Διαβάστε το Χισμπ 46 του Κορανίου

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿١٥٤﴾

Τι συμβαίνει με σας; Πώς κρίνετε (με το να αποδίδετε στον Αλλάχ κάτι που δεν επιθυμείτε καν για τον εαυτό σας);

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿١٥٥﴾

Δε θα λάβετε λοιπόν μία νουθεσία;

أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٥٦﴾

Ή μήπως έχετε κάποια ξεκάθαρη απόδειξη (από ένα βιβλίο που έστειλε ο Αλλάχ);

فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿١٥٧﴾

Φέρτε λοιπόν το βιβλίο σας (που σας ήρθε από τον Αλλάχ και υποστηρίζει τα λόγια σας), αν είστε ειλικρινείς!

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٥٨﴾

Επίσης ισχυρίζονται (οι ειδωλολάτρες) ότι υπάρχει συγγένεια μεταξύ Αυτού (του Αλλάχ) και των τζινν [λέγοντας ότι οι αόρατοι Άγγελοι είναι οι κόρες Του από τις αρχηγούς των τζινν που τις παντρεύτηκε ο Αλλάχ, και ότι ο Σατανάς είναι ο αδελφός του Αλλάχ! -Δόξα στον Αλλάχ! Είναι πολύ Ανώτερος απ' αυτά που ισχυρίζονται-]. Πράγματι, τα τζινν ξέρουν καλά ότι θα βρεθούν (ενώπιον του Αλλάχ για να λογοδοτήσουν, πώς λοιπόν να είχαν συγγένεια μαζί Του;)!

سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٥٩﴾

Δόξα στον Αλλάχ, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (οι άνθρωποι ψευδώς, από ατέλειες).

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٠﴾

Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ (οι οποίοι αποδίδουν σ' Αυτόν Υψηλές Ιδιότητες που ταιριάζουν στη Μεγαλοπρέπειά Του).

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿١٦١﴾

Εσείς λοιπόν (ω, ειδωλολάτρες) και ό,τι λατρεύετε (εκτός από τον Αλλάχ),

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ ﴿١٦٢﴾

δεν μπορείτε να παρασύρετε κανέναν μακριά απ' αυτή (την αληθινή θρησκεία),

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦٣﴾

εκτός από κάποιον που (είναι ήδη στη γνώση του Αλλάχ ότι) θα μπει στην Κόλαση για να καεί μέσα της!

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿١٦٤﴾

(Οι Άγγελοι είπαν): «Δεν υπάρχει κανένας ανάμεσά μας που δεν έχει μία γνωστή θέση [στον ουρανό και στη λατρεία προς τον Αλλάχ, και δεν είμαστε κόρες του Αλλάχ όπως ισχυρίζονται οι ειδωλολάτρες].

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ﴿١٦٥﴾

Πράγματι, εμείς είμαστε αυτοί που στέκονται παρατεταγμένοι σε σειρές (στη λατρεία προς τον Αλλάχ).

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ﴿١٦٦﴾

Και εμείς είμαστε αυτοί που δοξάζουν (τον Αλλάχ).»

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ ﴿١٦٧﴾

(Oι ειδωλολάτρες από τον λαό σου, ω, Προφήτη, πριν την αποστολή σου) συνήθισαν να λένε:

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٦٨﴾

«Αν είχαμε ένα Βιβλίο (και μία νουθεσία) από τους προηγούμενους (Προφήτες που να μας πληροφορούν για τα προηγούμενα έθνη),

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٩﴾

θα είμασταν εμείς οι αφοσιωμένοι εκλεκτοί πιστοί δούλοι του Αλλάχ.»

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿١٧٠﴾

Αλλά (όταν τους ήρθε το Κορ’άν) το αρνήθηκαν. Πράγματι, θα μάθουν (τι τους περιμένει από τιμωρία)!

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٧١﴾

Πράγματι, ο Λόγος Μας έχει ήδη δοθεί στους Αγγελιαφόρους δούλους Μας,

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ﴿١٧٢﴾

ότι εκείνοι είναι αυτοί που θα λάβουν την υποστήριξη (Μας, εναντίον των εχθρών τους),

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿١٧٣﴾

και ότι πράγματι, οι στρατιώτες Μας θα είναι οι νικητές.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿١٧٤﴾

Απομακρύνσου λοιπόν (ω, Προφήτη) απ' αυτούς (τους πεισματάρηδες άπιστους) για λίγο.

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٥﴾

(Περίμενε) και κοίτα τους (όταν θα ηττηθούν), πράγματι, θα δουν (και αυτοί)!

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٧٦﴾

Βιάζονται (ως πρόκληση προς εσένα, ω, Προφήτη) να πέσει πάνω τους η τιμωρία Μας;

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿١٧٧﴾

Όταν θα πέσει (η τιμωρία Μας) σ' αυτούς (και στους οίκους τους), πόσο τρομερό θα είναι εκείνο το πρωί εκείνων που έλαβαν προειδοποίηση!

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿١٧٨﴾

Απομακρύνσου λοιπόν (ω, Προφήτη) απ' αυτούς (τους πεισματάρηδες άπιστους) για λίγο.

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٩﴾

(Περίμενε) και κοίτα (όταν θα ηττηθούν), πράγματι, θα δουν (και αυτοί)!

سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٨٠﴾

Δόξα στον Κύριό σου, τον Κύριο της Δύναμης, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (από ατέλειες).

وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٨١﴾

Ειρήνη και ασφάλεια στους Αγγελιαφόρους.

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٨٢﴾

Δόξα στον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων.

صٓ ۚ وَٱلْقُرْءَانِ ذِى ٱلذِّكْرِ ﴿١﴾

Σ (Σαντ, ένα αραβικό γράμματα που δεν αποτελεί καμία λέξη, αλλά έχει σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ'άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία του. Μπορεί να είναι μία ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα που τα μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο). (Ορκίζομαι) μα το Κορ’άν που περιέχει υπενθύμιση και νουθεσία (για τους ανθρώπους)! (Ότι δεν ισχύει αυτό που ισχυρίζονται οι άπιστοι ότι ο Αλλάχ έχει εταίρους).

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى عِزَّةٍۢ وَشِقَاقٍۢ ﴿٢﴾

Όχι (ο Αλλάχ δεν έχει εταίρους), αλλά εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη βρίσκονται σε αλαζονεία και διχόνοια.

كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍۢ فَنَادَوا۟ وَّلَاتَ حِينَ مَنَاصٍۢ ﴿٣﴾

Πόσα (άπιστα) έθνη πριν απ' αυτούς (τους άπιστους από τη φυλή Κουράις) έχουμε καταστρέψει, και φώναξαν (επικαλούμενοι Εμάς για βοήθεια και στράφηκαν με μεταμέλεια προς Εμάς όταν είδαν την τιμωρία), αλλά δεν ήταν η ώρα να σωθούν (από την τιμωρία μέσω μεταμέλειας)!

وَعَجِبُوٓا۟ أَن جَآءَهُم مُّنذِرٌۭ مِّنْهُمْ ۖ وَقَالَ ٱلْكَـٰفِرُونَ هَـٰذَا سَـٰحِرٌۭ كَذَّابٌ ﴿٤﴾

Το βρίσκουν περίεργο ότι τους ήρθε ένας προειδοποιητής (ο Μωχάμμαντ) απ' αυτούς τους ίδιους, και οι άπιστοι λένε: «Αυτός είναι ψεύτης μάγος!

أَجَعَلَ ٱلْـَٔالِهَةَ إِلَـٰهًۭا وَٰحِدًا ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَشَىْءٌ عُجَابٌۭ ﴿٥﴾

Είναι δυνατόν να λέει ότι όλοι αυτοί οι θεοί είναι μάταιοι, και ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Ένας Θεός (ο Οποίος ακούει τις επικλήσεις όλων των ανθρώπων); Πράγματι, αυτό είναι κάτι περίεργο!»

