Διαβάστε το Ρουκού 57 του Κορανίου

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِن تُطِيعُوا۟ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يَرُدُّوكُمْ عَلَىٰٓ أَعْقَـٰبِكُمْ فَتَنقَلِبُوا۟ خَـٰسِرِينَ ﴿١٤٩﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε, εάν υπακούσετε αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη, θα σας γυρίσουν πίσω (ως άπιστους αφού είστε πιστοί) και έτσι θα επιστρέψετε ως χαμένοι.

بَلِ ٱللَّهُ مَوْلَىٰكُمْ ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلنَّـٰصِرِينَ ﴿١٥٠﴾

(Όχι, δεν θα σας υποστηρίζουν αν τους υπακούτε) αλλά πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Υποστηρικτής σας (εναντίων των εχθρών σας), και είναι ο Καλύτερος των υποστηρικτών.

سَنُلْقِى فِى قُلُوبِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱلرُّعْبَ بِمَآ أَشْرَكُوا۟ بِٱللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِۦ سُلْطَـٰنًۭا ۖ وَمَأْوَىٰهُمُ ٱلنَّارُ ۚ وَبِئْسَ مَثْوَى ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٥١﴾

Θα ρίξουμε τρόμο στις καρδιές των άπιστων (που σας πολεμούν) για ό,τι απέδιδαν στον Αλλάχ από εταίρους στη λατρεία, για τους οποίους (ψεύτικους εταίρους) δεν έστειλε (ο Αλλάχ στους άπιστους) καμία απόδειξη (ούτε εξουσία). Και η κατοικία τους θα είναι η Φωτιά και πόσο άθλια είναι η κατοικία των άδικων.

وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ ٱللَّهُ وَعْدَهُۥٓ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِۦ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَـٰزَعْتُمْ فِى ٱلْأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّنۢ بَعْدِ مَآ أَرَىٰكُم مَّا تُحِبُّونَ ۚ مِنكُم مَّن يُرِيدُ ٱلدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ ٱلْـَٔاخِرَةَ ۚ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ ۖ وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ ۗ وَٱللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٥٢﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ εκπλήρωσε την υπόσχεσή Του προς εσάς όταν τους σκοτώνατε με την άδειά Του (κατά τη μάχη του Ούχουντ), μέχρι που χάσατε το θάρρος σας και διαφωνήσατε μεταξύ σας για την εντολή (του Προφήτη, ότι θα πρέπει να μείνουν οι τοξότες στις θέσεις τους στο βουνό ό,τι κι αν γίνει) και παρακούσατε (την εντολή για να πάρετε τα λάφυρα νομίζοντας ότι ο πόλεμος τελείωσε με τη νίκη σας) αφού σας έδειξε (ο Αλλάχ) αυτό που σας άρεσε (από νίκη). Ανάμεσά σας υπάρχουν κάποιοι που αναζητούν αυτόν τον κόσμο και κάποιοι που αναζητούν τη Μέλλουσα Ζωή. Έπειτα σας απέστρεψε απ' αυτούς (με ήττα) για να σας δοκιμάσει. Και πράγματι, σας συγχώρεσε (ο Αλλάχ), και ο Αλλάχ έχει πολλές χάρες στους πιστούς.

۞ إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُۥنَ عَلَىٰٓ أَحَدٍۢ وَٱلرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِىٓ أُخْرَىٰكُمْ فَأَثَـٰبَكُمْ غَمًّۢا بِغَمٍّۢ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوا۟ عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ أَصَـٰبَكُمْ ۗ وَٱللَّهُ خَبِيرٌۢ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿١٥٣﴾

(Θυμηθείτε, ω πιστοί) όταν δραπετεύσατε (από τους εχθρούς σας κατά τη μάχη του Ούχουντ) και δεν κοιτούσατε αριστερά και δεξιά σε κανέναν, ενώ ο Αγγελιαφόρος (στεκόταν σταθερά μεταξύ των άπιστων και εσάς και) σας καλούσε από πίσω σας (λέγοντας: «Ελάτε σ' εμένα, ω, δούλοι του Αλλάχ.»). Έτσι, (ο Αλλάχ) σας αντάμειψε με θλίψη (για ό,τι χάσατε από νίκη και λάφυρα), η οποία ακολουθήθηκε από άλλη θλίψη (όταν οι άπιστοι διέδωσαν ψευδώς μεταξύ σας ότι ο Προφήτης σκοτώθηκε), (και ο Αλλάχ σάς έκανε αυτή τη δεύτερη θλίψη) ώστε να (ξεχάσετε την πρώτη και να) μη στεναχωριέστε για όσα χάσατε (από νίκη και λάφυρα) ή για όσα σας συνέβησαν (από πληγές και θάνατο), (δηλ. όταν μάθατε ότι ο Προφήτης δεν σκοτώθηκε, χαρήκατε και έτσι έγινε η πρώτη θλίψη πολύ ασήμαντη). Και ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε είναι Παντογνώστης.

