Διαβάστε το Χισμπ 1 του Κορανίου

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿١﴾

Στο Όνομα του Αλλάχ, του Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), του Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνου).

ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢﴾

Όλες οι ευχαριστίες (και οι δοξασίες και οι έπαινοι) ανήκουν στον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων (της ανθρωπότητας, των τζινν και όλων όσων υπάρχουν).

ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ﴿٣﴾

Τον Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονα), τον Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνο).

مَـٰلِكِ يَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤﴾

Τον Κυρίαρχο της Ημέρας της Κρίσεως.

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ ﴿٥﴾

Εσένα μόνο λατρεύουμε και από Εσένα μόνο ζητάμε βοήθεια και υποστήριξη.

ٱهْدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿٦﴾

Καθοδήγησέ μας στον ορθό δρόμο.

صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ ٱلْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا ٱلضَّآلِّينَ ﴿٧﴾

Τον δρόμο εκείνων που τους χάρισες την Εύνοιά Σου, και όχι εκείνων που περιέπεσαν στην οργή Σου, ούτε εκείνων που παραστράτησαν.

الٓمٓ ﴿١﴾

Α, Λ, Μ (Άλιφ-Λαμ-Μείμ, τρία ξεχωριστά αραβικά γράμματα που δεν συνθέτουν καμία λέξη, αλλά έχουν σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ’άν -Κοράνιο- που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία τους. Μπορεί να είναι μια ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα τα οποία ξέρουν και μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν, να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο).

ذَٰلِكَ ٱلْكِتَـٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيهِ ۛ هُدًۭى لِّلْمُتَّقِينَ ﴿٢﴾

Σ' αυτό το Βιβλίο (το Κορ’άν) δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Και αποτελεί καθοδήγηση για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ τηρώντας τις εντολές Του).

ٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِٱلْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَمِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ يُنفِقُونَ ﴿٣﴾

Οι οποίοι πιστεύουν στο αόρατο και τελούν τις προσευχές (στις ώρες τους και με το σωστό τρόπο) και από ό,τι τους παρέχουμε, ξοδεύουν (σε ό,τι όρισε ο Αλλάχ από ελεημοσύνη και φιλανθρωπία κλπ.).

وَٱلَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ ﴿٤﴾

Και οι οποίοι πιστεύουν σε ό,τι στάλθηκε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ) (δηλ. το Κορ’άν) και σε ό,τι στάλθηκε πριν από σένα (από Θεία Βιβλία) και πιστεύουν με βεβαιότητα στη Μέλλουσα Ζωή.

أُو۟لَـٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدًۭى مِّن رَّبِّهِمْ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿٥﴾

Εκείνοι βρίσκονται σε καθοδήγηση από τον Κύριό τους και εκείνοι είναι οι επιτυχημένοι.

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٦﴾

Όσο γι' αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη (από αλαζονεία και τυραννία), είτε τους προειδοποιείς, είτε όχι (ω, Μωχάμμαντ), είναι το ίδιο γι' αυτούς, δε θα πιστέψουν.

خَتَمَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰٓ أَبْصَـٰرِهِمْ غِشَـٰوَةٌۭ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌۭ ﴿٧﴾

Ο Αλλάχ έχει σφραγίσει τις καρδιές τους και την ακοή τους, και στα μάτια τους υπάρχει κάλυμμα (λόγω της αλαζονείας και της τυραννίας τους), και θα έχουν (κατά την Ημέρα της Κρίσεως) ένα τεράστιο μαρτύριο.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَبِٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ ﴿٨﴾

Και ανάμεσα στους ανθρώπους υπάρχουν εκείνοι (οι υποκριτές) που λένε: «Πιστεύουμε στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα», ενώ στην πραγματικότητα δεν πιστεύουν.

يُخَـٰدِعُونَ ٱللَّهَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ ﴿٩﴾

Νομίζουν ότι εξαπατούν τον Αλλάχ και τους πιστούς, ενώ στην πραγματικότητα εξαπατούν μόνο τους εαυτούς τους, και δεν το αντιλαμβάνονται!

فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ فَزَادَهُمُ ٱللَّهُ مَرَضًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌۢ بِمَا كَانُوا۟ يَكْذِبُونَ ﴿١٠﴾

Στις καρδιές τους υπάρχει ασθένεια (της αμφιβολίας και της υποκρισίας). Και έτσι, ο Αλλάχ αυξάνει την ασθένειά τους, και θα έχουν επώδυνο μαρτύριο για ό,τι ψέματα έλεγαν.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ قَالُوٓا۟ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ ﴿١١﴾

Και όταν λέγεται σε αυτούς: «Μη σκορπίζετε το κακό (την απιστία και τις αμαρτίες) στη γη.» Απαντούν: «Στ’ αλήθεια, εμείς είμαστε αυτοί που κάνουν το καλό.»

أَلَآ إِنَّهُمْ هُمُ ٱلْمُفْسِدُونَ وَلَـٰكِن لَّا يَشْعُرُونَ ﴿١٢﴾

Μα, στ’ αλήθεια, αυτοί είναι εκείνοι που σκορπίζουν το κακό, αλλά δεν το αντιλαμβάνονται.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ ءَامِنُوا۟ كَمَآ ءَامَنَ ٱلنَّاسُ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ كَمَآ ءَامَنَ ٱلسُّفَهَآءُ ۗ أَلَآ إِنَّهُمْ هُمُ ٱلسُّفَهَآءُ وَلَـٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ ﴿١٣﴾

Και όταν λέγεται σε αυτούς: «Πιστέψτε, όπως πίστεψαν οι άνθρωποι (οι σύντροφοι του Μωχάμμαντ).» Απαντούν: «Θέλετε να πιστέψουμε όπως πίστεψαν οι ανόητοι;» Μα, στ’ αλήθεια, αυτοί είναι οι ανόητοι, αλλά δεν το γνωρίζουν.

