Διαβάστε το Ρουκού 372 του Κορανίου

وَلَا تَنفَعُ ٱلشَّفَـٰعَةُ عِندَهُۥٓ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُۥ ۚ حَتَّىٰٓ إِذَا فُزِّعَ عَن قُلُوبِهِمْ قَالُوا۟ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ۖ قَالُوا۟ ٱلْحَقَّ ۖ وَهُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْكَبِيرُ ﴿٢٣﴾

Καμία μεσολάβηση δε θα ωφελήσει ενώπιόν Του, εκτός απ' εκείνον που του το επέτρεψε. [Από τη μεγαλοπρέπειά Του, είναι ότι όταν μιλάει ή κρίνει κάτι στους ουρανούς, οι Άγγελοι χτυπούν τα φτερά τους με απόλυτη υποταγή και υπακοή προς Αυτόν], και όταν ο φόβος φεύγει από τις καρδιές τους, λένε (ο ένας στον άλλον): «Τι είπε ο Κύριός σας;» Απαντούν: «Την Αλήθεια, και Αυτός είναι ο Αλ-‘Αλέι (Ύψιστος), ο Αλ-Καμπείρ (Μέγας).»

۞ قُلْ مَن يَرْزُقُكُم مِّنَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ قُلِ ٱللَّهُ ۖ وَإِنَّآ أَوْ إِيَّاكُمْ لَعَلَىٰ هُدًى أَوْ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٢٤﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ποιος σας παρέχει αγαθά από τον ουρανό και τη γη;» Πες: «Ο Αλλάχ! Είτε εμείς είμαστε, είτε εσείς είστε, σε καθοδήγηση ή σε ξεκάθαρη πλάνη!»

قُل لَّا تُسْـَٔلُونَ عَمَّآ أَجْرَمْنَا وَلَا نُسْـَٔلُ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٢٥﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Δε θα ερωτηθείτε (την Ημέρα της Κρίσεως) για ό,τι κάναμε από αμαρτίες, ούτε θα ερωτηθούμε για ό,τι κάνατε.»

قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنَا رَبُّنَا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنَا بِٱلْحَقِّ وَهُوَ ٱلْفَتَّاحُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٢٦﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Ο Κύριός μας θα συγκεντρώσει εμάς και εσάς, έπειτα θα κρίνει μεταξύ μας με την αλήθεια. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Φαττάχ (Κριτής ανάμεσα στους δούλους Του), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).»

قُلْ أَرُونِىَ ٱلَّذِينَ أَلْحَقْتُم بِهِۦ شُرَكَآءَ ۖ كَلَّا ۚ بَلْ هُوَ ٱللَّهُ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٢٧﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Δείξτε μου (με την απόδειξη) αυτούς που αποδίδετε σ' Αυτόν ως εταίρους στη λατρεία, (τι έχουν δημιουργήσει ή τι κατέχουν στους ουρανούς ή τη γη)! Όχι (δεν είναι όπως ισχυρίζεστε)! Αλλά, Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»

وَمَآ أَرْسَلْنَـٰكَ إِلَّا كَآفَّةًۭ لِّلنَّاسِ بَشِيرًۭا وَنَذِيرًۭا وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٢٨﴾

Δε σε στείλαμε (ω, Μωχάμμαντ) παρά για όλους τους ανθρώπους ως Αγγελιαφόρο χαρμόσυνων ειδήσεων (του Παραδείσου) και προειδοποιητή. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δε γνωρίζουν (αφού απομακρύνονται από την αλήθεια).

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٢٩﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Πότε (θα υλοποιηθεί) αυτή η υπόσχεση (για την Ημέρα της Ανάστασης), αν είστε (ω, Μουσουλμάνοι) ειλικρινείς;»

قُل لَّكُم مِّيعَادُ يَوْمٍۢ لَّا تَسْتَـْٔخِرُونَ عَنْهُ سَاعَةًۭ وَلَا تَسْتَقْدِمُونَ ﴿٣٠﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Υπάρχει για σας μία καθορισμένη Ημέρα που δε θα μπορείτε ούτε να την αναβάλετε για μία ώρα (ούτε μία στιγμή), ούτε να τη φέρετε πιο πριν.»