سوره الصافات واژه به واژه

وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّۭا

سوگند به صف بستگان [مانند فرشتگان، نمازگزاران و جهادگران] که صفی [منظم و استوار] بسته اند،

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا

و به بازدارندگان که [انسان را از گناهان] به شدت باز می دارند،

فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا

و به تلاوت کنندگان وحی،

إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ

که بی تردید معبود شما یگانه است،

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ

پروردگار آسمان ها وزمین وآنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرق ها،

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ

همانا ما آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراستیم،

وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍۢ مَّارِدٍۢ

و آن را از هر شیطان سرکشی حفظ کردیم،

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ

آنان نمی توانند به سخنان فرشتگان بسیار مکرم و شریف گوش فرا دهند، و [هرگاه به گوش دادن برخیزند] از هر سو [شهاب] به سویشان پرتاب می شود،

دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ

تا با خفت وخواری رانده شوند، وبرای آنان عذابی همیشگی است،

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ

مگر آنکه شیطانی خبری را [دزدانه و] با سرعت برباید [و فرار کند] که در این صورت گلوله ای آتشین و شکافنده او را دنبال می کند.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ

پس از منکران معاد بپرس: آیا آفرینش آنان سخت تر و دشوارتر است یا آنچه [مانند فرشتگان، آسمان ها، زمین، کوه ها و...] آفریده ایم؟ [به یقین آفرینش آنان کاری ناچیز است چون] ما آنان را از گِلی چسبنده آفریده ایم،

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ

بلکه [تو از انکارشان] تعجب می کنی و آنان مسخره می کنند،

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ

و هنگامی که به آنان تذکر، می دهند متذکّر نمی شوند؛

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ

و چون معجزه ای را می بینند به شدت مسخره می کنند [و دیگران را هم به مسخره وامی دارند،]

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ

و می گویند: این جز جادویی آشکار نیست.

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

[می گویند:] آیا زمانی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، حتماً برانگیخته می شویم؟

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ

و آیا پدران پیشین ما [هم برانگیخته می شوند؟]

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ

بگو: آری، [برانگیخته می شوید] در حالی که خوار و ناچیز هستید.

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ

جز این نیست که آن یک فریاد عظیم است که [وقتی واقع شود] ناگاه [همه زنده می شوند و حیرت زده منظره قیامت را] می نگرند،

وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ

و می گویند: ای وای بر ما! این روز جزاست!

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

[آری] این همان روز جدایی [میان حق و باطل] است که همواره آن را انکار می کردید.

۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ

[آن گاه ندا رسد:] ستمکاران و هم ردیفان آنان و معبودهایی را که همواره به جای خدا می پرستیدند، گرد آورید.

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ

پس همه را به سوی راه دوزخ راهنمایی کنید.

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ

آنان را نگه دارید که حتماً مورد بازپرسی قرار می گیرند.

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ

[به آنان گویند:] شما را چه شده که یکدیگر را [برای رهایی از عذاب] یاری نمی دهید؟

بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ

[نه اینکه نمی توانند یکدیگر را یاری دهند] بلکه آنان امروز فروتنانه تسلیم [قدرت حق] هستند،

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ

به یکدیگر رو کرده از هم می پرسند: [این چه وضعی است؟]

قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ

[پس پیروان گمراه به پیشوایان گمراه کننده] می گویند: همانا شما از راه خیرخواهی به سوی ما می آمدید، [ولی کارتان جز فریب و نیرنگ نبود!]

قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ

می گویند: [ما را تقصیری نیست] بلکه خود شما اهل ایمان نبودید،

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًۭا طَـٰغِينَ

و ما را بر شما هیچ تسلطی نبود، بلکه شما مردمی طغیان گر و سرکش بودید.

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

اکنون فرمان عذاب پروردگارمان بر ما محقق و ثابت شد که همه ما چشندگان عذاب خواهیم بود.

فَأَغْوَيْنَـٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ

[سبک مغزی و تعصّب شما زمینه گمراهی شما شد] پس ما شما را گمراه کردیم؛ زیرا خودمان گمراه بودیم،

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍۢ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ

پس بی تردید همه 2آنان در آن روز در عذاب شریک اند،

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ

ما با مجرمان این گونه رفتار می کنیم؛

إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ

زیرا آنان چنین بودند که هر زمان به آنان می گفتند: معبودی جز خدا نیست، تکبّر می کردند،

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍۢ مَّجْنُونٍۭ

و [همواره] می گفتند: آیا باید به خاطر شاعری دیوانه معبودان خود را رها کنیم؟!

بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ

[چنین نیست که می پندارید] بلکه او حق را آورده و پیامبران را تصدیق کرده است.

إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ

بی تردید شما [کوردلان] عذاب دردناک را خواهید چشید،

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

و جز آنچه که همواره انجام می دادید، پاداش داده نمی شوید،

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،]

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ

برای آنان رزق و روزی معین و ویژه ای است،

فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ

میوه هایی [گوناگون] در حالی که مورد اکرام خواهند بود،

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ

در بهشت های پر نعمت،

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَـٰبِلِينَ

در حالی که بر تخت هایی روبه روی یکدیگر [تکیه زده اند،]

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۭ

جامی از نوشیدنی زلال و پاک گرداگردشان می گردانند،

بَيْضَآءَ لَذَّةٍۢ لِّلشَّـٰرِبِينَ

[نوشیدنی] سپید [و درخشنده] و لذت بخش برای نوشندگان،

لَا فِيهَا غَوْلٌۭ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ

نه در آن مایه فساد [جسم و عقل] است، و نه از آن مست و بیهوش می شوند،

وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌۭ

و در کنارشان زنانی هستند که فقط به شوهرانشان عشق می ورزند.

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌۭ مَّكْنُونٌۭ

گویا آنان [از سپیدی] تخم شترمرغی هستند که [زیر پر و بال] پوشیده شده اند [و هرگز دست کسی به آنان نرسیده است.]

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ

پس برخی از آنان به برخی دیگر رو کرده از [حال] یکدیگر می پرسند.

قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌۭ

گوینده ای از آنان می گوید: همانا من [در دنیا] هم نشینی داشتم.

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ

[که همواره از روی تعجب به من] می گفت: آیا تو از باور دارندگان [رستاخیز و زنده شدن مردگان] هستی؟

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

آیا زمانی که ما مردیم و خاک استخوان شدیم، حتماً [زنده می شویم و] پاداشمان می دهند؟

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

[سپس به دوستان بهشتی خود] می گوید: آیا شما با من به دوزخ سر می کشید [تا از هم نشینم خبری بگیرید که در کجا و در چه حالی است؟]

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ

پس خود او به دوزخ سر می کشد و هم نشینش را وسط دوزخ می بیند.

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ

[به او] می گوید: به خدا سوگند نزدیک بود، مرا به هلاکت بیندازی.

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ

و اگر توفیق و رحمت پروردگارم نبود، حتماً از احضارشدگان [در دوزخ] بودم.

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

[آن گاه به دوستان بهشتی خود می گوید:] آیا ما [برای همیشه در بهشتیم و] هرگز نمی میریم؟

إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

[و] جز همان مرگ نخستین [که در دنیا سراغمان آمد مرگی دیگر به سراغمان نخواهد آمد] و ما هرگز عذاب نخواهیم شد؟ [شگفتا! چه لطف خاصی از سوی خدا به ما شده است!]

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ

بی تردید این همان کامیابی بزرگ است.

لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ

پس باید برای چنین پاداشی عمل کنندگان عمل کنند.

أَذَٰلِكَ خَيْرٌۭ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

آیا این [بهشت جاودان پر نعمت] برای پذیرایی بهتر است یا درخت زقّوم؟

إِنَّا جَعَلْنَـٰهَا فِتْنَةًۭ لِّلظَّـٰلِمِينَ

ما آن را برای ستمکاران مایه شکنجه و عذاب قرار داده ایم.

إِنَّهَا شَجَرَةٌۭ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ

آن درختی است که در قعر دوزخ می روید،

طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَـٰطِينِ

شکوفه هایش مانند سرهای شیاطین [بسیار بدنما و زشت] است.

فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ

پس این منکران لجوج حتماً از آن می خورند و شکم ها را از آن پر می کنند.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًۭا مِّنْ حَمِيمٍۢ

آن گاه به ناچار روی آن [به عنوان نوشیدنی] مخلوطی از آب بسیار داغ و متعفّن برای آنان خواهد بود!

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ

سپس بازگشتشان حتماً به سوی دوزخ است.

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ

[سزاوار بودنشان در قیامت به این همه عذاب به سبب این است که] آنان پدرانشان را گمراه یافتند،

فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ

و [با اینکه می دانستند گمراهند بدون اندیشه و تأمل] عجولانه از پی آنان می رفتند!

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ

و به راستی پیش از اینان بیشتر پیشینیان گمراه شدند،

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

و بی تردید ما در میان آنان بیم دهندگانی فرستادیم.

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ

پس با تأمل بنگر سرانجام بیم داده شدگان چگونه بود؟

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

[همه هلاک شدند] جز بندگان خالص شده خدا،

وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ

و نوح ما را ندا کرد [و ما ندایش را اجابت کردیم] پس ما به راستی نیکو اجابت کننده ای هستیم،

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ

و او و خاندانش را از آن اندوه بزرگ نجادت دادیم.

