Διαβάστε το Ρουκού 380 του Κορανίου

هُوَ ٱلَّذِى جَعَلَكُمْ خَلَـٰٓئِفَ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ فَمَن كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُۥ ۖ وَلَا يَزِيدُ ٱلْكَـٰفِرِينَ كُفْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ إِلَّا مَقْتًۭا ۖ وَلَا يَزِيدُ ٱلْكَـٰفِرِينَ كُفْرُهُمْ إِلَّا خَسَارًۭا ﴿٣٩﴾

Είναι Αυτός που σας έκανε γενιές -που η μία διαδέχεται την άλλη- στη γη (για να σας δοκιμάσει αναφορικά με τις πράξεις σας). Όποιος αρνείται την πίστη, η απιστία του θα είναι εις βάρος του. Δε θα αυξήσει τους άπιστους, η απιστία τους, ενώπιον του Κυρίου τους, παρά μόνο σε περιφρόνηση. Δε θα αυξήσει τους άπιστους, η απιστία τους, παρά μόνο σε απώλεια.

قُلْ أَرَءَيْتُمْ شُرَكَآءَكُمُ ٱلَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَرُونِى مَاذَا خَلَقُوا۟ مِنَ ٱلْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌۭ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ أَمْ ءَاتَيْنَـٰهُمْ كِتَـٰبًۭا فَهُمْ عَلَىٰ بَيِّنَتٍۢ مِّنْهُ ۚ بَلْ إِن يَعِدُ ٱلظَّـٰلِمُونَ بَعْضُهُم بَعْضًا إِلَّا غُرُورًا ﴿٤٠﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους ειδωλολάτρες): «Βλέπετε αυτούς που αποδίδετε στον Αλλάχ ως εταίρους στη λατρεία, τους οποίους επικαλείστε εκτός από τον Αλλάχ! Δείξτε μου, τι έχουν δημιουργήσει στη γη! Ή μήπως έχουν μερίδιο στη δημιουργία των ουρανών;» Ή μήπως τους δώσαμε (στους ειδωλολάτρες) ένα Βιβλίο, και έτσι έχουν απ' αυτό μία απόδειξη (για την ειδωλολατρία τους); Όχι (δεν ισχύει τίποτε από όλα αυτά), αλλά πράγματι, αυτό που υπόσχονται οι άδικοι ο ένας στον άλλον (ότι τα είδωλα είναι οι μεσολαβητές τους ενώπιον του Αλλάχ και τους φέρνουν πιο κοντά στον Αλλάχ), δεν είναι παρά μόνο μία εξαπάτηση!

۞ إِنَّ ٱللَّهَ يُمْسِكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ أَن تَزُولَا ۚ وَلَئِن زَالَتَآ إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍۢ مِّنۢ بَعْدِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًۭا ﴿٤١﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ κρατά τους ουρανούς και τη γη από το να εκτρέπονται από τις θέσεις τους. Αν όμως εκτραπούν, κανένας άλλος, εκτός απ' Αυτόν, δε θα μπορούσε να τους συγκρατήσει. Πράγματι, Αυτός είναι Χαλείμ (Μακρόθυμος) και Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα).

وَأَقْسَمُوا۟ بِٱللَّهِ جَهْدَ أَيْمَـٰنِهِمْ لَئِن جَآءَهُمْ نَذِيرٌۭ لَّيَكُونُنَّ أَهْدَىٰ مِنْ إِحْدَى ٱلْأُمَمِ ۖ فَلَمَّا جَآءَهُمْ نَذِيرٌۭ مَّا زَادَهُمْ إِلَّا نُفُورًا ﴿٤٢﴾

Ορκίστηκαν με το Όνομα του Αλλάχ με πολύ ζήλο στην ορκομωσία τους ότι αν θα τους ερχόταν ένας προειδοποιητής, θα γινόντουσαν πιο καθοδηγημένοι από τα άλλα έθνη (τους Χριστιανούς και τους Εβραίους κλπ.). Αλλά όταν τους ήρθε ένας προειδοποιητής, δεν τους αύξησε (ο ερχομός του) παρά μόνο σε αποστροφή (από την αλήθεια).

ٱسْتِكْبَارًۭا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَكْرَ ٱلسَّيِّئِ ۚ وَلَا يَحِيقُ ٱلْمَكْرُ ٱلسَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِۦ ۚ فَهَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا سُنَّتَ ٱلْأَوَّلِينَ ۚ فَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ ٱللَّهِ تَبْدِيلًۭا ۖ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّتِ ٱللَّهِ تَحْوِيلًا ﴿٤٣﴾

(Αποστράφηκαν από την αλήθεια) ως αλαζονεία στη γη και ως διάπραξη και σχεδίαση του κακού (της απιστίας, αποτρέποντας τους ανθρώπους από το να ακολουθήσουν τον Προφήτη και συνωμοτώντας εναντίον του), αλλά η διάπραξη και η σχεδίαση του κακού δεν περιβάλλει παρά μόνο εκείνους που το έκαναν. Περιμένουν κάτι άλλο εκτός από να έρθει σ' αυτούς ο επαναλαμβανόμενος κανόνας (του Αλλάχ, -δηλ. η τιμωρία Του-) που πέρασε στους προηγούμενους (άπιστους) λαούς; Δε θα βρεις (ω, Προφήτη) στον κανόνα του Αλλάχ καμία αλλαγή (δηλ. δε θα αλλαχθεί η τιμωρία με κάτι άλλο), ούτε θα βρεις στον κανόνα του Αλλάχ καμία μεταβολή (δηλ. δε θα αλλάξει η τιμωρία από έναν λαό και να πέσει σε κάποιον άλλο).

أَوَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَكَانُوٓا۟ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةًۭ ۚ وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُعْجِزَهُۥ مِن شَىْءٍۢ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَلَا فِى ٱلْأَرْضِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَلِيمًۭا قَدِيرًۭا ﴿٤٤﴾

Δεν ταξίδεψαν στη γη για να δουν πώς ήταν το τέλος εκείνων (των άπιστων) που ήταν πριν απ' αυτούς και ήταν πιο ισχυροί απ' αυτούς; Κανένα ον στους ουρανούς ή στη γη, δεν μπορεί να ξεφύγει από την τιμωρία του Αλλάχ (αν θέλει ο Αλλάχ να τον τιμωρήσει). Πράγματι, Αυτός είναι ‘Αλείμ (Παντογνώστης) και Καντείρ (Ικανός για τα πάντα).

وَلَوْ يُؤَاخِذُ ٱللَّهُ ٱلنَّاسَ بِمَا كَسَبُوا۟ مَا تَرَكَ عَلَىٰ ظَهْرِهَا مِن دَآبَّةٍۢ وَلَـٰكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ مُّسَمًّۭى ۖ فَإِذَا جَآءَ أَجَلُهُمْ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِعِبَادِهِۦ بَصِيرًۢا ﴿٤٥﴾

Αν ο Αλλάχ (έσπευδε να) τιμωρήσει τους ανθρώπους για ό,τι διέπρατταν, δε θα άφηνε κανένα κινούμενο ον στη γη, αλλά τους δίνει αναβολή για έναν καθορισμένο χρόνο. Όταν έρθει ο καθορισμένος χρόνος τους, τότε ο Αλλάχ ήδη βλέπει τα πάντα σχετικά με τους δούλους Του (τις πράξεις τους, και τους υπάκουους και τους ανυπάκουους).