Διαβάστε το Τζουζ 23 του Κορανίου

۞ وَمَآ أَنزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِۦ مِنۢ بَعْدِهِۦ مِن جُندٍۢ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ ﴿٢٨﴾

Και δε στείλαμε μετά απ' αυτόν (και τον θάνατό του), στρατιώτες από τον ουρανό εναντίον του λαού του, ούτε θα το κάναμε (αφού η καταστροφή τους είναι κάτι εύκολο)!

إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَإِذَا هُمْ خَـٰمِدُونَ ﴿٢٩﴾

Δεν ήταν παρά μόνο μία κραυγή, και αμέσως καταστράφηκαν.

يَـٰحَسْرَةً عَلَى ٱلْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٣٠﴾

Αλίμονο στους (άπιστους) δούλους, (πόσο μεγάλες θα είναι οι τύψεις τους για τον εαυτό τους την Ημέρα της Ανάστασης)! Δεν τους ήρθε κανένας Αγγελιαφόρος, παρά να τον χλεύασαν!

أَلَمْ يَرَوْا۟ كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ ٱلْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ﴿٣١﴾

Δε βλέπουν (οι άπιστοι από τη φυλή Κουράις) πόσα (άπιστα) έθνη πριν απ' αυτούς έχουμε καταστρέψει, τα οποία δε θα επιστρέψουν ποτέ σ' αυτούς (στην εγκόσμια ζωή);

وَإِن كُلٌّۭ لَّمَّا جَمِيعٌۭ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ﴿٣٢﴾

Πράγματι, όλοι (οι άνθρωποι την Ημέρα της Ανάστασης) θα παρευρεθούν ενώπιόν Μας.

وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلْأَرْضُ ٱلْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَـٰهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّۭا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ﴿٣٣﴾

Ως Σημάδι γι' αυτούς (για την ανάσταση) είναι η νεκρή γη, που την αναζωογονούμε και φυτρώνουμε απ' αυτή σιτάρια, από τα οποία τρώνε,

وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّـٰتٍۢ مِّن نَّخِيلٍۢ وَأَعْنَـٰبٍۢ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ ٱلْعُيُونِ ﴿٣٤﴾

και κάνουμε σ' αυτή κήπους με χουρμαδιές και αμπέλια, και αναβλύζουμε μέσα της πηγές νερού,

لِيَأْكُلُوا۟ مِن ثَمَرِهِۦ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ﴿٣٥﴾

για να φάνε από τους καρπούς τους (των κήπων που τους έφτιαξε ο Αλλάχ), τους οποίους δεν έφτιαξαν τα χέρια τους. Μα δε θα γίνουν, λοιπόν, ευγνώμονες;

سُبْحَـٰنَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلْأَزْوَٰجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلْأَرْضُ وَمِنْ أَنفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ ﴿٣٦﴾

Δόξα σ' Αυτόν που δημιούργησε όλα τα ζευγάρια (αρσενικά και θηλυκά) από ό,τι παράγει η γη, καθώς και από τον εαυτό τους (τους ανθρώπους), και από ό,τι δε γνωρίζουν.

وَءَايَةٌۭ لَّهُمُ ٱلَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ ٱلنَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَ ﴿٣٧﴾

Ως Σημάδι γι' αυτούς είναι η νύχτα: ότι αφαιρούμε απ' αυτή το φως της ημέρας, και έτσι μένουν στο σκοτάδι.

وَٱلشَّمْسُ تَجْرِى لِمُسْتَقَرٍّۢ لَّهَا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ ٱلْعَزِيزِ ٱلْعَلِيمِ ﴿٣٨﴾

Και ότι ο ήλιος τρέχει σε μία καθορισμένη τροχιά (για έναν καθορισμένο χρόνο, μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης). Αυτό είναι που το έχει ορίσει ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).

وَٱلْقَمَرَ قَدَّرْنَـٰهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَٱلْعُرْجُونِ ٱلْقَدِيمِ ﴿٣٩﴾

Και ότι για το φεγγάρι έχουμε ορίσει συγκεκριμένες φάσεις (ημισέληνο, πανσέληνο κλπ.), έως ότου επιστρέψει (σε ημισέληνο στην αρχή του σεληνιακό μήνα) σαν ένα παλιό ξεραμένο κοτσάνι χουρμαδιάς.

لَا ٱلشَّمْسُ يَنۢبَغِى لَهَآ أَن تُدْرِكَ ٱلْقَمَرَ وَلَا ٱلَّيْلُ سَابِقُ ٱلنَّهَارِ ۚ وَكُلٌّۭ فِى فَلَكٍۢ يَسْبَحُونَ ﴿٤٠﴾

Δεν επιτρέπεται στον ήλιο να προλάβει το Φεγγάρι (με το να εμφανιστεί τη νύχτα και να αφαιρέσει το φως του), ούτε επιτρέπεται στη νύχτα να ξεπερνά την ημέρα. Όλα τους κολυμπούν με ακρίβεια στις τροχιές τους.

وَءَايَةٌۭ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿٤١﴾

Ως Σημάδι γι' αυτούς είναι ότι μεταφέραμε τους προγόνους τους στη φορτωμένη Κιβωτό (του Νώε, καθώς και ότι κάνουμε τη θάλασσα να μεταφέρει τα πλοία τους).

وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِۦ مَا يَرْكَبُونَ ﴿٤٢﴾

Και δημιουργήσαμε γι' αυτούς παρόμοια (πλοία) μ' αυτή (την Κιβωτό του Νώε), στα οποία επιβιβάζονται.

وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ ﴿٤٣﴾

Αν θέλαμε, θα τους πνίγαμε, και τότε δε θα υπήρχε κανείς να τους σώσει, ούτε θα μπορούσαν οι ίδιοι να σωθούν!

إِلَّا رَحْمَةًۭ مِّنَّا وَمَتَـٰعًا إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿٤٤﴾

Εκτός κι αν (τους σώσουμε) ως έλεος από Εμάς αφήνοντάς τους να απολαύσουν (τα αγαθά Μας) για έναν καθορισμένο χρόνο.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّقُوا۟ مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ﴿٤٥﴾

Όταν τους λέγεται: «Φυλαχθείτε (μέσω της τήρησης των εντολών του Αλλάχ) από ό,τι (τιμωρία) πέρασε πριν από σας (στα προηγούμενα άπιστα έθνη), και από ό,τι θα έρθει μετά από σας (στη Μέλλουσα Ζωή), ίσως να ελεηθείτε», (τότε αποστρέφονται αδιαφορώντας)!

وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ ءَايَةٍۢ مِّنْ ءَايَـٰتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهَا مُعْرِضِينَ ﴿٤٦﴾

Δεν τους έρχεται κανένα Σημάδι από τα Σημάδια του Κυρίου τους, παρά να απομακρυνθούν απ' αυτό.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا۟ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ أَطْعَمَهُۥٓ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍۢ ﴿٤٧﴾

Όταν τους λέγεται: «Ξοδέψτε (σε ελεημοσύνη) από ό,τι σας παρέχει ο Αλλάχ», εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη λένε στους πιστούς: «Θα ταΐσουμε αυτούς που αν ήθελε ο Αλλάχ, θα τους είχε ταΐσει; Πράγματι, δεν είστε παρά σε ξεκάθαρη πλάνη!»

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٤٨﴾

Λένε (οι άπιστοι): «Πότε (θα υλοποιηθεί) αυτή η υπόσχεση (για την Ημέρα της Ανάστασης), αν είστε (ω, Μουσουλμάνοι) ειλικρινείς;»

مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ﴿٤٩﴾

Δεν περιμένουν (οι άπιστοι) παρά μόνο μία κραυγή (όταν θα φυσήξει ο Άγγελος Ισραφήλ το Κέρας -Σάλπιγγα-) που θα τους πιάσει ξαφνικά, ενώ εκείνοι θα είναι απασχολημένοι με συζητήσεις και διαφωνίες μεταξύ τους (στα εγκόσμια ζητήματά τους).

فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةًۭ وَلَآ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ﴿٥٠﴾

Τότε δε θα μπορούν ούτε να κάνουν καμία διαθήκη (για τα πλούτη τους), ούτε να επιστρέψουν στις οικογένειές τους!

وَنُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ ٱلْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ ﴿٥١﴾

(Ο Άγγελος Ισραφήλ) θα φυσήξει το Κέρας (Σάλπιγγα, το δεύτερο φύσημα για την ανάσταση), και τότε θα βγουν από τους τάφους τους σπεύδοντας προς τον Κύριό τους.

قَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا ۜ ۗ هَـٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَصَدَقَ ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿٥٢﴾

Θα πουν: «Αλίμονό μας! Ποιος μας ανέστησε από τους τάφους μας;» (Θα ειπωθεί σ’ αυτούς): «Αυτό είναι που το υποσχέθηκε ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας), και οι Αγγελιαφόροι είπαν την αλήθεια!»

إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌۭ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ﴿٥٣﴾

Δε θα είναι παρά μόνο μία κραυγή, και αμέσως θα παρευρεθούν ενώπιόν Μας.

فَٱلْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌۭ شَيْـًۭٔا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٥٤﴾

Σήμερα (την Ημέρα της Κρίσεως) καμία ψυχή δε θα αδικηθεί στο ελάχιστο, ούτε θα λάβετε (ανταμοιβή ή τιμωρία) παρά μόνο για ό,τι κάνατε.

إِنَّ أَصْحَـٰبَ ٱلْجَنَّةِ ٱلْيَوْمَ فِى شُغُلٍۢ فَـٰكِهُونَ ﴿٥٥﴾

Πράγματι, Σήμερα οι κάτοικοι του Παραδείσου, θα είναι απασχολημένοι διασκεδάζοντας.

هُمْ وَأَزْوَٰجُهُمْ فِى ظِلَـٰلٍ عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ مُتَّكِـُٔونَ ﴿٥٦﴾

Οι οποίοι οι ίδιοι και οι σύζυγοί τους θα είναι κάτω από σκιές (του Παραδείσου), ξαπλωμένοι σε κρεβάτια (που είναι στολισμένα με τα ομορφότερα καλύμματα).

لَهُمْ فِيهَا فَـٰكِهَةٌۭ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ ﴿٥٧﴾

Θα έχουν εκεί (από όλα τα) φρούτα και ό,τι επιθυμούν (και ζητούν).

سَلَـٰمٌۭ قَوْلًۭا مِّن رَّبٍّۢ رَّحِيمٍۢ ﴿٥٨﴾

(Θα τους ειπωθεί): «Σαλάμ (ειρήνη σε σας και ασφάλεια από κάθε κακό)» - μία Λέξη (χαιρετισμού) από τον Έναν Πολυεύσπλαχνο Κύριο.

وَٱمْتَـٰزُوا۟ ٱلْيَوْمَ أَيُّهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٥٩﴾

(Θα ειπωθεί στους άπιστους): «Ω, κακοί! Διαχωριστείτε Σήμερα (από τους πιστούς).

۞ أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَـٰبَنِىٓ ءَادَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا۟ ٱلشَّيْطَـٰنَ ۖ إِنَّهُۥ لَكُمْ عَدُوٌّۭ مُّبِينٌۭ ﴿٦٠﴾

Ω, παιδιά του Αδάμ! Δε σας διέταξα (μέσω των Αγγελιαφόρων Μου) να μην λατρεύετε τον Σατανά, ο οποίος είναι για σας ένας προφανής εχθρός;

وَأَنِ ٱعْبُدُونِى ۚ هَـٰذَا صِرَٰطٌۭ مُّسْتَقِيمٌۭ ﴿٦١﴾

Και (δε σας διέταξα) να λατρεύετε μόνο Εμένα; Αφού αυτός είναι ο ίσιος δρόμος.

وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنكُمْ جِبِلًّۭا كَثِيرًا ۖ أَفَلَمْ تَكُونُوا۟ تَعْقِلُونَ ﴿٦٢﴾

Πράγματι, (ο Σατανάς) έχει παραπλανήσει πολλά πλήθη από εσάς. Δεν είχατε τότε καμία λογική;

هَـٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى كُنتُمْ تُوعَدُونَ ﴿٦٣﴾

Αυτή είναι η Κόλαση, για την οποία είχατε λάβει υπόσχεση.