وَٱنطَلَقَ ٱلْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ ٱمْشُوا۟ وَٱصْبِرُوا۟ عَلَىٰٓ ءَالِهَتِكُمْ ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَشَىْءٌۭ يُرَادُ ﴿٦﴾

Οι αρχηγοί ανάμεσά τους (που πήγαν στον Άμπου Τάλιμπ, τον θείο του Προφήτη, δυσαρεστημένοι ότι ο Προφήτης κατακρίνει τους θεούς τους), έφυγαν λέγοντας (μεταξύ τους): «Συνεχίστε (στη θρησκεία σας) και να είστε σταθεροί στη λατρεία των θεών σας. Πράγματι, αυτό (που μας καλεί ο Μωχάμμαντ) είναι κάτι που επιδιώκεται (από τον Μωχάμμαντ για να κερδίσει ηγεσία και κυριαρχία σε όλους μας).

مَا سَمِعْنَا بِهَـٰذَا فِى ٱلْمِلَّةِ ٱلْـَٔاخِرَةِ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا ٱخْتِلَـٰقٌ ﴿٧﴾

Δεν έχουμε ακούσει κάτι τέτοιο [ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Ένας Θεός] στην τελευταία θρησκεία (δηλ. ούτε στη θρησκεία των προγόνων μας, ούτε στη θρησκεία των Χριστιανών)! Αυτό δεν είναι παρά ένα ψέμα (που το έχει κατασκευάσει ο Μωχάμμαντ)!

أَءُنزِلَ عَلَيْهِ ٱلذِّكْرُ مِنۢ بَيْنِنَا ۚ بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ مِّن ذِكْرِى ۖ بَل لَّمَّا يَذُوقُوا۟ عَذَابِ ﴿٨﴾

Είναι δυνατόν ότι από όλους μας να του έχει σταλεί (στον Μωχάμμαντ) η Υπενθύμιση (ενώ εμείς είμαστε οι αρχηγοί);» Όχι (δε μιλούν από γνώση), αλλά βρίσκονται σε αμφιβολία για την Υπενθύμισή Μου (και μιλούν από αμφιβολία για να αποτρέψουν την αλήθεια)! Όχι (δεν ισχύουν αυτά που λένε), αλλά (τόλμησαν να τα πουν) επειδή δεν έχουν ακόμη γευτεί την τιμωρία (Μου).

أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ ٱلْعَزِيزِ ٱلْوَهَّابِ ﴿٩﴾

Ή μήπως κατέχουν τα θησαυροφυλάκια του ελέους (και της γενναιοδωρίας) του Κυρίου σου, του Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμου, Ανίκητου), του Αλ-Ουαχάμπ (Αυτού που χαρίζει με γενναιοδωρία χωρίς κανένα αντάλλαγμα), [-για να αποτρέψουν την Αποκάλυψη από τον Μωχάμμαντ και να τη στείλουν σε όποιους επιλέγουν από τους κακούς ανάμεσά τους-];

أَمْ لَهُم مُّلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ فَلْيَرْتَقُوا۟ فِى ٱلْأَسْبَـٰبِ ﴿١٠﴾

Ή μήπως έχουν την κυριαρχία των ουρανών και της γης και όσων βρίσκονται ανάμεσά τους (για να στείλουν την αποκάλυψη σε όποιους θέλουν); Ας ανέβουν λοιπόν (στον ουρανό) με όποια μέσα (για να αποτρέψουν την αποκάλυψη από τον Μωχάμμαντ)!

جُندٌۭ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُومٌۭ مِّنَ ٱلْأَحْزَابِ ﴿١١﴾

(Αυτοί οι άπιστοι) είναι κάποιοι στρατιώτες που θα ηττηθούν όπως οι (προηγούμενες άπιστες) ομάδες (που ηττήθηκαν).

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍۢ وَعَادٌۭ وَفِرْعَوْنُ ذُو ٱلْأَوْتَادِ ﴿١٢﴾

Πράγματι, και πριν απ' αυτούς διέψευσαν (τους Αγγελιαφόρους), ο λαός του Νώε, η φυλή ‘Αντ, ο Φαραώ που είχε τους πασσάλους,

وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍۢ وَأَصْحَـٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْأَحْزَابُ ﴿١٣﴾

η φυλή Θαμούντ, ο λαός του Λωτ, και οι κάτοικοι της κωμόπολης των στριμμένων δέντρων (κοντά στη Μαδιάμ)! Εκείνοι ήταν οι (προηγούμενες άπιστες) ομάδες.

إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ﴿١٤﴾

Δεν υπήρχε καμία ομάδα απ' αυτές, παρά να διέψευσε τους Αγγελιαφόρους, επομένως η τιμωρία έγινε αναπόφευκτη (γι' εκείνη).

وَمَا يَنظُرُ هَـٰٓؤُلَآءِ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ مَّا لَهَا مِن فَوَاقٍۢ ﴿١٥﴾

Δεν περιμένουν (οι άπιστοι από τη φυλή Κουράις) παρά μόνο μία κραυγή (όταν θα φυσήξει ο Άγγελος Ισραφήλ το Κέρας -Σάλπιγγα-), η οποία (κραυγή) είναι μη αναστρέψιμη!

وَقَالُوا۟ رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ ٱلْحِسَابِ ﴿١٦﴾

Λένε (οι άπιστοι χλευάζοντας): «Κύριέ μας! Φέρε μας γρήγορα το μερίδιό μας (από την τιμωρία) πριν από την Ημέρα του Απολογισμού.»

ٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُۥدَ ذَا ٱلْأَيْدِ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ ﴿١٧﴾

Δείξε λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ) υπομονή για ό,τι λένε (οι άπιστοι). Και ανάφερε τον δούλο Μας, Δαβίδ, που είχε δύναμη (στη λατρεία και στην υπακοή προς Εμάς, και ενάντια στους εχθρούς του) και (δόξαζε πολύ Εμάς, και) στρεφόταν συνεχώς με μεταμέλεια προς Εμάς.

إِنَّا سَخَّرْنَا ٱلْجِبَالَ مَعَهُۥ يُسَبِّحْنَ بِٱلْعَشِىِّ وَٱلْإِشْرَاقِ ﴿١٨﴾

Υποτάξαμε τα βουνά να δοξάζουν μαζί του τον Αλλάχ το βράδυ και το πρωί,

وَٱلطَّيْرَ مَحْشُورَةًۭ ۖ كُلٌّۭ لَّهُۥٓ أَوَّابٌۭ ﴿١٩﴾

και (το ίδιο έκαναν) τα πουλιά που συγκεντρώθηκαν (γι' αυτόν): όλα υπάκουα σ' αυτόν (τον Δαβίδ, και δόξασαν μαζί του τον Αλλάχ).

وَشَدَدْنَا مُلْكَهُۥ وَءَاتَيْنَـٰهُ ٱلْحِكْمَةَ وَفَصْلَ ٱلْخِطَابِ ﴿٢٠﴾

Ενισχύσαμε το βασίλειό του (Δαβίδ) και του δώσαμε σοφία και ορθή κρίση στον λόγο και στην απόφαση.

۞ وَهَلْ أَتَىٰكَ نَبَؤُا۟ ٱلْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا۟ ٱلْمِحْرَابَ ﴿٢١﴾

Ήρθε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ) η είδηση των δύο αντίπαλων (Αγγέλων), όταν μπήκαν στο δωμάτιο της λατρείας του (Δαβίδ, χωρίς να περάσουν από την κλειστή πόρτα του);

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَىٰ دَاوُۥدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ ۖ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ ۖ خَصْمَانِ بَغَىٰ بَعْضُنَا عَلَىٰ بَعْضٍۢ فَٱحْكُم بَيْنَنَا بِٱلْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَٱهْدِنَآ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلصِّرَٰطِ ﴿٢٢﴾

Όταν μπήκαν στον τόπο του Δαβίδ, και (ο Δαβίδ) τρόμαξε απ' αυτούς, είπαν: «Μη φοβάσαι! Είμαστε δύο αντίπαλοι, που αδικήσαμε ο ένας τον άλλον. Κρίνε λοιπόν μεταξύ μας με τη δικαιοσύνη, μην αδικήσεις (εμάς με την κρίση σου) και καθοδήγησέ μας στο σωστό δρόμο.»