وَإِذَا لَقُوا۟ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا وَإِذَا خَلَوْا۟ إِلَىٰ شَيَـٰطِينِهِمْ قَالُوٓا۟ إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُونَ ﴿١٤﴾

Και όταν συναντούν τους πιστούς, λένε: «Πιστεύουμε (κι εμείς).» Μα όταν πάνε στους διάβολους (άπιστους ηγέτες) τους, και μιλούν μεταξύ τους, λένε: «Στ’ αλήθεια, είμαστε μαζί σας. Απλά κοροϊδεύουμε (τους Μουσουλμάνους).»

ٱللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِى طُغْيَـٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿١٥﴾

Ο Αλλάχ τούς κοροϊδεύει (ανταποδίδοντας την κοροϊδία τους, κάνοντάς τους να έχουν τους κανόνες και τα δικαιώματα των Μουσουλμάνων κατά την εγκόσμια ζωή, αλλά στη Μέλλουσα Ζωή θα τους τιμωρήσει για την απιστία τους) και τους αφήνει (αναβάλλοντας την τιμωρία τους, ώστε) να αφεθούν περισσότερο στην πλάνη και στην τυραννία τους, και έτσι παραμένουν σε σύγχυση.

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱشْتَرَوُا۟ ٱلضَّلَـٰلَةَ بِٱلْهُدَىٰ فَمَا رَبِحَت تِّجَـٰرَتُهُمْ وَمَا كَانُوا۟ مُهْتَدِينَ ﴿١٦﴾

Αυτοί είναι που έχουν ανταλλάξει την καθοδήγηση με την πλάνη, έτσι, ούτε η συναλλαγή τους ήταν κερδισμένη, ούτε αυτοί ήταν καθοδηγημένοι.

مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ ٱلَّذِى ٱسْتَوْقَدَ نَارًۭا فَلَمَّآ أَضَآءَتْ مَا حَوْلَهُۥ ذَهَبَ ٱللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِى ظُلُمَـٰتٍۢ لَّا يُبْصِرُونَ ﴿١٧﴾

Αυτοί μοιάζουν με αυτόν που άναψε μια φωτιά (για φως). Έπειτα, όταν (η φωτιά) φώτισε τα πάντα γύρω του, ο Αλλάχ πήρε το φως τους και τους άφησε στα σκοτάδια. (Έτσι) δεν μπορούν να δουν.

صُمٌّۢ بُكْمٌ عُمْىٌۭ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿١٨﴾

Κωφοί, βουβοί και τυφλοί (από το να ακούν, να λένε ή να βλέπουν την αλήθεια) και έτσι δεν θα επιστρέψουν (στον ίσιο δρόμο).

أَوْ كَصَيِّبٍۢ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فِيهِ ظُلُمَـٰتٌۭ وَرَعْدٌۭ وَبَرْقٌۭ يَجْعَلُونَ أَصَـٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِم مِّنَ ٱلصَّوَٰعِقِ حَذَرَ ٱلْمَوْتِ ۚ وَٱللَّهُ مُحِيطٌۢ بِٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٩﴾

Ή σαν μια καταιγίδα από τον ουρανό, κατά την οποία υπάρχουν σκοτάδια, βροντές και αστραπές. Χώνουν τα δάχτυλά τους στα αυτιά τους από τον φόβο του θανάτου από τους κεραυνούς. Μα, ο Αλλάχ πάντα περικυκλώνει τους άπιστους (δηλ. δεν θα ξεφύγουν από Αυτόν).

يَكَادُ ٱلْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَـٰرَهُمْ ۖ كُلَّمَآ أَضَآءَ لَهُم مَّشَوْا۟ فِيهِ وَإِذَآ أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوا۟ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَـٰرِهِمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۭ ﴿٢٠﴾

Παραλίγο η αστραπή να αρπάξει την όρασή τους, όποτε αστράφτει γι' αυτούς, περπατούν στο φως της, και όταν σταματάει και τους καλύπτει το σκοτάδι, στέκονται ακίνητοι. Και αν ήθελε ο Αλλάχ, θα έπαιρνε την ακοή και την όρασή τους. Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ είναι Ικανός για τα πάντα.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱعْبُدُوا۟ رَبَّكُمُ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿٢١﴾

Ω, άνθρωποι! Λατρέψτε τον Κύριό σας, που δημιούργησε εσάς και όσους ήταν πριν από σας, μήπως και (κάνοντας αυτό) φυλαχθείτε (από την τιμωρία του Αλλάχ).

ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ فِرَٰشًۭا وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءًۭ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَأَخْرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزْقًۭا لَّكُمْ ۖ فَلَا تَجْعَلُوا۟ لِلَّهِ أَندَادًۭا وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٢٢﴾

Ο Οποίος έκανε τη γη ως στρωμένο χαλί για σας (ώστε να διευκολύνει τη ζωή σας πάνω της) και τον ουρανό τέλεια κατασκευή (ως στέγη για σας). Και έστειλε κάτω νερό (βροχή) από τον ουρανό, με το οποίο (νερό) έβγαλε (από τη γη) καρπούς ως αγαθά για σας. Έτσι λοιπόν, μην αποδίδετε εταίρους στον Αλλάχ (στη λατρεία), ενώ γνωρίζετε (ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός).

وَإِن كُنتُمْ فِى رَيْبٍۢ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا فَأْتُوا۟ بِسُورَةٍۢ مِّن مِّثْلِهِۦ وَٱدْعُوا۟ شُهَدَآءَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٢٣﴾

Και αν εσείς (ω, άνθρωποι) αμφιβάλλετε σχετικά με αυτό (το Κορ'άν) που στείλαμε στον δούλο Μας, τότε φέρτε μια Σούρα (Κεφάλαιο) παρόμοια με αυτό (το Κορ'άν), και καλέστε τους μάρτυρές σας (υποστηρικτές και βοηθούς) εκτός από τον Αλλάχ, αν είστε ειλικρινείς.

