Διαβάστε το Χισμπ 53 του Κορανίου

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿٣١﴾

Είπε: «Ποιος είναι λοιπόν ο σκοπός σας (για τον οποίο σταλθήκατε), ω, Απεσταλμένοι;»

قَالُوٓا۟ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍۢ مُّجْرِمِينَ ﴿٣٢﴾

Είπαν: «Έχουμε σταλεί για έναν κακό λαό,

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةًۭ مِّن طِينٍۢ ﴿٣٣﴾

για να στείλουμε σ' αυτούς πέτρες από πηλό,

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ﴿٣٤﴾

σημαδεμένες ενώπιον του Κυρίου σου για τους παραβάτες.»

فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٣٥﴾

Έτσι, βγάλαμε όσους πιστούς ήταν μέσα της (κωμόπολης),

فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍۢ مِّنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿٣٦﴾

αλλά δε βρήκαμε μέσα της παρά μόνο ένα σπίτι Μουσουλμάνων [το σπίτι του Προφήτη Λωτ].

وَتَرَكْنَا فِيهَآ ءَايَةًۭ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿٣٧﴾

Και αφήσαμε μέσα της ένα Σημάδι (της τιμωρίας) για όσους φοβούνται την οδυνηρή τιμωρία (για να μην κάνουν σαν εκείνους).

وَفِى مُوسَىٰٓ إِذْ أَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٣٨﴾

Και στον Μωυσή (υπάρχει ένα Σημάδι για όσους φοβούνται την οδυνηρή τιμωρία), όταν τον στείλαμε στον Φαραώ με ξεκάθαρες αποδείξεις.

فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِۦ وَقَالَ سَـٰحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌۭ ﴿٣٩﴾

Αλλά εκείνος (ο Φαραώ) απομακρύνθηκε με τους υποστηρικτές του και είπε: «(Ο Μωυσής) είτε είναι ένας μάγος, είτε είναι ένας τρελός.»

فَأَخَذْنَـٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَـٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿٤٠﴾

Έτσι, αρπάξαμε με την τιμωρία αυτόν (τον Φαραώ) και τους στρατιώτες του, και τους πετάξαμε (και τους πνίξαμε) στο νερό, ενώ ήταν άξιος καταδίκης.

وَفِى عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلْعَقِيمَ ﴿٤١﴾

Και στη φυλή ‘Αντ (υπάρχει ένα Σημάδι για όσους φοβούνται την οδυνηρή τιμωρία), όταν στείλαμε σ' αυτούς έναν (καταστροφικό) άγονο άνεμο (που δεν είχε τίποτε καλό).

مَا تَذَرُ مِن شَىْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَٱلرَّمِيمِ ﴿٤٢﴾

(Ο οποίος άνεμος) δεν πέρασε σε κάτι χωρίς να το κάνει σαν κατεστραμμένα ερείπια.

وَفِى ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا۟ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿٤٣﴾

Και στη φυλή Θαμούντ (υπάρχει ένα Σημάδι για όσους φοβούνται την οδυνηρή τιμωρία) όταν ειπώθηκε σ' αυτούς (αφού έσφαξαν την καμήλα που στάλθηκε ως Σημάδι): «Απολαύστε (στα σπίτια σας για τρεις μέρες) μέχρι έναν καθορισμένο χρόνο (που θα καταστραφείτε).»

فَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ ﴿٤٤﴾

Και παράκουσαν με αλαζονεία την εντολή του Κυρίου τους, και έτσι τους άρπαξε η καταστροφική τιμωρία, ενώ κοιτούσαν.

فَمَا ٱسْتَطَـٰعُوا۟ مِن قِيَامٍۢ وَمَا كَانُوا۟ مُنتَصِرِينَ ﴿٤٥﴾

Έτσι, δεν μπόρεσαν να σηκωθούν (να ξεφύγουν από την τιμωρία), ούτε μπορούσαν να υποστηρίξουν τον εαυτό τους.

وَقَوْمَ نُوحٍۢ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًۭا فَـٰسِقِينَ ﴿٤٦﴾

Και (καταστρέψαμε επίσης) τον λαό του Νώε πριν (απ' αυτούς). Πράγματι, ήταν ανυπάκουοι άνθρωποι.

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيْنَـٰهَا بِأَيْي۟دٍۢ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿٤٧﴾

Χτίσαμε τους ουρανούς με δύναμη, και πράγματι, Εμείς επεκτείνουμε συνεχώς την απεραντοσύνη τους.

وَٱلْأَرْضَ فَرَشْنَـٰهَا فَنِعْمَ ٱلْمَـٰهِدُونَ ﴿٤٨﴾

Και τη γη την απλώσαμε (και την προετοιμάσαμε για να εγκατασταθείτε). Πόσο εξαιρετικά την απλώσαμε (και την προετοιμάσαμε)!

وَمِن كُلِّ شَىْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿٤٩﴾

Και δημιουργήσαμε τα πάντα σε ζευγάρια, ίσως να λάβετε νουθεσία.

فَفِرُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٥٠﴾

(Πες, ω, Προφήτη): «Γι' αυτό, φύγετε (ω, άνθρωποι) προς τον Αλλάχ (φεύγοντας από την τιμωρία Του, προς το έλεος και την ανταμοιβή Του, μέσω της πίστης και της υπακοής). Πράγματι, στάλθηκα από Αυτόν προς εσάς, ως ένας προειδοποιητής που προειδοποιεί με σαφήνεια.

وَلَا تَجْعَلُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٥١﴾

Και μη λατρεύετε άλλο θεό μαζί με τον Αλλάχ. Πράγματι, στάλθηκα προς εσάς από Αυτόν, ως ένας προειδοποιητής που προειδοποιεί με σαφήνεια.»

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا۟ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿٥٢﴾

Ομοίως, κανένας Αγγελιαφόρος δεν ήρθε σ' αυτούς (στα προηγούμενα άπιστα έθνη) που ήταν πριν απ' αυτούς, χωρίς να πουν: «Αυτός είτε είναι ένας μάγος, είτε είναι ένας τρελός!»

أَتَوَاصَوْا۟ بِهِۦ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌۭ طَاغُونَ ﴿٥٣﴾

Τον συνέστησαν αυτόν (τον ισχυρισμό) ο ένας στον άλλο (δηλ. συνέστησαν οι άπιστοι από τα προηγούμενα έθνη, στους άπιστους από τη φυλή Κουράις να πουν για τον Προφήτη ότι είτε είναι ένας μάγος, είτε είναι ένας τρελός); Όχι (δεν το συνέστησαν), αλλά οι ίδιοι (οι άπιστοι από τη Κουράις) είναι παραβάτες.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍۢ ﴿٥٤﴾

Απομακρύνσου λοιπόν (ω, Προφήτη) απ' αυτούς (που σε διαψεύδουν), γιατί πράγματι δε θα κατηγορηθείς (αφού μετέδωσες το Μήνυμα).

وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٥٥﴾

Και δώσε νουθεσία (και υπενθύμιση μέσω αυτού του Κορ’άν), πράγματι, η νουθεσία (και η υπενθύμιση) ωφελεί τους πιστούς (και εκείνους που γνωρίζει ο Αλλάχ ότι θα πιστέψουν).

وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾

Δεν έπλασα τα Τζινν και τους ανθρώπους, παρά μόνο για να Με λατρεύουν.

