηκε ο γιος του και έγινε παιδί, του είπε ο Αλλάχ): «Ω, Γιάχια (Ιωάννη)! Πάρε το Βιβλίο (δηλ. μάθε την Τορά και εφάρμοσε τις εντολές Μου) με δύναμη.» Και του δώσαμε την κατανόηση (του Βιβλίου) ενώ ήταν ακόμη παιδί.

وَحَنَانًۭا مِّن لَّدُنَّا وَزَكَوٰةًۭ ۖ وَكَانَ تَقِيًّۭا ﴿١٣﴾

Και του δώσαμε έλεος από Μας και αγνότητα (από τις αμαρτίες), και ήταν ευσεβής (που πάντα φυλασσόταν από την τιμωρία Μας, τηρώντας τις εντολές Μας).

وَبَرًّۢا بِوَٰلِدَيْهِ وَلَمْ يَكُن جَبَّارًا عَصِيًّۭا ﴿١٤﴾

Και ήταν καλός (και ευγενικός) με τους γονείς του, και δεν ήταν αλαζονικός, ούτε ανυπάκουος.

وَسَلَـٰمٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّۭا ﴿١٥﴾

Ειρήνη σ' αυτόν την ημέρα που γεννήθηκε, την ημέρα που πέθανε και την ημέρα που θα αναστηθεί ζωντανός!