روز 30 خوان فرودآمدهای را بازمیگوید که حواریون حضرت عیسی پس از سی روز روزهای که بر آنها فرمان داده بود خواستند: عیدی، نشانهای، خوراکی که بیماران را شفا دهد و تهیدست و توانگر را سیر کند. در برابر احتکارکنندگان و سخنان دوچهرهشان، خوان بعدها برداشته شد و گناهکاران دگرگون گشتند. روزهدار در آن الزام شکری را میخواند که ماه را میبندد (سوره مائده، 112-115).
روز 30 رمضان 1448: دوشنبه 8 مارس 2027 (تاریخهای این ماه به رؤیت هلال بستگی دارد).
فهرست مطالب :
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37
چون سی روز روزهای که حضرت عیسی بر حواریون خود واجب کرده بود به پایان رسید، آنان خوانی فرودآمده از آسمان خواستند: میخواستند از آن بخورند، دلهایشان آرام گیرد، راستیِ پیامبرشان را با چشم خود گواهی کنند و از گواهان او باشند، و و آن خوان عیدی باشد که نخستین و واپسین همه آنان را گرد آورد. عیسی نخست برای شکرگزاریشان بیمناک شد، سپس در برابر پافشاریشان برخاست و به سوی محراب خود رفت: پوشیده در پشم، بر پاهای خود استوار، سر بر فرود، اشک فرو ریختند، از پروردگارش استمداد کرد.
آنگاه خوان میان دو ابر فرود آمد و عیسی پیوسته دعا کرد که خوان به رحمت و برکت و نجات بیاید. چون پرده از آن برداشتند: هفت ماهی، هفت نان، سرکه، انار و میوه. حواریون از خوردن پیش از دیگران سر باز زدند؛ پیامبر فرمان داد نخست تهیدستان، بیماران و ناتوانان از آن بخورند، نزدیک هزار و سیصد تن: هر که ناتوانی یا بیماری داشت شفا یافت. مقام و سهم نخستین و واپسین در آن برابر شد و خوان نزدیک هفت هزار تن را سیر کرد؛ سپس آهنگش تغییر کرد و یک روز در میان آمد، تا آنکه تنها به تهیدستان محدود شد. منافقانی سخن زشت گفتند: خوان یکسره برداشته شد و دگرگونی به گناهکاران رسید.
و [یاد کن] هنگامی را که حواریّون گفتند: «ای عیسی پسر مریم، آیا پروردگارت میتواند از آسمان، خوانی برای ما فرود آورد؟» [عیسی] گفت: «اگر ایمان دارید از خدا پروا دارید.» گفتند: «میخواهیم از آن بخوریم، و دلهای ما آرامش یابد، و بدانیم که به ما راست گفتهای، و بر آن از گواهان باشیم.» عیسی پسر مریم گفت: «بار الها، پروردگارا، از آسمان، خوانی بر ما فرو فرست تا عیدی برای اول و آخر ما باشد و نشانهای از جانب تو. و ما را روزی ده که تو بهترین روزیدهندگانی.» خدا فرمود: «من آن را بر شما فرو خواهم فرستاد، و[لی] هر کس از شما پس از آن انکار ورزد، وی را [چنان] عذابی کنم که هیچ یک از جهانیان را [آن چنان] عذاب نکرده باشم.»
قرآن 5:112-115
اثری از عمار بن یاسر فرمانی که دریافت شده بود را روشن میکند: خیانت نکنید، احتکار نکنید، برای فردا اندوخته از آن برنیزید؛ اما آنها خیانت کردند و احتکار کردند. دانشمندان در این مسئله اختلاف دارند: بیشتر آنان بر ایناند که خوان واقعاً فرود آمد؛ برخی از پیشگامان میگویند فرود نیامد و عذاب متوجه خودِ خواسته بود. مسیحیان، چنانکه تفسیر یادآور میشود، این حکایت را در کتاب خودشان نمیدانند و از آن بیخبرند. برای روزهدار، معنای ماجرا خود را تحمیل میکند: ماهی از روزه در برابر خوانی سخاوتمند به پایان میرسد و آزمون پایانی گرسنگی نیست، شکر است.
این روز واپسین، طعم خوان دارد: روزهدار ماهش را چنان به پایان میبرد که حواریون سی روز روزه خود را به پایان بردند، با خوانی و با عیدی. دو قانون بر این لحظه فرمانروایی میکند: احتکار مکن و خیانت مکن، و ادای شرایط حق را که حضرت عیسی پیشاپیش برای یارانش بیمناک بود، به جا آورد. شکر، بستن راستین روزه است: سپاس گفتن کسی که خوراک را فرود آورد، بخشیدن سهم فقیر پیش از آنکه خود بخوری، و نگهداشت دلی که به روزی و اندوخته دنیا نمیبندد. بامداد فردا، اگر ماه سی روزه کامل شده باشد، مسلمانان پس از ادا زکات فطره عید فطر را جشن میگیرند.
بهروزرسانی در 14 نوامبر 2026 ساعت 23:37