إِنَّ هَـٰذَآ أَخِى لَهُۥ تِسْعٌۭ وَتِسْعُونَ نَعْجَةًۭ وَلِىَ نَعْجَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِى فِى ٱلْخِطَابِ ﴿٢٣﴾

(Ένας απ' αυτούς είπε): «Αυτός είναι ο αδερφός μου. Ο οποίος έχει ενενήντα εννέα προβατίνες ενώ εγώ έχω μόνο μία. Και (μου) είπε: «Δώσ' τη μου.» και με νίκησε στα λόγια.»

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦ ۖ وَإِنَّ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلْخُلَطَآءِ لَيَبْغِى بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَقَلِيلٌۭ مَّا هُمْ ۗ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّـٰهُ فَٱسْتَغْفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّ رَاكِعًۭا وَأَنَابَ ۩ ﴿٢٤﴾

(Ο Δαβίδ) είπε: «Πράγματι, σε αδίκησε που ζήτησε να προσθέσει την προβατίνα σου στις προβατίνες του. Πράγματι, πολλοί συνέταιροι καταπιέζουν ο ένας τον άλλον, εκτός απ' αυτούς που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, και πόσο λίγοι είναι αυτοί!» Τότε ο Δαβίδ κατάλαβε ότι Εμείς τον δοκιμάζαμε (μ' αυτή την υπόθεση), και έτσι, ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριό του, έπεσε σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) και στράφηκε με μεταμέλεια. [Δεν αναφέρεται εδώ γιατί ζήτησε συγχώρεση, αλλά μπορεί επειδή έκρινε αφού άκουσε τον έναν και χωρίς να ακούσει τον άλλον].

فَغَفَرْنَا لَهُۥ ذَٰلِكَ ۖ وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَـَٔابٍۢ ﴿٢٥﴾

Έτσι, του το συγχωρήσαμε αυτό, και (την Ημέρα της Κρίσεως) θα είναι ένας από τους κοντινούς δούλους Μας και θα έχει ένα καλό μέρος επιστροφής (τον Παράδεισο).

يَـٰدَاوُۥدُ إِنَّا جَعَلْنَـٰكَ خَلِيفَةًۭ فِى ٱلْأَرْضِ فَٱحْكُم بَيْنَ ٱلنَّاسِ بِٱلْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ ٱلْهَوَىٰ فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌۢ بِمَا نَسُوا۟ يَوْمَ ٱلْحِسَابِ ﴿٢٦﴾

(Είπαμε): «Ω, Δαβίδ! Πράγματι, σε κάναμε κυρίαρχο στη γη (στο βασίλειό σου), κρίνε λοιπόν μεταξύ των ανθρώπων με την αλήθεια και μην ακολουθείς τις επιθυμίες σου για να μη σε παρασύρουν μακριά από το δρόμο του Αλλάχ.» Πράγματι, όσοι παρεκκλίνουν από το δρόμο του Αλλάχ, θα έχουν αυστηρό μαρτύριο την Ημέρα του Απολογισμού για ό,τι παραμέλησαν (από καλές πράξεις και από το να κρίνουν με την αλήθεια μεταξύ των ανθρώπων).

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَآءَ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَـٰطِلًۭا ۚ ذَٰلِكَ ظَنُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنَ ٱلنَّارِ ﴿٢٧﴾

Πράγματι, δε δημιουργήσαμε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους μάταια! Αυτή είναι η εικασία εκείνων που αρνήθηκαν την πίστη! Αλίμονο σ' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη (και θα καταστραφούν) στη Φωτιά!

أَمْ نَجْعَلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ كَٱلْمُفْسِدِينَ فِى ٱلْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ ٱلْمُتَّقِينَ كَٱلْفُجَّارِ ﴿٢٨﴾

Είναι δυνατόν ότι θα μεταχειριστούμε αυτούς που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, όπως αυτούς που σκορπίζουν το κακό στη γη; Ή είναι δυνατόν ότι θα μεταχειριστούμε τους ευσεβείς όπως τους ασεβείς;

كِتَـٰبٌ أَنزَلْنَـٰهُ إِلَيْكَ مُبَـٰرَكٌۭ لِّيَدَّبَّرُوٓا۟ ءَايَـٰتِهِۦ وَلِيَتَذَكَّرَ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٢٩﴾

Αυτό είναι ένα ευλογημένο Βιβλίο που στείλαμε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ), για να συλλογιστούν (οι άνθρωποι) τα Εδάφιά του και να το λάβουν υπόψη (και να λάβουν νουθεσία) εκείνοι που έχουν λογική!

وَوَهَبْنَا لِدَاوُۥدَ سُلَيْمَـٰنَ ۚ نِعْمَ ٱلْعَبْدُ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ ﴿٣٠﴾

Χαρίσαμε στον Δαβίδ, τον Σολομώντα! Πόσο καλός δούλος (Μας) ήταν (ο Σολομώντας), ο οποίος (Μας δόξαζε πολύ, και) στρεφόταν συνεχώς με υπακοή και μεταμέλεια προς Εμάς!

إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِٱلْعَشِىِّ ٱلصَّـٰفِنَـٰتُ ٱلْجِيَادُ ﴿٣١﴾

Ανάφερε (ω, Προφήτη) όταν παρουσιάστηκαν μπροστά του (Σολομώντα) το απόγευμα καλά, όρθια και γρήγορα άλογα.

فَقَالَ إِنِّىٓ أَحْبَبْتُ حُبَّ ٱلْخَيْرِ عَن ذِكْرِ رَبِّى حَتَّىٰ تَوَارَتْ بِٱلْحِجَابِ ﴿٣٢﴾

(Ο Σολομώντας) είπε: «Έχω την αγάπη για τα καλά (τα άλογα) λόγω της εξύμνησης του Κυρίου μου (επειδή Τον δοξάζω για τις χάρες Του και χρησιμοποιώ τα άλογα στις μάχες στο δρόμο Του).» Μέχρι που (έφυγαν τα άλογα και) εξαφανίστηκαν (από την όρασή του).

رُدُّوهَا عَلَىَّ ۖ فَطَفِقَ مَسْحًۢا بِٱلسُّوقِ وَٱلْأَعْنَاقِ ﴿٣٣﴾

(Διέταξε ο Σολομώντας): «Φέρτε τα (άλογα) πίσω σε μένα», και άρχισε να χαϊδεύει τα πόδια και τους λαιμούς (τους ως τιμή προς αυτά).

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَـٰنَ وَأَلْقَيْنَا عَلَىٰ كُرْسِيِّهِۦ جَسَدًۭا ثُمَّ أَنَابَ ﴿٣٤﴾

Πράγματι, δοκιμάσαμε τον Σολομώντα και ρίξαμε στο θρόνο του ένα σώμα [είτε σημαίνει ότι έγινε άρρωστος σαν να μην είχε ψυχή, ή ότι αφού ορκίστηκε ότι η κάθε μία από τις γυναίκες του, θα γεννήσει ένα παιδί που θα αγωνίζεται στο δρόμο του Αλλάχ, χωρίς όμως να πει «με το θέλημα του Αλλάχ», και έτσι μόνο μία γέννησε, αλλά ένα παραμορφωμένο παιδί], έπειτα στράφηκε [με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ].

