Διαβάστε τη Σούρα Al-Munafiqun

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا۟ يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ لَوَّوْا۟ رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُم مُّسْتَكْبِرُونَ ﴿٥﴾

Κι όταν ειπωθεί σ’ αυτούς: «Ελάτε (μετανιωμένοι), ώστε ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ να ζητήσει συγχώρεση (από τον Αλλάχ) για σας.», αυτοί στρέφουν τα κεφάλια τους, και τους βλέπεις (ω, Προφήτη) να απομακρύνονται (από σένα) ενώ είναι αλαζόνες.

سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَن يَغْفِرَ ٱللَّهُ لَهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿٦﴾

Είναι το ίδιο γι’ αυτούς, είτε ζητήσεις (ω, Μωχάμμαντ) συγχώρεση γι’ αυτούς, είτε δε ζητήσεις, ο Αλλάχ δε θα τους συγχωρέσει ποτέ. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τον ανυπάκουο λαό.

هُمُ ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ لَا تُنفِقُوا۟ عَلَىٰ مَنْ عِندَ رَسُولِ ٱللَّهِ حَتَّىٰ يَنفَضُّوا۟ ۗ وَلِلَّهِ خَزَآئِنُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَلَـٰكِنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ لَا يَفْقَهُونَ ﴿٧﴾

Είναι αυτοί (οι υποκριτές) που λένε (στους κατοίκους της Μαντίνας, τους Αλ-Ανσάρ): «Μην ξοδεύετε γι’ αυτούς που είναι μαζί με τον Αγγελιαφόρο του Αλλάχ (που μετανάστευσαν από τη Μάκκα προς τη Μαντίνα), μέχρι να χωριστούν απ' αυτόν.» Και στον Αλλάχ ανήκουν τα θησαυροφυλάκια των ουρανών και της γης, μα οι υποκριτές δεν το καταλαβαίνουν.

يَقُولُونَ لَئِن رَّجَعْنَآ إِلَى ٱلْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ ٱلْأَعَزُّ مِنْهَا ٱلْأَذَلَّ ۚ وَلِلَّهِ ٱلْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِۦ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَـٰكِنَّ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٨﴾

Λένε (δηλ. ο ‘Αμπντ Αλλάχ ιμπν Σαλούλ, ο αρχηγός των υποκριτών της Μαντίνας, είπε): «Αν επιστρέψουμε στη Μαντίνα (από τη μάχη της Μπάνι Αλ-Μουστάλικ), θα διώξει ο δυνατότερος (δηλ. ο ίδιος με την ομάδα του) τον πιο αδύναμο (τον Προφήτη Μωχάμμαντ με την ομάδα του)!» Μα όλη η δύναμη (και η δόξα) ανήκουν μόνο στον Αλλάχ, στον Αγγελιαφόρο Του και στους πιστούς, αλλά οι υποκριτές δεν το γνωρίζουν.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَٰلُكُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُكُمْ عَن ذِكْرِ ٱللَّهِ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿٩﴾

Ω, εσείς που πιστεύετε! Μην σας αποσπούν τα πλούτη σας και τα παιδιά σας από τη μνημόνευση του Αλλάχ (την προσευχή και τις πράξεις λατρείας). Και όποιος το κάνει, τότε εκείνοι θα είναι οι χαμένοι.

وَأَنفِقُوا۟ مِن مَّا رَزَقْنَـٰكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ أَحَدَكُمُ ٱلْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْلَآ أَخَّرْتَنِىٓ إِلَىٰٓ أَجَلٍۢ قَرِيبٍۢ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُن مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٠﴾

Και ξοδέψτε (σε φιλανθρωπία) από όσα σας παρέχουμε, πριν έρθει ο θάνατος σε κάποιον από σας και μετά πει: «Κύριέ μου! Μακάρι να μου δώσεις αναβολή για λίγο ακόμη, ώστε να δώσω ελεημοσύνη και να είμαι μεταξύ των ενάρετων.»

وَلَن يُؤَخِّرَ ٱللَّهُ نَفْسًا إِذَا جَآءَ أَجَلُهَا ۚ وَٱللَّهُ خَبِيرٌۢ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿١١﴾

Αλλά ο Αλλάχ δεν δίνει αναβολή σε καμία ψυχή όταν φτάσει η προκαθορισμένη ώρα της. Και ο Αλλάχ για ό,τι κάνετε έχει απεριόριστη γνώση.