Διαβάστε το Ρουκού 305 του Κορανίου

رِجَالٌۭ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَـٰرَةٌۭ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ ٱللَّهِ وَإِقَامِ ٱلصَّلَوٰةِ وَإِيتَآءِ ٱلزَّكَوٰةِ ۙ يَخَافُونَ يَوْمًۭا تَتَقَلَّبُ فِيهِ ٱلْقُلُوبُ وَٱلْأَبْصَـٰرُ ﴿٣٧﴾

άνδρες που δεν τους απασχολεί κανένα εμπόριο ή καμία αγοραπωλησία από το να εξυμνούν τον Αλλάχ, να τελούν την προσευχή, ή να παρέχουν τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη). Φοβούνται από μία Ημέρα, κατά την οποία θα στραφούν επανειλημμένα οι καρδιές (μεταξύ της ελπίδας να σωθούν και του φόβου για την τιμωρία), και τα μάτια (κοιτάζοντας προς ποιον προορισμό θα πάνε).

لِيَجْزِيَهُمُ ٱللَّهُ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا۟ وَيَزِيدَهُم مِّن فَضْلِهِۦ ۗ وَٱللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ﴿٣٨﴾

(Έπρατταν τις προαναφερόμενες καλές πράξεις) για να τους ανταμείψει ο Αλλάχ σύμφωνα με τις καλές πράξεις τους, και να τους δώσει ακόμα περισσότερα από τη γενναιοδωρία Του. Πράγματι, ο Αλλάχ παρέχει σε όποιους θέλει χωρίς μέτρηση (απεριόριστα).

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَعْمَـٰلُهُمْ كَسَرَابٍۭ بِقِيعَةٍۢ يَحْسَبُهُ ٱلظَّمْـَٔانُ مَآءً حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَهُۥ لَمْ يَجِدْهُ شَيْـًۭٔا وَوَجَدَ ٱللَّهَ عِندَهُۥ فَوَفَّىٰهُ حِسَابَهُۥ ۗ وَٱللَّهُ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ ﴿٣٩﴾

Όσο γι' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη, οι πράξεις τους είναι σαν αντικατοπτρισμός σε μια πεδιάδα, που τον νομίζει ένας διψασμένος ως νερό, μέχρις ότου να τον φτάσει, και να βρει ότι είναι τίποτα. (Έτσι ο άπιστος όταν φτάσει στο θάνατο, βρίσκει ότι οι πράξεις του είναι μάταιες), και θα βρει τον Αλλάχ εκεί (στη Μέλλουσα Ζωή), και θα του δώσει (ο Αλλάχ) την τιμωρία του πλήρως. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γρήγορος στο να καλεί (τους δούλους Του) για λογοδότηση (και στο να τους τιμωρήσει ή να τους ανταμείψει για τις πράξεις τους).

أَوْ كَظُلُمَـٰتٍۢ فِى بَحْرٍۢ لُّجِّىٍّۢ يَغْشَىٰهُ مَوْجٌۭ مِّن فَوْقِهِۦ مَوْجٌۭ مِّن فَوْقِهِۦ سَحَابٌۭ ۚ ظُلُمَـٰتٌۢ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَآ أَخْرَجَ يَدَهُۥ لَمْ يَكَدْ يَرَىٰهَا ۗ وَمَن لَّمْ يَجْعَلِ ٱللَّهُ لَهُۥ نُورًۭا فَمَا لَهُۥ مِن نُّورٍ ﴿٤٠﴾

Ή (οι πράξεις των άπιστων) είναι σαν τα βαθιά σκοτάδια στο βυθό μίας βαθιάς θάλασσας, ο οποίος (βυθός) έχει σκεπαστεί με κύματα, και από πάνω τους υπάρχουν και άλλα κύματα, και από πάνω τους υπάρχουν (πυκνά και σκοτεινά) σύννεφα (που εμποδίζουν το φως των αστεριών). Βαθιά σκοτάδια, το ένα πάνω στο άλλο, που αν έβγαζε κανείς το χέρι του, σχεδόν δε θα το έβλεπε [και έτσι είναι ο άπιστος που έπεσε στα σκοτάδια της άγνοιας, της αμφιβολίας και της ισχυρογνωμοσύνης]. Σε όποιον δε δίνει ο Αλλάχ φως (καθοδήγηση και γνώση για το Βιβλίο Του), δε θα έχει φως!