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ

و تنها ذریه او را [در زمین] باقی گذاشتیم،

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم؛

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ

سلام بر نوح در میان جهانیان.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ

سپس دیگران را غرق کردیم؛

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ

و به راستی ابراهیم از پیروان نوح بود،

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ

هنگامی که با دلی پاک به سوی پروردگارش آمد.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ

[یاد کن] هنگامی را که به پدر و قومش گفت: چیست آنچه می پرستید؟

أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

آیا به جای خدا معبودان دروغین را می خواهید.

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

پس گمانتان به پروردگار جهانیان چیست؟ [که غیر او را می پرستید،]

فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ

[چون از او دعوت کردند که شبانه به مراسم عیدشان برود] نگاهی به ستارگان انداخت،

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ

و گفت: به راستی من بیمارم.

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ

پس پشت کنان از او روی گرداندند.

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

او هم مخفیانه به سوی بت هایشان رفت و [از روی ریشخند] گفت: آیا غذا نمی خورید؟

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ

شما را چه شده که سخن نمی گویید؟

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ

پس [به آنها روی آورد و] با دست راست ضربه ای کاری بر آنها کوبید [و خردشان کرد.]

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

مردم با شتاب به سوی او آمدند.

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

[به آنان] گفت: آیا آنچه را [با دست خود] می تراشید، می پرستید؟!

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

در حالی که خدا شما را و آنچه را می سازید، آفریده است.

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ

گفتند: برای او بنایی بسازید [که گنجایش آتش فراوانی داشته باشد] پس او را در آتش شعلهور بیندازید.

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ

پس خواستند به او نیرنگی زنند، ولی ما آنان را پست و شکست خورده کردیم.

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ

و [وقتی از این مهلکه جان سالم به در برد] گفت: به راستی من به سوی پروردگارم می روم، و [او] به زودی مرا راهنمایی خواهد کرد.

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

پروردگارا! مرا فرزندی که از صالحان باشد عطا کن.

فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍۢ

پس ما او را به پسری بردبار مژده دادیم.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ

هنگامی که با او به [مقام] سعی رسید، گفت: پسرکم! همانا من در خواب می بینم که تو را ذبح می کنم، پس با تأمل بنگر رأی تو چیست؟ گفت: پدرم آنچه به آن مأمور شده ای انجام ده اگر خدا بخواهد مرا از شکیبایان خواهی یافت.

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ

پس هنگامی که آن دو تسلیم [خواسته خدا] شدند و ابراهیم، جبین او را به زمین نهاد [تا ذبحش کند]

وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ

و او را ندا دادیم که ای ابراهیم!

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

خوابت را تحقق دادی [و فرمان پروردگارت را اجرا کردی]، به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم [که نیّت پاک و خالصشان را به جای عمل می پذیریم.]

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ

به یقین این همان آزمایش روشن بود.

وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ

و ما اسماعیل را در برابر قربانی بزرگی [از ذبح شدن] رهانیدیم،

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

و در میان آیندگان برای او [نام نیک] به جا گذاشتیم.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ

سلام بر ابراهیم.

كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

[ما] نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود،

وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

و ما او را به اسحاق که پیامبری از شایستگان بود مژده دادیم،

وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ

و بر او و بر اسحاق برکت دادیم، و از دودمان آن دو برخی نیکوکارند و برخی آشکارا ستمکار بر خویشند،

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ

و به راستی ما به موسی و هارون نعمت دادیم،

وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ

و آن دو نفر و قومشان را از اندوه بزرگ نجات بخشیدیم،

وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ

و آنان را یاری دادیم در نتیجه پیروز شدند،

وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ

و هر دو را کتاب بسیار روشنگر عطا کردیم،

وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ

وبه راه راست هدایتشان نمودیم،

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

و در میان آیندگان برای هر دو نفر نام نیک به جا گذاشتیم.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ

سلام بر موسی و هارون.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم.

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

بی تردید هر دو از بندگان مؤمن ما بودند،

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

و بی تردید الیاس از پیامبران بود.

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

[یاد کن] هنگامی را که به قومش گفت: آیا [از شرک وطغیان] نمی پرهیزید؟

أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ

آیا بت «بعل» را می پرستید و بهترین آفرینندگان را رها می کنید؟!

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ

خدا را که پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شماست.

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

پس او را انکار کردند، یقیناً آنان از احضار شدگان [در عذاب] خواهند بود،

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،]

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ

و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ

سلام بر آل یاسین.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ

ما نیکوکاران را این گونه پاداش می دهیم.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ

بی تردید او از بندگان مؤمن ما بود.

وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

و بی تردید لوط از پیامبران بود.

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

[یاد کن] هنگامی را که او و همه اهلش را نجات دادیم،

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ

مگر پیرزنی را که در میان باقی ماندگان [در شهر] بود.