قَالَ رَبِّ ٱغْفِرْ لِى وَهَبْ لِى مُلْكًۭا لَّا يَنۢبَغِى لِأَحَدٍۢ مِّنۢ بَعْدِىٓ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْوَهَّابُ ﴿٣٥﴾

(Ο Σολομώντας) είπε: «Κύριέ μου! Συγχώρεσέ με και χάρισέ μου ένα βασίλειο, που δε θα δωθεί (τέτοιο) ποτέ σε κανέναν μετά από εμένα. Πράγματι, Εσύ είσαι ο Αλ-Ουαχάμπ (Αυτός που χαρίζει με γενναιοδωρία χωρίς κανένα αντάλλαγμα).»

فَسَخَّرْنَا لَهُ ٱلرِّيحَ تَجْرِى بِأَمْرِهِۦ رُخَآءً حَيْثُ أَصَابَ ﴿٣٦﴾

Του υποτάξαμε λοιπόν τον άνεμο, ο οποίος φυσούσε απαλά (παρά την ταχύτητα και τη δύναμή του) με την εντολή του (Σολομώντα) όπου ήθελε,

وَٱلشَّيَـٰطِينَ كُلَّ بَنَّآءٍۢ وَغَوَّاصٍۢ ﴿٣٧﴾

και (του δώσαμε εξουσία) στους διαβόλους, κάποιοι έχτιζαν (ό,τι ήθελε) και άλλοι βούτηξαν (στη θάλασσα για να του φέρουν κοσμήματα),

وَءَاخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِى ٱلْأَصْفَادِ ﴿٣٨﴾

και άλλοι ήταν δεμένοι με αλυσίδες (αφού τον παράκουσαν).

هَـٰذَا عَطَآؤُنَا فَٱمْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ﴿٣٩﴾

(Είπαμε στον Σολομώντα): «Αυτή είναι η χάρη Μας (που δίνουμε σε σένα από κυριαρχία και εξουσία), δώσε λοιπόν (απ' αυτό το βασίλειο σε όποιον θέλεις) ή κράτα (από όποιον θέλεις), χωρίς ευθύνη (σε σένα).»

وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَـَٔابٍۢ ﴿٤٠﴾

Πράγματι, (την Ημέρα της Κρίσεως, ο Σολομώντας) θα είναι ένας από τους κοντινούς δούλους Μας και θα έχει ένα καλό μέρος επιστροφής (τον Παράδεισο).

وَٱذْكُرْ عَبْدَنَآ أَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّى مَسَّنِىَ ٱلشَّيْطَـٰنُ بِنُصْبٍۢ وَعَذَابٍ ﴿٤١﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) τον δούλο Μας, τον Ιώβ, όταν επικαλέστηκε τον Κύριό του [αφού έμεινε άρρωστος αρκετά χρόνια, οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν απ' αυτόν -εκτός από τη γυναίκα του και δύο φίλους του- και έχασε τα πλούτη του]: «Μου προκάλεσε ο Σατανάς πόνους και κακουχίες (στο σώμα, στον πλούτο και στην οικογένειά μου).»

ٱرْكُضْ بِرِجْلِكَ ۖ هَـٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌۭ وَشَرَابٌۭ ﴿٤٢﴾

(Είπαμε): «Χτύπα το έδαφος με το πόδι σου (για να αναβλύσει το νερό): αυτή είναι μία δροσερή πηγή για να πλένεσαι (και να θεραπευτείς) και για να πιεις.»

وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ أَهْلَهُۥ وَمِثْلَهُم مَّعَهُمْ رَحْمَةًۭ مِّنَّا وَذِكْرَىٰ لِأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٤٣﴾

Και επιστρέψαμε σ' αυτόν την οικογένειά του και περισσότερους μαζί τους ως έλεος από Εμάς και ως υπενθύμιση για τους ανθρώπους που έχουν υγιή νου.

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًۭا فَٱضْرِب بِّهِۦ وَلَا تَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَـٰهُ صَابِرًۭا ۚ نِّعْمَ ٱلْعَبْدُ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌۭ ﴿٤٤﴾

(Είπαμε σ' αυτόν, αφού θύμωσε από τη γυναίκα του και ορκίστηκε ότι θα τη χτυπήσει, όταν αυτός θα θεραπευτεί): «Πάρε στο χέρι σου ένα μάτσο μαλακό χόρτο (που θα έχει τον ίδιο αριθμό των χτυπημάτων που ορκίστηκες) και χτύπα μ' αυτό (μόνο μία φορά τη γυναίκα σου) και έτσι δε θα έχεις αθετήσει τον όρκο σου.» Πράγματι, τον βρήκαμε υπομονετικό. Πόσο καλός δούλος (Μας) ήταν (ο Ιώβ), ο οποίος (Μας δόξαζε πολύ, και) στρεφόταν συνεχώς με υπακοή και μεταμέλεια προς Εμάς.

وَٱذْكُرْ عِبَـٰدَنَآ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ أُو۟لِى ٱلْأَيْدِى وَٱلْأَبْصَـٰرِ ﴿٤٥﴾

Ανάφερε (ω, Προφήτη) τους δούλους Μας: τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ, οι οποίοι είχαν δύναμη (στη λατρεία και την υπακοή) και κατανόηση (στη θρησκεία).

إِنَّآ أَخْلَصْنَـٰهُم بِخَالِصَةٍۢ ذِكْرَى ٱلدَّارِ ﴿٤٦﴾

Πράγματι, τους επιλέξαμε και τους δώσαμε την αρετή του να θυμούνται τη Μέλλουσα Ζωή (και έτσι πάντα υπάκουσαν τον Αλλάχ και κάλεσαν τους ανθρώπους στην υπακοή προς Αυτόν).

وَإِنَّهُمْ عِندَنَا لَمِنَ ٱلْمُصْطَفَيْنَ ٱلْأَخْيَارِ ﴿٤٧﴾

Πράγματι, αυτοί είναι ενώπιόν Μας, από τους εκλεκτούς και τους ενάρετους.

وَٱذْكُرْ إِسْمَـٰعِيلَ وَٱلْيَسَعَ وَذَا ٱلْكِفْلِ ۖ وَكُلٌّۭ مِّنَ ٱلْأَخْيَارِ ﴿٤٨﴾

Ανάφερε (ω, Προφήτη) τον Ισμαήλ, τον Ελισαίο και τον Δα-Αλ-Κιφλ, όλοι τους ήταν από τους ενάρετους.

هَـٰذَا ذِكْرٌۭ ۚ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَـَٔابٍۢ ﴿٤٩﴾

Αυτή είναι μία υπενθύμιση. Πράγματι, οι ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της τήρησης των εντολών Του) θα έχουν ένα καλό μέρος επιστροφής:

جَنَّـٰتِ عَدْنٍۢ مُّفَتَّحَةًۭ لَّهُمُ ٱلْأَبْوَٰبُ ﴿٥٠﴾

(Το οποίο θα είναι) κήποι μόνιμης διαμονής (στον Παράδεισο), με τις πύλες ορθάνοιχτες γι' αυτούς.

مُتَّكِـِٔينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَـٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ وَشَرَابٍۢ ﴿٥١﴾

Θα είναι ξαπλωμένοι εκεί (πάνω στα στολισμένα κρεβάτια), και θα ζητήσουν εκεί (από τους υπηρέτες) να τους φέρουν φρούτα, πολλά (όσα θέλουν) και ποτά.

۞ وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ أَتْرَابٌ ﴿٥٢﴾

Θα έχουν σεμνές γυναίκες που θα περιορίζουν την όρασή τους (και την καρδιά τους στους συζύγους τους και μόνο), οι οποίες θα είναι όλες στην ίδια ηλικία.

هَـٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ ٱلْحِسَابِ ﴿٥٣﴾

Αυτό είναι που σας υπόσχεται (ο Αλλάχ, ω, ευσεβείς) ότι θα το λάβετε την Ημέρα του Απολογισμού.

