Διαβάστε το Ρουκού 303 του Κορανίου

۞ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تَتَّبِعُوا۟ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيْطَـٰنِ ۚ وَمَن يَتَّبِعْ خُطُوَٰتِ ٱلشَّيْطَـٰنِ فَإِنَّهُۥ يَأْمُرُ بِٱلْفَحْشَآءِ وَٱلْمُنكَرِ ۚ وَلَوْلَا فَضْلُ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُۥ مَا زَكَىٰ مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ أَبَدًۭا وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يُزَكِّى مَن يَشَآءُ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ ﴿٢١﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην ακολουθείτε τα βήματα του Σατανά. Γιατί όποιος ακολουθεί τα βήματα του Σατανά (ας μάθει ότι), αυτός (ο Σατανάς) διατάζει τις επαίσχυντες και τις απαγορευμένες πράξεις. Αν δεν ήταν η χάρη και το έλεος του Αλλάχ σε σας (ότι δέχεται τη μεταμέλεια σας), κανείς από σας δε θα είχε εξαγνιστεί ποτέ (από τις αμαρτίες του). Αλλά ο Αλλάχ εξαγνίζει όποιον θέλει, και ο Αλλάχ είναι Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα) και ‘Αλείμ (Παντογνώστης).

وَلَا يَأْتَلِ أُو۟لُوا۟ ٱلْفَضْلِ مِنكُمْ وَٱلسَّعَةِ أَن يُؤْتُوٓا۟ أُو۟لِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينَ وَٱلْمُهَـٰجِرِينَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ وَلْيَعْفُوا۟ وَلْيَصْفَحُوٓا۟ ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ ٱللَّهُ لَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌ ﴿٢٢﴾

Δεν πρέπει εκείνοι οι γενναιόδωροι και ευκατάστατοι ανάμεσά σας (δηλ. ο Άμπου Μπακρ Ασ-Σιντείκ, ο πατέρας της Αΐσα), να ορκίζονται ότι δε θα δώσουν ελεημοσύνη στους συγγενείς, τους άπορους και τους μετανάστες στο δρόμο του Αλλάχ [δηλ. στον Μίσταχ μπιν Ουθάθα, που ήταν ο ξάδερφός του, και ήταν φτωχός, και μετανάστεψε από τη Μάκκα προς τη Μαντίνα. Ο Άμπου Μπακρ του έδωσε ελεημοσύνη τακτικά, μέχρι που άκουσε ότι επανέλαβε τα λόγια του μπιν Σαλούλ για την κόρη του. Έτσι, ορκίστηκε να μην του ξαναδώσει]. Ας συγχωρέσουν και ας παραβλέψουν! Δεν επιθυμείτε ο Αλλάχ να σας συγχωρήσει; Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَرْمُونَ ٱلْمُحْصَنَـٰتِ ٱلْغَـٰفِلَـٰتِ ٱلْمُؤْمِنَـٰتِ لُعِنُوا۟ فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ ﴿٢٣﴾

Πράγματι, εκείνοι που συκοφαντούν (για αισχρές πράξεις), τις αγνές, πιστές γυναίκες, που στις καρδιές τους ποτέ δε σκέφτονται κάτι τέτοιο, είναι καταραμένοι και στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή, και θα έχουν ένα τρομερό μαρτύριο.

يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٢٤﴾

Την Ημέρα που οι γλώσσες, τα χέρια και τα πόδια τους θα μαρτυρήσουν εναντίον τους για όσα έκαναν.

يَوْمَئِذٍۢ يُوَفِّيهِمُ ٱللَّهُ دِينَهُمُ ٱلْحَقَّ وَيَعْلَمُونَ أَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْحَقُّ ٱلْمُبِينُ ﴿٢٥﴾

Εκείνη την Ημέρα, ο Αλλάχ θα τους δώσει τη δίκαιη τιμωρία τους, και θα ξέρουν ότι ο Αλλάχ είναι ο Αλ-Χακκ (ο Ένας Αληθινός Θεός), ο Αλ-Μουμπείν (Αυτός που διασαφήνισε την αλήθεια, και του Οποίου η Ύπαρξη και η Θεότητα φαίνεται ξεκάθαρα μέσω των Σημάδιών Του στο σύμπαν).

ٱلْخَبِيثَـٰتُ لِلْخَبِيثِينَ وَٱلْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثَـٰتِ ۖ وَٱلطَّيِّبَـٰتُ لِلطَّيِّبِينَ وَٱلطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّبَـٰتِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ مُبَرَّءُونَ مِمَّا يَقُولُونَ ۖ لَهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَرِزْقٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٢٦﴾

Οι κακές (λέξεις και συκοφαντίες) είναι από τους κακούς (ανθρώπους), και οι κακοί (άνθρωποι) είναι αυτοί που λένε τις κακές (λέξεις και συκοφαντίες), και οι καλές (λέξεις) είναι από τους καλούς (ανθρώπους), και οι καλοί (άνθρωποι) είναι αυτοί που λένε τις καλές (λέξεις). Εκείνοι (οι καλοί άνθρωποι) είναι αθώοι από όσα λένε (οι συκοφάντες γι’ αυτούς). Θα έχουν συγχώρεση και γενναιόδωρα αγαθά.