Διαβάστε τη Σούρα Al-Hashr

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَآقُّوا۟ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ ۖ وَمَن يُشَآقِّ ٱللَّهَ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٤﴾

Αυτό επειδή αντιτάχθηκαν (με εχθρότητα) στον Αλλάχ και στον Αγγελιαφόρο Του. Και όποιος αντιτίθεται στον Αλλάχ, τότε στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία Του.

مَا قَطَعْتُم مِّن لِّينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَآئِمَةً عَلَىٰٓ أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ ٱللَّهِ وَلِيُخْزِىَ ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿٥﴾

Καμία χουρμαδιά (του εχθρού) δεν την κόψατε (ω, Μουσουλμάνοι), ούτε την αφήσατε να στέκεται στις ρίζες της, παρά μόνο με την Άδεια του Αλλάχ, (επειδή οι Εβραίοι έριχναν βέλη και πέτρες από πάνω από τα οχυρά τους, και οι χουρμαδιές τούς βοηθούσαν σ' αυτό), και για να ταπεινώσει (ο Αλλάχ) τους ανυπάκουους.

وَمَآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنْهُمْ فَمَآ أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍۢ وَلَا رِكَابٍۢ وَلَـٰكِنَّ ٱللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُۥ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٦﴾

Και ό,τι ο Αλλάχ παραχώρησε ως λάφυρα χωρίς μάχη (Αλ-Φάι’) στον Αγγελιαφόρο Του (τον Μωχάμμαντ) απ' αυτούς (τους Εβραίους των Μπάνι Αν-Ναντείρ που άφησαν τα πράγματά τους, μετά από την πολιορκία τους από τους Μουσουλμάνους) – αυτά δεν τα αποκτήσατε καβαλώντας κανένα άλογο, ούτε καμία καμήλα (δηλ. χωρίς μάχη). Μα ο Αλλάχ δίνει δύναμη στους Αγγελιαφόρους Του πάνω σ' όποιον θέλει. Και ο Αλλάχ είναι για τα πάντα Ικανός.

مَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَـٰمَىٰ وَٱلْمَسَـٰكِينِ وَٱبْنِ ٱلسَّبِيلِ كَىْ لَا يَكُونَ دُولَةًۢ بَيْنَ ٱلْأَغْنِيَآءِ مِنكُمْ ۚ وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمْ عَنْهُ فَٱنتَهُوا۟ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلْعِقَابِ ﴿٧﴾

Αυτά που ο Αλλάχ παραχώρησε ως λάφυρα χωρίς μάχη (Αλ-Φάι’) στον Αγγελιαφόρο Του, από τους λαούς των κωμοπόλεων, αυτά προορίζονται για τον Αλλάχ, τον Αγγελιαφόρο Του (δηλ. να ξοδεύονται προς το συμφέρον των Μουσουλμάνων), τους συγγενείς (του Αγγελιαφόρου, από τους Μπάνι Χάσιμ και τους Μπάνι Αλ-Μουττάλιμπ, στους οποίους ο Προφήτης είχε απαγορέψει να δέχονται να πάρουν τη Ζακά), τα ορφανά, τους ενδεείς, και τον οδοιπόρο (τον ξένο που τα χρήματά του έχουν εξαντληθεί), έτσι ώστε να μη γίνουν (τα χρήματα μια) περιουσία που θα κυκλοφορεί (αποκλειστικά) στους πλούσιους ανάμεσά σας (και όχι στους φτωχούς). Και ό,τι σας δίνει ο Αγγελιαφόρος (και σας διατάζει) να το λάβετε (και να το κάνετε)· και ό,τι σας απαγορεύει, να το σταματήσετε. Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του). Πράγματι, ο Αλλάχ είναι Αυστηρός στην τιμωρία (Του).