ثُمَّ أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنۢ بَعْدِ ٱلْغَمِّ أَمَنَةًۭ نُّعَاسًۭا يَغْشَىٰ طَآئِفَةًۭ مِّنكُمْ ۖ وَطَآئِفَةٌۭ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ يَظُنُّونَ بِٱللَّهِ غَيْرَ ٱلْحَقِّ ظَنَّ ٱلْجَـٰهِلِيَّةِ ۖ يَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ ٱلْأَمْرِ مِن شَىْءٍۢ ۗ قُلْ إِنَّ ٱلْأَمْرَ كُلَّهُۥ لِلَّهِ ۗ يُخْفُونَ فِىٓ أَنفُسِهِم مَّا لَا يُبْدُونَ لَكَ ۖ يَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ ٱلْأَمْرِ شَىْءٌۭ مَّا قُتِلْنَا هَـٰهُنَا ۗ قُل لَّوْ كُنتُمْ فِى بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ ٱلَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ ٱلْقَتْلُ إِلَىٰ مَضَاجِعِهِمْ ۖ وَلِيَبْتَلِىَ ٱللَّهُ مَا فِى صُدُورِكُمْ وَلِيُمَحِّصَ مَا فِى قُلُوبِكُمْ ۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١٥٤﴾

Έπειτα, μετά από τη θλίψη, έστειλε σ' εσάς ασφάλεια (και ηρεμία): (η οποία ήταν) ύπνος που κάλυψε μια ομάδα από εσάς (που πίστευαν με βεβαιότητα στην υπόσχεση του Αλλάχ, και έτσι οι καρδιές τους καθησυχάστηκαν και κοιμήθηκαν). Ενώ άλλη ομάδα (υποκριτών ανάμεσά σας) ανησυχούσε μόνο για τον εαυτό τους (αδιαφορώντας για το τι συνέβη στον Προφήτη και τους συντρόφους του, και φοβούμενοι ότι οι άπιστοι θα ξανακάνουν εισβολή εναντίον τους στη Μαντίνα). Νόμιζαν για τον Αλλάχ κάτι άλλο εκτός από την αλήθεια (δηλ. νόμιζαν ότι ο Αλλάχ δεν θα υποστήριζε τον Προφήτη Του και ότι αυτή η μάχη είναι το τέλος του Ισλάμ), (όπως) η σκέψη (των ανθρώπων) της άγνοιας (την προ-Ισλαμική εποχή). Λένε: «Είχαμε επιλογή για το θέμα (το να βγούμε για τη μάχη ή όχι); (Και αν είχαμε δεν θα βγαίναμε!).» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Πράγματι, όλες οι υποθέσεις ανήκουν μόνο στον Αλλάχ.» Κρύβουν μέσα τους αυτό που δεν σου αποκαλύπτουν. Λένε: «Αν είχαμε επιλογή για το θέμα, κανείς μας δεν θα είχε σκοτωθεί εδώ.» Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ακόμα κι αν ήσασταν στα σπίτια σας, όσοι ανάμεσά σας ήταν προκαθορισμένο γι' αυτούς να σκοτωθούν, θα είχαν βγει στα μέρη φόνου τους.» Και (ο Αλλάχ δεν όρισε αυτό που έγινε στη μάχη του Ούχουντ πάρα) για να δοκιμάσει αυτό που βρίσκεται στα στήθη σας (από προθέσεις και σκοπούς) και να διαχωρίσει αυτό που έχετε στις καρδιές σας (από πίστη ή υποκρισία). Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης για ό,τι υπάρχει στα στήθη (των δούλων Του).

إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَلَّوْا۟ مِنكُمْ يَوْمَ ٱلْتَقَى ٱلْجَمْعَانِ إِنَّمَا ٱسْتَزَلَّهُمُ ٱلشَّيْطَـٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا۟ ۖ وَلَقَدْ عَفَا ٱللَّهُ عَنْهُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌۭ ﴿١٥٥﴾

Όσοι από εσάς τράπηκαν σε φυγή την ημέρα που συναντήθηκαν οι δύο στρατοί (στο Ούχουντ), ήταν ο Σατανάς που τους έκανε να γλιστρήσουν σ' αυτή την αμαρτία, λόγω κάποιων αμαρτιών τους, αλλά ο Αλλάχ τους συγχώρεσε. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Χαλείμ (Μακρόθυμος).