مدام بخشنده

اسم دائماً آمرزنده یعنی: کسی که عیوب را کتمان می کند و بارها و بارها می بخشد. مؤید کمالی است که متعلق به خداست، بدون نقص و حد و شباهت به خلقت. در دیدگاه غزالی، مؤمن هرگز ادعا نمی‌کند که صفت الهی را در واقعیت آن شریک است.

در عوض، نام جهت گیری متناسب با شرایط یک خدمتکار می دهد. تعمق در این نام مؤمن را به توبه خالصانه، پوشاندن عیوب دیگران و عفو و بخشش فرا می‌خواند که بخشش موجب اصلاح شود. از این طریق، علم به اسم تبدیل به عبادت، تهذیب شخصیت و توکل بر خدا می شود.