لِلْفُقَرَآءِ ٱلْمُهَـٰجِرِينَ ٱلَّذِينَ أُخْرِجُوا۟ مِن دِيَـٰرِهِمْ وَأَمْوَٰلِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًۭا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنًۭا وَيَنصُرُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلصَّـٰدِقُونَ ﴿٨﴾

(Και επίσης υπάρχει ένα μερίδιο σ' αυτά τα λάφυρα) για τους φτωχούς μετανάστες (που μετανάστευσαν από τη Μάκκα προς τη Μαντίνα), οι οποίοι εξορίστηκαν από τα σπίτια τους και την ιδιοκτησία τους (από τους άπιστους της Μάκκας), επιδιώκοντας χάρη από τον Αλλάχ και την ευαρέστησή (Του), και υποστηρίζοντας τον Αλλάχ (δηλ. την θρησκεία Του) και τον Αγγελιαφόρο Του. Αυτοί είναι, πράγματι, οι ειλικρινείς.

وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلْإِيمَـٰنَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِى صُدُورِهِمْ حَاجَةًۭ مِّمَّآ أُوتُوا۟ وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌۭ ۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِۦ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿٩﴾

Και αυτοί (οι Αλ-Ανσάρ -οι Υποστηρικτές- οι κάτοικοι της Μαντίνας) που εγκαταστάθηκαν στη Μαντίνα και είχαν δεχτεί την πίστη πριν απ' αυτούς (δηλ. πριν να μεταναστεύσουν οι μετανάστες -Μουχατζηρείν- προς αυτούς). Αγαπούν εκείνους που μεταναστεύουν προς αυτούς και δεν έχουν ζήλια στα στήθη τους για ό,τι έχει δοθεί σ' αυτούς (τους Μουχατζηρείν από τα λάφυρα των Μπάνι Αν-Ναντείρ), και βάζουν σε προτεραιότητα αυτούς (τους Μουχατζηρείν) πριν από τους εαυτούς τους, ακόμα κι αν έχουν ανάγκη (και φτώχεια). Και όποιος σώζεται από τη δικιά του απληστία, αυτοί είναι οι επιτυχημένοι.

وَٱلَّذِينَ جَآءُو مِنۢ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلْإِيمَـٰنِ وَلَا تَجْعَلْ فِى قُلُوبِنَا غِلًّۭا لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٌۭ رَّحِيمٌ ﴿١٠﴾

Και αυτοί (από τις επόμενες γενιές) που ήρθαν μετά απ' αυτούς (τους Αλ-Ανσάρ και τους Αλ-Μουχατζηρείν, και ακολουθούν τα βήματά τους μέχρι την Ημέρα της Κρίσεως), λένε: «Κύριέ μας! Συγχώρεσέ μας και τα αδέλφια μας που προηγήθηκαν από μας στην πίστη, και μη βάλεις στις καρδιές μας κανένα μίσος ενάντια στους πιστούς. Κύριέ μας! Είσαι πράγματι Ρα’ούφ (Πολυεπιεικής) και Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

۞ أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ نَافَقُوا۟ يَقُولُونَ لِإِخْوَٰنِهِمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَدًا أَبَدًۭا وَإِن قُوتِلْتُمْ لَنَنصُرَنَّكُمْ وَٱللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ﴿١١﴾

Μα δεν είδες (ω, Μωχάμμαντ) τους υποκριτές που είπαν στ’ αδέλφια τους που αρνήθηκαν την πίστη από το λαό του Βιβλίου (δηλ. τους Εβραίους των Μπανί Αν-Ναντίρ): «Εάν εξοριστείτε (από τους Μουσουλμάνους), (τότε θα σας υποστηρίξουμε και) θα φύγουμε μαζί σας και δεν θα υπακούσουμε ποτέ κανέναν σχετικά μ' εσάς (που θα μας πει να μη σας υποστηρίξουμε και να μη φύγουμε μαζί σας)· και αν σας πολεμήσουν, θα σας υποστηρίξουμε.» Μα ο Αλλάχ μαρτυρά ότι αυτοί είναι ψεύτες (σ' αυτά που υποσχέθηκαν).