ٱصْلَوْهَا ٱلْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ﴿٦٤﴾

Μπείτε Σήμερα μέσα της για να καείτε για ό,τι αρνηθήκατε από την πίστη.»

ٱلْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰٓ أَفْوَٰهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَآ أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿٦٥﴾

Σήμερα θα σφραγίσουμε τα στόματά τους (για να μην αρνηθούν τις αμαρτίες τους), και θα Μας μιλήσουν τα χέρια τους, και θα μαρτυρήσουν τα πόδια τους για όσα διέπραξαν.

وَلَوْ نَشَآءُ لَطَمَسْنَا عَلَىٰٓ أَعْيُنِهِمْ فَٱسْتَبَقُوا۟ ٱلصِّرَٰطَ فَأَنَّىٰ يُبْصِرُونَ ﴿٦٦﴾

Αν θέλαμε, θα σφραγίζαμε τα μάτια τους, και έτσι θα έσπευδαν προς τον δρόμο, και πώς θα έβλεπαν!

وَلَوْ نَشَآءُ لَمَسَخْنَـٰهُمْ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمْ فَمَا ٱسْتَطَـٰعُوا۟ مُضِيًّۭا وَلَا يَرْجِعُونَ ﴿٦٧﴾

Και αν θέλαμε, θα είχαμε παραμορφώσει τη δημιουργία τους στις θέσεις τους, και έτσι δε θα μπορούσαν να προχωρήσουν μπροστά, ούτε να γυρίσουν πίσω!

وَمَن نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِى ٱلْخَلْقِ ۖ أَفَلَا يَعْقِلُونَ ﴿٦٨﴾

Σε όποιον δίνουμε μακροζωία, τον επιστρέφουμε σταδιακά στην πρώτη κατάσταση της δημιουργίας του (σε αδυναμία). Μα δε συλλογίζονται (ότι η εγκόσμια ζωή είναι μόνο προσωρινή);

وَمَا عَلَّمْنَـٰهُ ٱلشِّعْرَ وَمَا يَنۢبَغِى لَهُۥٓ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ وَقُرْءَانٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٦٩﴾

Δεν του έχουμε μάθει (στον Μωχάμμαντ) την ποίηση, ούτε είναι πρέπον γι' αυτόν! Αυτό δεν είναι παρά μία Υπενθύμιση και ένα ξεκάθαρο Κορ’άν,

لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيًّۭا وَيَحِقَّ ٱلْقَوْلُ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٧٠﴾

ώστε να προειδοποιήσει όποιον είναι ζωντανός (δηλ. πιστός που έχει ζωντανή καρδιά και συλλογίζεται), και να γίνει ο Λόγος (Μου με τον οποίο προειδοποίησα τον Σατανά ότι θα γεμίσω την Κόλαση μ' αυτόν και όσους θα τον ακολουθήσουν) αναπόφευκτος για τους άπιστους.

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا خَلَقْنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينَآ أَنْعَـٰمًۭا فَهُمْ لَهَا مَـٰلِكُونَ ﴿٧١﴾

Δε βλέπουν ότι Εμείς δημιουργήσαμε γι' αυτούς βοοειδή, από ό,τι δημιούργησαν τα Χέρια Μας, και έπειτα τα έχουν αυτοί στην κατοχή τους;

وَذَلَّلْنَـٰهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُونَ ﴿٧٢﴾

Και (δε βλέπουν) ότι τα κάναμε (τα βοοειδή) υπό τον έλεγχό τους, και έτσι τα καβαλάνε, και απ' αυτά τρώνε;

وَلَهُمْ فِيهَا مَنَـٰفِعُ وَمَشَارِبُ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ﴿٧٣﴾

Και (δε βλέπουν) ότι έχουν απ' αυτά (τα βοοειδή, πολλά) οφέλη και απ' αυτά πίνουν (γάλα); Μα δε θα γίνουν ευγνώμονες;

وَٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةًۭ لَّعَلَّهُمْ يُنصَرُونَ ﴿٧٤﴾

Ωστόσο, έχουν πάρει για λατρεία άλλους (ψεύτικους) θεούς εκτός από τον Αλλάχ, ελπίζοντας ότι θα λάβουν υποστήριξη!

لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُندٌۭ مُّحْضَرُونَ ﴿٧٥﴾

(Οι οποίοι ψεύτικοι θεοί) δεν μπορούν να τους υποστηρίξουν, και (οι ίδιοι οι άπιστοι) είναι οι στρατιώτες που παρευρίσκονται γι' αυτούς (για να τους υπερασπιστούν αν κάποιος τους κατακρίνει παρόλο που δεν τους προσφέρουν τίποτε)!

فَلَا يَحْزُنكَ قَوْلُهُمْ ۘ إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ﴿٧٦﴾

Επομένως, ας μη σε στεναχωρούν (ω, Προφήτη) τα λόγια τους (των ειδωλολατρών που σε διαψεύδουν). Πράγματι, γνωρίζουμε ό,τι κρύβουν και ό,τι φανερώνουν!

أَوَلَمْ يَرَ ٱلْإِنسَـٰنُ أَنَّا خَلَقْنَـٰهُ مِن نُّطْفَةٍۢ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿٧٧﴾

Δε βλέπει ο άνθρωπος ότι τον δημιουργήσαμε από (αδύναμες) σταγόνες (εκκρίσεων των δύο φύλων), και έπειτα αυτός (γίνεται αλαζονικός και αχάριστος και) διαφωνεί πολύ και ξεκάθαρα (διαψεύδοντας την ανάσταση)!

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًۭا وَنَسِىَ خَلْقَهُۥ ۖ قَالَ مَن يُحْىِ ٱلْعِظَـٰمَ وَهِىَ رَمِيمٌۭ ﴿٧٨﴾

(Ο άπιστος) Μας δίνει μία παραβολή, και ξεχνά τη δική του δημιουργία. Λέει: «Ποιος θα δώσει ζωή σ' αυτά τα οστά αφού σαπίσουν και θρυμματιστούν;»

قُلْ يُحْيِيهَا ٱلَّذِىٓ أَنشَأَهَآ أَوَّلَ مَرَّةٍۢ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ ﴿٧٩﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Θα τους δώσει ζωή Αυτός που τα δημιούργησε εξ' αρχής! Πράγματι, Αυτός είναι για κάθε δημιουργημένο ον, Παντογνώστης!»

ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلشَّجَرِ ٱلْأَخْضَرِ نَارًۭا فَإِذَآ أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَ ﴿٨٠﴾

Αυτός είναι που έκανε για σας από τα πράσινα δέντρα φωτιά (παρόλο που έχουν μέσα τους νερό), και έτσι ανάβετε απ' αυτά.

أَوَلَيْسَ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُم ۚ بَلَىٰ وَهُوَ ٱلْخَلَّـٰقُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٨١﴾

Δεν είναι Αυτός που δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη, Ικανός να δημιουργήσει ξανά τους ίδιους (ανθρώπους και να τους αναστήσει μετά από τον θάνατό τους); Βέβαια μπορεί, και Αυτός είναι πράγματι ο Αλ-Χαλάκ (Δημιουργός), ο Αλ-‘Αλείμ (Παντογνώστης).

إِنَّمَآ أَمْرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيْـًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ ﴿٨٢﴾

Πράγματι, η Εντολή Του όταν θέλει κάτι να υπάρχει, είναι ότι απλά λέει γι' αυτό (που θέλει): «Γενηθήτω», και έτσι γίνεται!

فَسُبْحَـٰنَ ٱلَّذِى بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَىْءٍۢ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿٨٣﴾

Δόξα σ' Αυτόν, στου Οποίου το Χέρι βρίσκεται η κυριαρχία των πάντων, και σ' Αυτόν θα επιστρέψετε όλοι.

وَٱلصَّـٰٓفَّـٰتِ صَفًّۭا ﴿١﴾

Ορκίζομαι μα αυτούς (τους Αγγέλους) που είναι παραταγμένοι σε σειρές!

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًۭا ﴿٢﴾

Και ορκίζομαι μα αυτούς (τους Αγγέλους) που σπρώχνουν (και οδηγούν τα σύννεφα όπου θέλει ο Αλλάχ).

فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا ﴿٣﴾

Και ορκίζομαι μα αυτούς (τους Αγγέλους) που απαγγέλουν τα Εδάφια (του Αλλάχ).

إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌۭ ﴿٤﴾

Ότι ο (Αληθινός) Θεός σας (που μόνο Αυτός αξίζει να λατρεύεται), είναι Ένας!

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ ﴿٥﴾

Ο Κύριος των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, και ο Κύριος όλων των σημείων των ανατολών.

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ﴿٦﴾

Πράγματι, έχουμε στολίσει τον κοντινότερο ουρανό με τα αστέρια,

وَحِفْظًۭا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍۢ مَّارِدٍۢ ﴿٧﴾

και τα κάναμε (τα αστέρια) ως προστασία (για τον κοντινότερο ουρανό) από κάθε επαναστατημένο διάβολο, (που τον λιθοβολούν αν προσπαθήσει να κρυφακούσει).

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍۢ ﴿٨﴾

Δεν μπορούν (οι διάβολοι) να κρυφακούσουν την υψηλότερη σύναξη (των Αγγέλων στον ουρανό όταν μιλούν με ό,τι τους αποκάλυψε ο Αλλάχ), και (αν προσπαθήσουν να κρυφακούσουν), λιθοβολούνται από κάθε πλευρά,

دُحُورًۭا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌۭ وَاصِبٌ ﴿٩﴾

για να τους διώξουν μακριά, και θα έχουν (την Ημέρα της Κρίσεως) ένα αιώνιο μαρτύριο.

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌۭ ثَاقِبٌۭ ﴿١٠﴾

(Δεν μπορούν οι διάβολοι να κρυφακούσουν τους Αγγέλους στον ουρανό) παρά μόνο όποιος (διάβολος) αρπάξει γρήγορα μερικές λέξεις, και αμέσως θα τον ακολουθήσει ένα λαμπερό διαπεραστικό πεφταστέρι.

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍۢ لَّازِبٍۭ ﴿١١﴾

Ρώτα λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ) αυτούς (τους άπιστους που διαψεύδουν την ανάσταση): «Είναι αυτοί πιο δυνατοί στη δημιουργία (και η δημιουργία τους είναι πιο μεγάλη), ή ό,τι δημιουργήσαμε (από τους ουρανούς και τη γη);» Πράγματι, τους δημιουργήσαμε (τους ανθρώπους -τον Αδάμ-) από κολλώδη πηλό.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿١٢﴾

Όχι (η δημιουργία των ανθρώπων δεν είναι πιο μεγάλη από των ουρανών και της γης), αλλά εσύ εκπλήσσεσαι (ω, Μωχάμμαντ, από τη διάψευσή τους την ανάσταση), ενώ αυτοί (οι άπιστοι) ειρωνεύονται (αυτά που τους λες)!

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ ﴿١٣﴾

Όταν τους δίνεται μία νουθεσία, δεν τη λαμβάνουν υπόψη.

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةًۭ يَسْتَسْخِرُونَ ﴿١٤﴾

Όταν βλέπουν (από τον Προφήτη) ένα Σημάδι, το ειρωνεύονται.

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾

Λένε: «Αυτό δεν είναι παρά ξεκάθαρη μαγεία.

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿١٦﴾

Είναι δυνατόν ότι όταν θα πεθάνουμε και θα γίνουμε σκόνη και κόκαλα, θα αναστηθούμε;

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿١٧﴾

Ή οι προπάτορές μας (θα αναστηθούν);»

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ﴿١٨﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ναι (θα αναστηθείτε όλοι) ενώ θα είστε ατιμασμένοι και υποταγμένοι.»

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿١٩﴾

Πράγματι, θα είναι μόνο μία κραυγή (το δεύτερο φύσημα στο Κέρας -Σάλπιγγα-), και αμέσως (θα βγουν από τους τάφους και) θα κοιτάξουν (τις φρικαλεότητες της Ημέρας της Ανάστασης).

وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿٢٠﴾

Θα πουν: «Αλίμονό μας! Αυτή είναι η Ημέρα του Απολογισμού (όπου θα υπάρχει ανταμοιβή και τιμωρία)!»

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢١﴾

(Θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Αυτή είναι η Ημέρα της Κρίσεως που τη διαψεύδατε!»

۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ﴿٢٢﴾

(Θα ειπωθεί στους Αγγέλους): «Συγκεντρώστε εκείνους που αδίκησαν και τους παρόμοιούς τους (που τους υποστήριξαν ή ακολούθησαν) και ό,τι λάτρευαν (από είδωλα και ψεύτικους θεούς),

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٢٣﴾

(που τους λάτρευαν) εκτός από τον Αλλάχ, και οδηγήστε τους προς τον δρόμο της Κόλασης,

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ﴿٢٤﴾

και σταματήστε τους (πριν την Κόλαση), πράγματι, θα ρωτηθούν.»

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿٢٥﴾

(Θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Γιατί δεν υποστηρίζετε τώρα ο ένας τον άλλον (όπως ισχυριστήκατε πριν ότι τα είδωλά σας σάς υποστηρίζουν);»

بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿٢٦﴾

Όχι (δε θα υποστηρίξει κανένας τους τον άλλον), αλλά Σήμερα θα είναι υποταγμένοι (στην Κρίση του Αλλάχ)!

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٢٧﴾

Θα στραφούν ο ένας στον άλλον επιπλήττοντάς τον.

قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ ﴿٢٨﴾

(Οι οπαδοί) θα πουν (στους αρχηγούς της πλάνης): «Πράγματι, μας πλησιάζατε από τη δεξιά (δηλ. από την πλευρά της αλήθειας για να μας παραπλανήσετε απ' αυτή, και ωραιοποιήσατε στα μάτια μας την απιστία και τις αμαρτίες).»

قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴿٢٩﴾

(Οι αρχηγοί της πλάνης) θα πουν: «Όχι (δεν είναι όπως ισχυρίζεστε), αλλά εσείς οι ίδιοι δεν ήσασταν πιστοί!

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًۭا طَـٰغِينَ ﴿٣٠﴾

Και δεν είχαμε καμία εξουσία σε σας (για να σας αναγκάσουμε στην απιστία), αλλά εσείς οι ίδιοι ήσασταν παραβάτες (στην απιστία και στις αμαρτίες).

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ﴿٣١﴾

Τώρα ο Λόγος του Κυρίου μας (με τον οποίο προειδοποίησε τον Σατανά ότι θα γεμίσει την Κόλαση μ' αυτόν και όσους θα τον ακολουθήσουν) έγινε αναπόφευκτος για μας. Πράγματι, θα γευτούμε (το μαρτύριο).

فَأَغْوَيْنَـٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ ﴿٣٢﴾

Και σας καλέσαμε προς την πλάνη, γιατί είμασταν παραπλανημένοι, (και εσείς ανταποκριθήκατε από επιλογή σας).»

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍۢ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿٣٣﴾

Πράγματι, εκείνη την Ημέρα θα είναι όλοι τους μαζί στην τιμωρία.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٣٤﴾

Έτσι κάνουμε στους κακούς (άπιστους).

إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿٣٥﴾

Πράγματι, όποτε λεγόταν σ' αυτούς: «Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ», γίνονταν αλαζόνες.

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍۢ مَّجْنُونٍۭ ﴿٣٦﴾

(Οι άπιστοι από τη φυλή Κουράις) λένε: «Θα εγκαταλείψουμε τους θεούς μας για έναν τρελό ποιητή;»

بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٣٧﴾

Όχι (ο Μωχάμμαντ δεν είναι ούτε τρελός, ούτε ποιητής), αλλά ήρθε με την αλήθεια, και επιβεβαίωσε τους Αγγελιαφόρους.

إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ ﴿٣٨﴾

Πράγματι, θα γευτείτε το οδυνηρό μαρτύριο,

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٣٩﴾

και δε θα λάβετε παρά μόνο (τιμωρία) για ό,τι κάνατε.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٤٠﴾

Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ, (οι οποίοι θα είναι ασφαλείς από την τιμωρία και θα λάβουν πολλαπλή ανταμοιβή).

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿٤١﴾

Εκείνοι (οι πιστοί) θα έχουν μία γνωστή ανταμοιβή (τον Παράδεισο, και αγαθά πρωί-βράδυ, συνέχεια όποτε θέλουν),

فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ ﴿٤٢﴾

φρούτα (δηλ. το φαγητό και το ποτό τους θα είναι για απόλαυση και όχι από πείνα), και θα είναι τιμημένοι,

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٤٣﴾

στους Κήπους της Ευδαιμονίας,

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مُّتَقَـٰبِلِينَ ﴿٤٤﴾

καθισμένοι ο ένας απέναντι από τον άλλον σε (υπερυψωμένα στολισμένα) κρεβάτια (και κανείς δε θα δώσει την πλάτη του στον άλλον).

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۭ ﴿٤٥﴾

(Οι υπηρέτες) θα περιφέρονται ανάμεσά τους με δισκοπότηρο από ένα τρεχούμενο ρυάκι (κρασιού).

بَيْضَآءَ لَذَّةٍۢ لِّلشَّـٰرِبِينَ ﴿٤٦﴾

(Το οποίο κρασί θα είναι) λευκό και νόστιμο για όσους το πίνουν.

لَا فِيهَا غَوْلٌۭ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ﴿٤٧﴾

Δε θα υπάρχει σ' αυτό (το κρασί) κανένα κακό (από πόνο στην κοιλιά ή πονοκέφαλο), ούτε θα μεθάει το μυαλό τους.

وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌۭ ﴿٤٨﴾

Θα έχουν σεμνές γυναίκες που περιορίζουν την όρασή τους (και την καρδιά τους) στους συζύγους τους και μόνο, και θα έχουν μεγάλα όμορφα μάτια.

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌۭ مَّكْنُونٌۭ ﴿٤٩﴾

(Εκείνες οι γυναίκες) σαν να ήταν καλά διατηρημένα παρθένα μαργαριτάρια (που κανείς δεν τις έχει αγγίξει πριν).

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٥٠﴾

Θα στραφούν (οι κάτοικοι του Παραδείσου) ο ένας προς τον άλλο ρωτώντας (για το τι έκαναν στην εγκόσμια ζωή).

قَالَ قَآئِلٌۭ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌۭ ﴿٥١﴾

Ένας απ' αυτούς θα πει: «Είχα έναν φίλο (στην εγκόσμια ζωή),

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ ﴿٥٢﴾

ο οποίος (μου) έλεγε: «Είσαι ένας απ' εκείνους που πιστεύουν (στην ανάσταση);

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿٥٣﴾

Είναι δυνατόν ότι όταν θα πεθάνουμε και θα γίνουμε σκόνη και κόκαλα, (θα αναστηθούμε και) θα μας φέρουν για να λογοδοτήσουμε (και να λάβουμε τιμωρία ή ανταμοιβή για τις πράξεις μας);».»

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ﴿٥٤﴾

(Ο πιστός ομιλητής) θα πει (στους συντρόφους του στον Παράδεισο): «Θέλετε να κοιτάξετε (στη Φωτιά, για να δούμε τη μοίρα εκείνου που αρνήθηκε την ανάσταση);»

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٥٥﴾

Έτσι (ο πιστός) θα κοιτάξει κάτω και θα τον δει (τον άπιστο) στη μέση της Φλεγόμενης Φωτιάς.

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ ﴿٥٦﴾

(Ο πιστός) θα πει (στον άπιστο): «Μα τον Αλλάχ! Παραλίγο να με είχες καταστρέψει (μέσω των προσπαθειών σου να με αποτρέψεις από την πίστη).

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ﴿٥٧﴾

Αν δεν ήταν η χάρη του Κυρίου μου, θα ήμουν (Σήμερα) ανάμεσα σ' εκείνους που βρίσκονται (στην Κόλαση).

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿٥٨﴾

Δε θα πεθάνουμε εμείς (οι πιστοί),

إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿٥٩﴾

παρά μόνο τον πρώτο μας θάνατο, και δε θα τιμωρηθούμε; [Ναι δε θα πεθάνουμε στη Μέλλουσα Ζωή, και θα μείνουμε εμείς οι πιστοί σε αιώνια ευδαιμονία, ενώ εσείς οι άπιστοι θα μείνετε σε αιώνιο μαρτύριο]!

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٦٠﴾

Πράγματι, αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία!»

لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ ﴿٦١﴾

Για τέτοια (ανταμοιβή), ας πράττουν εκείνοι (οι πιστοί) που πράττουν (καλές πράξεις στην εγκόσμια ζωή).

أَذَٰلِكَ خَيْرٌۭ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ﴿٦٢﴾

Αυτή (η ευδαιμονία) είναι καλύτερη ως διαμονή ή το δέντρο του Αζ-Ζακούμ;

إِنَّا جَعَلْنَـٰهَا فِتْنَةًۭ لِّلظَّـٰلِمِينَ ﴿٦٣﴾

Πράγματι, το κάναμε (αυτό το δέντρο) να είναι μία δοκιμασία για τους άδικους (που διέψευσαν και είπαν «Πώς φυτρώνει ένα δέντρο μέσα στην Κόλαση;»)!

إِنَّهَا شَجَرَةٌۭ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٤﴾

Πράγματι, είναι ένα δέντρο που βγαίνει από τον πυθμένα της Κόλασης.

طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَـٰطِينِ ﴿٦٥﴾

Οι καρποί του οποίου μοιάζουν με τα κεφάλια των διαβόλων.

فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿٦٦﴾

Πράγματι, θα φάνε απ' αυτούς (τους καρπούς), και θα γεμίσουν τις κοιλιές τους.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًۭا مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿٦٧﴾

Έπειτα, (θα πάνε για να πιουν και) θα έχουν ένα ζεματιστό νερό που θα γίνει (στην κοιλιά τους) μείγμα (με τους καρπούς που έφαγαν).

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٨﴾

Έπειτα, η επιστροφή τους (αφού πιούν το ζεματιστό νερό) θα είναι στην Κόλαση (και έτσι θα κινούνται από ένα μαρτύριο στο άλλο).

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ ﴿٦٩﴾

Πράγματι, (ω, Μωχάμμαντ, οι άπιστοι από τον λαό σου) βρήκαν τους προγόνους τους παραπλανημένους,

فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿٧٠﴾

και έτσι σπεύδουν ακολουθώντας τα βήματά τους (των προγόνων τους στην απιστία, από μίμηση και χωρίς απόδειξη)!

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٧١﴾

Πράγματι, πριν αυτούς (τους άπιστους από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ), οι περισσότεροι από τους προηγούμενους λαούς είχαν παραστρατήσει!

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ﴿٧٢﴾

Πράγματι, είχαμε στείλει ανάμεσά τους προειδοποιητές (Αγγελιαφόρους).

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿٧٣﴾

Κοίτα λοιπόν (ω, Προφήτη) πως ήταν το τέλος εκείνων που είχαν προειδοποιηθεί (αλλά διέψευσαν τους Αγγελιαφόρους, και καταστράφηκαν).

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٧٤﴾

Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ, (οι οποίοι σώθηκαν και θα λάβουν πολλαπλή ανταμοιβή).

وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌۭ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ﴿٧٥﴾

Πράγματι, ο Νώε Μας επικαλέστηκε (εναντίον του λαού του που τον διέψευσε), και πόσο εξαιρετικά ανταποκριθήκαμε (σ' αυτόν)!

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٧٦﴾

Σώσαμε αυτόν (τον Νώε) και την οικογένειά του από τη μεγάλη δυσκολία (του πνιγμού στην πλημμύρα).

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ﴿٧٧﴾

Κάναμε τους απογόνους του να είναι αυτοί που θα μείνουν μετά (στη γη, και όλοι οι άνθρωποι μετά κατάγονται απ' εκείνους).

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿٧٨﴾

Κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτόν στις μεταγενέστερες γενιές:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍۢ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٧٩﴾

«Ειρήνη στον Νώε ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους.»

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٨٠﴾

Έτσι ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٨١﴾

Πράγματι, ήταν ένας από τους πιστούς δούλους Μας.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿٨٢﴾

Έπειτα πνίξαμε τους άλλους (με την πλημμύρα).

