یوسف خوابی برای پدر حکایت کرد: یازده ستاره، خورشید و ماه، در برابرش سجدهکرده. حسادت برادران او را به ته چاه افکند، کاروانی او را در مصر فروخت، آزمون او را به زندان کشاند و سپس تعبیر خواب پادشاه او را خداوند انبارها کرد (سوره یوسف، 4-6). در اوج قدرتش خود را میشناساند و برادران را میبخشد. این روز میآموزد که بزرگواری و صبر، ستمی را به گشایش بدل میکند.
روز 13 رمضان 1448: جمعه 19 فوریه 2027 (تاریخهای این ماه به رؤیت هلال بستگی دارد).
فهرست مطالب :
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37
یوسف هنوز کودک است که خورشید، ماه و یازده ستاره را میبیند که در برابرش سجده میکنند. پدرش گوش میدهد، عظمتی را که مژده داده شده درمییابد و به او فرمان میدهد خواب را پنهان کند: حسادت دشمنی است که تند میزند.
[یاد کن] زمانی را که یوسف به پدرش گفت: «ای پدر، من [در خواب] یازده ستاره را با خورشید و ماه دیدم. دیدم [آنها] برای من سجده میکنند.» [یعقوب] گفت: «ای پسرک من، خوابت را برای برادرانت حکایت مکن که برای تو نیرنگی میاندیشند، زیرا شیطان برای آدمی دشمنی آشکار است. و این چنین، پروردگارت تو را برمیگزیند، و از تعبیر خوابها به تو میآموزد، و نعمتش را بر تو و بر خاندان یعقوب تمام میکند، همان گونه که قبلاً بر پدران تو، ابراهیم و اسحاق، تمام کرد. در حقیقت، پروردگار تو دانای حکیم است.
قرآن 12:4-6
برادران او را در ته چاه میاندازند، پیراهنی را به خون دروغین میآلودند و شامگاهان، در حالی که گریاناند، بازمیگردند. یعقوب که دریافته نفسی امری را زیبا جلوه داده، با صبری پاسخ میدهد که کتاب آن را زیبا میشمارد.
کاروانی کودک را از چاه بیرون میکشد و او را به چند درهم میفروشد؛ خریدار، که مردی بزرگ است، به همسرش توصیه میکند او را در جایگاهی ارجمند بگنجاند. در مصر، آزمون از همان خانهای میرسد که او را در بر گرفته: عفت را برمیگزیند، سپس زندان را بر گناه ترجیح میدهد. در زندان، نخست دو همراهش را به یگانگی الله فرا میخواند، سپس خوابهای آنان را تعبیر میکند، و سرانجام خواب پادشاه را: هفت سال فراوانی پیش از هفت سال قحطی. پس از آنکه در برابر همه بیگناه شناخته شد، سرپرستی گنجهای زمین را پذیرفت: نگهبان و دانا.
برادران برای آوردن توشه فرود میآیند بیآنکه قربانی خویش را بازشناسند. بنیامین بازداشت میشود، پدر جز به الله شکوه نمیبرد، چشمهایش از اندوه سپید شده، و آنان را برای یافتن کودک گمشده میفرستد بیآنکه از مهربانی الله نومید شود. در آمدن سوم، پرده میافتد: خود را میشناساند، پیروزی صابران را بشارت میدهد و سخنی بیسرزنش میگوید. برادران گناه خود را اعتراف میکنند، به زبان پدر آمرزش میجویند، و پیراهنی که بر چهره پدر افکنده میشود بینایی را بازمیگرداند. خانواده به مصر فرود میآید، سجده خواب ستارگان را به کمال میرساند، و دعای پایانی درخواست مرگ در حال تسلیم، همراه شایستگان، است.
گفتند: «آیا تو خود، یوسفی؟» گفت: «[آری،] من یوسفم و این برادر من است. به راستی خدا بر ما منت نهاده است. بیگمان، هر که تقوا و صبر پیشه کند، خدا پاداش نیکوکاران را تباه نمیکند.» گفتند: «به خدا سوگند، که واقعاً خدا تو را بر ما برتری داده است و ما خطاکار بودیم.» [یوسف] گفت: «امروز بر شما سرزنشی نیست. خدا شما را میآمرزد و او مهربانترین مهربانان است.»
قرآن 12:90-92
دو نکته دقیق، روزهدار این روز را تغذیه میکند. نخست از پدر میآید: در برابر سختترین خبرها، صبری را صورتبندی میکند که کتاب آن را زیبا میشمارد و یادآور میشود که یاری تنها از الله خواسته میشود. دوم از پسر میآید که خداوند انبارها شد: در روزهای قحطی، روایتی حکایت میکند که او سیر نمیشد و روزی تنها به یک لقمه بس میکرد، از بیم آنکه گرسنگان را فراموش کند؛ امیرالمؤمنین عمر در سال خشکسالی از این پیشآموده پیروی کرد. افطار کردن با میانهروی، و نگه داشتن سهمی برای گرسنهی کنار دست: این کاربرد دقیق همین روز است، و صبر کلید آن.
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37