لَئِنْ أُخْرِجُوا۟ لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِن قُوتِلُوا۟ لَا يَنصُرُونَهُمْ وَلَئِن نَّصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ ٱلْأَدْبَـٰرَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ ﴿١٢﴾

Πράγματι, αν (οι Εβραίοι των μπανί Αν-Ναντίρ) εξοριστούν, δεν θα φύγουν (οι υποκριτές) μαζί τους (όπως τους υποσχέθηκαν)· και αν πολεμηθούν, ποτέ δεν θα τους υποστηρίξουν. Ακόμα και αν τους υποστηρίξουν, (οι υποκριτές) θα τους γυρίσουν την πλάτη (και θα τραπούν σε φυγή ηττημένοι), και έπειτα δεν θα βοηθηθούν.

لَأَنتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةًۭ فِى صُدُورِهِم مِّنَ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌۭ لَّا يَفْقَهُونَ ﴿١٣﴾

(Ω, Μουσουλμάνοι,) πράγματι, εσείς εμπνέετε μεγαλύτερο φόβο στα στήθη τους (των υποκριτών) απ’ ό,τι φόβο έχουν προς τον Αλλάχ. Αυτό γιατί είναι ένας λαός που δεν κατανοεί (τη Μεγαλειότητα και τη Δύναμη του Αλλάχ).

لَا يُقَـٰتِلُونَكُمْ جَمِيعًا إِلَّا فِى قُرًۭى مُّحَصَّنَةٍ أَوْ مِن وَرَآءِ جُدُرٍۭ ۚ بَأْسُهُم بَيْنَهُمْ شَدِيدٌۭ ۚ تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًۭا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّىٰ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌۭ لَّا يَعْقِلُونَ ﴿١٤﴾

Δεν θα σας πολεμούν ούτε καν όλοι μαζί (ενωμένοι), εκτός σε οχυρωμένες κωμοπόλεις, ή πίσω από τείχη. Η εχθρότητα ανάμεσά τους είναι μεγάλη. Τους νομίζεις ενωμένους, αλλά (στ’ αλήθεια) οι καρδιές τους διαφέρουν μεταξύ τους. Αυτό γιατί είναι ένας λαός που δεν συλλογίζεται.

كَمَثَلِ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ قَرِيبًۭا ۖ ذَاقُوا۟ وَبَالَ أَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۭ ﴿١٥﴾

(Οι Εβραίοι των Μπάνι Αν-Ναντίρ) μοιάζουν (σε ό,τι έπαθαν από την τιμωρία του Αλλάχ) μ’ εκείνους που ήταν λίγο πριν απ' αυτούς (δηλ. τους άπιστους της Μάκκας και τους Εβραίους των Μπάνι Καϊνουκά‘)· γεύτηκαν τα κακά αποτελέσματα της απιστίας τους, και (στη Μέλλουσα ζωή) θα έχουν οδυνηρό μαρτύριο.

كَمَثَلِ ٱلشَّيْطَـٰنِ إِذْ قَالَ لِلْإِنسَـٰنِ ٱكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّنكَ إِنِّىٓ أَخَافُ ٱللَّهَ رَبَّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٦﴾

(Το παράδειγμα των υποκριτών που δελέασαν τους Εβραίους των Μπάνι Αν-Ναντίρ ώστε να πολεμήσουν τον Προφήτη, και τους υποσχέθηκαν να τους υποστηρίξουν, είναι) σαν το παράδειγμα του Σατανά, όταν είπε στον άνθρωπο (για να τον δελεάσει): «Αρνήσου την πίστη.» Μα όταν (ο άνθρωπος) αρνήθηκε την πίστη, τότε (ο Σατανάς) είπε: «Είμαι αθώος από τις πράξεις σου, στ’ αλήθεια, φοβάμαι τον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων (της ανθρωπότητας, των τζινν και όλων όσων υπάρχουν)!

فَكَانَ عَـٰقِبَتَهُمَآ أَنَّهُمَا فِى ٱلنَّارِ خَـٰلِدَيْنِ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَٰٓؤُا۟ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٧﴾

Και έτσι, το τέλος και των δύο (του Σατανά και αυτού που τον υπάκουσε) είναι ότι θα βρεθούν στο Πυρ, όπου θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα. Και αυτή είναι η ποινή των άδικων.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍۢ ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرٌۢ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿١٨﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του). Και ας συλλογιστεί κάθε ψυχή τι έχει κάνει (από καλές και κακές πράξεις) για αύριο (για τη Μέλλουσα Ζωή). Και να φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε έχει απεριόριστη γνώση.

وَلَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ نَسُوا۟ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمْ أَنفُسَهُمْ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ ﴿١٩﴾

Και μην είστε σαν εκείνους που ξέχασαν τον Αλλάχ (και δεν Τον υπάκουσαν), και έτσι, (ο Αλλάχ) τους έκανε να ξεχάσουν τον εαυτό τους (και να ξεχάσουν να κάνουν ενάρετες πράξεις που θα τους σώσουν την Ημέρα της Ανάστασης). Πράγματι, εκείνοι είναι οι ανυπάκουοι.

لَا يَسْتَوِىٓ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ وَأَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۚ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ هُمُ ٱلْفَآئِزُونَ ﴿٢٠﴾

Δεν είναι ισάξιοι οι κάτοικοι του Πυρός με τους κατοίκους του Παραδείσου. Πράγματι, οι κάτοικοι του Παραδείσου είναι οι κερδισμένοι.

لَوْ أَنزَلْنَا هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانَ عَلَىٰ جَبَلٍۢ لَّرَأَيْتَهُۥ خَـٰشِعًۭا مُّتَصَدِّعًۭا مِّنْ خَشْيَةِ ٱللَّهِ ۚ وَتِلْكَ ٱلْأَمْثَـٰلُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٢١﴾

Πράγματι, αν είχαμε στείλει αυτό το Κορ’άν σε ένα βουνό, θα το έβλεπες (το βουνό παρά όλη τη δύναμή του) ταπεινωμένο και ραγισμένο από φόβο προς τον Αλλάχ. Τέτοια παραδείγματα δίνουμε στους ανθρώπους, μήπως και να τα αναλογιστούν.

هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَـٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ ۖ هُوَ ٱلرَّحْمَـٰنُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٢٢﴾

Αυτός είναι ο Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, ο Παντογνώστης των αοράτων και των ορατών. Είναι ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْمَلِكُ ٱلْقُدُّوسُ ٱلسَّلَـٰمُ ٱلْمُؤْمِنُ ٱلْمُهَيْمِنُ ٱلْعَزِيزُ ٱلْجَبَّارُ ٱلْمُتَكَبِّرُ ۚ سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿٢٣﴾

Αυτός είναι ο Αλλάχ! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, ο Αλ-Μάλεκ (Βασιλεύς των όλων), ο Αλ-Κουντούς (ο Ιερότατος και Ύψιστος), ο Ασ-Σαλάμ (Αυτός που δεν έχει καμία ατέλεια), ο Αλ-Μού’μεν (Αυτός που επιβεβαιώνει τους Προφήτες Του με θαύματα και σημάδια), ο Αλ-Μουχάιμεν (ο Παρατηρητής πάνω στα δημιουργήματά Του), ο Αλ-‘Αζείζ (ο Ανίκητος, ο Παντοδύναμος), ο Αλ-Τζαμπάρ (Αυτός που υπέταξε όλα τα δημιουργήματά Του προς Αυτόν), ο Αλ-Μουτακάμπιρ (ο Υπερήφανος για τη Μεγαλοπρέπειά Του). Δόξα στον Αλλάχ, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν ως εταίρους.

هُوَ ٱللَّهُ ٱلْخَـٰلِقُ ٱلْبَارِئُ ٱلْمُصَوِّرُ ۖ لَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ ۚ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٢٤﴾

Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Αλ-Χάλικ (ο Δημιουργός), ο Αλ-Μπάρι’ (Αυτός που έφερε τα δημιουργήματά Του στην υπαρξία από την ανυπαρξία), ο Αλ-Μουσάωιρ (Αυτός που έδωσε μορφή στα δημιουργήματά Του). Σ' Αυτόν ανήκουν τα Αλ-Ασμά’ Αλ-Χούσνα (τα Ομορφότερα Ονόματα). Και ό,τι βρίσκεται στους Ουρανούς και στη γη Τον δοξάζουν. Και Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (ο Ανίκητος, ο Παντοδύναμος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).