فَإِن لَّمْ تَفْعَلُوا۟ وَلَن تَفْعَلُوا۟ فَٱتَّقُوا۟ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى وَقُودُهَا ٱلنَّاسُ وَٱلْحِجَارَةُ ۖ أُعِدَّتْ لِلْكَـٰفِرِينَ ﴿٢٤﴾

Μα αν δεν το κάνετε, και ποτέ δεν θα μπορέσετε να το κάνετε, τότε να φυλαχθείτε (μέσω της υπακοής προς τον Αλλάχ) από το Πυρ (της Κολάσεως), του οποίου το καύσιμο είναι άνθρωποι και πέτρες (τα είδωλα που λάτρευαν οι άπιστοι), και είναι προετοιμασμένο για τους άπιστους.

وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّـٰتٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۖ كُلَّمَا رُزِقُوا۟ مِنْهَا مِن ثَمَرَةٍۢ رِّزْقًۭا ۙ قَالُوا۟ هَـٰذَا ٱلَّذِى رُزِقْنَا مِن قَبْلُ ۖ وَأُتُوا۟ بِهِۦ مُتَشَـٰبِهًۭا ۖ وَلَهُمْ فِيهَآ أَزْوَٰجٌۭ مُّطَهَّرَةٌۭ ۖ وَهُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٢٥﴾

Και ανάγγειλε τα ευχάριστα νέα σ' αυτούς που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, ότι γι' αυτούς θα υπάρχουν κήποι (στον Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια. Κάθε φορά που θα τους παρέχεται ένας καρπός από εκεί, θα λένε: «Αυτός (ο καρπός) είναι που μας είχε δοθεί στο παρελθόν (κατά την εγκόσμια ζωή).» Θα τους δίνεται ίδιος (καρπός με τον καρπό της εγκόσμιας ζωής, ίδιος στη μορφή και στο όνομα, μα διαφορετικός στη γεύση), και θα έχουν εκεί αγνές συζύγους, και θα κατοικήσουν εκεί για πάντα.

۞ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَسْتَحْىِۦٓ أَن يَضْرِبَ مَثَلًۭا مَّا بَعُوضَةًۭ فَمَا فَوْقَهَا ۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۖ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَيَقُولُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًۭا ۘ يُضِلُّ بِهِۦ كَثِيرًۭا وَيَهْدِى بِهِۦ كَثِيرًۭا ۚ وَمَا يُضِلُّ بِهِۦٓ إِلَّا ٱلْفَـٰسِقِينَ ﴿٢٦﴾

Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ δεν ντρέπεται να δώσει το παράδειγμα (ακόμη κι) ενός κουνουπιού ή οτιδήποτε άλλο πάνω από αυτό. Όσο γι’ αυτούς που πιστεύουν, γνωρίζουν ότι αυτή είναι η αλήθεια από τον Κύριό τους, μα όσο για τους άπιστους, λένε: «Τι σκοπό είχε ο Αλλάχ με αυτό το παράδειγμα;» Με αυτό παραπλανά πολλούς, και πολλούς καθοδηγεί με αυτό. Μα δεν παραπλανά, παρά μόνο τους ανυπάκουους.

ٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مِيثَـٰقِهِۦ وَيَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ ﴿٢٧﴾

Αυτοί που αθετούν τη δέσμευση που τους ανέθεσε ο Αλλάχ (το να μην Του αποδίδουν κανέναν εταίρο στη λατρεία και να ακολουθήσουν τη θρησκεία Του), αφού έχει επιβεβαιωθεί (αυτή η δέσμευση μέσω της αποστολής των αποστόλων και των βιβλίων), και κόβουν ό,τι ο Αλλάχ διέταξε να ενωθεί (όπως τους δεσμούς συγγένειας κλπ.), και σκορπίζουν το κακό στη γη, αυτοί είναι οι χαμένοι.

كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِٱللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَٰتًۭا فَأَحْيَـٰكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٢٨﴾

Πώς αρνείστε τον Αλλάχ, αφού ενώ ήσασταν νεκροί (πριν γεννηθείτε), Αυτός είναι που σας έδωσε ζωή; Έπειτα, θα σας αφαιρέσει τη ζωή και έπειτα θα σας επαναφέρει στη ζωή (κατά την Ημέρα της Κρίσεως), και έπειτα, σε Αυτόν θα επιστρέψετε.

هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ لَكُم مَّا فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ ٱسْتَوَىٰٓ إِلَى ٱلسَّمَآءِ فَسَوَّىٰهُنَّ سَبْعَ سَمَـٰوَٰتٍۢ ۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌۭ ﴿٢٩﴾

Είναι Αυτός που έπλασε για σας ό,τι βρίσκεται στη γη. Έπειτα, προχώρησε στη δημιουργία του ουρανού και τον δημιούργησε σε επτά ουρανούς (στρώματα). Και είναι για τα πάντα Παντογνώστης.

وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ إِنِّى جَاعِلٌۭ فِى ٱلْأَرْضِ خَلِيفَةًۭ ۖ قَالُوٓا۟ أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ ٱلدِّمَآءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۖ قَالَ إِنِّىٓ أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٣٠﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Κύριός σου είπε στους αγγέλους: «Στ’ αλήθεια, θα κάνω πάνω στη γη ανθρώπους που η κάθε γενιά θα διαδέχεται η μια την άλλη.» Είπαν (ρώτησαν για να μάθουν τη σοφία πίσω από αυτό): «Θα βάλεις πάνω της κάποιον που θα σκορπίζει το κακό εκεί και θα χύνει το αίμα, ενώ εμείς Σε δοξάζουμε ευγνωμονώντας Εσένα και Σε επαινούμε;» (Ο Αλλάχ) είπε: «Στ’ αλήθεια, γνωρίζω αυτό που δεν γνωρίζετε.»

