Διαβάστε το Ρουκού 62 του Κορανίου

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمُ ٱلَّذِى خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًۭا كَثِيرًۭا وَنِسَآءًۭ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ٱلَّذِى تَسَآءَلُونَ بِهِۦ وَٱلْأَرْحَامَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًۭا ﴿١﴾

Ω, άνθρωποι! Φυλαχθείτε από την τιμωρία του Κυρίου σας (μέσω της τήρησης των εντολών Tου), ο Οποίος σας έπλασε από ένα άτομο (τον Αδάμ), και απ' αυτόν (τον Αδάμ) έπλασε τη σύζυγό του (την Εύα), και απ' αυτούς τους δύο έπλασε πολλούς άνδρες και γυναίκες. Έτσι, φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ, στο Όνομα (χάρη) του Οποίου ζητάτε ο ένας (κάτι) από τον άλλο (λέγοντας για χάρη του Αλλάχ να κάνεις αυτό) και μην διακόπτετε τους συγγενικούς δεσμούς. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Παρατηρητής πάνω σας.

وَءَاتُوا۟ ٱلْيَتَـٰمَىٰٓ أَمْوَٰلَهُمْ ۖ وَلَا تَتَبَدَّلُوا۟ ٱلْخَبِيثَ بِٱلطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوٓا۟ أَمْوَٰلَهُمْ إِلَىٰٓ أَمْوَٰلِكُمْ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ حُوبًۭا كَبِيرًۭا ﴿٢﴾

Και να δώσετε στα ορφανά τις περιουσίες τους (όταν φτάσουν την εφηβεία) και μην αντικαθιστάτε τα (δικά σας) κακά με τα (δικά τους) καλά. Και μην καταβροχθίζετε τις περιουσίες τους προσθέτοντάς τες στις δικές σας. Πράγματι, αυτή είναι τεράστια αμαρτία.

وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا۟ فِى ٱلْيَتَـٰمَىٰ فَٱنكِحُوا۟ مَا طَابَ لَكُم مِّنَ ٱلنِّسَآءِ مَثْنَىٰ وَثُلَـٰثَ وَرُبَـٰعَ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا۟ فَوَٰحِدَةً أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُكُمْ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰٓ أَلَّا تَعُولُوا۟ ﴿٣﴾

Και αν φοβάστε ότι δεν θα μπορέσετε να αντιμετωπίσετε δίκαια τα ορφανά κορίτσια (που είναι υπό την κηδεμονία σας, και θέλετε να τις παντρευτείτε χωρίς να τους δώσετε ολόκληρες τις προίκες τους και τα δικαιώματά τους, όπως κάνατε πριν το Ισλάμ), τότε (αφήστε τες και) παντρευτείτε άλλες γυναίκες της επιλογής σας, δύο ή τρεις, ή τέσσερις· αλλά αν φοβάστε ότι δεν θα μπορέσετε να (τις) αντιμετωπίσετε δίκαια, τότε (παντρευτείτε) μόνο μία ή αυτές που κατέχει το δεξί σας χέρι (δηλ. τις σκλάβες). Αυτή (η εντολή) προσεγγίζει περισσότερο το να σας αποτρέψει από το να αδικήσετε.

وَءَاتُوا۟ ٱلنِّسَآءَ صَدُقَـٰتِهِنَّ نِحْلَةًۭ ۚ فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَىْءٍۢ مِّنْهُ نَفْسًۭا فَكُلُوهُ هَنِيٓـًۭٔا مَّرِيٓـًۭٔا ﴿٤﴾

Και δώστε στις γυναίκες (που παντρεύεστε) την προίκα τους πρόθυμα, ένα καθήκον σ' εσάς. Αλλά αν σας αφήσουν πρόθυμα κάποιο μέρος της (προίκας), πάρτε το, επιτρεπτό και καλό (για εσάς).

وَلَا تُؤْتُوا۟ ٱلسُّفَهَآءَ أَمْوَٰلَكُمُ ٱلَّتِى جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمْ قِيَـٰمًۭا وَٱرْزُقُوهُمْ فِيهَا وَٱكْسُوهُمْ وَقُولُوا۟ لَهُمْ قَوْلًۭا مَّعْرُوفًۭا ﴿٥﴾

Και μη δίνετε σ' όσους δεν διαχειρίζονται καλά τα χρήματα (δηλ. σ' αυτούς που είναι υπό την κηδεμονία σας από τα μικρά ορφανά παιδιά, τους τρελούς ή αυτούς που σπαταλάνε χωρίς λογική ή και στα μικρά παιδιά σας) την περιουσία σας (ούτε την περιουσία τους που την φυλάτε σαν να ήταν δικιά σας για να μην καταστραφεί), την οποία ο Αλλάχ κατέστησε μέσο συντήρησης για σας (δηλ. για τη ζωή των ανθρώπων). Αλλά να παρέχετε σ' εκείνους απ' αυτήν και να τους ντύνετε και να τους λέτε καλά ευγενικά λόγια (όπως ότι θα τους δώσετε τις περιουσίες τους μόλις μεγαλώσουν ή να μπορέσουν να τις διαχειρίζονται σωστά).