إِنَّ هَـٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُۥ مِن نَّفَادٍ ﴿٥٤﴾

Πράγματι, αυτή είναι η ανταμοιβή Μας (για τους ενάρετους), η οποία δεν τελειώνει (ούτε διακόπτεται) ποτέ.

هَـٰذَا ۚ وَإِنَّ لِلطَّـٰغِينَ لَشَرَّ مَـَٔابٍۢ ﴿٥٥﴾

Αυτή (θα είναι η ανταμοιβή των ευσεβών). Αλλά οι παραβάτες θα έχουν τo χειρότερo μέρος επιστροφής:

جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ﴿٥٦﴾

Θα εισέλθουν στην Κόλαση για να καούν. Πόσο άθλιος είναι αυτός ο τόπος διαμονής!

هَـٰذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌۭ وَغَسَّاقٌۭ ﴿٥٧﴾

Αυτό (το μαρτύριο) θα το γευτούν, (θα πιουν) ζεματιστό νερό και πύον,

وَءَاخَرُ مِن شَكْلِهِۦٓ أَزْوَٰجٌ ﴿٥٨﴾

και (θα έχουν) άλλο (μαρτύριο) παρόμοιο μ' αυτό, διαφόρων ειδών.

هَـٰذَا فَوْجٌۭ مُّقْتَحِمٌۭ مَّعَكُمْ ۖ لَا مَرْحَبًۢا بِهِمْ ۚ إِنَّهُمْ صَالُوا۟ ٱلنَّارِ ﴿٥٩﴾

(Οι παραβάτες θα πουν ο ένας στον άλλον όταν θα δουν τους οπαδούς τους να εισέρχονται στην Κόλαση): «Αυτή είναι μία ομάδα που θα εισέλθει μαζί σας (στην Κόλαση). Μακάρι να μην είναι ευρύχωρες οι θέσεις τους (στην Κόλαση, και δε θα υπάρχει κανένα καλωσόρισμα γι' αυτούς)! Πράγματι, θα καούν στην Κόλαση.»

قَالُوا۟ بَلْ أَنتُمْ لَا مَرْحَبًۢا بِكُمْ ۖ أَنتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا ۖ فَبِئْسَ ٱلْقَرَارُ ﴿٦٠﴾

(Οι οπαδοί) θα πουν: «Αντίθετα, μακάρι για σας να μην είναι ευρύχωρες οι θέσεις σας (στην Κόλαση, και δε θα υπάρχει κανένα καλωσόρισμα για σας)! Πράγματι, εσείς είστε που μας το φέρατε αυτό (όταν μας καλέσατε στην απιστία). Πόσο τρομερό μέρος εγκατάστασης είναι αυτό!»

قَالُوا۟ رَبَّنَا مَن قَدَّمَ لَنَا هَـٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًۭا ضِعْفًۭا فِى ٱلنَّارِ ﴿٦١﴾

(Οι οπαδοί) θα πουν: «Κύριέ μας! Όποιος μας το έφερε αυτό (επειδή μας κάλεσε στην απιστία), δώσε του διπλό μαρτύριο στην Κόλαση.»

وَقَالُوا۟ مَا لَنَا لَا نَرَىٰ رِجَالًۭا كُنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ ٱلْأَشْرَارِ ﴿٦٢﴾

(Οι παραβάτες) θα πουν (μεταξύ τους ως επίπληξη για τον εαυτό τους επειδή κορόιδευαν τους Μουσουλμάνους πριν): «Γιατί δε βλέπουμε (στην Κόλαση) κάποιους άνδρες (τους φτωχούς Μουσουλμάνους) που θεωρούσαμε (στην εγκόσμια ζωή) ότι ήταν από τους άθλιους (που έχασαν την απόλαυση της εγκόσμιας ζωής επειδή πίστεψαν στο Ισλάμ και κατέκριναν τη θρησκεία μας);

أَتَّخَذْنَـٰهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ ٱلْأَبْصَـٰرُ ﴿٦٣﴾

Τους κοροϊδέψαμε (αδίκως στην εγκόσμια ζωή) ή μήπως (είναι στην Κόλαση μαζί μας αλλά) τα μάτια μας δεν τους βλέπουν;»

إِنَّ ذَٰلِكَ لَحَقٌّۭ تَخَاصُمُ أَهْلِ ٱلنَّارِ ﴿٦٤﴾

Αυτό (που αναφέραμε) για τη διαφωνία μεταξύ των κατοίκων της Φωτιάς (και ότι θα μαλώνουν ο ένας τον άλλον), είναι αλήθεια (που δεν υπάρχει αμφιβολία σ' αυτή και οπωσδήποτε θα γίνει)!

قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ مُنذِرٌۭ ۖ وَمَا مِنْ إِلَـٰهٍ إِلَّا ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ ﴿٦٥﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, εγώ είμαι μόνο ένας προειδοποιητής, και δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ, ο Αλ-Ουάχειντ (ο Ένας Αληθινός Θεός), ο Αλ-Καχάρ (Αυτός που νικά και υποτάσσει όποιον θέλει),

رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلْعَزِيزُ ٱلْغَفَّـٰرُ ﴿٦٦﴾

ο Κύριος των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Γαφφάρ (Αυτός που συγχωρεί συνεχώς στο μέγιστο βαθμό).»

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا۟ عَظِيمٌ ﴿٦٧﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους άπιστους που λένε ότι εσύ κατασκεύασες το Κορ’άν): «Αυτό (το Κορ’άν) είναι μία σπουδαία είδηση,

أَنتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ ﴿٦٨﴾

από την οποία εσείς απομακρύνεστε!

مَا كَانَ لِىَ مِنْ عِلْمٍۭ بِٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰٓ إِذْ يَخْتَصِمُونَ ﴿٦٩﴾

Δεν είχα καμία γνώση για την ανώτατη σύναξη (των Αγγέλων) όταν συζητούσαν (σχετικά με τη δημιουργία του Αδάμ, και εσείς ξέρετε ότι δεν είχα τέτοια γνώση πριν, κάτι που αποδεικνύει σε σας ότι το Κορ’άν έχει αποκαλυφθεί από τον Αλλάχ).

إِن يُوحَىٰٓ إِلَىَّ إِلَّآ أَنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ ﴿٧٠﴾

Δεν αποκαλύπτεται (αυτό που αποκαλύπτεται από τον Αλλάχ) σε μένα παρά μόνο επειδή είμαι ένας προειδοποιητής που προειδοποιεί με σαφήνεια!»

إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ إِنِّى خَـٰلِقٌۢ بَشَرًۭا مِّن طِينٍۢ ﴿٧١﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Κύριός σου είπε στους Αγγέλους: «Πράγματι, θα δημιουργήσω έναν άνθρωπο από πηλό.

فَإِذَا سَوَّيْتُهُۥ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِى فَقَعُوا۟ لَهُۥ سَـٰجِدِينَ ﴿٧٢﴾

Όταν θα τον διαμορφώσω και εμφυσήσω (δηλ. έβαλα) σ' αυτόν το πνεύμα που δημιούργησα, πέστε όλοι μπροστά του σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο ως χαιρετισμός και τιμή προς αυτόν).»

فَسَجَدَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ﴿٧٣﴾

Έτσι, όλοι οι Άγγελοι έπεσαν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο),

إِلَّآ إِبْلِيسَ ٱسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٧٤﴾

εκτός από τον Ιμπλίς (-τον Σατανά- που ήταν τζινν), (αρνήθηκε και) έγινε αλαζόνας, και έτσι έγινε από τους άπιστους.

