صفحه 586 مصحف شامل 29 آیه است. این صفحه در جزء 30، حزب 59 قرار دارد.
بهروزرسانی در 05 اوت 2026 ساعت 16:34
مطالعه کامل صفحه : خواندن صفحه 586 قرآن →
إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿١﴾
آنگاه که خورشید به هم درپیچد،
وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿٢﴾
و آنگه که ستارگان همیتیره شوند،
وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿٣﴾
و آنگاه که کوهها به رفتار آیند.
وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿٤﴾
وقتی شتران ماده وانهاده شوند،
وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿٥﴾
و آنگه که وحوش را همیگرد آرند،
وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿٦﴾
دریاها آنگه که جوشان گردند،
وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿٧﴾
و آنگاه که جانها به هم درپیوندند،
وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿٨﴾
پرسند چو زان دخترک زنده بهگور:
بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿٩﴾
به کدامین گناه کشته شده است؟
وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿١٠﴾
و آنگاه که نامهها زهم بگشایند،
وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿١١﴾
و آنگاه که آسمان زجا کنده شود،
وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿١٢﴾
و آنگه که جحیم را برافروزانند،
وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿١٣﴾
و آنگه که بهشت را فرا پیش آرند،
عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿١٤﴾
هر نَفْس بداند چه فراهم دیده.
فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿١٥﴾
نه، نه! سوگند به اختران گردان،
ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿١٦﴾
[کز دیده] نهان شوند و از نو آیند،
وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿١٧﴾
سوگند به شب چون پشت گرداند،
وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾
سوگند به صبح چون دمیدن گیرد،
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿١٩﴾
که [قرآن] سخن فرشته بزرگواری است.
ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿٢٠﴾
نیرومند [که] پیش خداوند عرش، بلندپایگاه است.
مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿٢١﴾
در آنجا [هم] مطاع [و هم] امین است.
وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿٢٢﴾
و رفیق شما مجنون نیست؛
وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢٣﴾
و قطعاً آن [فرشته وحی] را در افق رخشان دیده.
وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿٢٤﴾
و او در امر غیب بخیل نیست.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَـٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿٢٥﴾
و [قرآن] نیست سخن دیو رجیم.
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿٢٦﴾
پس به کجا میروید؟
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٧﴾
این [سخن] بجز پندی برای عالمیان نیست؛
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿٢٨﴾
برای هر یک از شما که خواهد به راه راست رود.
وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٩﴾
و تا خدا، پروردگار جهانها، نخواهد، [شما نیز] نخواهید خواست.