مَآ أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍۢ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ ﴿٥٧﴾

Δεν αναζητώ απ' αυτούς αγαθά (για να τα παρέχουν στον εαυτό τους ή στους δούλους Μου), ούτε αναζητώ να Μου παρέχουν τροφή (για να την παρέχουν στον εαυτό τους ή στους δούλους Μου).

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلْقُوَّةِ ٱلْمَتِينُ ﴿٥٨﴾

Πράγματι, ο Αλλάχ είναι ο Αρ-Ραζζάκ (Αυτός που παρέχει αγαθά στους δούλους Του), ο Κάτοχος της Δύναμης, και ο Αλ-Ματείν (Πανίσχυρος).

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذَنُوبًۭا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَـٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ﴿٥٩﴾

Πράγματι, αυτοί που αδικούν (και σε διαψεύδουν, ω, Μωχάμμαντ) θα έχουν μερίδιο τιμωρίας όπως αυτό των συντρόφων τους (από τα προηγούμενα άπιστα έθνη), οπότε ας μη Μου ζητήσουν να επισπεύσω την τιμωρία (πριν την καθορισμένη ώρα της).

فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن يَوْمِهِمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿٦٠﴾

Αλίμονο, λοιπόν, σ' αυτούς που αρνήθηκαν την πίστη, από την τιμωρία της Ημέρας τους, για την οποία έλαβαν προειδοποίηση και υπόσχεση.

وَٱلطُّورِ ﴿١﴾

(Ορκίζομαι) μα το βουνό!

وَكِتَـٰبٍۢ مَّسْطُورٍۢ ﴿٢﴾

Και (ορκίζομαι) μα το γραμμένο Βιβλίο,

فِى رَقٍّۢ مَّنشُورٍۢ ﴿٣﴾

σε απλωμένες ανοιχτές περγαμηνές!

وَٱلْبَيْتِ ٱلْمَعْمُورِ ﴿٤﴾

Και (ορκίζομαι) μα τον Αλ-Μπάϊτ Αλ-Μα‘μούρ (τον Οίκο στον ουρανό, που κατοικείται συνέχεια από προσευχητές, στον οποίο μπαίνουν κάθε μέρα εβδομήντα χιλιάδες Άγγελοι)!

وَٱلسَّقْفِ ٱلْمَرْفُوعِ ﴿٥﴾

Και (ορκίζομαι) μα τη στέγη που είναι υψωμένη ψηλά (τον ουρανό)!

وَٱلْبَحْرِ ٱلْمَسْجُورِ ﴿٦﴾

Και (ορκίζομαι) μα τη φλεγόμενη θάλασσα!

إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٌۭ ﴿٧﴾

Ότι η τιμωρία του Κυρίου σου σίγουρα θα πέσει (στους άπιστους),

مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٍۢ ﴿٨﴾

και τίποτε δε θα την αποτρέψει.

يَوْمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوْرًۭا ﴿٩﴾

Την Ημέρα που ο ουρανός θα περιστρέφεται και θα σειστεί πολύ,

وَتَسِيرُ ٱلْجِبَالُ سَيْرًۭا ﴿١٠﴾

και τα βουνά θα μετακινηθούν (από τις θέσεις τους).

فَوَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿١١﴾

Αλίμονο εκείνη την Ημέρα σε όσους διαψεύδουν,

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى خَوْضٍۢ يَلْعَبُونَ ﴿١٢﴾

οι οποίοι είναι αυτοί που διασκεδάζουν στην πλάνη.

يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ﴿١٣﴾

Την Ημέρα που θα σπρώχνονται βίαια προς τη Φωτιά της Κόλασης,

هَـٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِى كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿١٤﴾

(και θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Αυτή είναι η Φωτιά που διαψεύδατε.

أَفَسِحْرٌ هَـٰذَآ أَمْ أَنتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ﴿١٥﴾

Είναι αυτό (το μαρτύριο που βλέπετε) μαγεία ή δεν το βλέπετε;

ٱصْلَوْهَا فَٱصْبِرُوٓا۟ أَوْ لَا تَصْبِرُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْكُمْ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٦﴾

Μπείτε για να καείτε μέσα της (Φωτιάς). Είτε θα δείξετε υπομονή (στο μαρτύριο), είτε όχι, είναι το ίδιο για σας. Θα λάβετε μόνο ό,τι κάνατε.»

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّـٰتٍۢ وَنَعِيمٍۢ ﴿١٧﴾

Πράγματι, οι ενάρετοι (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ τηρώντας τις εντολές Του) θα είναι σε κήπους και ευδαιμονία,

فَـٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَىٰهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٨﴾

απολαμβάνοντας ό,τι θα τους δώσει ο Κύριός τους, και ο Κύριός τους θα τους προστατέψει από το μαρτύριο της Κόλασης.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٩﴾

(Θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Φάτε και πιείτε με άνεση για ό,τι κάνατε (από ενάρετες πράξεις).»

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّصْفُوفَةٍۢ ۖ وَزَوَّجْنَـٰهُم بِحُورٍ عِينٍۢ ﴿٢٠﴾

Θα είναι ξαπλωμένοι σε κρεβάτια που θα είναι όλα παρατεταγμένα (και κανείς δε θα δώσει την πλάτη του στον άλλον), και θα τους παντρέψουμε με όμορφες γυναίκες με μεγάλα όμορφα μάτια.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَـٰنٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ أَلَتْنَـٰهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَىْءٍۢ ۚ كُلُّ ٱمْرِئٍۭ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌۭ ﴿٢١﴾

Όσο γι' αυτούς που πιστεύουν, των οποίων οι απόγονοι, τούς ακολουθούν στην πίστη, θα κάνουμε τους απογόνους τους να τούς ακολουθήσουν (στην ίδια θέση στον Παράδεισο, ακόμη και αν οι πράξεις, των απογόνων, δεν τους κάνουν να φθάσουν σε τέτοια θέση), και χωρίς να μειώσουμε τίποτε από την ανταμοιβή των πράξεών τους (των προγόνων). Κάθε άνθρωπος είναι δέσμιος με ό,τι έκανε (και κανείς δε θα φέρει την αμαρτία κάποιου άλλου).

وَأَمْدَدْنَـٰهُم بِفَـٰكِهَةٍۢ وَلَحْمٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿٢٢﴾

Και θα τους παρέχουμε φρούτα και κρέας από ό,τι επιθυμούν.

يَتَنَـٰزَعُونَ فِيهَا كَأْسًۭا لَّا لَغْوٌۭ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌۭ ﴿٢٣﴾

Θα τους δωθεί μέσα του (Παραδείσου) ένα δισκοπότηρο (με αγνό κρασί), που δε θα τους οδηγεί, ούτε σε μάταια λόγια, ούτε σε αμαρτίες, (σε αντίθεση με το κρασί της εγκόσμιας ζωής).

۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌۭ لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌۭ مَّكْنُونٌۭ ﴿٢٤﴾

Θα περιφέρονται ανάμεσα τους νεαροί για να τους υπηρετούν, οι οποίοι θα μοιάζουν σαν να ήταν μαργαριτάρια προφυλαγμένα (στα κοχύλια τους).

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٢٥﴾

Θα στραφούν ο ένας στον άλλον ρωτώντας (για την κατάστασή τους όταν ήταν στην εγκόσμια ζωή).

