Διαβάστε το Ρουκού 362 του Κορανίου

قُل لَّن يَنفَعَكُمُ ٱلْفِرَارُ إِن فَرَرْتُم مِّنَ ٱلْمَوْتِ أَوِ ٱلْقَتْلِ وَإِذًۭا لَّا تُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿١٦﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Η φυγή δε θα σας ωφελήσει, αν φύγετε από (τη μάχη φοβούμενοι) το θάνατο ή το να σκοτωθείτε, [αφού κάθε ψυχή έχει μία καθορισμένη ώρα για το θάνατό της], ακόμα και (αν φύγετε, αλλά η καθορισμένη ώρα σας δεν έχει έρθει ακόμα) τότε δε θα απολαύσετε παρά μόνο για λίγο (μέχρι να έρθει η καθορισμένη ώρα σας).»

قُلْ مَن ذَا ٱلَّذِى يَعْصِمُكُم مِّنَ ٱللَّهِ إِنْ أَرَادَ بِكُمْ سُوٓءًا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ رَحْمَةًۭ ۚ وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيًّۭا وَلَا نَصِيرًۭا ﴿١٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ποιος μπορεί να σας προστατεύσει από τον Αλλάχ, αν θέλει να σας πλήξει κάτι κακό, ή αν θέλει για σας έλεος;» Δε θα βρουν για τον εαυτό τους απέναντι στον Αλλάχ κανέναν κηδεμόνα, ούτε κανέναν υποστηρικτή (που να τους προστατέψει)!

۞ قَدْ يَعْلَمُ ٱللَّهُ ٱلْمُعَوِّقِينَ مِنكُمْ وَٱلْقَآئِلِينَ لِإِخْوَٰنِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنَا ۖ وَلَا يَأْتُونَ ٱلْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا ﴿١٨﴾

Ο Αλλάχ γνωρίζει εκείνους (τους υποκριτές) ανάμεσά σας που αποθαρρύνουν τους άλλους (από το να πολεμήσουν μαζί με τον Προφήτη), και εκείνους που λένε στους αδελφούς τους: «Ελάτε προς εμάς (και μην πηγαίνετε στη μάχη για να μην πεθάνετε).», και δεν έρχονται στη μάχη παρά σπάνια (για να μην ντραπούν και όχι για να υποστηρίξουν τη θρησκεία του Αλλάχ)!

أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ ۖ فَإِذَا جَآءَ ٱلْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَٱلَّذِى يُغْشَىٰ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْمَوْتِ ۖ فَإِذَا ذَهَبَ ٱلْخَوْفُ سَلَقُوكُم بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى ٱلْخَيْرِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا۟ فَأَحْبَطَ ٱللَّهُ أَعْمَـٰلَهُمْ ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرًۭا ﴿١٩﴾

(Εκείνοι οι υποκριτές) είναι τσιγκούνηδες μαζί σας (και δεν ξοδεύουν για τη μάχη). Όταν έρχεται ο φόβος (και ξεκινάει η μάχη), τους βλέπεις (ω, Προφήτη) να σε κοιτούν με τα μάτια τους να γυρίζουν σαν αυτόν που βρίσκεται στη δίνη του θανάτου! Αλλά όταν φύγει ο φόβος (και τελειώσει η μάχη), σας βλάπτουν (ω, πιστοί) με σκληρές γλώσσες, και έχουν απληστία για τα λάφυρα. Εκείνοι δεν πιστεύουν πραγματικά, οπότε ο Αλλάχ κατέστησε τις καλές πράξεις τους μάταιες, και αυτό είναι κάτι εύκολο για τον Αλλάχ.

يَحْسَبُونَ ٱلْأَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوا۟ ۖ وَإِن يَأْتِ ٱلْأَحْزَابُ يَوَدُّوا۟ لَوْ أَنَّهُم بَادُونَ فِى ٱلْأَعْرَابِ يَسْـَٔلُونَ عَنْ أَنۢبَآئِكُمْ ۖ وَلَوْ كَانُوا۟ فِيكُم مَّا قَـٰتَلُوٓا۟ إِلَّا قَلِيلًۭا ﴿٢٠﴾

Νομίζουν (οι υποκριτές από το φόβο τους) ότι οι συμμαχικές φυλές δεν έχουν φύγει ακόμα. Και αν οι συμμαχικές φυλές ερχόντουσαν ξανά, θα ήθελαν (οι υποκριτές) να έλειπαν (από τη Μαντίνα και να ήταν) στην έρημο μαζί με τους Βεδουίνους, και να ρωτήσουν για τα νέα σας (μετά από τη μάχη). Ακόμα κι αν ήταν ανάμεσά σας (ω, πιστοί), δε θα πολεμούσαν (μαζί σας) παρά μόνο για λίγο.