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ﴿٨٣﴾

Πράγματι, ένας απ' αυτούς που ακολούθησαν τη θρησκεία του (Νώε, μετά), ήταν ο Αβραάμ.

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍ ﴿٨٤﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ήρθε (ο Αβραάμ) προς τον Κύριό του με αγνή καρδιά.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿٨٥﴾

Όταν είπε (ο Αβραάμ) στον πατέρα του και στον λαό του: «Τι είναι αυτά που λατρεύετε;

أَئِفْكًا ءَالِهَةًۭ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿٨٦﴾

Αναζητάτε για λατρεία ψεύτικους θεούς αντί του Αλλάχ;

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٨٧﴾

Τι πιστεύετε λοιπόν για τον Κύριο των κόσμων (ό,τι θα σας κάνει την Ημέρα της Κρίσεως);»

فَنَظَرَ نَظْرَةًۭ فِى ٱلنُّجُومِ ﴿٨٨﴾

Έριξε λοιπόν (ο Αβραάμ) μια ματιά στα αστέρια (σκεπτόμενος),

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌۭ ﴿٨٩﴾

και είπε (στον λαό του): «Είμαι άρρωστος (ή αδύναμος).»

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿٩٠﴾

Έτσι τον άφησαν και έφυγαν (προς την γιορτή τους).

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٩١﴾

Έτσι έσπευσε κρυφά προς τους θεούς (τα είδωλά) τους και είπε (χλευάζοντάς τους): «Δεν τρώτε (αυτό το φαγητό που σας έβαλε ο λαός μου);

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿٩٢﴾

Τι συμβαίνει με σας που δε μιλάτε;»

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ﴿٩٣﴾

Έτσι πήγε προς αυτούς χτυπώντας τους με το δεξί του χέρι (για να τους σπάσει).

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿٩٤﴾

Έτσι (αφού βρήκαν οι άνθρωποι τα είδωλά τους σπασμένα και άκουσαν ότι ο Αβραάμ είναι αυτός που τα είχε κατακρίνει πριν), ήρθαν προς αυτόν σπεύδοντας.

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿٩٥﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «Είναι δυνατόν να λατρεύετε αυτά (τα είδωλα) που εσείς οι ίδιοι τα έχετε σκαλίσει,

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾

ενώ ο Αλλάχ είναι Αυτός που δημιούργησε εσάς και ό,τι φτιάχνετε;» [Δηλ. δημιούργησε το ξύλο και την πέτρα κλπ. από τα οποία φτιάχνετε τα είδωλα σας].

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًۭا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ﴿٩٧﴾

Είπαν: «Χτίστε γι' αυτόν μία κατασκευή (πυρά) και ρίξτε τον στη φλεγόμενη φωτιά.»

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًۭا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ﴿٩٨﴾

Είχαν γι' αυτόν ένα κακό σχέδιο, αλλά (τον σώσαμε και) τους κάναμε τους κατώτερους!

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿٩٩﴾

(Ο Αβραάμ) είπε: «(Θα μεταναστέψω και) θα πάω προς τον Κύριό μου (σε ένα μέρος όπου θα μπορώ να Τον λατρεύω), ο Οποίος θα με καθοδηγήσει (προς το καλό).

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٠٠﴾

Κύριε μου! Χάρισέ μου ενάρετους απογόνους.»

فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍۢ ﴿١٠١﴾

Έτσι, του δώσαμε τα χαρμόσυνα νέα για ένα παιδί (τον Ισμαήλ), που (όταν θα μεγαλώσει) θα είναι μακρόθυμος.

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿١٠٢﴾

Όταν (ο γιός του) έφτασε στην ηλικία να τον βοηθήσει (τον πατέρα του) στις εργασίες του, (ο Αβραάμ) του είπε: «Γιε μου! Είδα στον ύπνο μου ότι σε έσφαξα [και τα όνειρα των Προφητών είναι αποκάλυψη και εντολή από τον Αλλάχ]. Κοίτα λοιπόν, τι νομίζεις!» Είπε: «Ω, πατέρα! Κάνε ό,τι διατάχτηκες (από τον Αλλάχ). Θα με βρεις, αν θέλει ο Αλλάχ, να είμαι από τους υπομονετικούς και τους υπάκουους.»

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ﴿١٠٣﴾

Όταν και οι δύο υποτάχτηκαν στο θέλημα του Αλλάχ, και (ο Αβραάμ) τον είχε βάλει (τον γιό του) με το μέτωπο καταγής και πλάγια,

وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ ﴿١٠٤﴾

του φωνάξαμε: «Ω, Αβραάμ!

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٠٥﴾

Εκπλήρωσες το όραμά σου (εφόσον είχες την πρόθεση να το εκπληρώσεις, αλλά θα σας σώσουμε από τέτοια δοκιμασία). Έτσι, ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό (και εκτελούν τις εντολές Μας).

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ ﴿١٠٦﴾

Πράγματι, αυτή ήταν μία ολοφάνερη (και δύσκολη) δοκιμασία.

وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٠٧﴾

Τον σώσαμε (τον υιό του) κάνοντας (να σφαχθεί) αντί αυτού μία μεγάλη θυσία (ένα μεγάλο κριάρι).

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١٠٨﴾

Κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτόν (τον Αβραάμ) στις μεταγενέστερες γενιές:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ﴿١٠٩﴾

«Ειρήνη και ασφάλεια στον Αβραάμ.»

كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١١٠﴾

Έτσι, ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١١﴾

Πράγματι, ήταν ένας από τους πιστούς δούλους Μας.

وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّۭا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١١٢﴾

Του δώσαμε (στον Αβραάμ) τα χαρμόσυνα νέα για (ένα παιδί) τον Ισαάκ, που θα γίνει ένας Προφήτης, και ένας από τους ενάρετους.

وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌۭ وَظَالِمٌۭ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌۭ ﴿١١٣﴾

Ευλογήσαμε αυτόν (τον Αβραάμ) και τον Ισαάκ. Αλλά ανάμεσα στους απογόνους τους υπήρχαν εκείνοι που έπρατταν το καλό και εκείνοι που αδίκησαν ξεκάθαρα τον εαυτό τους.

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿١١٤﴾

Πράγματι, δώσαμε εύνοια στον Μωυσή και στον Ααρών (κάνοντάς τους δύο Προφήτες),

وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿١١٥﴾

σώσαμε αυτούς και τον λαό τους από τη μεγάλη δυσκολία (την υποδούλωση στον Φαραώ και τον πνιγμό στο νερό),

وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿١١٦﴾

τους υποστηρίξαμε (εναντίον του Φαραώ και των στρατιωτών του), και έτσι ήταν οι νικητές,

وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿١١٧﴾

τους δώσαμε (στον Μωυσή και στον Ααρών) το ξεκάθαρο Βιβλίο (την Τορά),

وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿١١٨﴾

τους καθοδηγήσαμε στον ίσιο δρόμο,

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١١٩﴾

και κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτούς τους δύο στις μεταγενέστερες γενιές:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿١٢٠﴾

«Ειρήνη και ασφάλεια στον Μωυσή και στον Ααρών.»

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٢١﴾

Έτσι ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٢٢﴾

Πράγματι, ήταν και οι δύο από τους πιστούς δούλους Μας.

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٢٣﴾

Πράγματι, και ο Ηλίας ήταν ένας από τους Αγγελιαφόρους.

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν είπε (ο Ηλίας) στον λαό του: «Δε θα φυλαχθείτε από την τιμωρία του Αλλάχ (μέσω της τήρησης των εντολών Του);

أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ ﴿١٢٥﴾

Είναι δυνατόν να επικαλείστε (και να λατρεύετε) ένα είδωλο ως κύριο και θεό, και να εγκαταλείψετε τη λατρεία προς τον Καλύτερο των δημιουργών,

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٢٦﴾

τον Αλλάχ, τον Κύριο σας και τον Κύριο όλων των προγόνων σας;»

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٢٧﴾

Αλλά (οι άπιστοι) τον διέψευσαν (στο ότι θα πρέπει να λατρεύουν μόνο τον Αλλάχ), οπότε σίγουρα θα παρευρεθούν (την Ημέρα της Κρίσεως στην τιμωρία).

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٢٨﴾

Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ, (οι οποίοι θα είναι ασφαλείς από την τιμωρία και θα λάβουν πολλαπλή ανταμοιβή).

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١٢٩﴾

Κάναμε να μείνει ένας έπαινος γι' αυτόν (τον Ηλία) στις μεταγενέστερες γενιές:

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿١٣٠﴾

«Ειρήνη και ασφάλεια στον Ηλία.»

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٣١﴾

Έτσι ανταμείβουμε εκείνους που πράττουν το καλό.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٣٢﴾

Πράγματι, ήταν ένας από τους πιστούς δούλους Μας.

وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٣﴾

Πράγματι, και ο Λωτ ήταν ένας από τους Αγγελιαφόρους.

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿١٣٤﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν τον σώσαμε και όλη την οικογένειά του (διατάζοντάς τον να φύγει το βράδυ από την πόλη Σόδομα),

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿١٣٥﴾

εκτός από μία ηλικιωμένη (τη γυναίκα του), που ήταν μεταξύ εκείνων που έμειναν πίσω (και καταστράφηκαν).

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿١٣٦﴾

Μετά καταστρέψαμε τους υπόλοιπους.

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿١٣٧﴾

Εσείς (ω, άνθρωποι της φυλής Κουράις) περνάτε από τα ερείπιά τους (κατά τα ταξίδιά σας) την ημέρα,

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٣٨﴾

και τη νύχτα. Μα δε συλλογίζεστε;

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٩﴾

Πράγματι, και ο Γιούνους (Ιωνάς) ήταν ένας από τους Αγγελιαφόρους.

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿١٤٠﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν έφυγε (από τον λαό του χωρίς την άδεια του Κυρίου του) στο φορτωμένο πλοίο.

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ﴿١٤١﴾

(Παραλίγο το πλοίο να βυθιστεί λόγω του βάρους και συμφώνησαν οι επιβάτες να κάνουν κλήρο), και έτσι έριξε (ο Ιωνάς) κλήρο, αλλά ήταν μεταξύ εκείνων που έχασαν (και πήδηξαν στη θάλασσα).

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌۭ ﴿١٤٢﴾

Έτσι, το μεγάλο ψάρι τον κατάπιε (τον Ιωνά ζωντανό), καθώς είχε κάνει (ο Ιωνάς) μία πράξη άξια επίπληξης (ότι έφυγε χωρίς την άδεια του Κυρίου του).

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ﴿١٤٣﴾

Αν δεν ήταν (ο Ιωνάς πριν) ένας απ' αυτούς που δοξάζουν και εξυμνούν πολύ τον Αλλάχ (και αν δεν είχε επικαλεστεί τον Αλλάχ μέσα στην κοιλιά του ψαριού λέγοντας: «Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Εσύ! Δόξα Σοι! Πράγματι, ήμουν ένας από τους άδικους»),

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿١٤٤﴾

θα είχε μείνει στην κοιλιά του (ψαριού) μέχρι την Ημέρα που θα αναστηθούν (οι άνθρωποι).

۞ فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌۭ ﴿١٤٥﴾

Έτσι, (τον σώσαμε και) τον πετάξαμε έξω (από το ψάρι, κάνοντας το ψάρι να τον αφήσει) σε μία ανοιχτή ακτή (όπου δεν υπήρχαν δέντρα, ούτε κτίρια που να τον σκίαζαν) ενώ ήταν πολύ αδύναμος (σαν το νεογέννητο μωρό ή ένα κοτοπουλάκι χωρίς πούπουλα),

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةًۭ مِّن يَقْطِينٍۢ ﴿١٤٦﴾

και κάναμε να φυτρώσει (δίπλα του) ένα φυτό κολοκύθας για να τον σκιάσει.

وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿١٤٧﴾

Και τον στείλαμε (τον Ιωνά ξανά στον λαό του) σε εκατό χιλιάδες και ακόμη περισσότερους.

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍۢ ﴿١٤٨﴾

Και έτσι πίστεψαν, και παρείχαμε αγαθά σ' αυτούς για έναν προκαθορισμένο χρόνο (του τέλους της ζωής τους).