قَالُوٓا۟ إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِىٓ أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ ﴿٢٦﴾

Θα πουν: «Πράγματι, πριν απ' αυτό (στην εγκόσμια ζωή) ήμασταν ανάμεσα στους ανθρώπους μας, και αισθανόμασταν φόβο (για την τιμωρία του Αλλάχ στη Μέλλουσα Ζωή, και έτσι απομακρυνθήκαμε από τις αμαρτίες).

فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ ﴿٢٧﴾

Έτσι, ο Αλλάχ παραχώρησε σε μας τη χάρη Του και μας προστάτεψε από το μαρτύριο της Κόλασης.

إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْبَرُّ ٱلرَّحِيمُ ﴿٢٨﴾

Πράγματι, (Τον λατρεύαμε και) Τον επικαλούμασταν πριν. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-Μπαρρ (Αγαθοεργός και Ευγενής προς τους δούλους Του), ο Αρ-Ραχείμ (Πολυεύσπλαχνος).»

فَذَكِّرْ فَمَآ أَنتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍۢ وَلَا مَجْنُونٍ ﴿٢٩﴾

Δώσε λοιπόν νουθεσία και υπενθύμιση (ω, Προφήτη). Πράγματι, με τη χάρη του Κυρίου σου (δηλ. την πίστη, τη λογική και την αποστολή σου ως Προφήτη), δεν είσαι ούτε μάντης, ούτε τρελός.

أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌۭ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيْبَ ٱلْمَنُونِ ﴿٣٠﴾

Ή λένε (οι άπιστοι): «(Ο Μωχάμμαντ) είναι ένας ποιητής, για τον οποίο περιμένουμε να του έρθει ο θάνατος ή κάποιο ατύχημα (και έτσι να ξεφορτωθούμε το κάλεσμά του)»;

قُلْ تَرَبَّصُوا۟ فَإِنِّى مَعَكُم مِّنَ ٱلْمُتَرَبِّصِينَ ﴿٣١﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Περιμένετε λοιπόν, πράγματι, περιμένω και εγώ μαζί σας (την τιμωρία που θα πέσει πάνω σας).»

أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَـٰمُهُم بِهَـٰذَآ ۚ أَمْ هُمْ قَوْمٌۭ طَاغُونَ ﴿٣٢﴾

Ή τους διατάζει το μυαλό τους (να πουν) αυτό (ότι είσαι μάντης και τρελός); Ή (το είπαν επειδή) οι ίδιοι είναι παραβάτες;

أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥ ۚ بَل لَّا يُؤْمِنُونَ ﴿٣٣﴾

Ή λένε: «(Ο Μωχάμμαντ) το έχει επινοήσει (το Κορ’άν)»; Όχι (δεν το επινόησε), αλλά αυτοί δεν πιστεύουν.

فَلْيَأْتُوا۟ بِحَدِيثٍۢ مِّثْلِهِۦٓ إِن كَانُوا۟ صَـٰدِقِينَ ﴿٣٤﴾

Ας φέρουν κάποια λόγια παρόμοια μ' αυτό (το Κορ’άν), αν είναι ειλικρινείς!

أَمْ خُلِقُوا۟ مِنْ غَيْرِ شَىْءٍ أَمْ هُمُ ٱلْخَـٰلِقُونَ ﴿٣٥﴾

Ή έχουν δημιουργηθεί χωρίς κανέναν δημιουργό, ή οι ίδιοι είναι οι δημιουργοί (που δημιούργησαν τον εαυτό τους);

أَمْ خَلَقُوا۟ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ ۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ ﴿٣٦﴾

Ή δημιούργησαν τους ουρανούς και τη γη; Όχι (δεν τους δημιούργησαν), αλλά δεν έχουν σταθερή πίστη.

أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ ٱلْمُصَۣيْطِرُونَ ﴿٣٧﴾

Ή κατέχουν τους θησαυροφυλάκια του Κυρίου σου ή έχουν τον πλήρη έλεγχο (των πάντων);

أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌۭ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ ۖ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُم بِسُلْطَـٰنٍۢ مُّبِينٍ ﴿٣٨﴾

Ή έχουν μία σκάλα (προς τον ουρανό) πάνω στην οποία κρυφακούν (την αποκάλυψη, ότι αυτοί οι ίδιοι βρίσκονται στην αλήθεια); Τότε αυτός ανάμεσα τους, που κρυφακούει, ας φέρει μία ξεκάθαρη απόδειξη.

أَمْ لَهُ ٱلْبَنَـٰتُ وَلَكُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿٣٩﴾

Ή αποδίδετε (ψευδώς) σ' Αυτόν ότι έχει κόρες (και ότι οι Άγγελοι είναι οι κόρες Του, ενώ εσείς οι ίδιοι απεχθάνεστε να έχετε κόρες), και επιθυμείτε να έχετε αγόρια;

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ ﴿٤٠﴾

Ή τους ζητάς (ω, Προφήτη) κάποια αμοιβή (γι' αυτό που τους μεταδίδεις από το Μήνυμα του Αλλάχ), και έτσι είναι επιβαρυμένοι απ' αυτό που ζητάς (και γι' αυτό αρνούνται την πίστη);

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ﴿٤١﴾

Ή κατέχουν (τη γνώση για) τα αόρατα (στο Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ), και έτσι γράφουν (απ' αυτό τα επιχειρήματα τους);

أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًۭا ۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ هُمُ ٱلْمَكِيدُونَ ﴿٤٢﴾

Ή σχεδιάζουν μία συνωμοσία (εναντίον σου, ω, Προφήτη); Πράγματι, εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη θα είναι αυτοί που θα τους περικυκλώσει ένα σχέδιο εναντίον τους.

أَمْ لَهُمْ إِلَـٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ ۚ سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿٤٣﴾

Ή έχουν άλλον έναν θεό (που αξίζει να λατρεύεται) εκτός από τον Αλλάχ; Δόξα στον Αλλάχ, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι εταίρους αποδίδουν ψευδώς σ' Αυτόν στη λατρεία.

وَإِن يَرَوْا۟ كِسْفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطًۭا يَقُولُوا۟ سَحَابٌۭ مَّرْكُومٌۭ ﴿٤٤﴾

Αν έβλεπαν κομμάτια του ουρανού να πέφτουν (σ' αυτούς ως τιμωρία), θα έλεγαν: «(Αυτά είναι μόνο) σύννεφα που συσσωρεύτηκαν το ένα πάνω στο άλλο!»

فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَـٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى فِيهِ يُصْعَقُونَ ﴿٤٥﴾

Άφησέ τους λοιπόν (ω, Προφήτη) μέχρι να συναντήσουν την Ημέρα τους, κατά την οποία θα καταστραφούν.

يَوْمَ لَا يُغْنِى عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًۭٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿٤٦﴾

Την Ημέρα κατά την οποία δε θα τους προστατέψουν τα πονηρά σχέδιά τους σε τίποτα, ούτε θα λάβουν καμία υποστήριξη.

وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ عَذَابًۭا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٤٧﴾

Και πράγματι, για τους άδικους θα υπάρξει άλλη μία τιμωρία πριν απ' αυτό, αλλά οι περισσότεροι εξ αυτών δε γνωρίζουν.

وَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا ۖ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ ﴿٤٨﴾

Κάνε, λοιπόν, υπομονή (ω, Προφήτη) υπό το διάταγμα του Κυρίου σου (να μεταδίδεις το Μήνυμά Του, και να δείξεις υπομονή σε ό,τι αντιμετωπίζεις), πράγματι είσαι κάτω από τα Μάτια Μας (και την Όραση και την Υποστήριξή Μας). Δόξαζε, λοιπόν, τον Κύριό σου ευγνωμονώντάς Τον, όταν σηκώνεσαι [από τον ύπνο σου, -ή από μία συγκέντρωση, ή όταν σηκώνεσαι για την προσευχή].

وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَـٰرَ ٱلنُّجُومِ ﴿٤٩﴾

Και δόξαζέ Τον κατά τη νύχτα, και όταν τα αστέρια εξαφανιστούν (κατά την αυγή).

وَٱلنَّجْمِ إِذَا هَوَىٰ ﴿١﴾

(Ορκίζομαι) μα το αστέρι όταν πέφτει (-ή εξαφανίζεται-)!

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَىٰ ﴿٢﴾

Ότι ο σύντροφός σας (ο Μωχάμμαντ), ούτε παραστράτησε (από την αλήθεια και την καθοδήγηση), ούτε είναι παραπλανημένος,

وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلْهَوَىٰٓ ﴿٣﴾

ούτε μιλάει από δική του επιθυμία.

إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌۭ يُوحَىٰ ﴿٤﴾

Πρόκειται μόνο για αποκάλυψη που αποκαλύπτεται (σ' αυτόν).

عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلْقُوَىٰ ﴿٥﴾

Του δίδαξε (στον Μωχάμμαντ το Κορ’άν), αυτός (ο Άγγελος Τζιμπρήλ -Γαβριήλ-) που έχει ισχυρή δύναμη,

ذُو مِرَّةٍۢ فَٱسْتَوَىٰ ﴿٦﴾

ο οποίος έχει δυνατή και όμορφη εμφάνιση, και εμφανίστηκε (στον Μωχάμμαντ, στην αληθινή του μορφή),

وَهُوَ بِٱلْأُفُقِ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٧﴾

ενώ βρισκόταν στον υψηλότερο ορίζοντα.

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ ﴿٨﴾

Έπειτα πλησίασε (ο Γαβριήλ) και κατέβηκε (προς τον Προφήτη),

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىٰ ﴿٩﴾

και ήταν σε απόσταση δύο τόξων ή ακόμα πιο κοντά.

فَأَوْحَىٰٓ إِلَىٰ عَبْدِهِۦ مَآ أَوْحَىٰ ﴿١٠﴾

Και αποκάλυψε (ο Αλλάχ μέσω του Γαβριήλ) στον δούλο Του ό,τι αποκάλυψε.

مَا كَذَبَ ٱلْفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ ﴿١١﴾

Δε διέψευσε η καρδιά (του Μωχάμμαντ) αυτό που είδε [δηλ. τον Γαβριήλ φορώντας κάτι που έμοιαζε με ρούχα από πράσινο μετάξι, έχοντας εξακόσια φτερά που κάλυπταν τον ορίζοντα].

أَفَتُمَـٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ ﴿١٢﴾

Διαφωνείτε (ω, άπιστοι) μαζί του γι' αυτά που είδε;

وَلَقَدْ رَءَاهُ نَزْلَةً أُخْرَىٰ ﴿١٣﴾

Πράγματι, (ο Μωχάμμαντ) τον είδε (τον Γαβριήλ στην αληθινή μορφή του) για άλλη μία φορά (στο νυχτερινό ταξίδι, Αλ-Ισρά’ και Αλ-Μι‘ράτζ),

عِندَ سِدْرَةِ ٱلْمُنتَهَىٰ ﴿١٤﴾

κοντά στο δέντρο Σιντρ (Τζιτζιφιά) του Υπέρτατου Ορίου (στον έβδομο ουρανό),

عِندَهَا جَنَّةُ ٱلْمَأْوَىٰٓ ﴿١٥﴾

κοντά στο οποίο βρίσκεται ο Παράδεισος της κατοικίας,

إِذْ يَغْشَى ٱلسِّدْرَةَ مَا يَغْشَىٰ ﴿١٦﴾

όταν κάλυψε το δέντρο Σιντρ (Τζιτζιφιά) αυτό που το κάλυψε.

مَا زَاغَ ٱلْبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ ﴿١٧﴾

Δεν παρέκκλινε το βλέμμα (του Μωχάμμαντ από τα Σημάδια που έβλεπε), ούτε ξεπέρασε τα όρια (-ή δεν είπε κάτι που δεν το είδε-).

لَقَدْ رَأَىٰ مِنْ ءَايَـٰتِ رَبِّهِ ٱلْكُبْرَىٰٓ ﴿١٨﴾

Πράγματι, είδε μερικά από τα μεγαλύτερα Σημάδια του Κυρίου του. [Δηλ. είδε τον Γαβριήλ στην αληθινή του μορφή φορώντας κάτι που έμοιαζε με ρούχα από πράσινο μετάξι, έχοντας εξακόσια φτερά που κάλυψαν τον ορίζοντα].

أَفَرَءَيْتُمُ ٱللَّـٰتَ وَٱلْعُزَّىٰ ﴿١٩﴾

Βλέπετε (ω, άπιστοι, τα είδωλά σας που τα αποδίδετε στον Αλλάχ ως εταίρους στη λατρεία), το Αλ-Λατ, το Αλ-‘Ούζζα,

وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلْأُخْرَىٰٓ ﴿٢٠﴾

και το Μανάτ, το άλλο, το τρίτο, (ότι μπορούν να σας ωφελήσουν, να σας βλάψουν, ή να σας αποκαλύψουν καμία αποκάλυψη);

أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلْأُنثَىٰ ﴿٢١﴾

Είναι δυνατόν ότι επιθυμείτε να αποκτήσετε αγόρια, ενώ αποδίδετε σ' Αυτόν ότι έχει κόρες (και ότι οι Άγγελοι είναι οι κόρες Του, ενώ το μισείτε αυτό για τον εαυτό σας);

تِلْكَ إِذًۭا قِسْمَةٌۭ ضِيزَىٰٓ ﴿٢٢﴾

Αυτός είναι τότε ένας άδικος διαχωρισμός!

إِنْ هِىَ إِلَّآ أَسْمَآءٌۭ سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَـٰنٍ ۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهْوَى ٱلْأَنفُسُ ۖ وَلَقَدْ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلْهُدَىٰٓ ﴿٢٣﴾

Αυτά τα (είδωλα) δεν είναι παρά μόνο κάποια ονόματα, που έχετε επινοήσει εσείς και οι πρόγονοί σας, για τα οποία ο Αλλάχ δεν έχει στείλει καμία απόδειξη! Δεν ακολουθούν (οι ειδωλολάτρες) παρά μόνο εικασίες και ό,τι επιθυμούν οι ψυχές (τους). Πράγματι, έχει έρθει σ' αυτούς η καθοδήγηση από τον Κύριό τους (με τον Προφήτη Του, αλλά δεν την ακολουθούν).

أَمْ لِلْإِنسَـٰنِ مَا تَمَنَّىٰ ﴿٢٤﴾

Ή θα έχει ο άνθρωπος ό,τι επιθυμεί (το να διαμεσολαβήσουν τα είδωλα για λογαριασμό του ενώπιον του Αλλάχ);

فَلِلَّهِ ٱلْـَٔاخِرَةُ وَٱلْأُولَىٰ ﴿٢٥﴾

(Όχι, δε θα έχει ο άνθρωπος ό,τι επιθυμεί), πράγματι, στον Αλλάχ ανήκει η τελευταία (η Μέλλουσα Ζωή) και η πρώτη (η εγκόσμια ζωή).

