Διαβάστε το Ρουκού 290 του Κορανίου

أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَـٰتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا۟ ۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ﴿٣٩﴾

(Τώρα) δίνεται η άδεια σ’ αυτούς (τους Μουσουλμάνους) που έλαβαν πόλεμο (και διωγμούς, το να πολεμήσουν πίσω, αφού ήταν πριν απαγορευμένο, και έπρεπε μόνο να δείξουν υπομονή), αυτό επειδή έλαβαν αδικία. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Ικανός να τους χορηγήσει τη νίκη.

ٱلَّذِينَ أُخْرِجُوا۟ مِن دِيَـٰرِهِم بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّآ أَن يَقُولُوا۟ رَبُّنَا ٱللَّهُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ ٱللَّهِ ٱلنَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍۢ لَّهُدِّمَتْ صَوَٰمِعُ وَبِيَعٌۭ وَصَلَوَٰتٌۭ وَمَسَـٰجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا ٱسْمُ ٱللَّهِ كَثِيرًۭا ۗ وَلَيَنصُرَنَّ ٱللَّهُ مَن يَنصُرُهُۥٓ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَقَوِىٌّ عَزِيزٌ ﴿٤٠﴾

Οι οποίοι (Μουσουλμάνοι) εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους άδικα, μόνο και μόνο επειδή έλεγαν: «Ο Κύριός μας είναι ο Αλλάχ!» Αν ο Αλλάχ δεν απωθούσε μία (άδικη) ομάδα ανθρώπων μέσω μίας άλλης (μέσω πολέμου), (θα εξαπλωνόταν η αδικία και) θα κατεδαφίζονταν μοναστήρια, εκκλησίες, συναγωγές και τζαμιά στα οποία (τζαμιά) μνημονεύεται πολύ το Όνομα του Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ υποστηρίζει όποιον υποστηρίζει τη θρησκεία Του. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Καουέι (Πανίσχυρος) και ‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος).

ٱلَّذِينَ إِن مَّكَّنَّـٰهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ أَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَمَرُوا۟ بِٱلْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا۟ عَنِ ٱلْمُنكَرِ ۗ وَلِلَّهِ عَـٰقِبَةُ ٱلْأُمُورِ ﴿٤١﴾

Εκείνοι (οι Μουσουλμάνοι που θα τους υποστηρίζουμε) είναι αυτοί που όταν τους δίνουμε δύναμη (και νίκη εναντίων των εχθρών τους) στη γη, τελούν την προσευχή, δίνουν (στους φτωχούς) τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και διατάζουν το καλό και απαγορεύουν το κακό. Στον Αλλάχ καταλήγουν όλα τα θέματα (για τα οποία θα δώσει είτε ανταμοιβή, είτε τιμωρία).

وَإِن يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍۢ وَعَادٌۭ وَثَمُودُ ﴿٤٢﴾

Αν σε διαψεύσουν (οι άπιστοι, ω, Προφήτη), πράγματι, και πριν απ' αυτούς, ο λαός του Νώε, η φυλή ‘Αντ και η φυλή Θαμούντ είχαν διαψεύσει (τους Προφήτες τους, τον Νώε, τον Χουντ και τον Σάλιχ),

وَقَوْمُ إِبْرَٰهِيمَ وَقَوْمُ لُوطٍۢ ﴿٤٣﴾

επίσης και ο λαός του Αβραάμ και ο λαός του Λωτ,

وَأَصْحَـٰبُ مَدْيَنَ ۖ وَكُذِّبَ مُوسَىٰ فَأَمْلَيْتُ لِلْكَـٰفِرِينَ ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ ۖ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ﴿٤٤﴾

και οι κάτοικοι της Μαδιάμ (διέψευσαν τον Σου‘άιμπ), και (ο Φαραώ και ο λαός του) διέψευσαν τον Μωυσή. Αλλά έδωσα αναβολή στους άπιστους, και μετά τους άρπαξα με την τιμωρία. Πώς ήταν η απόρριψή Μου (μέσω της τιμωρίας τους, για την απιστία τους)!

فَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَـٰهَا وَهِىَ ظَالِمَةٌۭ فَهِىَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَبِئْرٍۢ مُّعَطَّلَةٍۢ وَقَصْرٍۢ مَّشِيدٍ ﴿٤٥﴾

Πόσες πόλεις καταστρέψαμε ενώ ήταν άδικες (και άπιστες), και έτσι, γκρεμίστηκαν τα σπίτια τους (και έγιναν οι πόλεις άδειες από τους κατοίκους τους)! Και (πόσα) πηγάδια έγιναν εγκαταλελειμμένα, και (πόσα) ψηλά δυνατά παλάτια (δεν προστάτεψαν τους κατοίκους τους από την τιμωρία Μας)!

أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌۭ يَعْقِلُونَ بِهَآ أَوْ ءَاذَانٌۭ يَسْمَعُونَ بِهَا ۖ فَإِنَّهَا لَا تَعْمَى ٱلْأَبْصَـٰرُ وَلَـٰكِن تَعْمَى ٱلْقُلُوبُ ٱلَّتِى فِى ٱلصُّدُورِ ﴿٤٦﴾

Δεν ταξίδεψαν (οι άπιστοι από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ) στη γη (και είδαν κάποιες πόλεις που καταστρέψαμε, όπως της φυλής ‘Αντ και της Θαμούντ), και έτσι να έχουν καρδιές που να καταλάβουν (τις νουθεσίες) μ' αυτές, ή αυτιά που να ακούν μ' αυτά (τι έγινε πριν); Πράγματι, δεν είναι τα μάτια που τυφλώνονται, αλλά είναι οι καρδιές στα στήθη που τυφλώνονται.

وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِٱلْعَذَابِ وَلَن يُخْلِفَ ٱللَّهُ وَعْدَهُۥ ۚ وَإِنَّ يَوْمًا عِندَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍۢ مِّمَّا تَعُدُّونَ ﴿٤٧﴾

Σε ζητούν (οι άπιστοι, ω, Προφήτη) να επισπεύσεις γι' αυτούς την τιμωρία, και ο Αλλάχ δε θα αθετήσει την υπόσχεσή Του (για την τιμωρία τους)! Πράγματι, η μία μέρα με τον Κύριό σου (με την τιμωρία στη Μέλλουσα Ζωή) είναι σαν χίλια χρόνια απ' αυτά που μετράτε (στην εγκόσμια ζωή).

وَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَهَا وَهِىَ ظَالِمَةٌۭ ثُمَّ أَخَذْتُهَا وَإِلَىَّ ٱلْمَصِيرُ ﴿٤٨﴾

Πόσες πόλεις τους έδωσα αναβολή ενώ ήταν άδικες, και μετά τις άρπαξα με την τιμωρία! Και σε Εμένα είναι ο τελικός προορισμός (όλων των πλασμάτων).