وَعَلَّمَ ءَادَمَ ٱلْأَسْمَآءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى ٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ فَقَالَ أَنۢبِـُٔونِى بِأَسْمَآءِ هَـٰٓؤُلَآءِ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٣١﴾

Και δίδαξε στον Αδάμ τα ονόματα όλων των πραγμάτων. Έπειτα, τα έδειξε στους αγγέλους και είπε: «Πείτε Μου τα ονόματά τους, αν αυτό που είπατε ισχύει (ότι είστε πιο τιμημένοι και καλύτεροι από αυτόν).»

قَالُوا۟ سُبْحَـٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَآ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ ﴿٣٢﴾

Είπαν (οι άγγελοι): «Δόξα σε Εσένα! Δεν έχουμε γνώση, παρά μόνο ό,τι μας δίδαξες. Στ’ αλήθεια, Εσύ είσαι ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»

قَالَ يَـٰٓـَٔادَمُ أَنۢبِئْهُم بِأَسْمَآئِهِمْ ۖ فَلَمَّآ أَنۢبَأَهُم بِأَسْمَآئِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّىٓ أَعْلَمُ غَيْبَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ ﴿٣٣﴾

Είπε (ο Αλλάχ): «Ω, Αδάμ, ενημέρωσέ τους για τα ονόματά τους.» Και όταν τους είπε τα ονόματά τους, (ο Αλλάχ) είπε: «Δεν σας είπα ότι γνωρίζω όλα τα αόρατα των ουρανών και της γης, και γνωρίζω τι φανερώνετε και τι κρατάτε μέσα σας;»

وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ ٱسْجُدُوا۟ لِـَٔادَمَ فَسَجَدُوٓا۟ إِلَّآ إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَٱسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٣٤﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν είπαμε στους αγγέλους, «Πέστε σε Σουτζούντ στάση (δηλ. με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος) ενώπιον του Αδάμ (ως σεβασμό και τιμή προς αυτόν).» Και έτσι, έπεσαν όλοι σε Σουτζούντ στάση, εκτός από τον Ιμπλίς (-τον Σατανά- που ήταν από τα τζινν), αρνήθηκε και έγινε αλαζόνας, και έτσι έγινε ένας από τους άπιστους.

وَقُلْنَا يَـٰٓـَٔادَمُ ٱسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ ٱلْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَـٰذِهِ ٱلشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿٣٥﴾

Και είπαμε: «Ω, Αδάμ, κατοίκησε εσύ και η σύζυγός σου στον Παράδεισο και φάτε απ' όπου θέλετε απ' αυτόν ελεύθερα με ευχαρίστηση και απόλαυση. Αλλά μην πλησιάσετε αυτό το δέντρο, ώστε να μην είστε ανάμεσα στους άδικους.»

فَأَزَلَّهُمَا ٱلشَّيْطَـٰنُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ ۖ وَقُلْنَا ٱهْبِطُوا۟ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّۭ ۖ وَلَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّۭ وَمَتَـٰعٌ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿٣٦﴾

Αλλά, ο Σατανάς τούς έκανε να πέσουν στην αμαρτία λόγω του (δέντρου, αφού τους ψιθύρισε να φάνε από αυτό) και έτσι τους έβγαλε από την ευδαιμονία που ζούσαν (στον Παράδεισο). Και είπαμε: «Κατεβείτε (όλοι σας στη Γη) ως εχθροί μεταξύ σας, και θα έχετε πάνω στη Γη τόπο κατοικίας και θα επωφεληθείτε από τα αγαθά της για κάποιο διάστημα.»

فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَـٰتٍۢ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٣٧﴾

Έπειτα, ο Αδάμ έλαβε από τον Κύριό του λόγια (που θα πρέπει να πει, ώστε να τον συγχωρέσει). Και έτσι, αποδέχτηκε τη μεταμέλειά του. Στ’ αλήθεια, Αυτός είναι ο Ατ-Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

قُلْنَا ٱهْبِطُوا۟ مِنْهَا جَمِيعًۭا ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّى هُدًۭى فَمَن تَبِعَ هُدَاىَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٣٨﴾

Είπαμε: «Κατεβείτε απ' αυτό το μέρος (τον Παράδεισο), όλοι σας. Και όταν η καθοδήγηση έλθει σ' εσάς από Μένα (μέσω των αποστόλων Μου), όποιοι ακολουθήσουν την καθοδήγησή Μου, δεν θα υπάρξει φόβος γι' αυτούς (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَآ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ ﴿٣٩﴾

Και όποιοι αρνηθούν την πίστη και διαψεύσουν τα Εδάφια (και τα Σημεία) Μας, αυτοί θα είναι οι κάτοικοι του Πυρός. Θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα.»

يَـٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتِىَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا۟ بِعَهْدِىٓ أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّـٰىَ فَٱرْهَبُونِ ﴿٤٠﴾

Ω, παιδιά του Ισραήλ (Ιακώβου), θυμηθείτε την εύνοιά Μου που παραχώρησα σ' εσάς, και τηρείστε τη δέσμευση που σας ανέθεσα (το να τηρείτε τις εντολές Μου), ώστε να εκπληρώσω την υπόσχεσή Μου προς εσάς (εισάγοντάς σας στον Παράδεισο), και να φοβάστε μόνο Εμένα.