۞ وَكَم مِّن مَّلَكٍۢ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ لَا تُغْنِى شَفَـٰعَتُهُمْ شَيْـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعْدِ أَن يَأْذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرْضَىٰٓ ﴿٢٦﴾

Πόσοι Άγγελοι υπάρχουν στους ουρανούς, των οποίων η διαμεσολάβηση δε θα ωφελήσει σε τίποτε, παρά μόνο αφού ο Αλλάχ επιτρέψει σε όποιους θέλει (να διαμεσολαβήσουν) και (μόνο για τον λογαριασμό αυτών που ο Αλλάχ) δέχεται.

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْـَٔاخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ تَسْمِيَةَ ٱلْأُنثَىٰ ﴿٢٧﴾

Πράγματι, αυτοί που δεν πιστεύουν στη Μέλλουσα Ζωή, αποκαλούν τους Αγγέλους με γυναικεία ονόματα.

وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ ۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغْنِى مِنَ ٱلْحَقِّ شَيْـًۭٔا ﴿٢٨﴾

Δεν έχουν καμία γνώση γι' αυτό. Δεν ακολουθούν παρά μόνο εικασίες, αλλά οι εικασίες δεν μπορούν να αντικαθιστούν την αλήθεια σε τίποτε.

فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿٢٩﴾

Απομακρύνσου λοιπόν (ω, Προφήτη) από όποιον απομακρύνθηκε από την Υπενθύμισή Μας (το Κορ’άν) και δεν επιθυμεί παρά μόνο την εγκόσμια ζωή.

ذَٰلِكَ مَبْلَغُهُم مِّنَ ٱلْعِلْمِ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ ٱهْتَدَىٰ ﴿٣٠﴾

Αυτές (οι εικασίες τους) είναι μόνο το όριο της γνώση τους. Πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) γνωρίζει καλύτερα ποιος έχει παραστρατήσει από το δρόμο Του, και γνωρίζει καλύτερα ποιος έχει καθοδηγηθεί.

وَلِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ لِيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ أَسَـٰٓـُٔوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ بِٱلْحُسْنَى ﴿٣١﴾

Στον Αλλάχ ανήκει ό,τι υπάρχει στους ουρανούς και ό,τι υπάρχει στη γη, και έτσι, θα τιμωρήσει εκείνους που διέπραξαν τις κακές πράξεις για ό,τι έκαναν, και θα ανταμείψει εκείνους που έπρατταν τις καλές πράξεις, με τον Παράδεισο.

ٱلَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَـٰٓئِرَ ٱلْإِثْمِ وَٱلْفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلْمَغْفِرَةِ ۚ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌۭ فِى بُطُونِ أُمَّهَـٰتِكُمْ ۖ فَلَا تُزَكُّوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ ﴿٣٢﴾

Όσο γι' αυτούς που αποφεύγουν τις μεγάλες αμαρτίες και τις επαίσχυντες πράξεις, εκτός αν πέσουν σε μικρές αμαρτίες (που συγχωρούνται με τις πράξεις λατρείας και με την αποφυγή των μεγάλων αμαρτιών), πράγματι, ο Κύριός σου (ω, Προφήτη) έχει απέραντη συγχώρεση. Αυτός γνωρίζει τα πάντα για σας, όταν σας δημιούργησε (δηλ. τον Αδάμ) από τη γη, και όταν ήσασταν (ακόμα) έμβρυα στις μήτρες των μητέρων σας. Γι' αυτό μην επαινέσετε τον εαυτό σας (περιγράφοντας τον εαυτό σας ως ευσεβή). Αυτός γνωρίζει καλύτερα ποιος φυλάσσεται από την τιμωρία Του (τηρώντας τις εντολές Του).

أَفَرَءَيْتَ ٱلَّذِى تَوَلَّىٰ ﴿٣٣﴾

Είδες (ω, Προφήτη) αυτόν που απομακρύνθηκε (από το Ισλάμ),

وَأَعْطَىٰ قَلِيلًۭا وَأَكْدَىٰٓ ﴿٣٤﴾

και έδωσε λίγα (χρήματα) και έπειτα έκοψε (αυτά που ήταν να ξαναδώσει); [Αναφέρθηκε ότι ο Αλ-Ουαλείντ μπιν Αλ-Μουγείρα αφού ασπάστηκε το Ισλάμ, είπε σε έναν άπιστο που τον επέπληξε: «Το έκανα επειδή φοβάμαι την τιμωρία του Αλλάχ», αλλά ο άπιστος του είπε ότι αν θα επιστρέψει στην ειδωλολατρία και του δώσει κάποια χρήματα, θα κουβαλήσει την τιμωρία αντ' αυτού στη Μέλλουσα Ζωή -αν θα υπάρχει-! Έτσι, ο Αλ-Ουαλείντ επέστρεψε στην ειδωλολατρία και του έδωσε λίγα χρήματα, αλλά μετά σταμάτησε και δεν του ξαναέδωσε]!

أَعِندَهُۥ عِلْمُ ٱلْغَيْبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ ﴿٣٥﴾

Έχει γνώση του αόρατου (ότι εκείνος ο άπιστος, όντως θα κουβαλήσει την τιμωρία αντ' αυτού), και έτσι βλέπει (ότι εκείνος ο άπιστος θα εκπληρώσει την υπόσχεσή του);

أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِى صُحُفِ مُوسَىٰ ﴿٣٦﴾

Ή μήπως δεν πληροφορήθηκε γι' αυτά που ήταν (γραμμένα) στις γραφές του Μωυσή (την Τορά),

وَإِبْرَٰهِيمَ ٱلَّذِى وَفَّىٰٓ ﴿٣٧﴾

και (στις γραφές) του Αβραάμ, ο οποίος (ο Αβραάμ) εκπλήρωσε (ό,τι διατάχθηκε από τον Αλλάχ);

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌۭ وِزْرَ أُخْرَىٰ ﴿٣٨﴾

Ότι δεν υπάρχει καμία (αμαρτωλή) ψυχή που να επωμιστεί την αμαρτία κάποιας άλλης.

وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَـٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ ﴿٣٩﴾

Και ότι ο άνθρωπος δε θα έχει παρά μόνο ό,τι έκανε (από καλές ή κακές πράξεις).

وَأَنَّ سَعْيَهُۥ سَوْفَ يُرَىٰ ﴿٤٠﴾

Και ότι οι πράξεις του θα φανούν,

ثُمَّ يُجْزَىٰهُ ٱلْجَزَآءَ ٱلْأَوْفَىٰ ﴿٤١﴾

και έπειτα θα λάβει (ο άνθρωπος) πλήρως γι' αυτές (τις πράξεις του, είτε ανταμοιβή, είτε τιμωρία).

وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلْمُنتَهَىٰ ﴿٤٢﴾

Και ότι προς τον Κύριό σου (ω, Προφήτη) θα είναι ο τελικός προορισμός.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَىٰ ﴿٤٣﴾

Και ότι είναι Αυτός που κάνει όποιον θέλει να γελάει, και κάνει όποιον θέλει να κλαίει.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْيَا ﴿٤٤﴾

Και ότι είναι Αυτός που αφαιρεί τη ζωή (όποιου θέλει) και δίνει ζωή (σε όποιον θέλει).

وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰ ﴿٤٥﴾

Και ότι είναι Αυτός που δημιούργησε τα ζευγάρια, το αρσενικό και το θηλυκό,

مِن نُّطْفَةٍ إِذَا تُمْنَىٰ ﴿٤٦﴾

από σταγόνες (εκκρίσεων των δύο φύλων) όταν βγαίνουν.