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿١٤٩﴾

Ρώτα λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ) αυτούς (τους άπιστους από τον λαό σου) πώς είναι δυνατόν να αποδίδουν στον Κύριό σου ότι έχει κόρες (τους Αγγέλους, παρόλο που οι ίδιοι οι άπιστοι δεν επιθυμούν να έχουν κόρες) και επιθυμούν για τον εαυτό τους το να έχουν γιους!

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًۭا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ ﴿١٥٠﴾

Ή μήπως δημιουργήσαμε τους Αγγέλους ως θηλυκά ενώ (οι άπιστοι) ήταν παρόντες (και είδαν τη δημιουργία τους);

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿١٥١﴾

Πράγματι, είναι από το ψεύδος τους (των ειδωλολατρών) ότι λένε:

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ﴿١٥٢﴾

«Ο Αλλάχ απέκτησε παιδιά», και αυτοί είναι πράγματι, ψεύτες!

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ﴿١٥٣﴾

Είναι δυνατόν (να αποδίδετε σ' Αυτόν) ότι επέλεξε να έχει κόρες (παρόλο που εσείς οι ίδιοι δεν επιθυμείτε να έχετε κόρες), αντί το να έχει γιους (ενώ εσείς επιθυμείτε να έχετε γιους);

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿١٥٤﴾

Τι συμβαίνει με σας; Πώς κρίνετε (με το να αποδίδετε στον Αλλάχ κάτι που δεν επιθυμείτε καν για τον εαυτό σας);

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿١٥٥﴾

Δε θα λάβετε λοιπόν μία νουθεσία;

أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌۭ مُّبِينٌۭ ﴿١٥٦﴾

Ή μήπως έχετε κάποια ξεκάθαρη απόδειξη (από ένα βιβλίο που έστειλε ο Αλλάχ);

فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿١٥٧﴾

Φέρτε λοιπόν το βιβλίο σας (που σας ήρθε από τον Αλλάχ και υποστηρίζει τα λόγια σας), αν είστε ειλικρινείς!

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًۭا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٥٨﴾

Επίσης ισχυρίζονται (οι ειδωλολάτρες) ότι υπάρχει συγγένεια μεταξύ Αυτού (του Αλλάχ) και των τζινν [λέγοντας ότι οι αόρατοι Άγγελοι είναι οι κόρες Του από τις αρχηγούς των τζινν που τις παντρεύτηκε ο Αλλάχ, και ότι ο Σατανάς είναι ο αδελφός του Αλλάχ! -Δόξα στον Αλλάχ! Είναι πολύ Ανώτερος απ' αυτά που ισχυρίζονται-]. Πράγματι, τα τζινν ξέρουν καλά ότι θα βρεθούν (ενώπιον του Αλλάχ για να λογοδοτήσουν, πώς λοιπόν να είχαν συγγένεια μαζί Του;)!

سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٥٩﴾

Δόξα στον Αλλάχ, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (οι άνθρωποι ψευδώς, από ατέλειες).

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٠﴾

Εκτός από τους αφοσιωμένους εκλεκτούς πιστούς δούλους του Αλλάχ (οι οποίοι αποδίδουν σ' Αυτόν Υψηλές Ιδιότητες που ταιριάζουν στη Μεγαλοπρέπειά Του).

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿١٦١﴾

Εσείς λοιπόν (ω, ειδωλολάτρες) και ό,τι λατρεύετε (εκτός από τον Αλλάχ),

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ ﴿١٦٢﴾

δεν μπορείτε να παρασύρετε κανέναν μακριά απ' αυτή (την αληθινή θρησκεία),

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦٣﴾

εκτός από κάποιον που (είναι ήδη στη γνώση του Αλλάχ ότι) θα μπει στην Κόλαση για να καεί μέσα της!

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿١٦٤﴾

(Οι Άγγελοι είπαν): «Δεν υπάρχει κανένας ανάμεσά μας που δεν έχει μία γνωστή θέση [στον ουρανό και στη λατρεία προς τον Αλλάχ, και δεν είμαστε κόρες του Αλλάχ όπως ισχυρίζονται οι ειδωλολάτρες].

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ﴿١٦٥﴾

Πράγματι, εμείς είμαστε αυτοί που στέκονται παρατεταγμένοι σε σειρές (στη λατρεία προς τον Αλλάχ).

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ﴿١٦٦﴾

Και εμείς είμαστε αυτοί που δοξάζουν (τον Αλλάχ).»

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ ﴿١٦٧﴾

(Oι ειδωλολάτρες από τον λαό σου, ω, Προφήτη, πριν την αποστολή σου) συνήθισαν να λένε:

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًۭا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٦٨﴾

«Αν είχαμε ένα Βιβλίο (και μία νουθεσία) από τους προηγούμενους (Προφήτες που να μας πληροφορούν για τα προηγούμενα έθνη),

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٩﴾

θα είμασταν εμείς οι αφοσιωμένοι εκλεκτοί πιστοί δούλοι του Αλλάχ.»

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿١٧٠﴾

Αλλά (όταν τους ήρθε το Κορ’άν) το αρνήθηκαν. Πράγματι, θα μάθουν (τι τους περιμένει από τιμωρία)!

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٧١﴾

Πράγματι, ο Λόγος Μας έχει ήδη δοθεί στους Αγγελιαφόρους δούλους Μας,

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ﴿١٧٢﴾

ότι εκείνοι είναι αυτοί που θα λάβουν την υποστήριξη (Μας, εναντίον των εχθρών τους),

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿١٧٣﴾

και ότι πράγματι, οι στρατιώτες Μας θα είναι οι νικητές.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿١٧٤﴾

Απομακρύνσου λοιπόν (ω, Προφήτη) απ' αυτούς (τους πεισματάρηδες άπιστους) για λίγο.

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٥﴾

(Περίμενε) και κοίτα τους (όταν θα ηττηθούν), πράγματι, θα δουν (και αυτοί)!

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٧٦﴾

Βιάζονται (ως πρόκληση προς εσένα, ω, Προφήτη) να πέσει πάνω τους η τιμωρία Μας;

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿١٧٧﴾

Όταν θα πέσει (η τιμωρία Μας) σ' αυτούς (και στους οίκους τους), πόσο τρομερό θα είναι εκείνο το πρωί εκείνων που έλαβαν προειδοποίηση!

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍۢ ﴿١٧٨﴾

Απομακρύνσου λοιπόν (ω, Προφήτη) απ' αυτούς (τους πεισματάρηδες άπιστους) για λίγο.

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٩﴾

(Περίμενε) και κοίτα (όταν θα ηττηθούν), πράγματι, θα δουν (και αυτοί)!

سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٨٠﴾

Δόξα στον Κύριό σου, τον Κύριο της Δύναμης, είναι πολύ Ανώτερος από ό,τι Του αποδίδουν (από ατέλειες).

وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٨١﴾

Ειρήνη και ασφάλεια στους Αγγελιαφόρους.

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٨٢﴾

Δόξα στον Αλλάχ, τον Κύριο όλων των κόσμων.

صٓ ۚ وَٱلْقُرْءَانِ ذِى ٱلذِّكْرِ ﴿١﴾

Σ (Σαντ, ένα αραβικό γράμματα που δεν αποτελεί καμία λέξη, αλλά έχει σημασία, καθώς δεν υπάρχει τίποτα στο Κορ'άν που δεν έχει σημασία. Μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει τη σημασία του. Μπορεί να είναι μία ένδειξη ότι το Κορ’άν αποτελείται από αραβικά γράμματα που τα μιλούν οι Άραβες, και έτσι ο Αλλάχ τους προκάλεσε και προκαλεί οποιονδήποτε άλλον που αμφιβάλλει για το Κορ’άν να παρουσιάσει οποιοδήποτε παρόμοιο βιβλίο). (Ορκίζομαι) μα το Κορ’άν που περιέχει υπενθύμιση και νουθεσία (για τους ανθρώπους)! (Ότι δεν ισχύει αυτό που ισχυρίζονται οι άπιστοι ότι ο Αλλάχ έχει εταίρους).

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى عِزَّةٍۢ وَشِقَاقٍۢ ﴿٢﴾

Όχι (ο Αλλάχ δεν έχει εταίρους), αλλά εκείνοι που αρνήθηκαν την πίστη βρίσκονται σε αλαζονεία και διχόνοια.

كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍۢ فَنَادَوا۟ وَّلَاتَ حِينَ مَنَاصٍۢ ﴿٣﴾

Πόσα (άπιστα) έθνη πριν απ' αυτούς (τους άπιστους από τη φυλή Κουράις) έχουμε καταστρέψει, και φώναξαν (επικαλούμενοι Εμάς για βοήθεια και στράφηκαν με μεταμέλεια προς Εμάς όταν είδαν την τιμωρία), αλλά δεν ήταν η ώρα να σωθούν (από την τιμωρία μέσω μεταμέλειας)!

وَعَجِبُوٓا۟ أَن جَآءَهُم مُّنذِرٌۭ مِّنْهُمْ ۖ وَقَالَ ٱلْكَـٰفِرُونَ هَـٰذَا سَـٰحِرٌۭ كَذَّابٌ ﴿٤﴾

Το βρίσκουν περίεργο ότι τους ήρθε ένας προειδοποιητής (ο Μωχάμμαντ) απ' αυτούς τους ίδιους, και οι άπιστοι λένε: «Αυτός είναι ψεύτης μάγος!

أَجَعَلَ ٱلْـَٔالِهَةَ إِلَـٰهًۭا وَٰحِدًا ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَشَىْءٌ عُجَابٌۭ ﴿٥﴾

Είναι δυνατόν να λέει ότι όλοι αυτοί οι θεοί είναι μάταιοι, και ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Ένας Θεός (ο Οποίος ακούει τις επικλήσεις όλων των ανθρώπων); Πράγματι, αυτό είναι κάτι περίεργο!»

وَٱنطَلَقَ ٱلْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ ٱمْشُوا۟ وَٱصْبِرُوا۟ عَلَىٰٓ ءَالِهَتِكُمْ ۖ إِنَّ هَـٰذَا لَشَىْءٌۭ يُرَادُ ﴿٦﴾

Οι αρχηγοί ανάμεσά τους (που πήγαν στον Άμπου Τάλιμπ, τον θείο του Προφήτη, δυσαρεστημένοι ότι ο Προφήτης κατακρίνει τους θεούς τους), έφυγαν λέγοντας (μεταξύ τους): «Συνεχίστε (στη θρησκεία σας) και να είστε σταθεροί στη λατρεία των θεών σας. Πράγματι, αυτό (που μας καλεί ο Μωχάμμαντ) είναι κάτι που επιδιώκεται (από τον Μωχάμμαντ για να κερδίσει ηγεσία και κυριαρχία σε όλους μας).

مَا سَمِعْنَا بِهَـٰذَا فِى ٱلْمِلَّةِ ٱلْـَٔاخِرَةِ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا ٱخْتِلَـٰقٌ ﴿٧﴾

Δεν έχουμε ακούσει κάτι τέτοιο [ότι δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Ένας Θεός] στην τελευταία θρησκεία (δηλ. ούτε στη θρησκεία των προγόνων μας, ούτε στη θρησκεία των Χριστιανών)! Αυτό δεν είναι παρά ένα ψέμα (που το έχει κατασκευάσει ο Μωχάμμαντ)!

أَءُنزِلَ عَلَيْهِ ٱلذِّكْرُ مِنۢ بَيْنِنَا ۚ بَلْ هُمْ فِى شَكٍّۢ مِّن ذِكْرِى ۖ بَل لَّمَّا يَذُوقُوا۟ عَذَابِ ﴿٨﴾

Είναι δυνατόν ότι από όλους μας να του έχει σταλεί (στον Μωχάμμαντ) η Υπενθύμιση (ενώ εμείς είμαστε οι αρχηγοί);» Όχι (δε μιλούν από γνώση), αλλά βρίσκονται σε αμφιβολία για την Υπενθύμισή Μου (και μιλούν από αμφιβολία για να αποτρέψουν την αλήθεια)! Όχι (δεν ισχύουν αυτά που λένε), αλλά (τόλμησαν να τα πουν) επειδή δεν έχουν ακόμη γευτεί την τιμωρία (Μου).

أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ ٱلْعَزِيزِ ٱلْوَهَّابِ ﴿٩﴾

Ή μήπως κατέχουν τα θησαυροφυλάκια του ελέους (και της γενναιοδωρίας) του Κυρίου σου, του Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμου, Ανίκητου), του Αλ-Ουαχάμπ (Αυτού που χαρίζει με γενναιοδωρία χωρίς κανένα αντάλλαγμα), [-για να αποτρέψουν την Αποκάλυψη από τον Μωχάμμαντ και να τη στείλουν σε όποιους επιλέγουν από τους κακούς ανάμεσά τους-];

أَمْ لَهُم مُّلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ فَلْيَرْتَقُوا۟ فِى ٱلْأَسْبَـٰبِ ﴿١٠﴾

Ή μήπως έχουν την κυριαρχία των ουρανών και της γης και όσων βρίσκονται ανάμεσά τους (για να στείλουν την αποκάλυψη σε όποιους θέλουν); Ας ανέβουν λοιπόν (στον ουρανό) με όποια μέσα (για να αποτρέψουν την αποκάλυψη από τον Μωχάμμαντ)!

جُندٌۭ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُومٌۭ مِّنَ ٱلْأَحْزَابِ ﴿١١﴾

(Αυτοί οι άπιστοι) είναι κάποιοι στρατιώτες που θα ηττηθούν όπως οι (προηγούμενες άπιστες) ομάδες (που ηττήθηκαν).

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍۢ وَعَادٌۭ وَفِرْعَوْنُ ذُو ٱلْأَوْتَادِ ﴿١٢﴾

Πράγματι, και πριν απ' αυτούς διέψευσαν (τους Αγγελιαφόρους), ο λαός του Νώε, η φυλή ‘Αντ, ο Φαραώ που είχε τους πασσάλους,

وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍۢ وَأَصْحَـٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْأَحْزَابُ ﴿١٣﴾

η φυλή Θαμούντ, ο λαός του Λωτ, και οι κάτοικοι της κωμόπολης των στριμμένων δέντρων (κοντά στη Μαδιάμ)! Εκείνοι ήταν οι (προηγούμενες άπιστες) ομάδες.

إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ﴿١٤﴾

Δεν υπήρχε καμία ομάδα απ' αυτές, παρά να διέψευσε τους Αγγελιαφόρους, επομένως η τιμωρία έγινε αναπόφευκτη (γι' εκείνη).

وَمَا يَنظُرُ هَـٰٓؤُلَآءِ إِلَّا صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ مَّا لَهَا مِن فَوَاقٍۢ ﴿١٥﴾

Δεν περιμένουν (οι άπιστοι από τη φυλή Κουράις) παρά μόνο μία κραυγή (όταν θα φυσήξει ο Άγγελος Ισραφήλ το Κέρας -Σάλπιγγα-), η οποία (κραυγή) είναι μη αναστρέψιμη!

وَقَالُوا۟ رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ ٱلْحِسَابِ ﴿١٦﴾

Λένε (οι άπιστοι χλευάζοντας): «Κύριέ μας! Φέρε μας γρήγορα το μερίδιό μας (από την τιμωρία) πριν από την Ημέρα του Απολογισμού.»

ٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُۥدَ ذَا ٱلْأَيْدِ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ ﴿١٧﴾

Δείξε λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ) υπομονή για ό,τι λένε (οι άπιστοι). Και ανάφερε τον δούλο Μας, Δαβίδ, που είχε δύναμη (στη λατρεία και στην υπακοή προς Εμάς, και ενάντια στους εχθρούς του) και (δόξαζε πολύ Εμάς, και) στρεφόταν συνεχώς με μεταμέλεια προς Εμάς.

إِنَّا سَخَّرْنَا ٱلْجِبَالَ مَعَهُۥ يُسَبِّحْنَ بِٱلْعَشِىِّ وَٱلْإِشْرَاقِ ﴿١٨﴾

Υποτάξαμε τα βουνά να δοξάζουν μαζί του τον Αλλάχ το βράδυ και το πρωί,

وَٱلطَّيْرَ مَحْشُورَةًۭ ۖ كُلٌّۭ لَّهُۥٓ أَوَّابٌۭ ﴿١٩﴾

και (το ίδιο έκαναν) τα πουλιά που συγκεντρώθηκαν (γι' αυτόν): όλα υπάκουα σ' αυτόν (τον Δαβίδ, και δόξασαν μαζί του τον Αλλάχ).

وَشَدَدْنَا مُلْكَهُۥ وَءَاتَيْنَـٰهُ ٱلْحِكْمَةَ وَفَصْلَ ٱلْخِطَابِ ﴿٢٠﴾

Ενισχύσαμε το βασίλειό του (Δαβίδ) και του δώσαμε σοφία και ορθή κρίση στον λόγο και στην απόφαση.

۞ وَهَلْ أَتَىٰكَ نَبَؤُا۟ ٱلْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا۟ ٱلْمِحْرَابَ ﴿٢١﴾

Ήρθε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ) η είδηση των δύο αντίπαλων (Αγγέλων), όταν μπήκαν στο δωμάτιο της λατρείας του (Δαβίδ, χωρίς να περάσουν από την κλειστή πόρτα του);

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَىٰ دَاوُۥدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ ۖ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ ۖ خَصْمَانِ بَغَىٰ بَعْضُنَا عَلَىٰ بَعْضٍۢ فَٱحْكُم بَيْنَنَا بِٱلْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَٱهْدِنَآ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلصِّرَٰطِ ﴿٢٢﴾

Όταν μπήκαν στον τόπο του Δαβίδ, και (ο Δαβίδ) τρόμαξε απ' αυτούς, είπαν: «Μη φοβάσαι! Είμαστε δύο αντίπαλοι, που αδικήσαμε ο ένας τον άλλον. Κρίνε λοιπόν μεταξύ μας με τη δικαιοσύνη, μην αδικήσεις (εμάς με την κρίση σου) και καθοδήγησέ μας στο σωστό δρόμο.»

إِنَّ هَـٰذَآ أَخِى لَهُۥ تِسْعٌۭ وَتِسْعُونَ نَعْجَةًۭ وَلِىَ نَعْجَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِى فِى ٱلْخِطَابِ ﴿٢٣﴾

(Ένας απ' αυτούς είπε): «Αυτός είναι ο αδερφός μου. Ο οποίος έχει ενενήντα εννέα προβατίνες ενώ εγώ έχω μόνο μία. Και (μου) είπε: «Δώσ' τη μου.» και με νίκησε στα λόγια.»

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦ ۖ وَإِنَّ كَثِيرًۭا مِّنَ ٱلْخُلَطَآءِ لَيَبْغِى بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَقَلِيلٌۭ مَّا هُمْ ۗ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّـٰهُ فَٱسْتَغْفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّ رَاكِعًۭا وَأَنَابَ ۩ ﴿٢٤﴾

(Ο Δαβίδ) είπε: «Πράγματι, σε αδίκησε που ζήτησε να προσθέσει την προβατίνα σου στις προβατίνες του. Πράγματι, πολλοί συνέταιροι καταπιέζουν ο ένας τον άλλον, εκτός απ' αυτούς που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, και πόσο λίγοι είναι αυτοί!» Τότε ο Δαβίδ κατάλαβε ότι Εμείς τον δοκιμάζαμε (μ' αυτή την υπόθεση), και έτσι, ζήτησε συγχώρεση από τον Κύριό του, έπεσε σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) και στράφηκε με μεταμέλεια. [Δεν αναφέρεται εδώ γιατί ζήτησε συγχώρεση, αλλά μπορεί επειδή έκρινε αφού άκουσε τον έναν και χωρίς να ακούσει τον άλλον].

فَغَفَرْنَا لَهُۥ ذَٰلِكَ ۖ وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَـَٔابٍۢ ﴿٢٥﴾

Έτσι, του το συγχωρήσαμε αυτό, και (την Ημέρα της Κρίσεως) θα είναι ένας από τους κοντινούς δούλους Μας και θα έχει ένα καλό μέρος επιστροφής (τον Παράδεισο).

يَـٰدَاوُۥدُ إِنَّا جَعَلْنَـٰكَ خَلِيفَةًۭ فِى ٱلْأَرْضِ فَٱحْكُم بَيْنَ ٱلنَّاسِ بِٱلْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ ٱلْهَوَىٰ فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ ۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌۭ شَدِيدٌۢ بِمَا نَسُوا۟ يَوْمَ ٱلْحِسَابِ ﴿٢٦﴾

(Είπαμε): «Ω, Δαβίδ! Πράγματι, σε κάναμε κυρίαρχο στη γη (στο βασίλειό σου), κρίνε λοιπόν μεταξύ των ανθρώπων με την αλήθεια και μην ακολουθείς τις επιθυμίες σου για να μη σε παρασύρουν μακριά από το δρόμο του Αλλάχ.» Πράγματι, όσοι παρεκκλίνουν από το δρόμο του Αλλάχ, θα έχουν αυστηρό μαρτύριο την Ημέρα του Απολογισμού για ό,τι παραμέλησαν (από καλές πράξεις και από το να κρίνουν με την αλήθεια μεταξύ των ανθρώπων).

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَآءَ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَـٰطِلًۭا ۚ ذَٰلِكَ ظَنُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ فَوَيْلٌۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنَ ٱلنَّارِ ﴿٢٧﴾

Πράγματι, δε δημιουργήσαμε τους ουρανούς και τη γη και ό,τι υπάρχει ανάμεσά τους μάταια! Αυτή είναι η εικασία εκείνων που αρνήθηκαν την πίστη! Αλίμονο σ' εκείνους που αρνήθηκαν την πίστη (και θα καταστραφούν) στη Φωτιά!

أَمْ نَجْعَلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ كَٱلْمُفْسِدِينَ فِى ٱلْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ ٱلْمُتَّقِينَ كَٱلْفُجَّارِ ﴿٢٨﴾

Είναι δυνατόν ότι θα μεταχειριστούμε αυτούς που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, όπως αυτούς που σκορπίζουν το κακό στη γη; Ή είναι δυνατόν ότι θα μεταχειριστούμε τους ευσεβείς όπως τους ασεβείς;

كِتَـٰبٌ أَنزَلْنَـٰهُ إِلَيْكَ مُبَـٰرَكٌۭ لِّيَدَّبَّرُوٓا۟ ءَايَـٰتِهِۦ وَلِيَتَذَكَّرَ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٢٩﴾

Αυτό είναι ένα ευλογημένο Βιβλίο που στείλαμε σε σένα (ω, Μωχάμμαντ), για να συλλογιστούν (οι άνθρωποι) τα Εδάφιά του και να το λάβουν υπόψη (και να λάβουν νουθεσία) εκείνοι που έχουν λογική!

وَوَهَبْنَا لِدَاوُۥدَ سُلَيْمَـٰنَ ۚ نِعْمَ ٱلْعَبْدُ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ ﴿٣٠﴾

Χαρίσαμε στον Δαβίδ, τον Σολομώντα! Πόσο καλός δούλος (Μας) ήταν (ο Σολομώντας), ο οποίος (Μας δόξαζε πολύ, και) στρεφόταν συνεχώς με υπακοή και μεταμέλεια προς Εμάς!

إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِٱلْعَشِىِّ ٱلصَّـٰفِنَـٰتُ ٱلْجِيَادُ ﴿٣١﴾

Ανάφερε (ω, Προφήτη) όταν παρουσιάστηκαν μπροστά του (Σολομώντα) το απόγευμα καλά, όρθια και γρήγορα άλογα.

فَقَالَ إِنِّىٓ أَحْبَبْتُ حُبَّ ٱلْخَيْرِ عَن ذِكْرِ رَبِّى حَتَّىٰ تَوَارَتْ بِٱلْحِجَابِ ﴿٣٢﴾

(Ο Σολομώντας) είπε: «Έχω την αγάπη για τα καλά (τα άλογα) λόγω της εξύμνησης του Κυρίου μου (επειδή Τον δοξάζω για τις χάρες Του και χρησιμοποιώ τα άλογα στις μάχες στο δρόμο Του).» Μέχρι που (έφυγαν τα άλογα και) εξαφανίστηκαν (από την όρασή του).