وَءَامِنُوا۟ بِمَآ أَنزَلْتُ مُصَدِّقًۭا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُونُوٓا۟ أَوَّلَ كَافِرٍۭ بِهِۦ ۖ وَلَا تَشْتَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِى ثَمَنًۭا قَلِيلًۭا وَإِيَّـٰىَ فَٱتَّقُونِ ﴿٤١﴾

Και πιστέψτε σ’ αυτό που έχω στείλει (το Κορ'άν), το οποίο επιβεβαιώνει αυτό που έχετε (από την πρωτότυπη Τορά και το πρωτότυπο Ιν-τζήλ -ευαγγέλιο- του Ιησού πριν τη διαστρέβλωσή τους, που επιβεβαίωσαν ότι κανείς δεν αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ, και τον ερχομό του Μωχάμμαντ), και μην είστε οι πρώτοι που το αρνούνται. Και μην ανταλλάσσετε τα Εδάφιά Μου (αλλοιώνοντάς Τα) με κάποιο μικρό τίμημα (από εξουσία ή χρήματα), και από Εμένα (και την οργή Μου) να φυλαχθείτε (μέσω της τήρησης των εντολών Μου).

وَلَا تَلْبِسُوا۟ ٱلْحَقَّ بِٱلْبَـٰطِلِ وَتَكْتُمُوا۟ ٱلْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿٤٢﴾

Και μην μπερδεύετε την αλήθεια (που έστειλα στους Αγγελιαφόρους Μου) με το ψεύδος (που επινοήσατε) και μην κρύβετε την αλήθεια (που αναφέρθηκε στις Γραφές σας για τον ερχομό του Μωχάμμαντ) ενώ (τη) γνωρίζετε.

وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱرْكَعُوا۟ مَعَ ٱلرَّٰكِعِينَ ﴿٤٣﴾

Και (να εισέρχεστε στο Ισλάμ και) να τελείτε τις προσευχές (στις καθορισμένες ώρες τους και με το σωστό τρόπο) και να δίνετε τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη) και να υποκλίνεστε (και να υποταχτείτε στον Αλλάχ) μαζί μ' εκείνους που υποκλίνονται (τους Μουσουλμάνους που υποτάσσονται σ' Αυτόν).

۞ أَتَأْمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلْبِرِّ وَتَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ وَأَنتُمْ تَتْلُونَ ٱلْكِتَـٰبَ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿٤٤﴾

Διατάζετε την αρετή (και την πίστη) στους ανθρώπους, ενώ εσείς οι ίδιοι ξεχνάτε να την διατάξετε στον εαυτό σας, ενώ απαγγέλλετε το Βιβλίο (την Τορά που σας διατάζει να ακολουθείτε τη θρησκεία του Αλλάχ και τους Αγγελιαφόρους Του); Μα δεν συλλογίζεστε;

وَٱسْتَعِينُوا۟ بِٱلصَّبْرِ وَٱلصَّلَوٰةِ ۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى ٱلْخَـٰشِعِينَ ﴿٤٥﴾

Και να αναζητάτε τη βοήθεια (του Αλλάχ) μέσω της υπομονής και της προσευχής (που σας φέρνει πιο κοντά στον Αλλάχ), και στ’ αλήθεια αυτή (η προσευχή) είναι βαριά, εκτός για τους αληθινούς ταπεινούς πιστούς (που υποτάσσονται στον Αλλάχ)..

ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَـٰقُوا۟ رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَٰجِعُونَ ﴿٤٦﴾

Οι οποίοι είναι βέβαιοι ότι θα συναντήσουν τον Κύριό τους, και ότι σε Αυτόν θα επιστρέψουν.

يَـٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتِىَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّى فَضَّلْتُكُمْ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٤٧﴾

Ω, παιδιά του Ισραήλ (Ιακώβου)! Θυμηθείτε την εύνοιά Μου που παραχώρησα σ' εσάς και ότι σας προτίμησα (με Θεία αποκάλυψη και βασιλεία) από όλους τους ανθρώπους (του καιρού σας, στο παρελθόν).

وَٱتَّقُوا۟ يَوْمًۭا لَّا تَجْزِى نَفْسٌ عَن نَّفْسٍۢ شَيْـًۭٔا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَـٰعَةٌۭ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌۭ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿٤٨﴾

Και να φυλαχθείτε (μέσω της τήρησης των εντολών Μου) από μια Ημέρα (της Κρίσεως) κατά την οποία καμία ψυχή δεν θα ωφελήσει καμία άλλη, ούτε καμία διαμεσολάβηση θα γίνει αποδεκτή εκ μέρους της, ούτε κανένα αντάλλαγμα θα παρθεί από αυτήν (ώστε να μην τιμωρηθεί), ούτε θα βοηθηθούν.

وَإِذْ نَجَّيْنَـٰكُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَآءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَآءَكُمْ ۚ وَفِى ذَٰلِكُم بَلَآءٌۭ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌۭ ﴿٤٩﴾

Και (θυμηθείτε) όταν σας σώσαμε από τους οπαδούς του Φαραώ, που σας έκαναν να γευτείτε ένα τρομερό μαρτύριο: έσφαξαν τους γιους σας και άφησαν (τις κόρες και) τις γυναίκες σας να ζήσουν (ως δούλες), και σε αυτό (δηλ. ότι σας σώσαμε από αυτούς) υπήρχε μια μεγάλη δοκιμασία από τον Κύριό σας (αν θα ήσασταν ευγνώμονες μετά από αυτό).

وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ ٱلْبَحْرَ فَأَنجَيْنَـٰكُمْ وَأَغْرَقْنَآ ءَالَ فِرْعَوْنَ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ ﴿٥٠﴾

Και (θυμηθείτε) όταν σχίσαμε το νερό για σας (αφού διατάξαμε τον Μωυσή να το χτυπήσει με το ραβδί του, και έτσι σχίστηκε το νερό σε δύο) και έτσι σας σώσαμε και πνίξαμε τον λαό του Φαραώ, ενώ εσείς κοιτούσατε (αυτούς να πνίγονται).

