خواندن صفحه 602 قرآن

لِإِيلَـٰفِ قُرَيْشٍ ﴿1﴾

برای الفت‌دادن قریش،

إِۦلَـٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ ﴿2﴾

الفتشان هنگام کوچ زمستان و تابستان، [خدا پیلداران را نابود کرد.]

فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَـٰذَا ٱلْبَيْتِ ﴿3﴾

پس باید خداوندِ این خانه را بپرستند؛

ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍۢ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ ﴿4﴾

همان [خدایی‌] که در گرسنگی غذایشان داد، و از بیم [دشمن‌] آسوده‌خاطرشان کرد.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ ﴿1﴾

آیا کسی را که [روز] جزا را دروغ می‌خواند، دیدی؟

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِى يَدُعُّ ٱلْيَتِيمَ ﴿2﴾

این همان کس است که یتیم را بسختی می‌راند،

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿3﴾

و به خوراک‌دادن بینوا ترغیب نمی‌کند.

فَوَيْلٌۭ لِّلْمُصَلِّينَ ﴿4﴾

پس وای بر نمازگزارانی

ٱلَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ﴿5﴾

که از نمازشان غافلند،

ٱلَّذِينَ هُمْ يُرَآءُونَ ﴿6﴾

آنان که ریا می‌کنند،

وَيَمْنَعُونَ ٱلْمَاعُونَ ﴿7﴾

و از [دادن‌] زکات [و وسایل و مایحتاج خانه‌] خودداری می‌ورزند.

إِنَّآ أَعْطَيْنَـٰكَ ٱلْكَوْثَرَ ﴿1﴾

ما تو را [چشمه‌] کوثر دادیم،

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنْحَرْ ﴿2﴾

پس برای پروردگارت نماز گزار و قربانی کن.

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلْأَبْتَرُ ﴿3﴾

دشمنت خود بی‌تبار خواهد بود.