Διαβάστε το Χισμπ 45 του Κορανίου

۞ وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِۦ مِنۢ بَعْدِهِۦ مِن جُندٍۢ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ ﴿٢٨﴾

Και δε στείλαμε μετά απ' αυτόν (και τον θάνατό του), στρατιώτες από τον ουρανό εναντίον του λαού του, ούτε θα το κάναμε (αφού η καταστροφή τους είναι κάτι εύκολο)!

إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَإِذَا هُمْ خَـٰمِدُونَ ﴿٢٩﴾

Δεν ήταν παρά μόνο μία κραυγή, και αμέσως καταστράφηκαν.

يَـٰحَسْرَةً عَلَى ٱلْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٣٠﴾

Αλίμονο στους (άπιστους) δούλους, (πόσο μεγάλες θα είναι οι τύψεις τους για τον εαυτό τους την Ημέρα της Ανάστασης)! Δεν τους ήρθε κανένας Αγγελιαφόρος, παρά να τον χλεύασαν!

أَلَمْ يَرَوْا۟ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ ٱلْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿٣١﴾

Δε βλέπουν (οι άπιστοι από τη φυλή Κουράις) πόσα (άπιστα) έθνη πριν απ' αυτούς έχουμε καταστρέψει, τα οποία δε θα επιστρέψουν ποτέ σ' αυτούς (στην εγκόσμια ζωή);

وَإِن كُلٌّۭ لَّمَّا جَمِيعٌۭ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ﴿٣٢﴾

Πράγματι, όλοι (οι άνθρωποι την Ημέρα της Ανάστασης) θα παρευρεθούν ενώπιόν Μας.

وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلْأَرْضُ ٱلْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَـٰهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّۭا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ﴿٣٣﴾

Ως Σημάδι γι' αυτούς (για την ανάσταση) είναι η νεκρή γη, που την αναζωογονούμε και φυτρώνουμε απ' αυτή σιτάρια, από τα οποία τρώνε,

وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّـٰتٍۢ مِّن نَّخِيلٍۢ وَأَعْنَـٰبٍۢ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ ٱلْعُيُونِ ﴿٣٤﴾

και κάνουμε σ' αυτή κήπους με χουρμαδιές και αμπέλια, και αναβλύζουμε μέσα της πηγές νερού,

لِيَأْكُلُوا۟ مِن ثَمَرِهِۦ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ﴿٣٥﴾

για να φάνε από τους καρπούς τους (των κήπων που τους έφτιαξε ο Αλλάχ), τους οποίους δεν έφτιαξαν τα χέρια τους. Μα δε θα γίνουν, λοιπόν, ευγνώμονες;

سُبْحَـٰنَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْأَزْوَٰجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلْأَرْضُ وَمِنْ أَنفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٦﴾

Δόξα σ' Αυτόν που δημιούργησε όλα τα ζευγάρια (αρσενικά και θηλυκά) από ό,τι παράγει η γη, καθώς και από τον εαυτό τους (τους ανθρώπους), και από ό,τι δε γνωρίζουν.

وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ ٱلنَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَ ﴿٣٧﴾

Ως Σημάδι γι' αυτούς είναι η νύχτα: ότι αφαιρούμε απ' αυτή το φως της ημέρας, και έτσι μένουν στο σκοτάδι.

وَٱلشَّمْسُ تَجْرِى لِمُسْتَقَرٍّۢ لَّهَا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْعَلِيمِ ﴿٣٨﴾

Και ότι ο ήλιος τρέχει σε μία καθορισμένη τροχιά (για έναν καθορισμένο χρόνο, μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης). Αυτό είναι που το έχει ορίσει ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).

وَٱلْقَمَرَ قَدَّرْنَـٰهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَٱلْعُرْجُونِ ٱلْقَدِيمِ ﴿٣٩﴾

Και ότι για το φεγγάρι έχουμε ορίσει συγκεκριμένες φάσεις (ημισέληνο, πανσέληνο κλπ.), έως ότου επιστρέψει (σε ημισέληνο στην αρχή του σεληνιακό μήνα) σαν ένα παλιό ξεραμένο κοτσάνι χουρμαδιάς.

لَا ٱلشَّمْسُ يَنۢبَغِى لَهَآ أَن تُدْرِكَ ٱلْقَمَرَ وَلَا ٱلَّيْلُ سَابِقُ ٱلنَّهَارِ ۚ وَكُلٌّۭ فِى فَلَكٍۢ يَسْبَحُونَ ﴿٤٠﴾

Δεν επιτρέπεται στον ήλιο να προλάβει το Φεγγάρι (με το να εμφανιστεί τη νύχτα και να αφαιρέσει το φως του), ούτε επιτρέπεται στη νύχτα να ξεπερνά την ημέρα. Όλα τους κολυμπούν με ακρίβεια στις τροχιές τους.

وَءَايَةٌۭ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿٤١﴾

Ως Σημάδι γι' αυτούς είναι ότι μεταφέραμε τους προγόνους τους στη φορτωμένη Κιβωτό (του Νώε, καθώς και ότι κάνουμε τη θάλασσα να μεταφέρει τα πλοία τους).

وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِۦ مَا يَرْكَبُونَ ﴿٤٢﴾

Και δημιουργήσαμε γι' αυτούς παρόμοια (πλοία) μ' αυτή (την Κιβωτό του Νώε), στα οποία επιβιβάζονται.

وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ ﴿٤٣﴾

Αν θέλαμε, θα τους πνίγαμε, και τότε δε θα υπήρχε κανείς να τους σώσει, ούτε θα μπορούσαν οι ίδιοι να σωθούν!