وَإِذْ وَٰعَدْنَا مُوسَىٰٓ أَرْبَعِينَ لَيْلَةًۭ ثُمَّ ٱتَّخَذْتُمُ ٱلْعِجْلَ مِنۢ بَعْدِهِۦ وَأَنتُمْ ظَـٰلِمُونَ ﴿٥١﴾

Και (θυμηθείτε) όταν ορίσαμε για τον Μωυσή σαράντα νύχτες (για να Μας επικαλεστεί με αφοσίωση πάνω στο όρος, και στο τέλος τους να του μιλήσουμε και να του αποκαλύψουμε την Τορά ως καθοδήγηση και φως), αλλά κατά την απουσία του πήρατε το μοσχάρι (για λατρεία), και ήσασταν άδικοι.

ثُمَّ عَفَوْنَا عَنكُم مِّنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿٥٢﴾

Έπειτα, μετά απ’ αυτό (και τη μεταμέλειά σας), σας συγχωρέσαμε μήπως και γίνετε ευγνώμονες.

وَإِذْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ﴿٥٣﴾

Και (θυμηθείτε) όταν δώσαμε στον Μωυσή το Βιβλίο (την Τορά) ως κριτήριο (του καλού και του κακού) ίσως και να καθοδηγηθείτε ορθά.

وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ يَـٰقَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُم بِٱتِّخَاذِكُمُ ٱلْعِجْلَ فَتُوبُوٓا۟ إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَٱقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌۭ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٥٤﴾

Και (θυμηθείτε) όταν ο Μωυσής είπε στον λαό του: «Ω, λαέ μου! Στ’ αλήθεια, έχετε αδικήσει τους εαυτούς σας παίρνοντας το μοσχάρι (για λατρεία). Στραφείτε, λοιπόν, με μεταμέλεια στον Δημιουργό σας και σκοτωθείτε (οι αθώοι να σκοτώσουν τους άδικους ανάμεσά σας), αυτό είναι καλύτερο για σας ενώπιον του Δημιουργού σας (από το να μπείτε στο Πυρ για πάντα).» Στη συνέχεια, (ο Αλλάχ) δέχτηκε τη μεταμέλειά σας. Στ’ αλήθεια, είναι ο Ατ-Ταουάμπ (Αυτός που αποδέχεται τη μεταμέλεια), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).

وَإِذْ قُلْتُمْ يَـٰمُوسَىٰ لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّىٰ نَرَى ٱللَّهَ جَهْرَةًۭ فَأَخَذَتْكُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ ﴿٥٥﴾

Και (θυμηθείτε) όταν είπατε: «Ω, Μωυσή! Δεν θα πιστέψουμε σ' εσένα μέχρι να δούμε τον Αλλάχ φανερά.» Και τότε σας χτύπησε η φωτιά (από τον ουρανό) ενώ κοιτάζατε (ο ένας τον άλλον).

ثُمَّ بَعَثْنَـٰكُم مِّنۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ﴿٥٦﴾

Έπειτα, σας αναστήσαμε μετά τον θάνατό σας, μήπως και γίνετε ευγνώμονες.

وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ ٱلْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْكُمُ ٱلْمَنَّ وَٱلسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا رَزَقْنَـٰكُمْ ۖ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ﴿٥٧﴾

Και (θυμηθείτε τη χάρη Μας όταν χαθήκατε στη γη, και έτσι) σας σκιάσαμε με σύννεφα (από τη ζέστη του ηλίου) και σας στείλαμε κάτω το μάννα (γλυκό ποτό σαν το μέλι) και Ασ-Σάλωα (πουλάκια που μοιάζουν με τα ορτύκια) (λέγοντας): «Φάτε από τα καλά αγαθά που παρείχαμε σε σας.» (Μα έγιναν αγνώμονες) και δεν Μας έβλαψαν (σε τίποτε μέσω της παρακοής και της αγνωμοσύνης τους), μα τους εαυτούς τους αδίκησαν.

وَإِذْ قُلْنَا ٱدْخُلُوا۟ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةَ فَكُلُوا۟ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًۭا وَٱدْخُلُوا۟ ٱلْبَابَ سُجَّدًۭا وَقُولُوا۟ حِطَّةٌۭ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَـٰيَـٰكُمْ ۚ وَسَنَزِيدُ ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٥٨﴾

Και (θυμηθείτε) όταν είπαμε: «Μπείτε σ' αυτήν την πόλη (Ιερουσαλήμ) και φάτε απ' αυτήν ελεύθερα με ευχαρίστηση απ' όπου θέλετε, και περάστε την πύλη της υποκλινόμενοι (δηλ. με ταπεινότητα προς τον Αλλάχ) και πείτε: «Συγχώρεσέ μας.» Και θα σας συγχωρήσουμε τις αμαρτίες σας και θα αυξήσουμε (την αμοιβή) γι' αυτούς που κάνουν καλές πράξεις.

فَبَدَّلَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ قَوْلًا غَيْرَ ٱلَّذِى قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ رِجْزًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ بِمَا كَانُوا۟ يَفْسُقُونَ ﴿٥٩﴾

Μα οι άδικοι (απ' αυτούς) άλλαξαν τον Λόγο που ειπώθηκε σ' αυτούς με άλλον, κι έτσι στείλαμε πάνω στους άδικους μια τιμωρία από τον ουρανό, λόγω της ανυπακοής τους.

۞ وَإِذِ ٱسْتَسْقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ فَقُلْنَا ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْحَجَرَ ۖ فَٱنفَجَرَتْ مِنْهُ ٱثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًۭا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍۢ مَّشْرَبَهُمْ ۖ كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ مِن رِّزْقِ ٱللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿٦٠﴾

Και (θυμηθείτε) όταν (χαθήκατε στη γη και ήσασταν διψασμένοι, και) ο Μωυσής Μας επικαλέστηκε για να παρέχουμε νερό στον λαό του, και είπαμε: «Χτύπα τον βράχο με το ραβδί σου.» Έπειτα, ανέβλυσαν από αυτόν δώδεκα πηγές (για τις δώδεκα φυλές). Κάθε φυλή γνώριζε το δικό της μέρος για νερό. (Και είπαμε:) «Φάτε και πιείτε από τα αγαθά του Αλλάχ και μη σκορπίζετε το κακό στη γη.»

