Czytać ruku 460 Koranu

وَٱلنَّجْمِ إِذَا هَوَىٰ ﴿١﴾

Na gwiazdę, kiedy ona zapada!

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَىٰ ﴿٢﴾

Nie zeszedł z drogi wasz towarzysz ani też nie błądzi.

وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلْهَوَىٰٓ ﴿٣﴾

On nie mówi pod wpływem namiętności.

إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌۭ يُوحَىٰ ﴿٤﴾

To jest tylko objawienie, które mu zostało zesłane.

عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلْقُوَىٰ ﴿٥﴾

Nauczył go posiadający wielkie moce,

ذُو مِرَّةٍۢ فَٱسْتَوَىٰ ﴿٦﴾

Obdarzony siłą; stanął prosto,

وَهُوَ بِٱلْأُفُقِ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٧﴾

Kiedy był na najwyższym horyzoncie;

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ ﴿٨﴾

Następnie zbliżył się i pozostał w zawieszeniu,

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىٰ ﴿٩﴾

W odległości dwóch łuków lub jeszcze bliżej;

فَأَوْحَىٰٓ إِلَىٰ عَبْدِهِۦ مَآ أَوْحَىٰ ﴿١٠﴾

I wtedy objawił swojemu słudze to, co objawił.

مَا كَذَبَ ٱلْفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ ﴿١١﴾

Nie skłamało mu serce w tym, co widział.

أَفَتُمَـٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ ﴿١٢﴾

Czy będziecie się sprzeczać z nim w sprawie tego, co on widzi?

وَلَقَدْ رَءَاهُ نَزْلَةً أُخْرَىٰ ﴿١٣﴾

I on widział go po raz drugi

عِندَ سِدْرَةِ ٱلْمُنتَهَىٰ ﴿١٤﴾

Przy Drzewie Lotosu Ostatniej Granicy,

عِندَهَا جَنَّةُ ٱلْمَأْوَىٰٓ ﴿١٥﴾

W pobliżu którego jest Ogród Schronienia,

إِذْ يَغْشَى ٱلسِّدْرَةَ مَا يَغْشَىٰ ﴿١٦﴾

Kiedy Drzewo Lotosu okryte było tym, co je okrywało.

مَا زَاغَ ٱلْبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ ﴿١٧﴾

Jego spojrzenie nie odwróciło się w bok ani nie pobiegło w dal.

لَقَدْ رَأَىٰ مِنْ ءَايَـٰتِ رَبِّهِ ٱلْكُبْرَىٰٓ ﴿١٨﴾

Zobaczył on jeden z największych znaków swego Pana.

أَفَرَءَيْتُمُ ٱللَّـٰتَ وَٱلْعُزَّىٰ ﴿١٩﴾

Czy widzieliście AI-Lat i Al-Uzza,

وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلْأُخْرَىٰٓ ﴿٢٠﴾

I Manat - tę trzecią?

أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلْأُنثَىٰ ﴿٢١﴾

Czyż wy możecie mieć mężczyzn, a On jedynie kobiety?

تِلْكَ إِذًۭا قِسْمَةٌۭ ضِيزَىٰٓ ﴿٢٢﴾

Byłoby to podziałem niegodziwym.

إِنْ هِىَ إِلَّآ أَسْمَآءٌۭ سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَـٰنٍ ۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهْوَى ٱلْأَنفُسُ ۖ وَلَقَدْ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلْهُدَىٰٓ ﴿٢٣﴾

Są to tylko imiona, którymi wy je nazywacie - wy i wasi ojcowie. Bóg nie zesłał im żadnej władzy. Tacy idą tylko za przypuszczeniem i za tym, czego pragną ich dusze, podczas gdy przyszła już do nich droga prosta od ich Pana.

أَمْ لِلْإِنسَـٰنِ مَا تَمَنَّىٰ ﴿٢٤﴾

Czy, człowiekowi należy się to, czego on zapragnie?

فَلِلَّهِ ٱلْـَٔاخِرَةُ وَٱلْأُولَىٰ ﴿٢٥﴾

Do Boga należy przecież życie ostateczne i życie pierwsze.