وَأَنَّ عَلَيْهِ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُخْرَىٰ ﴿٤٧﴾

Και ότι εναπόκειται σ' Αυτόν να επιφέρει τη δεύτερη δημιουργία (κατά την ανάσταση).

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغْنَىٰ وَأَقْنَىٰ ﴿٤٨﴾

Και ότι είναι Αυτός που δίνει (στον άνθρωπο) ό,τι (του) επαρκεί και τον κάνει ικανοποιημένο (-ή χαρίζει σ' αυτόν πλούτη που τα αποθηκεύει-).

وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعْرَىٰ ﴿٤٩﴾

Και ότι είναι Αυτός ο Κύριος του Σείριου (του αστεριού που λάτρευαν κάποιοι ειδωλολάτρες Άραβες).

وَأَنَّهُۥٓ أَهْلَكَ عَادًا ٱلْأُولَىٰ ﴿٥٠﴾

Και ότι Αυτός κατέστρεψε την πρώτη φυλή ‘Αντ (-ή την προηγούμενη φυλή ‘Αντ-, τον λαό του Προφήτη Χουντ),

وَثَمُودَا۟ فَمَآ أَبْقَىٰ ﴿٥١﴾

και (κατέστρεψε) τη φυλή Θαμούντ (τον λαό του Προφήτη Σάλιχ), και δεν άφησε κανέναν,

وَقَوْمَ نُوحٍۢ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَىٰ ﴿٥٢﴾

και (κατέστρεψε) τον λαό του (Προφήτη) Νώε πριν (από την φυλή ‘Αντ και τη φυλή Θαμούντ). Πράγματι, (οι άνθρωποι του Νώε) ήταν πιο άδικοι και πιο παραβάτες,

وَٱلْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَىٰ ﴿٥٣﴾

και έριξε στο έδαφος τις ανεστραμμένες κωμοπόλεις (των Σοδόμων, του λαού του Προφήτη Λωτ),

فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ ﴿٥٤﴾

και τις κάλυψε (ο Αλλάχ) με ό,τι τις κάλυψε (από πέτρες).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ ﴿٥٥﴾

Ποιες λοιπόν χάρες του Κυρίου σου (σε σένα, ω, άνθρωπε) αμφισβητείς;

هَـٰذَا نَذِيرٌۭ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلْأُولَىٰٓ ﴿٥٦﴾

Αυτός (ο Μωχάμμαντ) είναι ένας προειδοποιητής όπως οι προηγούμενοι προειδοποιητές.

أَزِفَتِ ٱلْـَٔازِفَةُ ﴿٥٧﴾

Πράγματι, πλησιάζει η Ημέρα που πλησιάζει,

لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ ﴿٥٨﴾

την οποία δεν μπορεί κανείς εκτός από τον Αλλάχ να την αποτρέψει (ή να την αποκαλύψει και να ξέρει την Ώρα της).

أَفَمِنْ هَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ ﴿٥٩﴾

Απορρίπτετε αυτά τα Λόγια (το Κορ’άν) και σας φαίνεται περίεργο (ότι είναι από τον Αλλάχ),

وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ ﴿٦٠﴾

και γελάτε (χλευάζοντας το Κορ’άν) και δεν κλαίτε (όταν ακούτε τις νουθεσίες και τις προειδοποιήσεις του),

وَأَنتُمْ سَـٰمِدُونَ ﴿٦١﴾

ενώ είστε αδιάφοροι (παίζοντας και τραγουδώντας);

فَٱسْجُدُوا۟ لِلَّهِ وَٱعْبُدُوا۟ ۩ ﴿٦٢﴾

Πέστε λοιπόν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) ενώπιον του Αλλάχ και λατρέψτε (μόνο Αυτόν).

ٱقْتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلْقَمَرُ ﴿١﴾

Η Ώρα έχει πλησιάσει και το φεγγάρι έχει χωριστεί στα δύο. [Αφού οι άπιστοι στη Μάκκα ζήτησαν από τον Προφήτη να κάνει ένα θαύμα που θα το δουν με τα μάτια τους, έτσι χωρίστηκε το φεγγάρι στα δύο, και το είδαν με τα μάτια τους].

وَإِن يَرَوْا۟ ءَايَةًۭ يُعْرِضُوا۟ وَيَقُولُوا۟ سِحْرٌۭ مُّسْتَمِرٌّۭ ﴿٢﴾

Όταν (οι άπιστοι) βλέπουν κάποιο Σημάδι, απομακρύνονται και λένε: «Αυτή είναι μία (δυνατή) μαγεία που θα φύγει!»

وَكَذَّبُوا۟ وَٱتَّبَعُوٓا۟ أَهْوَآءَهُمْ ۚ وَكُلُّ أَمْرٍۢ مُّسْتَقِرٌّۭ ﴿٣﴾

Διέψευσαν (την αλήθεια) και ακολούθησαν τις επιθυμίες τους. Και πράγματι, κάθε ζήτημα (είτε καλό, είτε κακό) θα εγκατασταθεί (την Ημέρα της Κρίσεως, με τους ανθρώπους του, είτε στον Παράδεισο, είτε στην Κόλαση).

وَلَقَدْ جَآءَهُم مِّنَ ٱلْأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ ﴿٤﴾

Πράγματι, τους ήρθαν ήδη κάποιες ιστορίες (των προηγούμενων άπιστων εθνών που καταστράφηκαν), οι οποίες (ιστορίες) είναι επαρκείς για να τους αποτρέψουν (από την απιστία και την αδικία τους).

حِكْمَةٌۢ بَـٰلِغَةٌۭ ۖ فَمَا تُغْنِ ٱلنُّذُرُ ﴿٥﴾

(Αυτό το Κορ’άν) είναι μία τέλεια σοφία, αλλά σε τι μπορούν να ωφελήσουν οι προειδοποιήσεις (έναν λαό που επιμένει στην απιστία);

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ۘ يَوْمَ يَدْعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَىْءٍۢ نُّكُرٍ ﴿٦﴾

Απομακρύνσου, λοιπόν, (ω, Προφήτη) απ' αυτούς. Την Ημέρα που ο καλών (ο Άγγελος Ισραφήλ θα φυσήξει το Κέρας -Σάλπιγγα- και) θα καλέσει για κάτι φρικτό (δηλ. για τον Απολογισμό),

خُشَّعًا أَبْصَـٰرُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌۭ مُّنتَشِرٌۭ ﴿٧﴾

τα μάτια τους θα είναι ταπεινωμένα, και οι ίδιοι θα βγουν από τους τάφους σαν σκορπισμένες ακρίδες,

مُّهْطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِ ۖ يَقُولُ ٱلْكَـٰفِرُونَ هَـٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌۭ ﴿٨﴾

σπεύδοντας και κοιτάζοντας προς τον καλούντα, και τότε οι άπιστοι θα πουν: «Αυτή είναι μία δύσκολη Ημέρα!»

۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍۢ فَكَذَّبُوا۟ عَبْدَنَا وَقَالُوا۟ مَجْنُونٌۭ وَٱزْدُجِرَ ﴿٩﴾

Ο λαός του Νώε διέψευσε (τον Προφήτη τους) πριν απ' αυτούς (τους άπιστους της Μάκκας). Διέψευσαν τον δούλο Μας (τον Νώε) και είπαν: «Αυτός είναι τρελός», και τον απείλησαν και τον έβρισαν.

