Διαβάστε το Ρουκού 77 του Κορανίου

وَٱسْتَغْفِرِ ٱللَّهَ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿١٠٦﴾

Και ζήτα συγχώρεση από τον Αλλάχ, στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَلَا تُجَـٰدِلْ عَنِ ٱلَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًۭا ﴿١٠٧﴾

Μην υπερασπιστείς εκείνους που εξαπατούν τον εαυτό τους (με τις αμαρτίες). Πράγματι, ο Αλλάχ δεν συμπαθεί κανέναν που είναι απατεώνας και αμαρτωλός.

يَسْتَخْفُونَ مِنَ ٱلنَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ ٱللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَىٰ مِنَ ٱلْقَوْلِ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا ﴿١٠٨﴾

Κρύβονται (και ντρέπονται) από τους ανθρώπους, και δεν κρύβονται (ούτε ντρέπονται) από τον Αλλάχ, ενώ (ο Αλλάχ) τους βλέπει όταν σχεδίασαν κρυφά το βράδυ τέτοια λόγια (δηλ. να ορκιστούν ότι ο Τού‘μα δεν έκλεψε και να κατηγορήσουν τον Εβραίο με λόγια) που δεν δέχεται (ο Αλλάχ). Πράγματι, ο Αλλάχ περιβάλλει (με τη Γνώση Του) όλα όσα κάνουν.

هَـٰٓأَنتُمْ هَـٰٓؤُلَآءِ جَـٰدَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا فَمَن يُجَـٰدِلُ ٱللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًۭا ﴿١٠٩﴾

Να εσείς (που νοιάζεστε να υπερασπιστείτε εκείνους που έκαναν ένα έγκλημα) είστε αυτοί που τους υπερασπιστήκατε στην εγκόσμια ζωή, ποιος λοιπόν θα τους υπερασπιστεί ενώπιον του Αλλάχ κατά την Ημέρα της Ανάστασης ή ποιος θα είναι ο διαχειριστής των υποθέσεων τους (ενώπιον του Αλλάχ);

وَمَن يَعْمَلْ سُوٓءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُۥ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ ٱللَّهَ يَجِدِ ٱللَّهَ غَفُورًۭا رَّحِيمًۭا ﴿١١٠﴾

Όποιος κάνει κάτι κακό ή αδικεί τον εαυτό του (μέσω αμαρτιών) και έπειτα ζητά συγχώρεση από τον Αλλάχ, θα βρει τον Αλλάχ Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَمَن يَكْسِبْ إِثْمًۭا فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُۥ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًۭا ﴿١١١﴾

Και όποιος κάνει μία αμαρτία, την κάνει μόνο εις βάρος του. Πράγματι, ο Αλλάχ είναι 'Αλείμ (Παντογνώστης) και Χακείμ (Πάνσοφος).

وَمَن يَكْسِبْ خَطِيٓـَٔةً أَوْ إِثْمًۭا ثُمَّ يَرْمِ بِهِۦ بَرِيٓـًۭٔا فَقَدِ ٱحْتَمَلَ بُهْتَـٰنًۭا وَإِثْمًۭا مُّبِينًۭا ﴿١١٢﴾

Όποιος έκανε μία αμαρτία κατά λάθος ή διέπραξε μία αμαρτία εσκεμμένα και έπειτα κατηγορεί κάποιον αθώο γι' αυτήν, πράγματι, φέρει ένα βαρύ ψέμα και μία φανερή αμαρτία.