إِلَّا رَحْمَةًۭ مِّنَّا وَمَتَـٰعًا إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿٤٤﴾

Εκτός κι αν (τους σώσουμε) ως έλεος από Εμάς αφήνοντάς τους να απολαύσουν (τα αγαθά Μας) για έναν καθορισμένο χρόνο.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّقُوا۟ مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿٤٥﴾

Όταν τους λέγεται: «Φυλαχθείτε (μέσω της τήρησης των εντολών του Αλλάχ) από ό,τι (τιμωρία) πέρασε πριν από σας (στα προηγούμενα άπιστα έθνη), και από ό,τι θα έρθει μετά από σας (στη Μέλλουσα Ζωή), ίσως να ελεηθείτε», (τότε αποστρέφονται αδιαφορώντας)!

وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ ءَايَةٍۢ مِّنْ ءَايَـٰتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهَا مُعْرِضِينَ ﴿٤٦﴾

Δεν τους έρχεται κανένα Σημάδι από τα Σημάδια του Κυρίου τους, παρά να απομακρυνθούν απ' αυτό.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ أَطْعَمَهُۥٓ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٤٧﴾

Όταν τους λέγεται: «Ξοδέψτε (σε ελεημοσύνη) από ό,τι σας παρέχει ο Αλλάχ», εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη λένε στους πιστούς: «Θα ταΐσουμε αυτούς που αν ήθελε ο Αλλάχ, θα τους είχε ταΐσει; Πράγματι, δεν είστε παρά σε ξεκάθαρη πλάνη!»

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٤٨﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Πότε (θα υλοποιηθεί) αυτή η υπόσχεση (για την Ημέρα της Ανάστασης), αν είστε (ω, Μουσουλμάνοι) ειλικρινείς;»

مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ﴿٤٩﴾

Δεν περιμένουν (οι άπιστοι) παρά μόνο μία κραυγή (όταν θα φυσήξει ο Άγγελος Ισραφήλ το Κέρας -Σάλπιγγα-) που θα τους πιάσει ξαφνικά, ενώ εκείνοι θα είναι απασχολημένοι με συζητήσεις και διαφωνίες μεταξύ τους (στα εγκόσμια ζητήματά τους).

فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةًۭ وَلَآ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ﴿٥٠﴾

Τότε δε θα μπορούν ούτε να κάνουν καμία διαθήκη (για τα πλούτη τους), ούτε να επιστρέψουν στις οικογένειές τους!

وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ ٱلْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ ﴿٥١﴾

(Ο Άγγελος Ισραφήλ) θα φυσήξει το Κέρας (Σάλπιγγα, το δεύτερο φύσημα για την ανάσταση), και τότε θα βγουν από τους τάφους τους σπεύδοντας προς τον Κύριό τους.

قَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا ۜ ۗ هَـٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَصَدَقَ ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿٥٢﴾

Θα πουν: «Αλίμονό μας! Ποιος μας ανέστησε από τους τάφους μας;» (Θα ειπωθεί σ’ αυτούς): «Αυτό είναι που το υποσχέθηκε ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας), και οι Αγγελιαφόροι είπαν την αλήθεια!»

إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌۭ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ﴿٥٣﴾

Δε θα είναι παρά μόνο μία κραυγή, και αμέσως θα παρευρεθούν ενώπιόν Μας.

فَٱلْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌۭ شَيْـًۭٔا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٥٤﴾

Σήμερα (την Ημέρα της Κρίσεως) καμία ψυχή δε θα αδικηθεί στο ελάχιστο, ούτε θα λάβετε (ανταμοιβή ή τιμωρία) παρά μόνο για ό,τι κάνατε.

إِنَّ أَصْحَـٰبَ ٱلْجَنَّةِ ٱلْيَوْمَ فِى شُغُلٍۢ فَـٰكِهُونَ ﴿٥٥﴾

Πράγματι, Σήμερα οι κάτοικοι του Παραδείσου, θα είναι απασχολημένοι διασκεδάζοντας.

هُمْ وَأَزْوَٰجُهُمْ فِى ظِلَـٰلٍ عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ مُتَّكِـُٔونَ ﴿٥٦﴾

Οι οποίοι οι ίδιοι και οι σύζυγοί τους θα είναι κάτω από σκιές (του Παραδείσου), ξαπλωμένοι σε κρεβάτια (που είναι στολισμένα με τα ομορφότερα καλύμματα).

لَهُمْ فِيهَا فَـٰكِهَةٌۭ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ ﴿٥٧﴾

Θα έχουν εκεί (από όλα τα) φρούτα και ό,τι επιθυμούν (και ζητούν).

سَلَـٰمٌۭ قَوْلًۭا مِّن رَّبٍّۢ رَّحِيمٍۢ ﴿٥٨﴾

(Θα τους ειπωθεί): «Σαλάμ (ειρήνη σε σας και ασφάλεια από κάθε κακό)» - μία Λέξη (χαιρετισμού) από τον Έναν Πολυεύσπλαχνο Κύριο.

وَٱمْتَـٰزُوا۟ ٱلْيَوْمَ أَيُّهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٥٩﴾

(Θα ειπωθεί στους άπιστους): «Ω, κακοί! Διαχωριστείτε Σήμερα (από τους πιστούς).

۞ أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَـٰبَنِىٓ ءَادَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا۟ ٱلشَّيْطَـٰنَ ۖ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿٦٠﴾

Ω, παιδιά του Αδάμ! Δε σας διέταξα (μέσω των Αγγελιαφόρων Μου) να μην λατρεύετε τον Σατανά, ο οποίος είναι για σας ένας προφανής εχθρός;

وَأَنِ ٱعْبُدُونِى ۚ هَـٰذَا صِرَٰطٌۭ مُّسْتَقِيمٌۭ ﴿٦١﴾

Και (δε σας διέταξα) να λατρεύετε μόνο Εμένα; Αφού αυτός είναι ο ίσιος δρόμος.

وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنكُمْ جِبِلًّۭا كَثِيرًا ۖ أَفَلَمْ تَكُونُوا۟ تَعْقِلُونَ ﴿٦٢﴾

Πράγματι, (ο Σατανάς) έχει παραπλανήσει πολλά πλήθη από εσάς. Δεν είχατε τότε καμία λογική;

هَـٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ ﴿٦٣﴾

Αυτή είναι η Κόλαση, για την οποία είχατε λάβει υπόσχεση.

ٱصْلَوْهَا ٱلْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿٦٤﴾

Μπείτε Σήμερα μέσα της για να καείτε για ό,τι αρνηθήκατε από την πίστη.»

ٱلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰٓ أَفْوَٰهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿٦٥﴾

Σήμερα θα σφραγίσουμε τα στόματά τους (για να μην αρνηθούν τις αμαρτίες τους), και θα Μας μιλήσουν τα χέρια τους, και θα μαρτυρήσουν τα πόδια τους για όσα διέπραξαν.

وَلَوْ نَشَآءُ لَطَمَسْنَا عَلَىٰٓ أَعْيُنِهِمْ فَٱسْتَبَقُوا۟ ٱلصِّرَٰطَ فَأَنَّىٰ يُبْصِرُونَ ﴿٦٦﴾

Αν θέλαμε, θα σφραγίζαμε τα μάτια τους, και έτσι θα έσπευδαν προς τον δρόμο, και πώς θα έβλεπαν!

وَلَوْ نَشَآءُ لَمَسَخْنَـٰهُمْ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمْ فَمَا ٱسْتَطَـٰعُوا۟ مُضِيًّۭا وَلَا يَرْجِعُونَ ﴿٦٧﴾

Και αν θέλαμε, θα είχαμε παραμορφώσει τη δημιουργία τους στις θέσεις τους, και έτσι δε θα μπορούσαν να προχωρήσουν μπροστά, ούτε να γυρίσουν πίσω!

وَمَن نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى ٱلْخَلْقِ ۖ أَفَلَا يَعْقِلُونَ ﴿٦٨﴾

Σε όποιον δίνουμε μακροζωία, τον επιστρέφουμε σταδιακά στην πρώτη κατάσταση της δημιουργίας του (σε αδυναμία). Μα δε συλλογίζονται (ότι η εγκόσμια ζωή είναι μόνο προσωρινή);

وَمَا عَلَّمْنَـٰهُ ٱلشِّعْرَ وَمَا يَنۢبَغِى لَهُۥٓ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ وَقُرْءَانٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٦٩﴾

Δεν του έχουμε μάθει (στον Μωχάμμαντ) την ποίηση, ούτε είναι πρέπον γι' αυτόν! Αυτό δεν είναι παρά μία Υπενθύμιση και ένα ξεκάθαρο Κορ’άν,

لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيًّۭا وَيَحِقَّ ٱلْقَوْلُ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٧٠﴾

ώστε να προειδοποιήσει όποιον είναι ζωντανός (δηλ. πιστός που έχει ζωντανή καρδιά και συλλογίζεται), και να γίνει ο Λόγος (Μου με τον οποίο προειδοποίησα τον Σατανά ότι θα γεμίσω την Κόλαση μ' αυτόν και όσους θα τον ακολουθήσουν) αναπόφευκτος για τους άπιστους.

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا خَلَقْنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينَآ أَنْعَـٰمًۭا فَهُمْ لَهَا مَـٰلِكُونَ ﴿٧١﴾

Δε βλέπουν ότι Εμείς δημιουργήσαμε γι' αυτούς βοοειδή, από ό,τι δημιούργησαν τα Χέρια Μας, και έπειτα τα έχουν αυτοί στην κατοχή τους;

وَذَلَّلْنَـٰهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُونَ ﴿٧٢﴾

Και (δε βλέπουν) ότι τα κάναμε (τα βοοειδή) υπό τον έλεγχό τους, και έτσι τα καβαλάνε, και απ' αυτά τρώνε;

وَلَهُمْ فِيهَا مَنَـٰفِعُ وَمَشَارِبُ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ﴿٧٣﴾

Και (δε βλέπουν) ότι έχουν απ' αυτά (τα βοοειδή, πολλά) οφέλη και απ' αυτά πίνουν (γάλα); Μα δε θα γίνουν ευγνώμονες;

وَٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةًۭ لَّعَلَّهُمْ يُنصَرُونَ ﴿٧٤﴾

Ωστόσο, έχουν πάρει για λατρεία άλλους (ψεύτικους) θεούς εκτός από τον Αλλάχ, ελπίζοντας ότι θα λάβουν υποστήριξη!

لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُندٌۭ مُّحْضَرُونَ ﴿٧٥﴾

(Οι οποίοι ψεύτικοι θεοί) δεν μπορούν να τους υποστηρίξουν, και (οι ίδιοι οι άπιστοι) είναι οι στρατιώτες που παρευρίσκονται γι' αυτούς (για να τους υπερασπιστούν αν κάποιος τους κατακρίνει παρόλο που δεν τους προσφέρουν τίποτε)!

فَلَا يَحْزُنكَ قَوْلُهُمْ ۘ إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ﴿٧٦﴾

Επομένως, ας μη σε στεναχωρούν (ω, Προφήτη) τα λόγια τους (των ειδωλολατρών που σε διαψεύδουν). Πράγματι, γνωρίζουμε ό,τι κρύβουν και ό,τι φανερώνουν!

أَوَلَمْ يَرَ ٱلْإِنسَـٰنُ أَنَّا خَلَقْنَـٰهُ مِن نُّطْفَةٍۢ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٧٧﴾

Δε βλέπει ο άνθρωπος ότι τον δημιουργήσαμε από (αδύναμες) σταγόνες (εκκρίσεων των δύο φύλων), και έπειτα αυτός (γίνεται αλαζονικός και αχάριστος και) διαφωνεί πολύ και ξεκάθαρα (διαψεύδοντας την ανάσταση)!