رُدُّوهَا عَلَىَّ ۖ فَطَفِقَ مَسْحًۢا بِٱلسُّوقِ وَٱلْأَعْنَاقِ ﴿٣٣﴾

(Διέταξε ο Σολομώντας): «Φέρτε τα (άλογα) πίσω σε μένα», και άρχισε να χαϊδεύει τα πόδια και τους λαιμούς (τους ως τιμή προς αυτά).

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَـٰنَ وَأَلْقَيْنَا عَلَىٰ كُرْسِيِّهِۦ جَسَدًۭا ثُمَّ أَنَابَ ﴿٣٤﴾

Πράγματι, δοκιμάσαμε τον Σολομώντα και ρίξαμε στο θρόνο του ένα σώμα [είτε σημαίνει ότι έγινε άρρωστος σαν να μην είχε ψυχή, ή ότι αφού ορκίστηκε ότι η κάθε μία από τις γυναίκες του, θα γεννήσει ένα παιδί που θα αγωνίζεται στο δρόμο του Αλλάχ, χωρίς όμως να πει «με το θέλημα του Αλλάχ», και έτσι μόνο μία γέννησε, αλλά ένα παραμορφωμένο παιδί], έπειτα στράφηκε [με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ].

قَالَ رَبِّ ٱغْفِرْ لِى وَهَبْ لِى مُلْكًۭا لَّا يَنۢبَغِى لِأَحَدٍۢ مِّنۢ بَعْدِىٓ ۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْوَهَّابُ ﴿٣٥﴾

(Ο Σολομώντας) είπε: «Κύριέ μου! Συγχώρεσέ με και χάρισέ μου ένα βασίλειο, που δε θα δωθεί (τέτοιο) ποτέ σε κανέναν μετά από εμένα. Πράγματι, Εσύ είσαι ο Αλ-Ουαχάμπ (Αυτός που χαρίζει με γενναιοδωρία χωρίς κανένα αντάλλαγμα).»

فَسَخَّرْنَا لَهُ ٱلرِّيحَ تَجْرِى بِأَمْرِهِۦ رُخَآءً حَيْثُ أَصَابَ ﴿٣٦﴾

Του υποτάξαμε λοιπόν τον άνεμο, ο οποίος φυσούσε απαλά (παρά την ταχύτητα και τη δύναμή του) με την εντολή του (Σολομώντα) όπου ήθελε,

وَٱلشَّيَـٰطِينَ كُلَّ بَنَّآءٍۢ وَغَوَّاصٍۢ ﴿٣٧﴾

και (του δώσαμε εξουσία) στους διαβόλους, κάποιοι έχτιζαν (ό,τι ήθελε) και άλλοι βούτηξαν (στη θάλασσα για να του φέρουν κοσμήματα),

وَءَاخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِى ٱلْأَصْفَادِ ﴿٣٨﴾

και άλλοι ήταν δεμένοι με αλυσίδες (αφού τον παράκουσαν).

هَـٰذَا عَطَآؤُنَا فَٱمْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ﴿٣٩﴾

(Είπαμε στον Σολομώντα): «Αυτή είναι η χάρη Μας (που δίνουμε σε σένα από κυριαρχία και εξουσία), δώσε λοιπόν (απ' αυτό το βασίλειο σε όποιον θέλεις) ή κράτα (από όποιον θέλεις), χωρίς ευθύνη (σε σένα).»

وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَـَٔابٍۢ ﴿٤٠﴾

Πράγματι, (την Ημέρα της Κρίσεως, ο Σολομώντας) θα είναι ένας από τους κοντινούς δούλους Μας και θα έχει ένα καλό μέρος επιστροφής (τον Παράδεισο).

وَٱذْكُرْ عَبْدَنَآ أَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّى مَسَّنِىَ ٱلشَّيْطَـٰنُ بِنُصْبٍۢ وَعَذَابٍ ﴿٤١﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) τον δούλο Μας, τον Ιώβ, όταν επικαλέστηκε τον Κύριό του [αφού έμεινε άρρωστος αρκετά χρόνια, οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν απ' αυτόν -εκτός από τη γυναίκα του και δύο φίλους του- και έχασε τα πλούτη του]: «Μου προκάλεσε ο Σατανάς πόνους και κακουχίες (στο σώμα, στον πλούτο και στην οικογένειά μου).»

ٱرْكُضْ بِرِجْلِكَ ۖ هَـٰذَا مُغْتَسَلٌۢ بَارِدٌۭ وَشَرَابٌۭ ﴿٤٢﴾

(Είπαμε): «Χτύπα το έδαφος με το πόδι σου (για να αναβλύσει το νερό): αυτή είναι μία δροσερή πηγή για να πλένεσαι (και να θεραπευτείς) και για να πιεις.»

وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ أَهْلَهُۥ وَمِثْلَهُم مَّعَهُمْ رَحْمَةًۭ مِّنَّا وَذِكْرَىٰ لِأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٤٣﴾

Και επιστρέψαμε σ' αυτόν την οικογένειά του και περισσότερους μαζί τους ως έλεος από Εμάς και ως υπενθύμιση για τους ανθρώπους που έχουν υγιή νου.

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًۭا فَٱضْرِب بِّهِۦ وَلَا تَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَـٰهُ صَابِرًۭا ۚ نِّعْمَ ٱلْعَبْدُ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌۭ ﴿٤٤﴾

(Είπαμε σ' αυτόν, αφού θύμωσε από τη γυναίκα του και ορκίστηκε ότι θα τη χτυπήσει, όταν αυτός θα θεραπευτεί): «Πάρε στο χέρι σου ένα μάτσο μαλακό χόρτο (που θα έχει τον ίδιο αριθμό των χτυπημάτων που ορκίστηκες) και χτύπα μ' αυτό (μόνο μία φορά τη γυναίκα σου) και έτσι δε θα έχεις αθετήσει τον όρκο σου.» Πράγματι, τον βρήκαμε υπομονετικό. Πόσο καλός δούλος (Μας) ήταν (ο Ιώβ), ο οποίος (Μας δόξαζε πολύ, και) στρεφόταν συνεχώς με υπακοή και μεταμέλεια προς Εμάς.

وَٱذْكُرْ عِبَـٰدَنَآ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ أُو۟لِى ٱلْأَيْدِى وَٱلْأَبْصَـٰرِ ﴿٤٥﴾

Ανάφερε (ω, Προφήτη) τους δούλους Μας: τον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ, οι οποίοι είχαν δύναμη (στη λατρεία και την υπακοή) και κατανόηση (στη θρησκεία).

إِنَّآ أَخْلَصْنَـٰهُم بِخَالِصَةٍۢ ذِكْرَى ٱلدَّارِ ﴿٤٦﴾

Πράγματι, τους επιλέξαμε και τους δώσαμε την αρετή του να θυμούνται τη Μέλλουσα Ζωή (και έτσι πάντα υπάκουσαν τον Αλλάχ και κάλεσαν τους ανθρώπους στην υπακοή προς Αυτόν).

وَإِنَّهُمْ عِندَنَا لَمِنَ ٱلْمُصْطَفَيْنَ ٱلْأَخْيَارِ ﴿٤٧﴾

Πράγματι, αυτοί είναι ενώπιόν Μας, από τους εκλεκτούς και τους ενάρετους.

وَٱذْكُرْ إِسْمَـٰعِيلَ وَٱلْيَسَعَ وَذَا ٱلْكِفْلِ ۖ وَكُلٌّۭ مِّنَ ٱلْأَخْيَارِ ﴿٤٨﴾

Ανάφερε (ω, Προφήτη) τον Ισμαήλ, τον Ελισαίο και τον Δα-Αλ-Κιφλ, όλοι τους ήταν από τους ενάρετους.

هَـٰذَا ذِكْرٌۭ ۚ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَـَٔابٍۢ ﴿٤٩﴾

Αυτή είναι μία υπενθύμιση. Πράγματι, οι ευσεβείς (που φυλάσσονται από την τιμωρία του Αλλάχ μέσω της τήρησης των εντολών Του) θα έχουν ένα καλό μέρος επιστροφής:

جَنَّـٰتِ عَدْنٍۢ مُّفَتَّحَةًۭ لَّهُمُ ٱلْأَبْوَٰبُ ﴿٥٠﴾

(Το οποίο θα είναι) κήποι μόνιμης διαμονής (στον Παράδεισο), με τις πύλες ορθάνοιχτες γι' αυτούς.

مُتَّكِـِٔينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَـٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ وَشَرَابٍۢ ﴿٥١﴾

Θα είναι ξαπλωμένοι εκεί (πάνω στα στολισμένα κρεβάτια), και θα ζητήσουν εκεί (από τους υπηρέτες) να τους φέρουν φρούτα, πολλά (όσα θέλουν) και ποτά.

۞ وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ أَتْرَابٌ ﴿٥٢﴾

Θα έχουν σεμνές γυναίκες που θα περιορίζουν την όρασή τους (και την καρδιά τους στους συζύγους τους και μόνο), οι οποίες θα είναι όλες στην ίδια ηλικία.

هَـٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ ٱلْحِسَابِ ﴿٥٣﴾

Αυτό είναι που σας υπόσχεται (ο Αλλάχ, ω, ευσεβείς) ότι θα το λάβετε την Ημέρα του Απολογισμού.

إِنَّ هَـٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُۥ مِن نَّفَادٍ ﴿٥٤﴾

Πράγματι, αυτή είναι η ανταμοιβή Μας (για τους ενάρετους), η οποία δεν τελειώνει (ούτε διακόπτεται) ποτέ.

هَـٰذَا ۚ وَإِنَّ لِلطَّـٰغِينَ لَشَرَّ مَـَٔابٍۢ ﴿٥٥﴾

Αυτή (θα είναι η ανταμοιβή των ευσεβών). Αλλά οι παραβάτες θα έχουν τo χειρότερo μέρος επιστροφής:

جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ ﴿٥٦﴾

Θα εισέλθουν στην Κόλαση για να καούν. Πόσο άθλιος είναι αυτός ο τόπος διαμονής!

هَـٰذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌۭ وَغَسَّاقٌۭ ﴿٥٧﴾

Αυτό (το μαρτύριο) θα το γευτούν, (θα πιουν) ζεματιστό νερό και πύον,

وَءَاخَرُ مِن شَكْلِهِۦٓ أَزْوَٰجٌ ﴿٥٨﴾

και (θα έχουν) άλλο (μαρτύριο) παρόμοιο μ' αυτό, διαφόρων ειδών.

هَـٰذَا فَوْجٌۭ مُّقْتَحِمٌۭ مَّعَكُمْ ۖ لَا مَرْحَبًۢا بِهِمْ ۚ إِنَّهُمْ صَالُوا۟ ٱلنَّارِ ﴿٥٩﴾

(Οι παραβάτες θα πουν ο ένας στον άλλον όταν θα δουν τους οπαδούς τους να εισέρχονται στην Κόλαση): «Αυτή είναι μία ομάδα που θα εισέλθει μαζί σας (στην Κόλαση). Μακάρι να μην είναι ευρύχωρες οι θέσεις τους (στην Κόλαση, και δε θα υπάρχει κανένα καλωσόρισμα γι' αυτούς)! Πράγματι, θα καούν στην Κόλαση.»

قَالُوا۟ بَلْ أَنتُمْ لَا مَرْحَبًۢا بِكُمْ ۖ أَنتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا ۖ فَبِئْسَ ٱلْقَرَارُ ﴿٦٠﴾

(Οι οπαδοί) θα πουν: «Αντίθετα, μακάρι για σας να μην είναι ευρύχωρες οι θέσεις σας (στην Κόλαση, και δε θα υπάρχει κανένα καλωσόρισμα για σας)! Πράγματι, εσείς είστε που μας το φέρατε αυτό (όταν μας καλέσατε στην απιστία). Πόσο τρομερό μέρος εγκατάστασης είναι αυτό!»