قَالَ يَـٰٓإِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَىَّ ۖ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ ٱلْعَالِينَ ﴿٧٥﴾

(Ο Αλλάχ) είπε (ως επίπληξη): «Ω, Ιμπλίς (Σατανά)! Τι σε εμπόδισε να πέσεις σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο ως χαιρετισμός και τιμή) γι' αυτόν που τον δημιούργησα με τα Χέρια Μου; Έγινες αλαζόνας τότε (και σε εμπόδισε η αλαζονεία απ' αυτό) ή ήσουν ήδη από τους αλαζόνες (πριν απ' αυτό);»

قَالَ أَنَا۠ خَيْرٌۭ مِّنْهُ ۖ خَلَقْتَنِى مِن نَّارٍۢ وَخَلَقْتَهُۥ مِن طِينٍۢ ﴿٧٦﴾

(Ο Σατανάς) είπε: «Είμαι καλύτερος απ' αυτόν, με δημιούργησες από φωτιά ενώ τον δημιούργησες από πηλό.»

قَالَ فَٱخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌۭ ﴿٧٧﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Βγες λοιπόν απ' αυτή (τη θέση σου ανάμεσα στους Αγγέλους). Πράγματι, είσαι καταραμένος και διωγμένος,

وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٧٨﴾

και θα είναι επάνω σου η κατάρα Μου μέχρι την Ημέρα της Κρίσεως.»

قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿٧٩﴾

(Ο Σατανάς) είπε: «Κύριέ μου! Δώσε μου αναβολή μέχρι την Ημέρα που θα αναστηθούν (οι άνθρωποι, οι απόγονοι του Αδάμ).»

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلْمُنظَرِينَ ﴿٨٠﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Είσαι ένας απ' αυτούς που θα λάβουν αναβολή,

إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْوَقْتِ ٱلْمَعْلُومِ ﴿٨١﴾

μέχρι την Ημέρα του Καθορισμένου Χρόνου.»

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٨٢﴾

(Ο Σατανάς) είπε: «(Ορκίζομαι) μα τη Δύναμή Σου! Θα τους παραπλανήσω όλους,

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٨٣﴾

εκτός απ’ τους εκλεκτούς (αληθινούς πιστούς) δούλους Σου ανάμεσά τους.»

قَالَ فَٱلْحَقُّ وَٱلْحَقَّ أَقُولُ ﴿٨٤﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Η Αλήθεια είναι, και την Αλήθεια λέω:

لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكَ وَمِمَّن تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٨٥﴾

Πράγματι, θα γεμίσω την Κόλαση με σένα και με όσους θα σε ακολουθήσουν απ' αυτούς, με όλους σας μαζί.»

قُلْ مَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍۢ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُتَكَلِّفِينَ ﴿٨٦﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταφέρω σε σας από το Μήνυμα του Αλλάχ), ούτε είμαι απ' εκείνους που ισχυρίζονται κάτι ψευδώς (για να πείτε ότι έχω κατασκευάσει το Κορ’άν ή έχω μεταφέρει κάτι παραπάνω από ό,τι μου αποκάλυψε ο Αλλάχ).

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿٨٧﴾

Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) δεν είναι παρά μία Υπενθύμιση (και νουθεσία) για όλο τον κόσμο,

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُۥ بَعْدَ حِينٍۭ ﴿٨٨﴾

και πράγματι, θα μάθετε την αλήθειά του (Κορ’άν, σχετικά με τις υποσχέσεις και τις προειδοποιήσεις του) μετά από λίγο.»

تَنزِيلُ ٱلْكِتَـٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَكِيمِ ﴿١﴾

(Αυτή είναι) η αποκάλυψη του Βιβλίου από τον Αλλάχ, τον Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμο, Ανίκητο), τον Αλ-Χακείμ (Πάνσοφο).

إِنَّآ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ فَٱعْبُدِ ٱللَّهَ مُخْلِصًۭا لَّهُ ٱلدِّينَ ﴿٢﴾

Πράγματι, στείλαμε σε σένα (ω, Προφήτη) το Βιβλίο με την αλήθεια, λάτρεψε λοιπόν τον Αλλάχ, με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν στη θρησκεία (στη λατρεία και στην υπακοή).

أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلْخَالِصُ ۚ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلْفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِى مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى مَنْ هُوَ كَـٰذِبٌۭ كَفَّارٌۭ ﴿٣﴾

Πράγματι, στον Αλλάχ και μόνο ανήκει η αγνή θρησκεία (η πλήρης υπακοή και η λατρεία). Όσο γι' εκείνους που παίρνουν άλλους ως κύριους (και θεούς) εκτός από Αυτόν, [λέγοντας], «Δεν τους λατρεύουμε παρά μόνο για να μας φέρουν πιο κοντά στον Αλλάχ», πράγματι, ο Αλλάχ θα κρίνει μεταξύ τους σ' αυτό στο οποίο διαφωνούν. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί κανέναν που είναι ψεύτης και επίμονος άπιστος.

لَّوْ أَرَادَ ٱللَّهُ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًۭا لَّٱصْطَفَىٰ مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ ۚ سُبْحَـٰنَهُۥ ۖ هُوَ ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ ﴿٤﴾

Αν ήθελε ο Αλλάχ να έχει έναν υιό, θα είχε επιλέξει ό,τι ήθελε από ό,τι δημιούργησε. Δόξα σ' Αυτόν (είναι πολύ Ανώτερος από το να έχει έναν υιό)! Είναι ο Αλλάχ, ο Αλ-Ουάχειντ (ο Ένας Αληθινός Θεός), ο Αλ-Καχάρ (Αυτός που νικά και υποτάσσει όποιον θέλει).

خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ ۖ يُكَوِّرُ ٱلَّيْلَ عَلَى ٱلنَّهَارِ وَيُكَوِّرُ ٱلنَّهَارَ عَلَى ٱلَّيْلِ ۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ ۖ كُلٌّۭ يَجْرِى لِأَجَلٍۢ مُّسَمًّى ۗ أَلَا هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْغَفَّـٰرُ ﴿٥﴾

Δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη με την Αλήθεια (και όχι μάταια)! Κάνει τη νύχτα να καλύπτει (και να καταδιώκει γρήγορα) την ημέρα, και κάνει την ημέρα να καλύπτει (και να καταδιώκει γρήγορα) τη νύχτα. Υπέταξε τον ήλιο και το φεγγάρι να τρέχει το καθένα τους (στη δική του τροχιά) για έναν καθορισμένο χρόνο. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Γαφφάρ (Αυτός που συγχωρεί συνεχώς στο μέγιστο βαθμό).

خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ ٱلْأَنْعَـٰمِ ثَمَـٰنِيَةَ أَزْوَٰجٍۢ ۚ يَخْلُقُكُمْ فِى بُطُونِ أُمَّهَـٰتِكُمْ خَلْقًۭا مِّنۢ بَعْدِ خَلْقٍۢ فِى ظُلُمَـٰتٍۢ ثَلَـٰثٍۢ ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ ٱلْمُلْكُ ۖ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُصْرَفُونَ ﴿٦﴾

Σας δημιούργησε όλους από ένα μόνο άτομο (τον Αδάμ), έπειτα, δημιούργησε απ' αυτόν, τη σύζυγό του (την Εύα). Έστειλε σε σας κάτω (στη γη) οκτώ βοοειδή σε ζευγάρια (τις καμήλες, τις αγελάδες, τα πρόβατα και τα κατσίκια). Σας δημιουργεί μέσα στις μήτρες των μητέρων σας, μία δημιουργία (φάση) μετά από την άλλη, μέσα σε τρία στρώματα σκοταδιού. Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Κύριός σας. Σ' Αυτόν ανήκει η Κυριαρχία, και δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Πώς λοιπόν απομακρύνεστε (από τη λατρεία προς Αυτόν και λατρεύετε άλλους ψεύτικους θεούς που δεν δημιουργούν τίποτα);

إِن تَكْفُرُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ عَنكُمْ ۖ وَلَا يَرْضَىٰ لِعِبَادِهِ ٱلْكُفْرَ ۖ وَإِن تَشْكُرُوا۟ يَرْضَهُ لَكُمْ ۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌۭ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۗ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُم مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٧﴾

Αν αρνείστε την πίστη, πράγματι ο Αλλάχ δεν σας έχει ανάγκη (ούτε έχει ανάγκη την πίστη σας, ούτε θα Τον βλάψει η απιστία σας). Δε δέχεται την απιστία για τους δούλους Του. Αλλά αν είστε ευγνώμονες, τη δέχεται (την ευγνωμοσύνη) από σας (και θα σας ανταμείψει γι' αυτή). Καμία (αμαρτωλή) ψυχή δε θα επωμιστεί την αμαρτία κάποιας άλλης. Έπειτα, προς τον Κύριό σας θα είναι η επιστροφή σας, και θα σας ενημερώσει για όλα όσα κάνατε. Πράγματι, Αυτός είναι για ό,τι υπάρχει στις καρδιές, Παντογνώστης.