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًۭا وَنَسِىَ خَلْقَهُۥ ۖ قَالَ مَن يُحْىِ ٱلْعِظَـٰمَ وَهِىَ رَمِيمٌۭ ﴿٧٨﴾

(Ο άπιστος) Μας δίνει μία παραβολή, και ξεχνά τη δική του δημιουργία. Λέει: «Ποιος θα δώσει ζωή σ' αυτά τα οστά αφού σαπίσουν και θρυμματιστούν;»

قُلْ يُحْيِيهَا ٱلَّذِىٓ أَنشَأَهَآ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ ﴿٧٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Θα τους δώσει ζωή Αυτός που τα δημιούργησε εξ' αρχής! Πράγματι, Αυτός είναι για κάθε δημιουργημένο ον, Παντογνώστης!»

ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلشَّجَرِ ٱلْأَخْضَرِ نَارًۭا فَإِذَآ أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَ ﴿٨٠﴾

Αυτός είναι που έκανε για σας από τα πράσινα δέντρα φωτιά (παρόλο που έχουν μέσα τους νερό), και έτσι ανάβετε απ' αυτά.

أَوَلَيْسَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُم ۚ بَلَىٰ وَهُوَ ٱلْخَلَّـٰقُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٨١﴾

Δεν είναι Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη, Ικανός να δημιουργήσει ξανά τους ίδιους (ανθρώπους και να τους αναστήσει μετά από τον θάνατό τους); Βέβαια μπορεί, και Αυτός είναι πράγματι ο Αλ-Χαλάκ (Δημιουργός), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).

إِنَّمَآ أَمْرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيْـًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿٨٢﴾

Πράγματι, η Εντολή Του όταν θέλει κάτι να υπάρχει, είναι ότι απλά λέει γι' αυτό (που θέλει): «Γενηθήτω», και έτσι γίνεται!

فَسُبْحَـٰنَ ٱلَّذِى بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَىْءٍۢ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٨٣﴾

Δόξα σ' Αυτόν, στου Οποίου το Χέρι βρίσκεται η κυριαρχία των πάντων, και σ' Αυτόν θα επιστρέψετε όλοι.

وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّۭا ﴿١﴾

Ορκίζομαι μα αυτούς (τους Αγγέλους) που είναι παραταγμένοι σε σειρές!

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا ﴿٢﴾

Και ορκίζομαι μα αυτούς (τους Αγγέλους) που σπρώχνουν (και οδηγούν τα σύννεφα όπου θέλει ο Αλλάχ).

فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا ﴿٣﴾

Και ορκίζομαι μα αυτούς (τους Αγγέλους) που απαγγέλουν τα Εδάφια (του Αλλάχ).

إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ ﴿٤﴾

Ότι ο (Αληθινός) Θεός σας (που μόνο Αυτός αξίζει να λατρεύεται), είναι Ένας!

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ ﴿٥﴾

Ο Κύριος των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, και ο Κύριος όλων των σημείων των ανατολών.

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ﴿٦﴾

Πράγματι, έχουμε στολίσει τον κοντινότερο ουρανό με τα αστέρια,

وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍۢ مَّارِدٍۢ ﴿٧﴾

και τα κάναμε (τα αστέρια) ως προστασία (για τον κοντινότερο ουρανό) από κάθε επαναστατημένο διάβολο, (που τον λιθοβολούν αν προσπαθήσει να κρυφακούσει).

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ ﴿٨﴾

Δεν μπορούν (οι διάβολοι) να κρυφακούσουν την υψηλότερη σύναξη (των Αγγέλων στον ουρανό όταν μιλούν με ό,τι τους αποκάλυψε ο Αλλάχ), και (αν προσπαθήσουν να κρυφακούσουν), λιθοβολούνται από κάθε πλευρά,

دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ ﴿٩﴾

για να τους διώξουν μακριά, και θα έχουν (την Ημέρα της Κρίσεως) ένα αιώνιο μαρτύριο.

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ ﴿١٠﴾

(Δεν μπορούν οι διάβολοι να κρυφακούσουν τους Αγγέλους στον ουρανό) παρά μόνο όποιος (διάβολος) αρπάξει γρήγορα μερικές λέξεις, και αμέσως θα τον ακολουθήσει ένα λαμπερό διαπεραστικό πεφταστέρι.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ ﴿١١﴾

Ρώτα λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ) αυτούς (τους άπιστους που διαψεύδουν την ανάσταση): «Είναι αυτοί πιο δυνατοί στη δημιουργία (και η δημιουργία τους είναι πιο μεγάλη), ή ό,τι δημιουργήσαμε (από τους ουρανούς και τη γη);» Πράγματι, τους δημιουργήσαμε (τους ανθρώπους -τον Αδάμ-) από κολλώδη πηλό.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿١٢﴾

Όχι (η δημιουργία των ανθρώπων δεν είναι πιο μεγάλη από των ουρανών και της γης), αλλά εσύ εκπλήσσεσαι (ω, Μωχάμμαντ, από τη διάψευσή τους την ανάσταση), ενώ αυτοί (οι άπιστοι) ειρωνεύονται (αυτά που τους λες)!

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ ﴿١٣﴾

Όταν τους δίνεται μία νουθεσία, δεν τη λαμβάνουν υπόψη.

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ ﴿١٤﴾

Όταν βλέπουν (από τον Προφήτη) ένα Σημάδι, το ειρωνεύονται.

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾

Λένε: «Αυτό δεν είναι παρά ξεκάθαρη μαγεία.

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿١٦﴾

Είναι δυνατόν ότι όταν θα πεθάνουμε και θα γίνουμε σκόνη και κόκαλα, θα αναστηθούμε;

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿١٧﴾

Ή οι προπάτορές μας (θα αναστηθούν);»

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ﴿١٨﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ναι (θα αναστηθείτε όλοι) ενώ θα είστε ατιμασμένοι και υποταγμένοι.»

