در زمان بختالنصر، دانیال در گودال شیرها افکنده شد و شیران به او تاختن نکردند؛ در کودکی نیز افکنده شد و شیر و شیرینه سراسر شب او را لیسیدند بیآنکه آسیبی برسانند. چون به اسارت نزد شاه فارس برده شد، به پروردگارش شکر گفت و اعلام کرد که خدا پاداش شکیبایی را رهایی میدهد. سالها پس از مرگش، هنگام فتح تستر، پیکری دستنخورده از سیصد سال نزدیک مصحفی یافتند و او دانستند؛ عمر فرمان داد شب او را دفن کنند و قبرش پنهان بماند.
روز 25 رمضان 1448: چهارشنبه 3 مارس 2027 (تاریخهای این ماه به رؤیت هلال بستگی دارد).
فهرست مطالب :
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37
بختالنصر دو شیر را در چاهی آماده کرد، دانیال را در آن افکند و دید که هیچ وحشی به او تاختن نکرد و او از خطر در امان ماند. روایتی دیگر خاستگاه آزمون را حکایت میکند: ستارهشناسان به شاه هشدار داده بودند که نوزادی پادشاهی او را واژگون خواهد کرد؛ سوگند خورد هر پسری را که در آن شب زاده شود بکشد. دانیال را در همان کودکی گرفتند و در گودال افکندند، جایی که شیر و شیرینه او را سراسر شب میلیسیدند؛ مادرش چنین او را زنده یافت. خداوند او را چنین نگاه میدارد تا مقامی که سرانجام به آن میرسد. دانیال بعدها بر مهر انگشترش نگاره دو شیر و مردی را که میلیسیدند کندهکاری کرد تا هرگز فضل خدا بر خویش را از یاد نبرد.
چون به اسارت به نزد شاه فارس برده شد، در آنجا وفای خدا را چشید: ارمیاء از سرزمین مقدس با خوراکی نزد او فرستاده شد، و داد و ستد دو پیامبر با آفرین ستایشهایی که مشهور شد به پایان رسید: ستایش خدایی که هرگز یادکننده خود را فراموش نمیکند، خدایی که امید بستهشده به خود را ناامید نمیکند، که پاداش شکیبایی را رهایی میدهد، که چون وسایل از کار میافتند امید ماست و چون کارهایمان ناخوش مینماید اعتماد ما.
سالها پس از درگذشتش، هنگام فتح تستر به دست مسلمانان، تابوتی یافتند که مردی را در بر داشت که از سیصد سال پیش دستنخورده مانده بود، با مصحفی نزدیک سرش؛ کتاب را نزد عمر بردند و او کعب را مأمور ترجمه آن کتاب کرد. گفتند نه زمین گوشت پیامبران را میخورد و نه وحوش و درندگان آنها را میخورند. در روایتی حتی از رگهایی که هنوز میتپیدند سخن رفته است، چیزی که دانشمندان آن را در معرض بررسی و تحقیق مینهند. به روایتی، ابوموسی دستور داد قبر او در میان رودی منحرفشده کنده شود و چهار اسیری را که آن را کنده بودند کشت؛ عمر فرمان داد او را به خاک بسپارند و محل دفن پنهان بماند، زیرا دانیال از پروردگارش خواسته بود ببیند که امت محمد او را به خاک میسپارند.
دانیال در آن گودال نه سلاحی دارد و نه پشتوانه و یاوری، و پاسخش ستایش است. روزهدار روز 25 همین موضع را دارد: گرسنگی و تشنگی گودال کوچک روزانه اوست و گشایش تنها از آن خداست. سخنان نقلشده از دانیال واژهنامه دقیق آزمون است: خدا پاداش شکیبایی را رهایی میدهد، هرگز کسی که به او امید دارد را ناامید نمیکند و چون وسایل از کار میافتند امید ما باقی میماند. و انگشتری که برای فراموشنکردن فضل خدا حکاکی شد، دعوت است این دهه را با شکر به پایان بری، پیش از شبهای پایانی که در آنها آمرزش میطلبی.
شبی که پس از افطار روز 25 فرا میرسد، یکی از شبهای فرد پایانی رمضان است که در آن جستجوی شب قدر میشود.
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37