خواندن صفحه 523 قرآن

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا۟ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿٥٢﴾

بدین سان بر کسانی که پیش از آنها بودند هیچ پیامبری نیامد جز اینکه گفتند: «ساحر یا دیوانه‌ای است.»

أَتَوَاصَوْا۟ بِهِۦ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌۭ طَاغُونَ ﴿٥٣﴾

آیا همدیگر را به این [سخن‌] سفارش کرده بودند؟ [نه!] بلکه آنان مردمی سرکش بودند.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍۢ ﴿٥٤﴾

پس، از آنان روی بگردان، که تو در خور نکوهش نیستی.

وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٥٥﴾

و پند ده، که مؤمنان را پند سود بخشد.

وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾

و جن و انس را نیافریدم جز برای آنکه مرا بپرستند.

مَآ أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍۢ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ ﴿٥٧﴾

از آنان هیچ روزیی نمی‌خواهم، و نمی‌خواهم که مرا خوراک دهند.

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلْقُوَّةِ ٱلْمَتِينُ ﴿٥٨﴾

خداست که خود روزی بخش نیرومند استوار است.

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذَنُوبًۭا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَـٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ﴿٥٩﴾

پس برای کسانی که ستم کردند بهره‌ای است از عذاب، همانند بهره عذاب یاران [قبلی‌]شان. پس [بگو:] در خواستن عذاب از من، شتابزدگی نکنند.

فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن يَوْمِهِمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿٦٠﴾

پس وای بر کسانی که کافر شده‌اند از آن روزی که وعده یافته‌اند.

وَٱلطُّورِ ﴿١﴾

سوگند به طور،

وَكِتَـٰبٍۢ مَّسْطُورٍۢ ﴿٢﴾

و کتابی نگاشته شده،

فِى رَقٍّۢ مَّنشُورٍۢ ﴿٣﴾

در طوماری گسترده؛

وَٱلْبَيْتِ ٱلْمَعْمُورِ ﴿٤﴾

سوگند به آن خانه آباد [خدا]؛

وَٱلسَّقْفِ ٱلْمَرْفُوعِ ﴿٥﴾

سوگند به بام بلند [آسمان‌]،

وَٱلْبَحْرِ ٱلْمَسْجُورِ ﴿٦﴾

و آن دریای سرشار [و افروخته‌]،

إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٌۭ ﴿٧﴾

که عذاب پروردگارت واقع‌شدنی است؛

مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٍۢ ﴿٨﴾

آن را هیچ بازدارنده‌ای نیست.

يَوْمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوْرًۭا ﴿٩﴾

روزی که آسمان سخت در تب و تاب افتد،

وَتَسِيرُ ٱلْجِبَالُ سَيْرًۭا ﴿١٠﴾

و کوهها [جمله‌] به حرکت درآیند.

فَوَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿١١﴾

پس وای بر تکذیب‌کنندگان در آن روز.

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى خَوْضٍۢ يَلْعَبُونَ ﴿١٢﴾

آنان که به یاوه سرگرمند.

يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ﴿١٣﴾

روزی که به سوی آتش جهنم کشیده می‌شوند [چه‌] کشیدنی.

هَـٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِى كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿١٤﴾

[و به آنان گویند:] «این همان آتشی است که دروغش می‌پنداشتید.