وَٱبْتَلُوا۟ ٱلْيَتَـٰمَىٰ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغُوا۟ ٱلنِّكَاحَ فَإِنْ ءَانَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًۭا فَٱدْفَعُوٓا۟ إِلَيْهِمْ أَمْوَٰلَهُمْ ۖ وَلَا تَأْكُلُوهَآ إِسْرَافًۭا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا۟ ۚ وَمَن كَانَ غَنِيًّۭا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن كَانَ فَقِيرًۭا فَلْيَأْكُلْ بِٱلْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَٰلَهُمْ فَأَشْهِدُوا۟ عَلَيْهِمْ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِيبًۭا ﴿٦﴾

Και να δοκιμάζετε τα ορφανά (που κοντεύουν να φτάσουν στην εφηβεία, με το να τους δώσετε ένα μικρό ποσό από την περιουσία τους, για να ξέρετε την ικανότητά τους να διαθέτουν σωστά τα χρήματά τους) μέχρι να φτάσουν στην ηλικία του γάμου. Έπειτα, αν αντιληφθείτε σ’ αυτά ορθή κρίση, δώστε τους την περιουσία τους. Και μην επιδιώκετε να την καταναλώνετε με σπατάλη και γρήγορα, φοβούμενοι πως θα μεγαλώσουν (και θα την πάρουν). Και όποιος (από τους κηδεμόνες) είναι πλούσιος, ας αποφύγει να πάρει (από τα λεφτά του ορφανού), μα αν είναι φτωχός, ας τρώει (πάρει) σύμφωνα με αυτό που είναι δίκαιο και λογικό (που καλύπτει τις ανάγκες του). Έπειτα, όταν τους δώσετε την περιουσία τους, φέρτε μάρτυρες γι' αυτό. Και επαρκεί ο Αλλάχ ως Μάρτυρας και για να τους καλέσει σε απολογισμό.»

لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌۭ مِّمَّا تَرَكَ ٱلْوَٰلِدَانِ وَٱلْأَقْرَبُونَ وَلِلنِّسَآءِ نَصِيبٌۭ مِّمَّا تَرَكَ ٱلْوَٰلِدَانِ وَٱلْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ ۚ نَصِيبًۭا مَّفْرُوضًۭا ﴿٧﴾

Υπάρχει για τους άνδρες ένα μερίδιο από όσα άφησαν οι γονείς και οι κοντινοί συγγενείς (τους, από κληρονομιά), και υπάρχει για τις γυναίκες ένα μερίδιο από όσα άφησαν οι γονείς και οι κοντινοί συγγενείς (τους, από κληρονομιά), είτε (η κληρονομιά) είναι μικρή, είτε μεγάλη: ένα υποχρεωτικό μερίδιο (και όχι όπως ήταν πριν το Ισλάμ, όπου ούτε οι γυναίκες ούτε τα παιδιά κληρονομούσαν).

وَإِذَا حَضَرَ ٱلْقِسْمَةَ أُو۟لُوا۟ ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينُ فَٱرْزُقُوهُم مِّنْهُ وَقُولُوا۟ لَهُمْ قَوْلًۭا مَّعْرُوفًۭا ﴿٨﴾

Αν ήρθαν κατά τη διανομή (της κληρονομιάς και) άλλοι συγγενείς (που δεν δικαιούνται μερίδιο στην κληρονομιά), ορφανά ή άποροι, δώστε τους κάτι από αυτή (την κληρονομιά) και πείτε τους καλά λόγια.

وَلْيَخْشَ ٱلَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا۟ مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةًۭ ضِعَـٰفًا خَافُوا۟ عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلْيَقُولُوا۟ قَوْلًۭا سَدِيدًا ﴿٩﴾

Και ας φοβούνται εκείνοι (οι κηδεμόνες των ορφανών) που αν θα πέθαιναν αφήνοντας αδύναμους απογόνους, θα φοβόντουσαν (και θα ανησυχούσαν) γι' αυτούς (να χαθούν ή να αδικηθούν), ας φυλαχθούν, λοιπόν, από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του σχετικά με τα ορφανά υπό την κηδεμονία τους, και να μην τους αδικούν ώστε ο Αλλάχ να στείλει μετά το θάνατό τους εκείνον που θα πρόσεχε τα παιδιά τους όπως εκείνοι πρόσεχαν τα άλλα ορφανά) και ας (τους) λένε σωστά (και καλά) λόγια.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَٰلَ ٱلْيَتَـٰمَىٰ ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِى بُطُونِهِمْ نَارًۭا ۖ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًۭا ﴿١٠﴾

Εκείνοι που καταναλώνουν άδικα την περιουσία των ορφανών, στ’ αλήθεια, καταναλώνουν μόνο μια φωτιά στις κοιλιές τους, και θα εισαχθούν στο Πυρ της κολάσεως για να καούν μέσα.