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿١٩﴾

Πράγματι, θα είναι μόνο μία κραυγή (το δεύτερο φύσημα στο Κέρας -Σάλπιγγα-), και αμέσως (θα βγουν από τους τάφους και) θα κοιτάξουν (τις φρικαλεότητες της Ημέρας της Ανάστασης).

وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿٢٠﴾

Θα πουν: «Αλίμονό μας! Αυτή είναι η Ημέρα του Απολογισμού (όπου θα υπάρχει ανταμοιβή και τιμωρία)!»

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢١﴾

(Θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Αυτή είναι η Ημέρα της Κρίσεως που τη διαψεύδατε!»

۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ﴿٢٢﴾

(Θα ειπωθεί στους Αγγέλους): «Συγκεντρώστε εκείνους που αδίκησαν και τους παρόμοιούς τους (που τους υποστήριξαν ή ακολούθησαν) και ό,τι λάτρευαν (από είδωλα και ψεύτικους θεούς),

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٢٣﴾

(που τους λάτρευαν) εκτός από τον Αλλάχ, και οδηγήστε τους προς τον δρόμο της Κόλασης,

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ﴿٢٤﴾

και σταματήστε τους (πριν την Κόλαση), πράγματι, θα ρωτηθούν.»

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿٢٥﴾

(Θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Γιατί δεν υποστηρίζετε τώρα ο ένας τον άλλον (όπως ισχυριστήκατε πριν ότι τα είδωλά σας σάς υποστηρίζουν);»

بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿٢٦﴾

Όχι (δε θα υποστηρίξει κανένας τους τον άλλον), αλλά Σήμερα θα είναι υποταγμένοι (στην Κρίση του Αλλάχ)!

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٢٧﴾

Θα στραφούν ο ένας στον άλλον επιπλήττοντάς τον.

قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ ﴿٢٨﴾

(Οι οπαδοί) θα πουν (στους αρχηγούς της πλάνης): «Πράγματι, μας πλησιάζατε από τη δεξιά (δηλ. από την πλευρά της αλήθειας για να μας παραπλανήσετε απ' αυτή, και ωραιοποιήσατε στα μάτια μας την απιστία και τις αμαρτίες).»

قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴿٢٩﴾

(Οι αρχηγοί της πλάνης) θα πουν: «Όχι (δεν είναι όπως ισχυρίζεστε), αλλά εσείς οι ίδιοι δεν ήσασταν πιστοί!

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًۭا طَـٰغِينَ ﴿٣٠﴾

Και δεν είχαμε καμία εξουσία σε σας (για να σας αναγκάσουμε στην απιστία), αλλά εσείς οι ίδιοι ήσασταν παραβάτες (στην απιστία και στις αμαρτίες).

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ﴿٣١﴾

Τώρα ο Λόγος του Κυρίου μας (με τον οποίο προειδοποίησε τον Σατανά ότι θα γεμίσει την Κόλαση μ' αυτόν και όσους θα τον ακολουθήσουν) έγινε αναπόφευκτος για μας. Πράγματι, θα γευτούμε (το μαρτύριο).

فَأَغْوَيْنَـٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ ﴿٣٢﴾

Και σας καλέσαμε προς την πλάνη, γιατί είμασταν παραπλανημένοι, (και εσείς ανταποκριθήκατε από επιλογή σας).»

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍۢ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿٣٣﴾

Πράγματι, εκείνη την Ημέρα θα είναι όλοι τους μαζί στην τιμωρία.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٣٤﴾

Έτσι κάνουμε στους κακούς (άπιστους).

إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿٣٥﴾

Πράγματι, όποτε λεγόταν σ' αυτούς: «Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ», γίνονταν αλαζόνες.

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍۢ مَّجْنُونٍۭ ﴿٣٦﴾

(Οι άπιστοι από τη φυλή Κουράις) λένε: «Θα εγκαταλείψουμε τους θεούς μας για έναν τρελό ποιητή;»

بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٣٧﴾

Όχι (ο Μωχάμμαντ δεν είναι ούτε τρελός, ούτε ποιητής), αλλά ήρθε με την αλήθεια, και επιβεβαίωσε τους Αγγελιαφόρους.

إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ ﴿٣٨﴾

Πράγματι, θα γευτείτε το οδυνηρό μαρτύριο,

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٣٩﴾

και δε θα λάβετε παρά μόνο (τιμωρία) για ό,τι κάνατε.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٤٠﴾

Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ, (οι οποίοι θα είναι ασφαλείς από την τιμωρία και θα λάβουν πολλαπλή ανταμοιβή).

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿٤١﴾

Εκείνοι (οι πιστοί) θα έχουν μία γνωστή ανταμοιβή (τον Παράδεισο, και αγαθά πρωί-βράδυ, συνέχεια όποτε θέλουν),

فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ ﴿٤٢﴾

φρούτα (δηλ. το φαγητό και το ποτό τους θα είναι για απόλαυση και όχι από πείνα), και θα είναι τιμημένοι,

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٤٣﴾

στους Κήπους της Ευδαιμονίας,

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَـٰبِلِينَ ﴿٤٤﴾

καθισμένοι ο ένας απέναντι από τον άλλον σε (υπερυψωμένα στολισμένα) κρεβάτια (και κανείς δε θα δώσει την πλάτη του στον άλλον).

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۭ ﴿٤٥﴾

(Οι υπηρέτες) θα περιφέρονται ανάμεσά τους με δισκοπότηρο από ένα τρεχούμενο ρυάκι (κρασιού).

بَيْضَآءَ لَذَّةٍۢ لِّلشَّـٰرِبِينَ ﴿٤٦﴾

(Το οποίο κρασί θα είναι) λευκό και νόστιμο για όσους το πίνουν.