۞ وَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَـٰنَ ضُرٌّۭ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعْمَةًۭ مِّنْهُ نَسِىَ مَا كَانَ يَدْعُوٓا۟ إِلَيْهِ مِن قَبْلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادًۭا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦ ۚ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا ۖ إِنَّكَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلنَّارِ ﴿٨﴾

Όταν κάποια συμφορά αγγίξει τον άνθρωπο (τον άπιστο), επικαλείται τον Κύριό του (να τον σώσει), στρεφόμενος προς Αυτόν με πλήρη μεταμέλεια. Έπειτα όταν (ο Αλλάχ) τού παραχωρεί μία χάρη απ' Αυτόν, τότε εγκαταλείπει (ο άνθρωπος) την επίκληση που έκανε πριν προς Αυτόν (όταν βρισκόταν σε κακουχίες), και αποδίδει στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία, για να παραπλανήσει άλλους από το Δρόμο Του. Πες (ω, Προφήτη, σε αυτόν): «Απόλαυσε την απιστία σου για λίγο· πράγματι, εσύ είσαι από τους κατοίκους της Φωτιάς!»

أَمَّنْ هُوَ قَـٰنِتٌ ءَانَآءَ ٱلَّيْلِ سَاجِدًۭا وَقَآئِمًۭا يَحْذَرُ ٱلْـَٔاخِرَةَ وَيَرْجُوا۟ رَحْمَةَ رَبِّهِۦ ۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى ٱلَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ ۗ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٩﴾

Είναι δυνατόν ότι αυτός που υπακούει τον Αλλάχ, και κατά τη νύχτα πέφτει σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) και στέκεται (τελώντας τη νυχτερινή προσευχή), φοβούμενος (την τιμωρία κατά) τη Μέλλουσα Ζωή και ελπίζοντας στο Έλεος του Κυρίου του, (να είναι ίσος μ' εκείνον που επικαλείται τον Αλλάχ στις κακουχίες και έπειτα αφού σωθεί, αποδίδει στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία); Πες (ω, Προφήτη): «Είναι αυτοί που γνωρίζουν (τον Κύριο τους και τη θρησκεία Του), ίσοι μ' εκείνους που δε γνωρίζουν;» Πράγματι, θα το λάβουν υπόψη (και ως νουθεσία) μόνο εκείνοι που έχουν υγιή νου (για να το συλλογιστούν).

قُلْ يَـٰعِبَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمْ ۚ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا حَسَنَةٌۭ ۗ وَأَرْضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةٌ ۗ إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّـٰبِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ﴿١٠﴾

Πες (ω, Προφήτη, μεταφέροντας τα Λόγια Μου): «Ω, δούλοι Μου που πιστεύετε! Φυλαχθείτε από την τιμωρία του Κυρίου σας (τηρώντας τις εντολές Του). Όσοι κάνουν καλές πράξεις σ' αυτή την εγκόσμια ζωή, θα λάβουν μία καλή ανταμοιβή (στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή). Πράγματι, η γη του Αλλάχ είναι ευρύχωρη (για να μεταναστέψετε, ώστε να μπορείτε να λατρέψετε τον Αλλάχ, αν αντιμετωπίζετε διωγμούς λόγω της θρησκείας σας). Πράγματι, οι υπομονετικοί θα λάβουν την ανταμοιβή τους χωρίς λογαριασμό (απεριόριστα).»

قُلْ إِنِّىٓ أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ ٱللَّهَ مُخْلِصًۭا لَّهُ ٱلدِّينَ ﴿١١﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, έχω διαταχθεί να λατρεύω τον Αλλάχ, με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν στη θρησκεία (στη λατρεία και στην υπακοή).

وَأُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿١٢﴾

Και έχω διαταχθεί να είμαι ο πρώτος Μουσουλμάνος (απ' αυτό το έθνος, δηλ. υποταγμένος στη βούληση του Αλλάχ).»

قُلْ إِنِّىٓ أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّى عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٣﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, φοβάμαι, αν παρακούσω τον Κύριό μου, να λάβω ένα μαρτύριο σε μία τρομερή Ημέρα.»

قُلِ ٱللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصًۭا لَّهُۥ دِينِى ﴿١٤﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Μόνο τον Αλλάχ λατρεύω, με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν στη θρησκεία μου (στη λατρεία μου και στην υπακοή μου προς Αυτόν).

فَٱعْبُدُوا۟ مَا شِئْتُم مِّن دُونِهِۦ ۗ قُلْ إِنَّ ٱلْخَـٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ أَلَا ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْخُسْرَانُ ٱلْمُبِينُ ﴿١٥﴾

Λατρέψτε λοιπόν εσείς ό,τι θέλετε εκτός από Αυτόν, (πράγματι, θα δείτε τις κακές συνέπειες των πράξεών σας).» Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, οι χαμένοι είναι αυτοί (οι άπιστοι) που θα χάσουν τον εαυτό τους (στη Φωτιά) και τις οικογένειές τους την Ημέρα της Ανάστασης (επειδή τότε δε θα τους ξανασυναντήσουν ποτέ). Αυτή είναι πράγματι η ξεκάθαρη απώλεια.»

لَهُم مِّن فَوْقِهِمْ ظُلَلٌۭ مِّنَ ٱلنَّارِ وَمِن تَحْتِهِمْ ظُلَلٌۭ ۚ ذَٰلِكَ يُخَوِّفُ ٱللَّهُ بِهِۦ عِبَادَهُۥ ۚ يَـٰعِبَادِ فَٱتَّقُونِ ﴿١٦﴾

Θα έχουν από πάνω τους στρώματα από Φωτιά που θα τους σκεπάσουν και από κάτω τους στρώματα που θα τους σκεπάσουν. Μ' αυτό (το προαναφερόμενο) ο Αλλάχ απειλεί τους δούλους Του. Ω, δούλοι Μου! Φυλαχθείτε λοιπόν από την τιμωρία Μου (τηρώντας τις εντολές Μου).

وَٱلَّذِينَ ٱجْتَنَبُوا۟ ٱلطَّـٰغُوتَ أَن يَعْبُدُوهَا وَأَنَابُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ لَهُمُ ٱلْبُشْرَىٰ ۚ فَبَشِّرْ عِبَادِ ﴿١٧﴾

Όσο γι' εκείνους που αποφεύγουν τη λατρεία των ψεύτικων θεών και στρέφονται με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, γι' αυτούς υπάρχουν τα χαρμόσυνα νέα (για τον Παράδεισο). Δώσε λοιπόν (ω, Προφήτη) τα χαρμόσυνα νέα στους δούλους Μου,

ٱلَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ ٱلْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُۥٓ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ هَدَىٰهُمُ ٱللَّهُ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمْ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿١٨﴾

οι οποίοι ακούν τον λόγο και ακολουθούν τα καλύτερά του. Εκείνοι είναι αυτοί που τους καθοδήγησε ο Αλλάχ και εκείνοι είναι αυτοί που έχουν υγιή νου.

أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ ٱلْعَذَابِ أَفَأَنتَ تُنقِذُ مَن فِى ٱلنَّارِ ﴿١٩﴾

Όσο γι' αυτόν για τον οποίον ο Λόγος για την τιμωρία έγινε αναπόφευκτος, θα μπορείς εσύ (ω, Μωχάμμαντ) να σώσεις όποιον βρίσκεται στη Φωτιά; [Όχι, δεν μπορείς].

لَـٰكِنِ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌۭ مِّن فَوْقِهَا غُرَفٌۭ مَّبْنِيَّةٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۖ وَعْدَ ٱللَّهِ ۖ لَا يُخْلِفُ ٱللَّهُ ٱلْمِيعَادَ ﴿٢٠﴾

Αλλά εκείνοι που φυλάσσονται από την τιμωρία του Κυρίου τους (τηρώντας τις εντολές Του), θα έχουν υψηλές κατοικίες (παλάτια), χτισμένες σε στρώματα το ένα πάνω στο άλλο, κάτω από τις οποίες θα ρέουν ποτάμια. Αυτή είναι η υπόσχεση του Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αθετεί ποτέ την υπόσχεσή Του.

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَسَلَكَهُۥ يَنَـٰبِيعَ فِى ٱلْأَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهِۦ زَرْعًۭا مُّخْتَلِفًا أَلْوَٰنُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَىٰهُ مُصْفَرًّۭا ثُمَّ يَجْعَلُهُۥ حُطَـٰمًا ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٢١﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ στέλνει νερό από τον ουρανό και το εισάγει σε πηγές στη γη, έπειτα φυτρώνει μ' αυτό καλλιέργειες διαφόρων χρωμάτων, και έπειτα ξεραίνονται και τις βλέπεις κιτρινισμένες, και έπειτα τις κάνει κομμάτια! Πράγματι, υπάρχει σ' αυτό μία υπενθύμιση (και νουθεσία) για τους ανθρώπους που έχουν υγιή νου.

أَفَمَن شَرَحَ ٱللَّهُ صَدْرَهُۥ لِلْإِسْلَـٰمِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٍۢ مِّن رَّبِّهِۦ ۚ فَوَيْلٌۭ لِّلْقَـٰسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ ٱللَّهِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿٢٢﴾

Είναι αυτός του οποίου το στήθος (το έχει καθοδηγήσει και) το έχει ανοίξει ο Αλλάχ προς το Ισλάμ, και έτσι βρίσκεται σε φως από τον Κύριό του, (ίσος μ' εκείνον τον άπιστο που έχει σκληρή καρδιά); Αλίμονο σ' εκείνους που έχουν σκληρές καρδιές απέναντι στην εξύμνηση του Αλλάχ. Πράγματι, εκείνοι βρίσκονται σε ξεκάθαρη πλάνη!

ٱللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ ٱلْحَدِيثِ كِتَـٰبًۭا مُّتَشَـٰبِهًۭا مَّثَانِىَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ إِلَىٰ ذِكْرِ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ هُدَى ٱللَّهِ يَهْدِى بِهِۦ مَن يَشَآءُ ۚ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنْ هَادٍ ﴿٢٣﴾

Ο Αλλάχ έστειλε τα καλύτερα Λόγια (το Κορ’άν), ένα Βιβλίο του οποίου τα μέρη μοιάζουν το ένα με το άλλο (στην τελειότητα και την αλήθεια, και δεν περιέχουν αντιφάσεις μεταξύ τους), και μέσα στο οποίο (Βιβλίο) επαναλαμβάνονται [οι κανόνες, οι ιστορίες, οι νουθεσίες και οι αποδείξεις, και έτσι, όποιος διαβάσει οποιοδήποτε Κεφάλαιο, θα βρίσκει ό,τι χρειάζεται από νουθεσίες κλπ.]. Ανατριχιάζει το δέρμα εκείνων που φοβούνται τον Κύριό τους, απ' αυτό (το Βιβλίο, όταν ακούν τις απειλές του για την τιμωρία των άπιστων), και μετά μαλακώνει το δέρμα και οι καρδιές τους με την εξύμνηση του Αλλάχ (το Κορ’άν, όταν ακούν τις υποσχέσεις του για την ανταμοιβή των πιστών). Αυτή είναι η καθοδήγηση του Αλλάχ, με την οποία καθοδηγεί όποιους θέλει. Αλλά όποιον τον κάνει ο Αλλάχ να παραστρατήσει, δεν υπάρχει κανείς που μπορεί να τον καθοδηγήσει.

أَفَمَن يَتَّقِى بِوَجْهِهِۦ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ وَقِيلَ لِلظَّـٰلِمِينَ ذُوقُوا۟ مَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ ﴿٢٤﴾

Είναι εκείνος (ο άπιστος) που θα προσπαθεί να αποφύγει τη χειρότερη τιμωρία με το πρόσωπό του (επειδή τα χέρια και τα πόδια του θα είναι δεμένα) την Ημέρα της Ανάστασης, (ίσος μ' αυτόν που θα βρίσκεται στην αιώνια ευδαιμονία στον Παράδεισο); Θα ειπωθεί στους άδικους: «Γευτείτε ό,τι είχατε κάνει.»

كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَأَتَىٰهُمُ ٱلْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٢٥﴾

Εκείνοι (από τα προηγούμενα έθνη) που ήταν πριν απ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες από τη φυλή Κουράις) διέψευσαν (τους Αγγελιαφόρους), και έτσι, τους ήρθε η τιμωρία από εκεί που δεν την περίμεναν.

فَأَذَاقَهُمُ ٱللَّهُ ٱلْخِزْىَ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْـَٔاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿٢٦﴾

Έτσι, ο Αλλάχ τους έκανε να γευτούν την ατίμωση στην εγκόσμια ζωή, αλλά η τιμωρία της Μέλλουσας Ζωής, θα είναι πολύ μεγαλύτερη, αν το ήξεραν.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِى هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٍۢ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٢٧﴾

Πράγματι, έχουμε παρουσιάσει για τους ανθρώπους σ' αυτό το Κορ’άν, κάθε είδους παράδειγμα, ίσως και να το λάβουν υπόψη.

قُرْءَانًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِى عِوَجٍۢ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿٢٨﴾

(Το κάναμε να είναι) ένα Κορ’άν στα αραβικά, που δεν περιέχει καμία σύγχυση (ή αντίφαση), ώστε (οι άνθρωποι) ίσως να φυλαχτούν από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις ξεκάθαρες εντολές Του).

ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًۭا رَّجُلًۭا فِيهِ شُرَكَآءُ مُتَشَـٰكِسُونَ وَرَجُلًۭا سَلَمًۭا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا ۚ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٢٩﴾

Ο Αλλάχ παρουσιάζει ένα παράδειγμα ενός σκλάβου, ο οποίος ανήκει σε διαφορετικά αφεντικά που διαφωνούν μεταξύ τους (και έτσι δεν μπορεί να τους υπακούσει όλους μαζί), και ενός σκλάβου που ανήκει μόνο σε έναν αφέντη. Είναι ίσοι (οι δύο σκλάβοι) σε σύγκριση; Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ! Αλλά οι περισσότεροι δεν ξέρουν (και γι' αυτό αποδίδουν στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία).

إِنَّكَ مَيِّتٌۭ وَإِنَّهُم مَّيِّتُونَ ﴿٣٠﴾

Πράγματι, εσύ (ω, Προφήτη) θα πεθάνεις και αυτοί θα πεθάνουν,

ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ عِندَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ ﴿٣١﴾

έπειτα, την Ημέρα της Ανάστασης (ω, άνθρωποι), ενώπιον του Κυρίου σας θα κριθείτε (σε ό,τι διαφωνήσατε μεταξύ σας στην εγκόσμια ζωή).