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّى مَغْلُوبٌۭ فَٱنتَصِرْ ﴿١٠﴾

Έτσι, (ο Νώε) επικαλέστηκε τον Κύριό του: «Δεν έχω δύναμη απέναντί τους, γι' αυτό υποστήριξέ με!»

فَفَتَحْنَآ أَبْوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٍۢ مُّنْهَمِرٍۢ ﴿١١﴾

Έτσι, ανοίξαμε τις πύλες του ουρανού με πολύ νερό που χύνεται,

وَفَجَّرْنَا ٱلْأَرْضَ عُيُونًۭا فَٱلْتَقَى ٱلْمَآءُ عَلَىٰٓ أَمْرٍۢ قَدْ قُدِرَ ﴿١٢﴾

και κάναμε να αναβλύσουν πηγές από τη γη. Έτσι τα νερά (του ουρανού και της γης) συναντήθηκαν για ένα σκοπό που ορίστηκε.

وَحَمَلْنَـٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلْوَٰحٍۢ وَدُسُرٍۢ ﴿١٣﴾

Τον μεταφέραμε (τον Νώε) σε μία (Κιβωτό) που έχει σανίδες και καρφιά,

تَجْرِى بِأَعْيُنِنَا جَزَآءًۭ لِّمَن كَانَ كُفِرَ ﴿١٤﴾

η οποία πλέει υπό τα Μάτια Μας (την Όραση και τη προστασία Μας), ως υποστήριξη γι' εκείνον (τον Νώε) που απορρίφθηκε (από τον άπιστο λαό του).

وَلَقَد تَّرَكْنَـٰهَآ ءَايَةًۭ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿١٥﴾

Πράγματι, την έχουμε αφήσει (την τιμωρία -ή την Κιβωτό-) ως Σημάδι. Υπάρχει κάποιος που θα τη λάβει υπόψη (και θα λάβει νουθεσία);

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿١٦﴾

Πώς ήταν λοιπόν η τιμωρία Μου και οι προειδοποιήσεις Μου;

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿١٧﴾

Πράγματι, διευκολύναμε το Κορ’άν (και το εξηγήσαμε λεπτομερώς) για (όποιον θέλει) να το λάβει υπόψη (και να λάβει νουθεσία και υπενθύμιση). Υπάρχει κάποιος λοιπόν που θα το λάβει υπόψη (και θα λάβει νουθεσία);

كَذَّبَتْ عَادٌۭ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿١٨﴾

Η φυλή ‘Αντ διέψευσε (τον Προφήτη Χουντ). Πώς ήταν λοιπόν η τιμωρία Μου και οι προειδοποιήσεις Μου;

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًۭا صَرْصَرًۭا فِى يَوْمِ نَحْسٍۢ مُّسْتَمِرٍّۢ ﴿١٩﴾

Εμείς στείλαμε σ' αυτούς έναν βίαιο κρύο άνεμο με δυνατό ήχο, σε μία δυνατή κακή ημέρα (γι' αυτούς, λόγω της τιμωρίας), και συνέχισε (για επτά διαδοχικές νύχτες και οχτώ διαδοχικές ημέρες, και δεν άφησε κανέναν απ' αυτούς).

تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍۢ مُّنقَعِرٍۢ ﴿٢٠﴾

Ο οποίος (άνεμος) άρπαξε τους ανθρώπους (από τις θέσεις τους), σαν να ήταν κορμοί χουρμαδιών που ξεριζώθηκαν.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٢١﴾

Πώς ήταν λοιπόν η τιμωρία Μου και οι προειδοποιήσεις Μου;

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿٢٢﴾

Πράγματι, διευκολύναμε το Κορ’άν (και το εξηγήσαμε λεπτομερώς) για (όποιον θέλει) να το λάβει υπόψη (και να λάβει νουθεσία και υπενθύμιση). Υπάρχει κάποιος λοιπόν που θα το λάβει υπόψη (και θα λάβει νουθεσία);

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِٱلنُّذُرِ ﴿٢٣﴾

Η φυλή Θαμούντ διέψευσε τις προειδοποιήσεις.

فَقَالُوٓا۟ أَبَشَرًۭا مِّنَّا وَٰحِدًۭا نَّتَّبِعُهُۥٓ إِنَّآ إِذًۭا لَّفِى ضَلَـٰلٍۢ وَسُعُرٍ ﴿٢٤﴾

Είπαν: «Θα ακολουθήσουμε από εμάς, μόνο έναν άνθρωπο (τον Σάλιχ); (Αν θα το κάνουμε αυτό), τότε, πράγματι, θα είμαστε σε πλάνη και σε ταλαιπωρία (και παραφροσύνη)!

أَءُلْقِىَ ٱلذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنۢ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌۭ ﴿٢٥﴾

Πέρα από όλους εμάς, έχει σταλεί η αποκάλυψη αποκλειστικά σε αυτόν; Όχι (δεν του έχει σταλεί η αποκάλυψη), αλλά αυτός είναι ψεύτης και αλαζόνας (που επιδιώκει να έχει υπερηφάνεια εναντίον μας).»

سَيَعْلَمُونَ غَدًۭا مَّنِ ٱلْكَذَّابُ ٱلْأَشِرُ ﴿٢٦﴾

Πράγματι, αύριο θα μάθουν ποιος είναι ο ψεύτης και ο αλαζόνας (δηλ. αυτοί οι ίδιοι)!

إِنَّا مُرْسِلُوا۟ ٱلنَّاقَةِ فِتْنَةًۭ لَّهُمْ فَٱرْتَقِبْهُمْ وَٱصْطَبِرْ ﴿٢٧﴾

Πράγματι, θα στείλουμε την Καμήλα ως δοκιμασία γι' αυτούς (και ως Σημάδι), γι' αυτό περίμενε (ω, Σάλιχ) το τι θα κάνουν, και κάνε υπομονή.

وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ ٱلْمَآءَ قِسْمَةٌۢ بَيْنَهُمْ ۖ كُلُّ شِرْبٍۢ مُّحْتَضَرٌۭ ﴿٢٨﴾

Και πες τους ότι το νερό (του πηγαδιού) θα μοιραστεί μεταξύ τους (μία ημέρα θα πιει η Καμήλα, και την επόμενη θα πιουν αυτοί). Σε κάθε μέρα, θα πάει εκεί μόνο αυτός που είναι η σειρά του.

فَنَادَوْا۟ صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ ﴿٢٩﴾

Αλλά κάλεσαν τον σύντροφό τους (τον πιο άθλιο ανάμεσά τους), κι εκείνος πήρε (ένα σπαθί και έπιασε την Καμήλα) και τη σκότωσε.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٣٠﴾

(Έτσι, έπεσε πάνω τους η τιμωρία). Πώς ήταν λοιπόν η τιμωρία Μου και οι προειδοποιήσεις Μου;

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَكَانُوا۟ كَهَشِيمِ ٱلْمُحْتَظِرِ ﴿٣١﴾

Εμείς στείλαμε σ' αυτούς μία μόνο κραυγή, και έτσι, έγιναν σαν τα σπασμένα δέντρα και φυτά που τα μαζεύει κάποιος που έχει αχυρώνα.