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ

سپس دیگران را هلاک کردیم،

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ

و شما همواره صبحگاهان [در مسیر سفرهایتان از کنار ویرانه های شهر] آنان گذر می کنید،

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

و نیز شبانگاهان، آیا تعقّل نمی کنید؟

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ

و یونس از پیامبران بود.

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ

[یاد کن] هنگامی را که به سوی آن کشتی پر [از جمعیت و بار] گریخت،

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ

و با سرنشینان کشتی قرعه انداخت [و قرعه به نامش افتاد] و از مغلوب شدگان شد [و او را به دریا انداختند.]

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ

پس آن ماهی بزرگ او را بلعید، در حالی که سزاوار سرزنش بود.

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ

[و در شکم ماهی به تسبیح خدا مشغول شد که] اگر او از تسبیح کنندگان نبود،

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

بی تردید تا روزی که مردم برانگیخته می شوند در شکم ماهی می ماند.

۞ فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ

پس او را در حالی که بیمار بود به زمینی خشک و بی گیاه افکندیم.

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةًۭ مِّن يَقْطِينٍۢ

و بر او گیاهی از نوعی کدو رویاندیم،

وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ

و او را به سوی [قومی] یکصد هزار نفر [ی] یا بیشتر فرستادیم.

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ

پس ایمان آوردند در نتیجه آنان را تا پایان عمرشان [از نعمت ها و مواهب خود] بهره مند کردیم.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ

[مشرکان سبک مغز می گویند: فرشتگان، دختران خدایند] پس از آنان بپرس که آیا دختران برای پروردگار تو هستند و پسران برای ایشان؟!

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًۭا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ

یا اینکه ما فرشتگان را دختر آفریدیم و آنان شاهد بودند؟!

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ

آگاه باش! که آنان از بافته های دروغ خود می گویند

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ

که خدا فرزند آورده! و بی تردید آنان دروغگویند.

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ

آیا دختران را بر پسران ترجیح داده است؟

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ

شما را چه شده، چگونه حکم می کنید؟

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

پس آیا متذکّر [حقایق] نمی شوید؟

أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌۭ مُّبِينٌۭ

یا شما [بر این ادعای خود] دلیل روشنی دارید؟

فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ

پس اگر راستگویید، کتابتان را [که این سخنان را با تکیه بر آن می گویید، به میان] آورید.

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

میان خدا و جن، نسب و خویشی قرار دادند، در صورتی که جنیان به خوبی می دانند که [روز قیامت برای حساب و پاداش] احضار خواهند شد.

سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

خدا از آنچه او را به آن توصیف می کنند، منزّه است.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

مگر بندگان خالص شده خدا [که او را به آنچه توصیف می کنند شایسته مقام قدس اوست.]

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ

و بی تردید شما و آنچه را می پرستید،

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ

نمی توانید [مردم را] بر ضد خدا گمراه کنید.

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ

مگر کسانی را که [به اختیار خود به خاطر پذیرفتن وسوسه و اغواگری شما] به دوزخ درآیند،

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ

و هیچ یک از ما فرشتگان نیست مگر اینکه برای او مقامی معین است.

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ

و همانا ما [برای اجرای فرمان خدا] صف بستگانیم.

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ

و ما خود تسبیح کنندگانیم.

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ

و مشرکان [پیش از بعثت پیامبر] قاطعانه می گفتند:

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ

اگر نزد ما کتابی چون کتاب های آسمانی پیامبران پیشین بود،

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ

بی تردید از بندگان خالص شده خدا می شدیم.

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ

ولی [هنگامی که قرآن را برای هدایت آنان نازل کردیم] به آن کافر شدند و به زودی [و زر و وبال کفرشان را] خواهند دانست.

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ

و وعده قطعی ما درباره بندگان به رسالت فرستاده شده، از پیش محقق و ثابت گشته است،

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ

که بی تردید آنان [در همه زمینه ها] یاری شدگانند،

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ

و مسلماً سپاه ما پیروزند.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ

پس تا مدتی از آنان روی بگردان.

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

و آنان را بنگر که به زودی [و زر و وبال گناهانشان را] خواهند دید.

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

آیا شتاب در آمدن عذاب ما را می خواهند؟!

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ

پس هنگامی که [عذاب ما] به آستانه خانه هایشان نازل شود، بیم شدگان روزگار بدی خواهند داشت،

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ

و تا مدتی از آنان روی بگردان،

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

و [آنان را] بنگر که به زودی [و زر و وبال گناهانشان را] خواهند دید.

سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

پروردگارت که دارای عزت است از آنچه او را به آن توصیف می کنند، منزّه است.

وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ

و سلام بر پیامبران

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ

و همه ستایش ها ویژه خداست که پروردگار جهانیان است.