لَا فِيهَا غَوْلٌۭ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ﴿٤٧﴾

Δε θα υπάρχει σ' αυτό (το κρασί) κανένα κακό (από πόνο στην κοιλιά ή πονοκέφαλο), ούτε θα μεθάει το μυαλό τους.

وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌۭ ﴿٤٨﴾

Θα έχουν σεμνές γυναίκες που περιορίζουν την όρασή τους (και την καρδιά τους) στους συζύγους τους και μόνο, και θα έχουν μεγάλα όμορφα μάτια.

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌۭ مَّكْنُونٌۭ ﴿٤٩﴾

(Εκείνες οι γυναίκες) σαν να ήταν καλά διατηρημένα παρθένα μαργαριτάρια (που κανείς δεν τις έχει αγγίξει πριν).

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٥٠﴾

Θα στραφούν (οι κάτοικοι του Παραδείσου) ο ένας προς τον άλλο ρωτώντας (για το τι έκαναν στην εγκόσμια ζωή).

قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌۭ ﴿٥١﴾

Ένας απ' αυτούς θα πει: «Είχα έναν φίλο (στην εγκόσμια ζωή),

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ ﴿٥٢﴾

ο οποίος (μου) έλεγε: «Είσαι ένας απ' εκείνους που πιστεύουν (στην ανάσταση);

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿٥٣﴾

Είναι δυνατόν ότι όταν θα πεθάνουμε και θα γίνουμε σκόνη και κόκαλα, (θα αναστηθούμε και) θα μας φέρουν για να λογοδοτήσουμε (και να λάβουμε τιμωρία ή ανταμοιβή για τις πράξεις μας);».»

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ﴿٥٤﴾

(Ο πιστός ομιλητής) θα πει (στους συντρόφους του στον Παράδεισο): «Θέλετε να κοιτάξετε (στη Φωτιά, για να δούμε τη μοίρα εκείνου που αρνήθηκε την ανάσταση);»

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٥٥﴾

Έτσι (ο πιστός) θα κοιτάξει κάτω και θα τον δει (τον άπιστο) στη μέση της Φλεγόμενης Φωτιάς.

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ ﴿٥٦﴾

(Ο πιστός) θα πει (στον άπιστο): «Μα τον Αλλάχ! Παραλίγο να με είχες καταστρέψει (μέσω των προσπαθειών σου να με αποτρέψεις από την πίστη).

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ﴿٥٧﴾

Αν δεν ήταν η χάρη του Κυρίου μου, θα ήμουν (Σήμερα) ανάμεσα σ' εκείνους που βρίσκονται (στην Κόλαση).

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿٥٨﴾

Δε θα πεθάνουμε εμείς (οι πιστοί),

إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿٥٩﴾

παρά μόνο τον πρώτο μας θάνατο, και δε θα τιμωρηθούμε; [Ναι δε θα πεθάνουμε στη Μέλλουσα Ζωή, και θα μείνουμε εμείς οι πιστοί σε αιώνια ευδαιμονία, ενώ εσείς οι άπιστοι θα μείνετε σε αιώνιο μαρτύριο]!

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٦٠﴾

Πράγματι, αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία!»

لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ ﴿٦١﴾

Για τέτοια (ανταμοιβή), ας πράττουν εκείνοι (οι πιστοί) που πράττουν (καλές πράξεις στην εγκόσμια ζωή).

أَذَٰلِكَ خَيْرٌۭ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ﴿٦٢﴾

Αυτή (η ευδαιμονία) είναι καλύτερη ως διαμονή ή το δέντρο του Αζ-Ζακούμ;

إِنَّا جَعَلْنَـٰهَا فِتْنَةًۭ لِّلظَّـٰلِمِينَ ﴿٦٣﴾

Πράγματι, το κάναμε (αυτό το δέντρο) να είναι μία δοκιμασία για τους άδικους (που διέψευσαν και είπαν «Πώς φυτρώνει ένα δέντρο μέσα στην Κόλαση;»)!

إِنَّهَا شَجَرَةٌۭ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٤﴾

Πράγματι, είναι ένα δέντρο που βγαίνει από τον πυθμένα της Κόλασης.

طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَـٰطِينِ ﴿٦٥﴾

Οι καρποί του οποίου μοιάζουν με τα κεφάλια των διαβόλων.

فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿٦٦﴾

Πράγματι, θα φάνε απ' αυτούς (τους καρπούς), και θα γεμίσουν τις κοιλιές τους.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًۭا مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿٦٧﴾

Έπειτα, (θα πάνε για να πιουν και) θα έχουν ένα ζεματιστό νερό που θα γίνει (στην κοιλιά τους) μείγμα (με τους καρπούς που έφαγαν).

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٨﴾

Έπειτα, η επιστροφή τους (αφού πιούν το ζεματιστό νερό) θα είναι στην Κόλαση (και έτσι θα κινούνται από ένα μαρτύριο στο άλλο).

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ ﴿٦٩﴾

Πράγματι, (ω, Μωχάμμαντ, οι άπιστοι από τον λαό σου) βρήκαν τους προγόνους τους παραπλανημένους,

فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿٧٠﴾

και έτσι σπεύδουν ακολουθώντας τα βήματά τους (των προγόνων τους στην απιστία, από μίμηση και χωρίς απόδειξη)!

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٧١﴾

Πράγματι, πριν αυτούς (τους άπιστους από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ), οι περισσότεροι από τους προηγούμενους λαούς είχαν παραστρατήσει!

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ﴿٧٢﴾

Πράγματι, είχαμε στείλει ανάμεσά τους προειδοποιητές (Αγγελιαφόρους).

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿٧٣﴾

Κοίτα λοιπόν (ω, Προφήτη) πως ήταν το τέλος εκείνων που είχαν προειδοποιηθεί (αλλά διέψευσαν τους Αγγελιαφόρους, και καταστράφηκαν).

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٧٤﴾

Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ, (οι οποίοι σώθηκαν και θα λάβουν πολλαπλή ανταμοιβή).

وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ﴿٧٥﴾

Πράγματι, ο Νώε Μας επικαλέστηκε (εναντίον του λαού του που τον διέψευσε), και πόσο εξαιρετικά ανταποκριθήκαμε (σ' αυτόν)!

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٧٦﴾

Σώσαμε αυτόν (τον Νώε) και την οικογένειά του από τη μεγάλη δυσκολία (του πνιγμού στην πλημμύρα).

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ﴿٧٧﴾

Κάναμε τους απογόνους του να είναι αυτοί που θα μείνουν μετά (στη γη, και όλοι οι άνθρωποι μετά κατάγονται απ' εκείνους).

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿٧٨﴾

Κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτόν στις μεταγενέστερες γενιές:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٧٩﴾

«Ειρήνη στον Νώε ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους.»

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٨٠﴾

Έτσι ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٨١﴾

Πράγματι, ήταν ένας από τους πιστούς δούλους Μας.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿٨٢﴾

Έπειτα πνίξαμε τους άλλους (με την πλημμύρα).

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ﴿٨٣﴾

Πράγματι, ένας απ' αυτούς που ακολούθησαν τη θρησκεία του (Νώε, μετά), ήταν ο Αβραάμ.

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ ﴿٨٤﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ήρθε (ο Αβραάμ) προς τον Κύριό του με αγνή καρδιά.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿٨٥﴾

Όταν είπε (ο Αβραάμ) στον πατέρα του και στον λαό του: «Τι είναι αυτά που λατρεύετε;

أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿٨٦﴾

Αναζητάτε για λατρεία ψεύτικους θεούς αντί του Αλλάχ;

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٨٧﴾

Τι πιστεύετε λοιπόν για τον Κύριο των κόσμων (ό,τι θα σας κάνει την Ημέρα της Κρίσεως);»

فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ ﴿٨٨﴾

Έριξε λοιπόν (ο Αβραάμ) μια ματιά στα αστέρια (σκεπτόμενος),

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ ﴿٨٩﴾

και είπε (στον λαό του): «Είμαι άρρωστος (ή αδύναμος).»

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿٩٠﴾

Έτσι τον άφησαν και έφυγαν (προς την γιορτή τους).

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٩١﴾

Έτσι έσπευσε κρυφά προς τους θεούς (τα είδωλά) τους και είπε (χλευάζοντάς τους): «Δεν τρώτε (αυτό το φαγητό που σας έβαλε ο λαός μου);

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿٩٢﴾

Τι συμβαίνει με σας που δε μιλάτε;»

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ﴿٩٣﴾

Έτσι πήγε προς αυτούς χτυπώντας τους με το δεξί του χέρι (για να τους σπάσει).

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿٩٤﴾

Έτσι (αφού βρήκαν οι άνθρωποι τα είδωλά τους σπασμένα και άκουσαν ότι ο Αβραάμ είναι αυτός που τα είχε κατακρίνει πριν), ήρθαν προς αυτόν σπεύδοντας.

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿٩٥﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Είναι δυνατόν να λατρεύετε αυτά (τα είδωλα) που εσείς οι ίδιοι τα έχετε σκαλίσει,

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾

ενώ ο Αλλάχ είναι Αυτός που δημιούργησε εσάς και ό,τι φτιάχνετε;» [Δηλ. δημιούργησε το ξύλο και την πέτρα κλπ. από τα οποία φτιάχνετε τα είδωλα σας].

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ﴿٩٧﴾

Είπαν: «Χτίστε γι' αυτόν μία κατασκευή (πυρά) και ρίξτε τον στη φλεγόμενη φωτιά.»

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ﴿٩٨﴾

Είχαν γι' αυτόν ένα κακό σχέδιο, αλλά (τον σώσαμε και) τους κάναμε τους κατώτερους!

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿٩٩﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «(Θα μεταναστέψω και) θα πάω προς τον Κύριό μου (σε ένα μέρος όπου θα μπορώ να Τον λατρεύω), ο Οποίος θα με καθοδηγήσει (προς το καλό).

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٠٠﴾

Κύριε μου! Χάρισέ μου ενάρετους απογόνους.»

فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍۢ ﴿١٠١﴾

Έτσι, του δώσαμε τα χαρμόσυνα νέα για ένα παιδί (τον Ισμαήλ), που (όταν θα μεγαλώσει) θα είναι μακρόθυμος.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿١٠٢﴾

Όταν (ο γιός του) έφτασε στην ηλικία να τον βοηθήσει (τον πατέρα του) στις εργασίες του, (ο Αβραάμ) του είπε: «Γιε μου! Είδα στον ύπνο μου ότι σε έσφαξα [και τα όνειρα των Προφητών είναι αποκάλυψη και εντολή από τον Αλλάχ]. Κοίτα λοιπόν, τι νομίζεις!» Είπε: «Ω, πατέρα! Κάνε ό,τι διατάχτηκες (από τον Αλλάχ). Θα με βρεις, αν θέλει ο Αλλάχ, να είμαι από τους υπομονετικούς και τους υπάκουους.»

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ﴿١٠٣﴾

Όταν και οι δύο υποτάχτηκαν στο θέλημα του Αλλάχ, και (ο Αβραάμ) τον είχε βάλει (τον γιό του) με το μέτωπο καταγής και πλάγια,

وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ ﴿١٠٤﴾

του φωνάξαμε: «Ω, Αβραάμ!

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٠٥﴾

Εκπλήρωσες το όραμά σου (εφόσον είχες την πρόθεση να το εκπληρώσεις, αλλά θα σας σώσουμε από τέτοια δοκιμασία). Έτσι, ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό (και εκτελούν τις εντολές Μας).

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ ﴿١٠٦﴾

Πράγματι, αυτή ήταν μία ολοφάνερη (και δύσκολη) δοκιμασία.

وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٠٧﴾

Τον σώσαμε (τον υιό του) κάνοντας (να σφαχθεί) αντί αυτού μία μεγάλη θυσία (ένα μεγάλο κριάρι).

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١٠٨﴾

Κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτόν (τον Αβραάμ) στις μεταγενέστερες γενιές:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ﴿١٠٩﴾

«Ειρήνη και ασφάλεια στον Αβραάμ.»

كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١١٠﴾

Έτσι, ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١١﴾

Πράγματι, ήταν ένας από τους πιστούς δούλους Μας.

وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١١٢﴾

Του δώσαμε (στον Αβραάμ) τα χαρμόσυνα νέα για (ένα παιδί) τον Ισαάκ, που θα γίνει ένας Προφήτης, και ένας από τους ενάρετους.

وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ ﴿١١٣﴾

Ευλογήσαμε αυτόν (τον Αβραάμ) και τον Ισαάκ. Αλλά ανάμεσα στους απογόνους τους υπήρχαν εκείνοι που έπρατταν το καλό και εκείνοι που αδίκησαν ξεκάθαρα τον εαυτό τους.

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿١١٤﴾

Πράγματι, δώσαμε εύνοια στον Μωυσή και στον Ααρών (κάνοντάς τους δύο Προφήτες),

وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿١١٥﴾

σώσαμε αυτούς και τον λαό τους από τη μεγάλη δυσκολία (την υποδούλωση στον Φαραώ και τον πνιγμό στο νερό),

وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿١١٦﴾

τους υποστηρίξαμε (εναντίον του Φαραώ και των στρατιωτών του), και έτσι ήταν οι νικητές,

وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿١١٧﴾

τους δώσαμε (στον Μωυσή και στον Ααρών) το ξεκάθαρο Βιβλίο (την Τορά),

وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿١١٨﴾

τους καθοδηγήσαμε στον ίσιο δρόμο,

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١١٩﴾

και κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτούς τους δύο στις μεταγενέστερες γενιές:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿١٢٠﴾

«Ειρήνη και ασφάλεια στον Μωυσή και στον Ααρών.»

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٢١﴾

Έτσι ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٢٢﴾

Πράγματι, ήταν και οι δύο από τους πιστούς δούλους Μας.

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٢٣﴾

Πράγματι, και ο Ηλίας ήταν ένας από τους Αγγελιαφόρους.

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν είπε (ο Ηλίας) στον λαό του: «Δε θα φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ ﴿١٢٥﴾

Είναι δυνατόν να επικαλείστε (και να λατρεύετε) ένα είδωλο ως κύριο και θεό, και να εγκαταλείψετε τη λατρεία προς τον Καλύτερο των δημιουργών,

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٢٦﴾

τον Αλλάχ, τον Κύριο σας και τον Κύριο όλων των προγόνων σας;»

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٢٧﴾

Αλλά (οι άπιστοι) τον διέψευσαν (στο ότι θα πρέπει να λατρεύουν μόνο τον Αλλάχ), οπότε σίγουρα θα παρευρεθούν (την Ημέρα της Κρίσεως στην τιμωρία).

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٢٨﴾

Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ, (οι οποίοι θα είναι ασφαλείς από την τιμωρία και θα λάβουν πολλαπλή ανταμοιβή).

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١٢٩﴾

Κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτόν (τον Ηλία) στις μεταγενέστερες γενιές:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿١٣٠﴾

«Ειρήνη και ασφάλεια στον Ηλία.»

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٣١﴾

Έτσι ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٣٢﴾

Πράγματι, ήταν ένας από τους πιστούς δούλους Μας.

وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٣﴾

Πράγματι, και ο Λωτ ήταν ένας από τους Αγγελιαφόρους.

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿١٣٤﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν τον σώσαμε και όλη την οικογένειά του (διατάζοντάς τον να φύγει το βράδυ από την πόλη Σόδομα),

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿١٣٥﴾

εκτός από μία ηλικιωμένη (τη γυναίκα του), που ήταν μεταξύ εκείνων που έμειναν πίσω (και καταστράφηκαν).

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿١٣٦﴾

Μετά καταστρέψαμε τους υπόλοιπους.

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿١٣٧﴾

Εσείς (ω, άνθρωποι της φυλής Κουράις) περνάτε από τα ερείπιά τους (κατά τα ταξίδιά σας) την ημέρα,

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٣٨﴾

και τη νύχτα. Μα δε συλλογίζεστε;

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٩﴾

Πράγματι, και ο Γιούνους (Ιωνάς) ήταν ένας από τους Αγγελιαφόρους.

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿١٤٠﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν έφυγε (από τον λαό του χωρίς την άδεια του Κυρίου του) στο φορτωμένο πλοίο.

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ﴿١٤١﴾

(Παραλίγο το πλοίο να βυθιστεί λόγω του βάρους και συμφώνησαν οι επιβάτες να κάνουν κλήρο), και έτσι έριξε (ο Ιωνάς) κλήρο, αλλά ήταν μεταξύ εκείνων που έχασαν (και πήδηξαν στη θάλασσα).

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿١٤٢﴾

Έτσι, το μεγάλο ψάρι τον κατάπιε (τον Ιωνά ζωντανό), καθώς είχε κάνει (ο Ιωνάς) μία πράξη άξια επίπληξης (ότι έφυγε χωρίς την άδεια του Κυρίου του).

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ﴿١٤٣﴾

Αν δεν ήταν (ο Ιωνάς πριν) ένας απ' αυτούς που δοξάζουν και εξυμνούν πολύ τον Αλλάχ (και αν δεν είχε επικαλεστεί τον Αλλάχ μέσα στην κοιλιά του ψαριού λέγοντας: «Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Εσύ! Δόξα Σοι! Πράγματι, ήμουν ένας από τους άδικους»),

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿١٤٤﴾

θα είχε μείνει στην κοιλιά του (ψαριού) μέχρι την Ημέρα που θα αναστηθούν (οι άνθρωποι).