بناسرائیل از شکستها خسته شدند و پادشاهی خواستند تا در راه خدا بجنگند؛ خداوند طالوت را، مردی فروتن از قبیله بنیامین که برای دانش و بنیهاش برگزیده شده بود، برافراشت (بقره، 249-251). در آزمون رودخانه بیشترشان سر باز زدند و تنها اندکی از مؤمنان با او گذشتند. در برابر جالوت، شکیبایی و پیروزی خواستند و خدا دشمن را گریزاند: داود با یک پرتاب فلاخن جمجمه جالوت را شکافت. روزهدار از آن میگیرد که گروه اندکِ شکیبا به اذن خدا پیروز میشود.
روز 22 رمضان 1448: یکشنبه 28 فوریه 2027 (تاریخهای این ماه به رؤیت هلال بستگی دارد).
فهرست مطالب :
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37
بناسرائیل که زیر فشار عمالیقِ غزه و عسقلان بودند، قومی که بسیاری از آنان را کشته و فرزندانشان را به اسارت برده بودند، از پیامبر زمانشان، شمعیل، خواستند تا پادشاهی برایشان برانگیزد. خداوند طالوت را از قبیله بنیامین برگزید؛ مردی فقیر که به گفته روایات کارش حمل آب یا دباغی بود. مردم به فقر و اصل و نسب او اعتراض کردند؛ پیامبر پاسخ داد که خداوند او را به دانش و بنیه جسمانی بر دیگران برتری داده است، و برای نشانه پادشاهیاش، تابوتی را که فرشتگان آن را حمل میکردند و در آن بقایای دو خاندان، خاندان موسی و خاندان هارون، نهاده شده بود، به قوم بازگرداند.
طالوت هنگام رهسپاری به جنگ، لشکر خود را نزدیک رودخانهای بیازمود که ابن عباس آن را رود اردن میداند: نوشیدن از آن ممنوع بود، جز جرعهای که با کف دست از آب بردارند. بیشترشان تسلیم تشنگی همان لحظه شدند و از رود نوشیدند؛ تنها گروهی اندک همراه او از آن گذشتند. بخاری روایت میکند که یاران رسول خدا صلی الله علیه وسلم شمار خود را با شمار مؤمنانی که از آن رود گذشتند مقایسه میکردند: سیصد و سیزده مرد، همچون شمار مسلمانان در بدر. در برابر لشکر عظیم جالوت، دلهای ضعیف باخته شدند، اما مردان یقین یادآور شدند که به اذن خدا گروه اندکی میتواند بر گروهی بسیار پیروز شود، و از خدا دل آرام و گامهای استوار خواستند.
و چون طالوت با لشکریان [خود] بیرون شد، گفت: «خداوند شما را به وسیله رودخانهای خواهد آزمود. پس هر کس از آن بنوشد از [پیروان] من نیست، و هر کس از آن نخورد، قطعاً او از [پیروان] من است، مگر کسی که با دستش کفی برگیرد. پس [همگی] جز اندکی از آنها، از آن نوشیدند. و هنگامی که [طالوت ] با کسانی که همراه وی ایمان آورده بودند، از آن [نهر] گذشتند، گفتند:» امروز ما را یارای [مقابله با ]جالوت و سپاهیانش نیست. «کسانی که به دیدار خداوند یقین داشتند، گفتند:» بسا گروهی اندک که بر گروهی بسیار، به اذن خدا پیروز شدند، و خداوند با شکیبایان است. و هنگامی که با جالوت و سپاهیانش روبرو شدند، گفتند: «پروردگارا، بر [دلهای] ما شکیبایی فرو ریز، و گامهای ما را استوار دار، و ما را بر گروه کافران پیروز فرمای.» پس آنان را به اذن خدا شکست دادند، و داوود، جالوت را کشت، و خداوند به او پادشاهی و حکمت ارزانی داشت، و از آنچه میخواست به او آموخت. و اگر خداوند برخی از مردم را به وسیله برخی دیگر دفع نمیکرد، قطعاً زمین تباه میگردید. ولی خداوند نسبت به جهانیان تفضّل دارد.
قرآن 2:249-251
پایان کار از سوی جوانترین پسر خاندان آمد: داود که در فلاخنداری چیرهدست بود، سه سنگ برچید که فریاد زدند او را بردارد، در پرتاب هر سه را یکی کرد و جمجمه جالوت را شکافت؛ لشکر دشمن در وحشت گریخت. طالوت وعده خود را به جا آورد: ازدواج با دخترش و سهمی از پادشاهی. خداوند به داود پادشاهی و حکمت بخشید. روایات نقلشده میافزایند که طالوت بعدها از حسد نسبت به داود رنجید، سپس توبه کرد، از تخت پادشاهی کناره گرفت و با سیزده تن از پسرانش در راه خدا به شهادت رسید؛ پایانی که ابن جریر آن را نیازمند بررسی و توقف میداند.
آزمون رودخانه خودِ روزه را میماند: رشتهای خاموش که دلها را میگمارد و میآزماید، جرعههایی که ننوشتنشان استقامت را از ملال جدا میکند. روزهدار روز 22 دعای رزمندگان طالوت را برای خود برمیگیرد و میخواند: پیش از تلاش از خدا آرامش دل و استواری گام بخواهد، سپس با همان گروه اندک خود پیش برود، یقین داشته باشد که پیروزی از خداست نه از شمار و عدد. در برابر جالوت درونیاش، فلاخن داود میآموزد که درستی حرکت و اعتماد به خدا بیش از نیروی خام و برهنه وزن دارند.
شبی که پس از افطار روز 22 فرا میرسد، یکی از شبهای فرد پایانی رمضان است که در آن جستجوی شب قدر میشود.
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37