Διαβάστε το Ρουκού 265 του Κορανίου

فَكُلِى وَٱشْرَبِى وَقَرِّى عَيْنًۭا ۖ فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ ٱلْبَشَرِ أَحَدًۭا فَقُولِىٓ إِنِّى نَذَرْتُ لِلرَّحْمَـٰنِ صَوْمًۭا فَلَنْ أُكَلِّمَ ٱلْيَوْمَ إِنسِيًّۭا ﴿٢٦﴾

Φάε και πιες, λοιπόν, και να είσαι χαρούμενη. Και αν δεις κανέναν άνθρωπο, πες: «Στ’ αλήθεια, έχω ορκιστεί νηστεία για τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), έτσι δε θα μιλήσω σε κανέναν σήμερα.».»

فَأَتَتْ بِهِۦ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُۥ ۖ قَالُوا۟ يَـٰمَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـًۭٔا فَرِيًّۭا ﴿٢٧﴾

Έπειτα το έφερε (το μωρό) στον λαό της, κουβαλώντας το. Είπαν: «Ω, Μαρία! Στ’ αλήθεια, έφερες ένα τερατώδες πράγμα.

يَـٰٓأُخْتَ هَـٰرُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ ٱمْرَأَ سَوْءٍۢ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّۭا ﴿٢٨﴾

Ω, αδελφή του Ααρών (δηλ. ω, όμοια στην αγνότητα και στη λατρεία με τον ευσεβή άνδρα Ααρών, που έζησε τον καιρό της)! Ο πατέρας σου δεν ήταν μοιχός, ούτε η μητέρα σου ήταν ανήθικη γυναίκα!»

فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ ۖ قَالُوا۟ كَيْفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِى ٱلْمَهْدِ صَبِيًّۭا ﴿٢٩﴾

Έπειτα εκείνη τον έδειξε. Είπαν: «Πώς μπορούμε να μιλήσουμε σε ένα παιδί στο λίκνο;»

قَالَ إِنِّى عَبْدُ ٱللَّهِ ءَاتَىٰنِىَ ٱلْكِتَـٰبَ وَجَعَلَنِى نَبِيًّۭا ﴿٣٠﴾

(Ο Ιησούς) Είπε: «Στ’ αλήθεια, είμαι δούλος του Αλλάχ, μου έδωσε το Βιβλίο (το Ιν-τζήλ -το πρωτότυπο ευαγγέλιο του Ιησού-) και με έκανε Προφήτη.

وَجَعَلَنِى مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَـٰنِى بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱلزَّكَوٰةِ مَا دُمْتُ حَيًّۭا ﴿٣١﴾

Και με έκανε ευλογημένο όπου κι αν είμαι, και με διέταξε να τελώ την προσευχή, και να δίνω τη Ζακά (υποχρεωτική ελεημοσύνη) για όσο ζω.

وَبَرًّۢا بِوَٰلِدَتِى وَلَمْ يَجْعَلْنِى جَبَّارًۭا شَقِيًّۭا ﴿٣٢﴾

Και (με έκανε) ευσεβή (και υπάκουο) προς τη μητέρα μου. Και δε με έκανε αλαζονικό και ανυπάκουο.

وَٱلسَّلَـٰمُ عَلَىَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّۭا ﴿٣٣﴾

Ειρήνη σ’ εμένα την ημέρα που γεννήθηκα, και την ημέρα που θα πεθάνω [δηλ. κατά το δεύτερο ερχομό του Ιησού στη γη], και την ημέρα που θα αναστηθώ ζωντανός ξανά (κατά την Ημέρα της Ανάστασης)!»

ذَٰلِكَ عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ ۚ قَوْلَ ٱلْحَقِّ ٱلَّذِى فِيهِ يَمْتَرُونَ ﴿٣٤﴾

Τέτοιος είναι ο Ιησούς, ο υιός της Μαρίας. Αυτά είναι τα λόγια της αλήθειας (σχετικά μ' αυτόν), για την οποία αμφιβάλλουν (και διαφωνούν μεταξύ τους).

مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٍۢ ۖ سُبْحَـٰنَهُۥٓ ۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمْرًۭا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿٣٥﴾

Δεν ταιριάζει στον Αλλάχ (και στη Μεγαλοπρέπειά Του) να αποκτήσει έναν υιό. Δόξα σ' Αυτόν (είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν ψευδώς). Όταν αποφασίσει κάτι, απλώς του λέει: «Γενηθήτω!» και έτσι γίνεται.

وَإِنَّ ٱللَّهَ رَبِّى وَرَبُّكُمْ فَٱعْبُدُوهُ ۚ هَـٰذَا صِرَٰطٌۭ مُّسْتَقِيمٌۭ ﴿٣٦﴾

(Ο Ιησούς είπε στον λαό του): «Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι ο Κύριός μου και ο Κύριός σας. Έτσι, λατρέψτε Τον (χωρίς να Του αποδίδετε κανέναν εταίρο στη λατρεία). Αυτός είναι ο ίσιος δρόμος (που πρέπει να τον ακολουθήσετε).»

فَٱخْتَلَفَ ٱلْأَحْزَابُ مِنۢ بَيْنِهِمْ ۖ فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن مَّشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿٣٧﴾

Όμως διαφώνησαν οι ομάδες μεταξύ τους (σχετικά μ' αυτόν, έτσι, μία ομάδα τον πίστεψε, ότι είναι ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ, άλλη τον διέψευσε, και άλλη επινόησε άλλα δόγματα διαφορετικά απ' εκείνα που δίδαξε ο Ιησούς, και έτσι, τον λάτρεψε). Αλίμονο λοιπόν στους άπιστους από την παρουσία τους στην μεγάλη Ημέρα!

أَسْمِعْ بِهِمْ وَأَبْصِرْ يَوْمَ يَأْتُونَنَا ۖ لَـٰكِنِ ٱلظَّـٰلِمُونَ ٱلْيَوْمَ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٣٨﴾

Πόσο καλά (και ξεκάθαρα) θα ακούσουν και θα δουν την Ημέρα που θα έρθουν σε Μας! Όμως οι άδικοι σήμερα (στην εγκόσμια ζωή) βρίσκονται σε ξεκάθαρη πλάνη.

وَأَنذِرْهُمْ يَوْمَ ٱلْحَسْرَةِ إِذْ قُضِىَ ٱلْأَمْرُ وَهُمْ فِى غَفْلَةٍۢ وَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٣٩﴾

Προειδοποίησέ τους (ω, Μωχάμμαντ) για την Ημέρα της λύπης, όταν το θέμα θα έχει τελειώσει (και οι πιστοί θα έχουν μπει στον Παράδεισο, ενώ οι άπιστοι στην Κόλαση), αλλά αυτοί (τώρα στην εγκόσμια ζωή) βρίσκονται σε αδιαφορία και αμέλεια (για ό,τι τους είχαν προειδοποιήσει), και δεν πιστεύουν.

إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ ٱلْأَرْضَ وَمَنْ عَلَيْهَا وَإِلَيْنَا يُرْجَعُونَ ﴿٤٠﴾

Πράγματι, Εμείς είμαστε που θα κληρονομήσουμε τη Γη και όσους βρίσκονται πάνω της (δηλ. Εμείς που θα μείνουμε ενώ όλοι θα έχουν πεθάνει), και σε Μας θα επιστραφούν.