مخصوصاً مهربان

اسم الرحمن الرحیم یعنی: کسى که به بندگانش رحمت خاصى بدهد. مؤید کمالی است که متعلق به خداست، بدون نقص و حد و شباهت به خلقت. در دیدگاه غزالی، مؤمن هرگز ادعا نمی‌کند که صفت الهی را در واقعیت آن شریک است.

در عوض، نام جهت گیری متناسب با شرایط یک خدمتکار می دهد. تعمق در این نام، مؤمن را به رحمت، تسکین نیازمندان و نصیحت ملایم و نه با تحقیر فرا می خواند. از این طریق، علم به اسم تبدیل به عبادت، تهذیب شخصیت و توکل بر خدا می شود.