Διαβάστε το Ρουκού 496 του Κορανίου

تَبَـٰرَكَ ٱلَّذِى بِيَدِهِ ٱلْمُلْكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌ ﴿١﴾

Ύψιστος είναι Αυτός στo Χέρι του Οποίου βρίσκεται η Κυριαρχία· και είναι για τα πάντα Ικανός.

ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْمَوْتَ وَٱلْحَيَوٰةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًۭا ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْغَفُورُ ﴿٢﴾

Ο Οποίος δημιούργησε το θάνατο και τη ζωή για να σας δοκιμάσει, ποιος είναι ο καλύτερος ανάμεσά σας στις πράξεις. Κι Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (ο Παντοδύναμος, ο Ανίκητος), ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα).

ٱلَّذِى خَلَقَ سَبْعَ سَمَـٰوَٰتٍۢ طِبَاقًۭا ۖ مَّا تَرَىٰ فِى خَلْقِ ٱلرَّحْمَـٰنِ مِن تَفَـٰوُتٍۢ ۖ فَٱرْجِعِ ٱلْبَصَرَ هَلْ تَرَىٰ مِن فُطُورٍۢ ﴿٣﴾

Ο Οποίος δημιούργησε επτά ουρανούς σε στρώματα, τον έναν πάνω στον άλλον· δε θα δεις στη δημιουργία του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα) καμία ατέλεια (ή δυσαναλογία). Έπειτα στρέψε το βλέμμα σου για άλλη μια φορά: «Μήπως βλέπεις καμία σχισμή;»

ثُمَّ ٱرْجِعِ ٱلْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنقَلِبْ إِلَيْكَ ٱلْبَصَرُ خَاسِئًۭا وَهُوَ حَسِيرٌۭ ﴿٤﴾

Έπειτα στρέψε ξανά το βλέμμα σου δύο φορές (τη μια μετά από την άλλη): η όρασή σου θα επιστρέψει σ' εσένα, ταπεινωμένη (ανίκανη να βρει καμία ατέλεια) και εξαντλημένη.

وَلَقَدْ زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِمَصَـٰبِيحَ وَجَعَلْنَـٰهَا رُجُومًۭا لِّلشَّيَـٰطِينِ ۖ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ ٱلسَّعِيرِ ﴿٥﴾

Και πράγματι, έχουμε στολίσει τον κοντινότερο ουρανό με λαμπτήρες (αστέρια), και τους κάναμε (τους λαμπτήρες πυρακτωμένους μετεωρίτες) για λιθοβολισμό των δαιμόνων (ώστε να τους εμποδίζουν από το να κρυφακούν), και γι’ αυτούς έχουμε προετοιμάσει το μαρτύριο του φλογερού Πυρός.

وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ ۖ وَبِئْسَ ٱلْمَصِيرُ ﴿٦﴾

Και γι’ αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη στον Κύριό τους, υπάρχει το μαρτύριο της Κολάσεως, και άθλιος, πράγματι, είναι αυτός ο προορισμός.

إِذَآ أُلْقُوا۟ فِيهَا سَمِعُوا۟ لَهَا شَهِيقًۭا وَهِىَ تَفُورُ ﴿٧﴾

Όταν θα ρίχνονται εκεί μέσα (στην Κόλαση), θα ακούν απ' αυτήν ένα τρομερό δυνατό ήχο εισπνοής, ενώ βράζει (μαίνεται).

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ ٱلْغَيْظِ ۖ كُلَّمَآ أُلْقِىَ فِيهَا فَوْجٌۭ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَآ أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌۭ ﴿٨﴾

Παρ’ ολίγο (η Φωτιά) να σχιστεί από την οργή (της για τους άπιστους). Κάθε φορά που μια ομάδα ρίχνεται μέσα της, οι φύλακές της τους ρωτούν: «Δεν ήλθε σ' εσάς κανένας προειδοποιητής (για να σας προειδοποιήσει γι' αυτήν την τιμωρία);»

قَالُوا۟ بَلَىٰ قَدْ جَآءَنَا نَذِيرٌۭ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ ٱللَّهُ مِن شَىْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِى ضَلَـٰلٍۢ كَبِيرٍۢ ﴿٩﴾

Είπαν: «Μάλιστα, πράγματι ήλθε σ' εμάς ένας προειδοποιητής, μα (τον) διαψεύσαμε και είπαμε: «Ο Αλλάχ δεν έστειλε (κάτω στη γη) τίποτα (καμία αποκάλυψη)· στ’ αλήθεια, βρίσκεστε (ω, Αγγελιαφόροι) σε μεγάλη πλάνη (δηλ. διέψευδαν όλους τους Αγγελιαφόρους).».»

وَقَالُوا۟ لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِىٓ أَصْحَـٰبِ ٱلسَّعِيرِ ﴿١٠﴾

Και είπαν: «Αν ακούγαμε ή αντιλαμβανόμασταν (αυτά που μας είπε ο Αγγελιαφόρος), δε θα ήμασταν ανάμεσα στους κατοίκους του φλογερού Πυρός.»

فَٱعْتَرَفُوا۟ بِذَنۢبِهِمْ فَسُحْقًۭا لِّأَصْحَـٰبِ ٱلسَّعِيرِ ﴿١١﴾

Έτσι, ομολόγησαν την αμαρτία τους. Ας απομακρυνθούν, λοιπόν, οι κάτοικοι του φλογερού Πυρός (από τη συγχώρεση του Αλλάχ).

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِٱلْغَيْبِ لَهُم مَّغْفِرَةٌۭ وَأَجْرٌۭ كَبِيرٌۭ ﴿١٢﴾

Στ’ αλήθεια, αυτοί που φοβούνται αόρατα τον Κύριό τους (χωρίς να Τον έχουν δει, και όταν είναι μόνοι τους και δεν τους βλέπουν οι άλλοι άνθρωποι, δεν διαπράττουν αμαρτίες φοβούμενοι τον Αλλάχ), θα λάβουν συγχώρεση (από τον Αλλάχ) και μία μεγάλη αμοιβή (τον Παράδεισο).

وَأَسِرُّوا۟ قَوْلَكُمْ أَوِ ٱجْهَرُوا۟ بِهِۦٓ ۖ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١٣﴾

Είτε κρατάτε τα λόγια σας μυστικά, είτε τα φανερώνετε, στ’ αλήθεια, Αυτός είναι ο Παντογνώστης όσων υπάρχουν στα στήθη (των ανθρώπων).

أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ ٱللَّطِيفُ ٱلْخَبِيرُ ﴿١٤﴾

Μα είναι δυνατόν να μη γνωρίζει (τις υποθέσεις των πλασμάτων) Αυτός που (τα) έπλασε; Κι Αυτός είναι ο Αλ-Λατείφ (ο Ευγενής προς τους δούλους Του), ο Αλ-Χαμπείρ (έχει απεριόριστη γνώση).