وَإِذْ قُلْتُمْ يَـٰمُوسَىٰ لَن نَّصْبِرَ عَلَىٰ طَعَامٍۢ وَٰحِدٍۢ فَٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلْأَرْضُ مِنۢ بَقْلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۖ قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ ٱلَّذِى هُوَ أَدْنَىٰ بِٱلَّذِى هُوَ خَيْرٌ ۚ ٱهْبِطُوا۟ مِصْرًۭا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ ٱلذِّلَّةُ وَٱلْمَسْكَنَةُ وَبَآءُو بِغَضَبٍۢ مِّنَ ٱللَّهِ ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا۟ يَكْفُرُونَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ وَيَقْتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيْرِ ٱلْحَقِّ ۗ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا۟ وَّكَانُوا۟ يَعْتَدُونَ ﴿٦١﴾

Και (θυμηθείτε) όταν (ήσασταν αγνώμονες και βαρεθήκατε το καλό φαγητό, και) είπατε: «Ω, Μωυσή! Δεν αντέχουμε ένα είδος φαγητού. Επικαλέσου, λοιπόν, τον Κύριό σου για μας, για να βγάλει για μας από ό,τι φυτρώνει στη γη: τα βότανά της, τα ξυλάγγουρά της, τα σιτάριά της, τις φακές της και τα κρεμμύδια της.» Είπε (ο Μωυσής): «Θα ανταλλάζατε αυτό που είναι καλύτερο για αυτό που είναι κατώτερο;! Κατεβείτε (από αυτήν την έρημο) προς οποιαδήποτε πόλη και θα βρείτε αυτό που ζητήσατε!» Και έτσι καλύφθηκαν με ταπείνωση και δυστυχία, και γύρισαν πίσω με την οργή του Αλλάχ. Αυτό γιατί αρνιόντουσαν τα Εδάφια (και τα σημεία) του Αλλάχ και σκότωναν τους Προφήτες άδικα. Αυτό έγινε γιατί παράκουσαν και παραβίασαν τα όρια (διαπράττοντας αμαρτίες και εγκλήματα).

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱلَّذِينَ هَادُوا۟ وَٱلنَّصَـٰرَىٰ وَٱلصَّـٰبِـِٔينَ مَنْ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ وَعَمِلَ صَـٰلِحًۭا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿٦٢﴾

Στ’ αλήθεια! Αυτοί που πιστεύουν (οι Μουσουλμάνοι) και οι Εβραίοι, οι Χριστιανοί και οι Μανδαίοι (οι οποίοι: Εβραίοι, Χριστιανοί, και Μανδαίοι ζούσαν πριν τον ερχομό του Μωχάμμαντ, και διατήρησαν τις αυθεντικές διδασκαλίες της θρησκείας τους), όποιοι (απ' αυτούς) πίστευαν στον Αλλάχ και στην Έσχατη Ημέρα και έκαναν ενάρετες πράξεις θα λάβουν την αμοιβή τους από τον Κύριό τους, και γι' αυτούς δεν υπάρχει φόβος (για την τιμωρία του Αλλάχ την Ημέρα της Κρίσεως), ούτε θα λυπηθούν (για οτιδήποτε παραμέλησαν από τις εγκόσμιες απολαύσεις).

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَـٰقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ ٱلطُّورَ خُذُوا۟ مَآ ءَاتَيْنَـٰكُم بِقُوَّةٍۢ وَٱذْكُرُوا۟ مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿٦٣﴾

Και (θυμηθείτε) όταν πήραμε από σας μια δέσμευση και υψώσαμε από πάνω σας το όρος (ως προειδοποίηση αν παραμελήσετε τη δέσμευσή σας, και είπαμε): «Τηρείτε δυνατά αυτό που σας δώσαμε (την Τορά), και θυμηθείτε αυτό που βρίσκεται εκεί μέσα του μήπως και (μέσω αυτού) φυλαχθείτε (από την τιμωρία του Αλλάχ).»

ثُمَّ تَوَلَّيْتُم مِّنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ ۖ فَلَوْلَا فَضْلُ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُۥ لَكُنتُم مِّنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ ﴿٦٤﴾

Έπειτα, μετά από αυτό, στραφήκατε μακριά (από τις εντολές Μας, και παρακούσατε ξανά). Αν δεν ήταν η χάρη και το έλεος του Αλλάχ για σας, θα ήσασταν σίγουρα ανάμεσα στους χαμένους.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلَّذِينَ ٱعْتَدَوْا۟ مِنكُمْ فِى ٱلسَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُوا۟ قِرَدَةً خَـٰسِـِٔينَ ﴿٦٥﴾

Και πράγματι, γνωρίζατε αυτούς ανάμεσά σας (μάθατε για την αμαρτία των προγόνων σας) που παραβίαζαν (την εντολή Μας, το να μην ψαρεύουν) το Σάββατο. Είπαμε σ' αυτούς: «Να είστε πίθηκοι, περιφρονημένοι και απορριφθέντες.»

فَجَعَلْنَـٰهَا نَكَـٰلًۭا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةًۭ لِّلْمُتَّقِينَ ﴿٦٦﴾

Έτσι, την κάναμε (αυτή την τιμωρία ή αυτό το χωριό) ως παράδειγμα για τη δική τους γενιά (ή για τα γύρω χωριά) και για τις επόμενες γενιές και μια υπενθύμιση για τους ευσεβείς (που φυλάσσονται από την οργή του Αλλάχ μέσω της τήρησης των εντολών Του).

وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تَذْبَحُوا۟ بَقَرَةًۭ ۖ قَالُوٓا۟ أَتَتَّخِذُنَا هُزُوًۭا ۖ قَالَ أَعُوذُ بِٱللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ ٱلْجَـٰهِلِينَ ﴿٦٧﴾

Και (θυμηθείτε) όταν (κάποιος από τους προγόνους σας σκοτώθηκε και δεν ήξεραν ποιος το έκανε) ο Μωυσής είπε στον λαό του: «Στ’ αλήθεια, ο Αλλάχ σάς διατάζει να σφαγιάσετε μια αγελάδα.» Είπαν: «Μας κοροϊδεύεις;» Είπε: «Αναζητώ καταφύγιο στον Αλλάχ από το να είμαι από τους αδαείς (που κοροϊδεύουν τους ανθρώπους).»

قَالُوا۟ ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا هِىَ ۚ قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌۭ لَّا فَارِضٌۭ وَلَا بِكْرٌ عَوَانٌۢ بَيْنَ ذَٰلِكَ ۖ فَٱفْعَلُوا۟ مَا تُؤْمَرُونَ ﴿٦٨﴾

Είπαν: «Επικαλέσου τον Κύριό σου για μας, να μας διευκρινίσει ποια (αγελάδα) είναι!» Είπε (ο Μωυσής), «Λέει (ο Αλλάχ): «Είναι μια αγελάδα, ούτε πολύ γερασμένη, ούτε πολύ μικρή, αλλά μέσης ηλικίας.» Κάντε, λοιπόν, αυτό που διαταχτήκατε.»

قَالُوا۟ ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۚ قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌۭ صَفْرَآءُ فَاقِعٌۭ لَّوْنُهَا تَسُرُّ ٱلنَّـٰظِرِينَ ﴿٦٩﴾

Είπαν: «Επικαλέσου τον Κύριό σου για μας, να μας διευκρινίσει το χρώμα της.» Είπε (ο Μωυσής): «Λέει (ο Αλλάχ): «Είναι μια κίτρινη αγελάδα, με έντονο χρώμα, που ευχαριστεί αυτούς που (την) κοιτούν.».»

قَالُوا۟ ٱدْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا هِىَ إِنَّ ٱلْبَقَرَ تَشَـٰبَهَ عَلَيْنَا وَإِنَّآ إِن شَآءَ ٱللَّهُ لَمُهْتَدُونَ ﴿٧٠﴾

Είπαν: «Επικαλέσου τον Κύριό σου για μας, να μας διευκρινίσει (με περισσότερες περιγραφές) ποια είναι! Στ’ αλήθεια, για μας όλες οι αγελάδες μοιάζουν. Και με το θέλημα του Αλλάχ, θα καθοδηγηθούμε (στη συγκεκριμένη αγελάδα).»

قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌۭ لَّا ذَلُولٌۭ تُثِيرُ ٱلْأَرْضَ وَلَا تَسْقِى ٱلْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌۭ لَّا شِيَةَ فِيهَا ۚ قَالُوا۟ ٱلْـَٔـٰنَ جِئْتَ بِٱلْحَقِّ ۚ فَذَبَحُوهَا وَمَا كَادُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿٧١﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Λέει (ο Αλλάχ): «Είναι μια αγελάδα που δεν χρησιμοποιήθηκε πριν ούτε στο να οργώνει το χώμα, ούτε στο να ποτίζει τα χωράφια, απαλλαγμένη από οποιοδήποτε ελάττωμα, και δεν έχει κανένα σημάδι άλλου χρώματος (παρά το κίτρινο).» Είπαν: «Τώρα έφερες την αλήθεια.» Έτσι την έσφαξαν, αν και παραλίγο να μην το έκαναν.

وَإِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًۭا فَٱدَّٰرَْٰٔتُمْ فِيهَا ۖ وَٱللَّهُ مُخْرِجٌۭ مَّا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ ﴿٧٢﴾

Και (θυμηθείτε) όταν σκοτώσατε έναν άνδρα και πέσατε μεταξύ σας σε διαμάχη σχετικά με το έγκλημα (ο καθένας από σας απέκρουσε την κατηγορία κατηγορώντας τον άλλον). Μα, ο Αλλάχ φανέρωσε αυτό που κρύβατε.

فَقُلْنَا ٱضْرِبُوهُ بِبَعْضِهَا ۚ كَذَٰلِكَ يُحْىِ ٱللَّهُ ٱلْمَوْتَىٰ وَيُرِيكُمْ ءَايَـٰتِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٧٣﴾

Έτσι, είπαμε: «Χτυπήστε τον (νεκρό) με ένα κομμάτι της (αγελάδας) (ώστε να αναστηθεί και να σας πει ποιος τον σκότωσε).» Έτσι ο Αλλάχ φέρνει στη ζωή τους νεκρούς (κατά την Ημέρα της Ανάστασης), και σας δείχνει τα σημεία (θαύματά) Του, μήπως και συλλογιστείτε.

ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ فَهِىَ كَٱلْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةًۭ ۚ وَإِنَّ مِنَ ٱلْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ ٱلْأَنْهَـٰرُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ ٱلْمَآءُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ ٱللَّهِ ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٧٤﴾

Έπειτα, μετά από αυτό, οι καρδιές σας σκλήρυναν, και έγιναν σαν πέτρες κι ακόμα πιο σκληρές. Και πράγματι, υπάρχουν πέτρες από τις οποίες πηγάζουν ποτάμια (αφού μαλάκωσαν), και υπάρχουν άλλες που ραγίζουν και έτσι κυλάει νερό (πηγή) απ' αυτές, και υπάρχουν άλλες που πέφτουν από φόβο προς τον Αλλάχ. Και ο Αλλάχ δεν αγνοεί ό,τι κάνετε.