روز 28 حکایت حضرت زکریا را زنده میکند: پیرمردی با استخوانهای خسته و همسری نازا، پس از دیدن مریم که میوهای بیرون از فصل به دستش رسیده بود، پروردگارش را از نهانی خواند. فرشتگان یحیی را بشارت دادند، با نشانهای از سه روز خاموشی و فرمان بسیار یاد کردن خدا. روزهدار میآموزد که هیچ دری به روی دعای صادق بسته نیست.
روز 28 رمضان 1448: شنبه 6 مارس 2027 (تاریخهای این ماه به رؤیت هلال بستگی دارد).
فهرست مطالب :
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37
حضرت زکریا نگهبان و سرپرست مریم بود: هر بار که به محراب او درمیآمد، خوراکیای نزد وی میدید که از پیش نهاده شده بود. در پاسخ به پرسشش، مریم گفت که این از سوی خداست، روزیدهندهای که حساب نمیکشد. درس بیدرنگ بود: آن که میوه را بیرون از فصلش میرساند، میتواند به پیرمردی بسیار فرزندی ببخشد. زکریا نشانه را دریافت کرد و در محراب، ایستاده، به دعا درآمد.
ندایش نهانی بود و در شب میان او و پروردگارش صورت گرفت: استخوانهای خسته از پیری و سر سفیدش را اعتراف کرد و یادآور شد که در دعایش هرگز ناامید نشده است. پاسخ دیر نکرد: فرشتگان هنگامی که او ایستاده در محراب دعا میکرد، یحیی را بشارت دادند، که سروری خویشتندار و پیامبری از شایستگان خواهد بود. به نشانه، سه روز در برابر قومش خاموشی گرفت که با اشاره جایگزین شد، و فرمان یافت پروردگارش را به شامگاهان و بامدادان بسیار یاد کند و تسبیح گوید. آنگاه از محراب بیرون آمد سوی قومش و به اشاره فرمان داد خدا را بامداد و شام تسبیح گویند.
آنجا [بود که] زکریا پروردگارش را خواند [و] گفت: «پروردگارا، از جانب خود، فرزندی پاک و پسندیده به من عطا کن، که تو شنونده دعایی.» پس در حالی که وی ایستاده [و] در محراب [خود] دعا میکرد، فرشتگان، او را ندا دردادند که: خداوند تو را به [ولادت] یحیی -که تصدیق کننده [حقانیت] کلمة الله [=عیسی] است، و بزرگوار و خویشتندار [=پرهیزنده از آنان] و پیامبری از شایستگان است- مژده میدهد. گفت: «پروردگارا، چگونه مرا فرزندی خواهد بود؟ در حالی که پیریِ من بالا گرفته است و زنم «نازا» است [فرشته] گفت: « [کار پروردگار] چنین است. خدا هر چه بخواهد میکند.» گفت: «پروردگارا، برای من نشانهای قرار ده.» فرمود: «نشانهات این است که سه روز با مردم، جز به اشاره سخن نگویی؛ و پروردگارت را بسیار یاد کن، و شبانگاه و بامدادان [او را] تسبیح گوی.»
قرآن 3:38-41
و زکریّا را [یاد کن] هنگامی که پروردگار خود را خواند: «پروردگارا، مرا تنها مگذار و تو بهترین ارث برندگانی.» پس [دعای] او را اجابت نمودیم، و یحیی را بدو بخشیدیم و همسرش را برای او شایسته [و آماده حمل] کردیم، زیرا آنان در کارهای نیک شتاب مینمودند و ما را از روی رغبت و بیم میخواندند و در برابر ما فروتن بودند.
قرآن 21:89-90
کودک موعود از همان کودکی حکمت یافت، مهر و محبتی از جانب خدا و پاکی سرشت؛ به والدینش نیکوکار بود، نه ستمگر و نه سرکش. قرآن بر یحیی در روز تولدش، در روز مرگش و در روزی که زنده برانگیخته میشود سلام فرستاده است: سه گذرگاه هراسناک که خداوند او را در آنها به سلام خویش پوشانده است. و زکریا را حدیثی که مسلم روایت کرده است نجار میداند: با دستان خود کار میکرد و از دسترشد حلال میخورد. هیچ سالخوردگی، هیچ نازایی و هیچ ناتوانی تقدیر خدا را بازنمیدارد: هیچکس از فضل و رحمت او ناامید مباشد.
مفسران یادآور میشوند که ندای زکریا نهانی بود، در شب، میان او و پروردگارش: بلندترین دعا فروتنانه و پنهان است. روزهدار خسته روز 28 که نیروهایش رو به کاستی دارد، از این اعتماد پیروی میکند: زکریا با یقین خواست در حالی که همه چیز به پایان رسیده مینمود. نشانهاش خاموشی بود: نگاهداشت زبان روزهای درونی است که پرهیز را از شامگاه تا بامداد دراز میکند. ذکر را در طلوع روز و در فرونشستنش بیفزای، بهسان فرمانی که پیرمرد گرفت: ماه میتواند پایان یابد، اما دعا نه. یحیی که در پاسخ داده شد از کودکی برای عبادت ساخته بود: شما نیز فرزندان و نزدیکانی بخواهید که خدا را بپرستند.
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37