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿٣٢﴾

Πράγματι, διευκολύναμε το Κορ’άν (και το εξηγήσαμε λεπτομερώς) για (όποιον θέλει) να το λάβει υπόψη (και να λάβει νουθεσία και υπενθύμιση). Υπάρχει κάποιος λοιπόν που θα το λάβει υπόψη (και θα λάβει νουθεσία);

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍۭ بِٱلنُّذُرِ ﴿٣٣﴾

Ο λαός του Λωτ διέψευσε τις προειδοποιήσεις.

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّآ ءَالَ لُوطٍۢ ۖ نَّجَّيْنَـٰهُم بِسَحَرٍۢ ﴿٣٤﴾

Εμείς στείλαμε σ' αυτούς μία καταιγίδα με μικρές πέτρες, εκτός από την οικογένεια του Λωτ, την οποία σώσαμε πριν την αυγή,

نِّعْمَةًۭ مِّنْ عِندِنَا ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى مَن شَكَرَ ﴿٣٥﴾

ως χάρη από Εμάς. Έτσι ανταμείβουμε αυτούς που δείχνουν ευγνωμοσύνη.

وَلَقَدْ أَنذَرَهُم بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا۟ بِٱلنُّذُرِ ﴿٣٦﴾

Πράγματι, (ο Λωτ) τους είχε προειδοποιήσει για την τιμωρία Μας, αλλά αμφέβαλλαν για τις προειδοποιήσεις (και τις διέψευδαν).

وَلَقَدْ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيْفِهِۦ فَطَمَسْنَآ أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا۟ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٣٧﴾

Και πράγματι, ζήτησαν απ' αυτόν να τους παραδώσει τους (Αγγέλους) καλεσμένους του (για να διαπράξουν την ομοφυλοφιλία), έτσι σφραγίσαμε τα μάτια τους, (και είπαμε): «Γευτείτε λοιπόν την τιμωρία Μου και τις προειδοποιήσεις Μου!»

وَلَقَدْ صَبَّحَهُم بُكْرَةً عَذَابٌۭ مُّسْتَقِرٌّۭ ﴿٣٨﴾

Πράγματι, τους κατέλαβε νωρίς το πρωί ένα μόνιμο μαρτύριο (που κανείς δεν μπορεί να το αποτρέψει, και συνδέεται με το μαρτύριο της Μέλλουσας Ζωής).

فَذُوقُوا۟ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٣٩﴾

Γευτείτε, λοιπόν, την τιμωρία Μου και τις προειδοποιήσεις Μου!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿٤٠﴾

Πράγματι, διευκολύναμε το Κορ’άν (και το εξηγήσαμε λεπτομερώς) για (όποιον θέλει) να το λάβει υπόψη (και να λάβει νουθεσία και υπενθύμιση). Υπάρχει κάποιος, λοιπόν, που θα το λάβει υπόψη (και θα λάβει νουθεσία);

وَلَقَدْ جَآءَ ءَالَ فِرْعَوْنَ ٱلنُّذُرُ ﴿٤١﴾

Πράγματι, ήρθαν στον λαό του Φαραώ οι προειδοποιήσεις.

كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذْنَـٰهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍۢ مُّقْتَدِرٍ ﴿٤٢﴾

(Αλλά) διέψευσαν όλα τα Σημάδια Μας, και έτσι, τους τιμωρήσαμε με την τιμωρία του Ανίκητου, του Παντοδύναμου.

أَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌۭ مِّنْ أُو۟لَـٰٓئِكُمْ أَمْ لَكُم بَرَآءَةٌۭ فِى ٱلزُّبُرِ ﴿٤٣﴾

Είναι οι άπιστοί σας (ω, λαέ της Μάκκας) καλύτεροι απ' αυτούς (των προαναφερόμενων άπιστων εθνών που τα καταστρέψαμε), ή έχετε στις Θείες Γραφές ασυλία (από το μαρτύριό Μας);

أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌۭ مُّنتَصِرٌۭ ﴿٤٤﴾

Ή λένε (οι άπιστοι στη Μάκκα): «Είμαστε ένα μεγάλο ενωμένο πλήθος που θα νικήσει»;

سَيُهْزَمُ ٱلْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ ﴿٤٥﴾

Πράγματι, θα ηττηθεί το πλήθος (τους) και θα τραπούν σε φυγή. [Κάτι που έγινε στη μάχη του Μπάντρ].

بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَٱلسَّاعَةُ أَدْهَىٰ وَأَمَرُّ ﴿٤٦﴾

Όχι (δεν ισχύει αυτό που ισχυρίζονται οι άπιστοι ότι δε θα υπάρξει ανάσταση), αλλά πράγματι η Ώρα θα είναι η καθορισμένη ώρα τους (για την ανάσταση και την τιμωρία), και η Ώρα θα είναι πιο μεγάλη (πιο καταστροφική), και πιο πικρή (και πιο δύσκολη γι' αυτούς από ό,τι έπαθαν κατά τη Μάχη του Μπαντρ).

إِنَّ ٱلْمُجْرِمِينَ فِى ضَلَـٰلٍۢ وَسُعُرٍۢ ﴿٤٧﴾

Πράγματι, οι κακοί βρίσκονται σε πλάνη και ταλαιπωρία (και παραφροσύνη)!

يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِى ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا۟ مَسَّ سَقَرَ ﴿٤٨﴾

Την Ημέρα που θα συρθούν στα πρόσωπά τους στο Πυρ (θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Γευτείτε το μαρτύριο της Σάκαρ (της Φωτιάς).»

إِنَّا كُلَّ شَىْءٍ خَلَقْنَـٰهُ بِقَدَرٍۢ ﴿٤٩﴾

Πράγματι, δημιουργήσαμε τα πάντα σύμφωνα με το Θείο Πεπρωμένο (σύμφωνα με τη γνώση και τη θέλησή Μας, και σύμφωνα με ό,τι γράψαμε στο Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ -το Διατηρημένο Πίνακα-).

وَمَآ أَمْرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٌۭ كَلَمْحٍۭ بِٱلْبَصَرِ ﴿٥٠﴾

Η εντολή Μας (όταν θέλουμε κάτι), δεν είναι παρά (να πούμε μόνο) μία λέξη (δηλ. «Γεννηθείτο», και έτσι γίνεται) σαν εν ριπή οφθαλμού.

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَآ أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿٥١﴾

Πράγματι, (ω, άπιστοι της Μάκκας) έχουμε καταστρέψει παρόμοιούς σας (στην απιστία από τα προηγούμενα έθνη). Υπάρχει κάποιος που θα το λάβει υπόψη (και θα λάβει νουθεσία);

وَكُلُّ شَىْءٍۢ فَعَلُوهُ فِى ٱلزُّبُرِ ﴿٥٢﴾

Όλα όσα έκαναν (οι άπιστοι από τα προηγούμενα έθνη) είναι γραμμένα στα βιβλία (των πράξεών τους),

وَكُلُّ صَغِيرٍۢ وَكَبِيرٍۢ مُّسْتَطَرٌ ﴿٥٣﴾

και όλα, μικρά ή μεγάλα, είναι γραμμένα.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّـٰتٍۢ وَنَهَرٍۢ ﴿٥٤﴾

Πράγματι, αυτοί που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις εντολές Του) θα είναι σε κήπους και ποτάμια (στον Παράδεισο),

فِى مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍۢ مُّقْتَدِرٍۭ ﴿٥٥﴾

σε υπέροχο τόπο (όπου δεν υπάρχουν μάταια λόγια, ούτε αμαρτίες), κοντά σε Αυτόν που κατέχει τα πάντα και είναι για τα πάντα Ικανός.