قَالُوا۟ رَبَّنَا مَن قَدَّمَ لَنَا هَـٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًۭا ضِعْفًۭا فِى ٱلنَّارِ ﴿٦١﴾

(Οι οπαδοί) θα πουν: «Κύριέ μας! Όποιος μας το έφερε αυτό (επειδή μας κάλεσε στην απιστία), δώσε του διπλό μαρτύριο στην Κόλαση.»

وَقَالُوا۟ مَا لَنَا لَا نَرَىٰ رِجَالًۭا كُنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ ٱلْأَشْرَارِ ﴿٦٢﴾

(Οι παραβάτες) θα πουν (μεταξύ τους ως επίπληξη για τον εαυτό τους επειδή κορόιδευαν τους Μουσουλμάνους πριν): «Γιατί δε βλέπουμε (στην Κόλαση) κάποιους άνδρες (τους φτωχούς Μουσουλμάνους) που θεωρούσαμε (στην εγκόσμια ζωή) ότι ήταν από τους άθλιους (που έχασαν την απόλαυση της εγκόσμιας ζωής επειδή πίστεψαν στο Ισλάμ και κατέκριναν τη θρησκεία μας);

أَتَّخَذْنَـٰهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ ٱلْأَبْصَـٰرُ ﴿٦٣﴾

Τους κοροϊδέψαμε (αδίκως στην εγκόσμια ζωή) ή μήπως (είναι στην Κόλαση μαζί μας αλλά) τα μάτια μας δεν τους βλέπουν;»

إِنَّ ذَٰلِكَ لَحَقٌّۭ تَخَاصُمُ أَهْلِ ٱلنَّارِ ﴿٦٤﴾

Αυτό (που αναφέραμε) για τη διαφωνία μεταξύ των κατοίκων της Φωτιάς (και ότι θα μαλώνουν ο ένας τον άλλον), είναι αλήθεια (που δεν υπάρχει αμφιβολία σ' αυτή και οπωσδήποτε θα γίνει)!

قُلْ إِنَّمَآ أَنَا۠ مُنذِرٌۭ ۖ وَمَا مِنْ إِلَـٰهٍ إِلَّا ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ ﴿٦٥﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, εγώ είμαι μόνο ένας προειδοποιητής, και δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον ο Αλλάχ, ο Αλ-Ουάχειντ (ο Ένας Αληθινός Θεός), ο Αλ-Καχάρ (Αυτός που νικά και υποτάσσει όποιον θέλει),

رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلْعَزِيزُ ٱلْغَفَّـٰرُ ﴿٦٦﴾

ο Κύριος των ουρανών και της γης και όσων υπάρχουν ανάμεσά τους, ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Γαφφάρ (Αυτός που συγχωρεί συνεχώς στο μέγιστο βαθμό).»

قُلْ هُوَ نَبَؤٌا۟ عَظِيمٌ ﴿٦٧﴾

Πες (ω, Προφήτη, στους άπιστους που λένε ότι εσύ κατασκεύασες το Κορ’άν): «Αυτό (το Κορ’άν) είναι μία σπουδαία είδηση,

أَنتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ ﴿٦٨﴾

από την οποία εσείς απομακρύνεστε!

مَا كَانَ لِىَ مِنْ عِلْمٍۭ بِٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰٓ إِذْ يَخْتَصِمُونَ ﴿٦٩﴾

Δεν είχα καμία γνώση για την ανώτατη σύναξη (των Αγγέλων) όταν συζητούσαν (σχετικά με τη δημιουργία του Αδάμ, και εσείς ξέρετε ότι δεν είχα τέτοια γνώση πριν, κάτι που αποδεικνύει σε σας ότι το Κορ’άν έχει αποκαλυφθεί από τον Αλλάχ).

إِن يُوحَىٰٓ إِلَىَّ إِلَّآ أَنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٌۭ مُّبِينٌ ﴿٧٠﴾

Δεν αποκαλύπτεται (αυτό που αποκαλύπτεται από τον Αλλάχ) σε μένα παρά μόνο επειδή είμαι ένας προειδοποιητής που προειδοποιεί με σαφήνεια!»

إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَـٰٓئِكَةِ إِنِّى خَـٰلِقٌۢ بَشَرًۭا مِّن طِينٍۢ ﴿٧١﴾

(Ανάφερε, ω, Προφήτη) όταν ο Κύριός σου είπε στους Αγγέλους: «Πράγματι, θα δημιουργήσω έναν άνθρωπο από πηλό.

فَإِذَا سَوَّيْتُهُۥ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِى فَقَعُوا۟ لَهُۥ سَـٰجِدِينَ ﴿٧٢﴾

Όταν θα τον διαμορφώσω και εμφυσήσω (δηλ. έβαλα) σ' αυτόν το πνεύμα που δημιούργησα, πέστε όλοι μπροστά του σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο ως χαιρετισμός και τιμή προς αυτόν).»

فَسَجَدَ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ﴿٧٣﴾

Έτσι, όλοι οι Άγγελοι έπεσαν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο),

إِلَّآ إِبْلِيسَ ٱسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٧٤﴾

εκτός από τον Ιμπλίς (-τον Σατανά- που ήταν τζινν), (αρνήθηκε και) έγινε αλαζόνας, και έτσι έγινε από τους άπιστους.

قَالَ يَـٰٓإِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَىَّ ۖ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ ٱلْعَالِينَ ﴿٧٥﴾

(Ο Αλλάχ) είπε (ως επίπληξη): «Ω, Ιμπλίς (Σατανά)! Τι σε εμπόδισε να πέσεις σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο ως χαιρετισμός και τιμή) γι' αυτόν που τον δημιούργησα με τα Χέρια Μου; Έγινες αλαζόνας τότε (και σε εμπόδισε η αλαζονεία απ' αυτό) ή ήσουν ήδη από τους αλαζόνες (πριν απ' αυτό);»

قَالَ أَنَا۠ خَيْرٌۭ مِّنْهُ ۖ خَلَقْتَنِى مِن نَّارٍۢ وَخَلَقْتَهُۥ مِن طِينٍۢ ﴿٧٦﴾

(Ο Σατανάς) είπε: «Είμαι καλύτερος απ' αυτόν, με δημιούργησες από φωτιά ενώ τον δημιούργησες από πηλό.»

قَالَ فَٱخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌۭ ﴿٧٧﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Βγες λοιπόν απ' αυτή (τη θέση σου ανάμεσα στους Αγγέλους). Πράγματι, είσαι καταραμένος και διωγμένος,

وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٧٨﴾

και θα είναι επάνω σου η κατάρα Μου μέχρι την Ημέρα της Κρίσεως.»

قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِىٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿٧٩﴾

(Ο Σατανάς) είπε: «Κύριέ μου! Δώσε μου αναβολή μέχρι την Ημέρα που θα αναστηθούν (οι άνθρωποι, οι απόγονοι του Αδάμ).»

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلْمُنظَرِينَ ﴿٨٠﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Είσαι ένας απ' αυτούς που θα λάβουν αναβολή,

إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْوَقْتِ ٱلْمَعْلُومِ ﴿٨١﴾

μέχρι την Ημέρα του Καθορισμένου Χρόνου.»

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٨٢﴾

(Ο Σατανάς) είπε: «(Ορκίζομαι) μα τη Δύναμή Σου! Θα τους παραπλανήσω όλους,

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٨٣﴾

εκτός απ’ τους εκλεκτούς (αληθινούς πιστούς) δούλους Σου ανάμεσά τους.»

قَالَ فَٱلْحَقُّ وَٱلْحَقَّ أَقُولُ ﴿٨٤﴾

(Ο Αλλάχ) είπε: «Η Αλήθεια είναι, και την Αλήθεια λέω:

لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكَ وَمِمَّن تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٨٥﴾

Πράγματι, θα γεμίσω την Κόλαση με σένα και με όσους θα σε ακολουθήσουν απ' αυτούς, με όλους σας μαζί.»

قُلْ مَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍۢ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُتَكَلِّفِينَ ﴿٨٦﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Δε σας ζητώ καμία ανταμοιβή γι' αυτό (που μεταφέρω σε σας από το Μήνυμα του Αλλάχ), ούτε είμαι απ' εκείνους που ισχυρίζονται κάτι ψευδώς (για να πείτε ότι έχω κατασκευάσει το Κορ’άν ή έχω μεταφέρει κάτι παραπάνω από ό,τι μου αποκάλυψε ο Αλλάχ).

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿٨٧﴾

Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) δεν είναι παρά μία Υπενθύμιση (και νουθεσία) για όλο τον κόσμο,

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُۥ بَعْدَ حِينٍۭ ﴿٨٨﴾

και πράγματι, θα μάθετε την αλήθειά του (Κορ’άν, σχετικά με τις υποσχέσεις και τις προειδοποιήσεις του) μετά από λίγο.»

تَنزِيلُ ٱلْكِتَـٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَكِيمِ ﴿١﴾

(Αυτή είναι) η αποκάλυψη του Βιβλίου από τον Αλλάχ, τον Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμο, Ανίκητο), τον Αλ-Χακείμ (Πάνσοφο).

إِنَّآ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ فَٱعْبُدِ ٱللَّهَ مُخْلِصًۭا لَّهُ ٱلدِّينَ ﴿٢﴾

Πράγματι, στείλαμε σε σένα (ω, Προφήτη) το Βιβλίο με την αλήθεια, λάτρεψε λοιπόν τον Αλλάχ, με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν στη θρησκεία (στη λατρεία και στην υπακοή).

أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلْخَالِصُ ۚ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلْفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِى مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى مَنْ هُوَ كَـٰذِبٌۭ كَفَّارٌۭ ﴿٣﴾

Πράγματι, στον Αλλάχ και μόνο ανήκει η αγνή θρησκεία (η πλήρης υπακοή και η λατρεία). Όσο γι' εκείνους που παίρνουν άλλους ως κύριους (και θεούς) εκτός από Αυτόν, [λέγοντας], «Δεν τους λατρεύουμε παρά μόνο για να μας φέρουν πιο κοντά στον Αλλάχ», πράγματι, ο Αλλάχ θα κρίνει μεταξύ τους σ' αυτό στο οποίο διαφωνούν. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί κανέναν που είναι ψεύτης και επίμονος άπιστος.

لَّوْ أَرَادَ ٱللَّهُ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًۭا لَّٱصْطَفَىٰ مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ ۚ سُبْحَـٰنَهُۥ ۖ هُوَ ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ ﴿٤﴾

Αν ήθελε ο Αλλάχ να έχει έναν υιό, θα είχε επιλέξει ό,τι ήθελε από ό,τι δημιούργησε. Δόξα σ' Αυτόν (είναι πολύ Ανώτερος από το να έχει έναν υιό)! Είναι ο Αλλάχ, ο Αλ-Ουάχειντ (ο Ένας Αληθινός Θεός), ο Αλ-Καχάρ (Αυτός που νικά και υποτάσσει όποιον θέλει).

خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ ۖ يُكَوِّرُ ٱلَّيْلَ عَلَى ٱلنَّهَارِ وَيُكَوِّرُ ٱلنَّهَارَ عَلَى ٱلَّيْلِ ۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ ۖ كُلٌّۭ يَجْرِى لِأَجَلٍۢ مُّسَمًّى ۗ أَلَا هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْغَفَّـٰرُ ﴿٥﴾

Δημιούργησε τους ουρανούς και τη γη με την Αλήθεια (και όχι μάταια)! Κάνει τη νύχτα να καλύπτει (και να καταδιώκει γρήγορα) την ημέρα, και κάνει την ημέρα να καλύπτει (και να καταδιώκει γρήγορα) τη νύχτα. Υπέταξε τον ήλιο και το φεγγάρι να τρέχει το καθένα τους (στη δική του τροχιά) για έναν καθορισμένο χρόνο. Πράγματι, Αυτός είναι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Γαφφάρ (Αυτός που συγχωρεί συνεχώς στο μέγιστο βαθμό).

خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍۢ وَٰحِدَةٍۢ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ ٱلْأَنْعَـٰمِ ثَمَـٰنِيَةَ أَزْوَٰجٍۢ ۚ يَخْلُقُكُمْ فِى بُطُونِ أُمَّهَـٰتِكُمْ خَلْقًۭا مِّنۢ بَعْدِ خَلْقٍۢ فِى ظُلُمَـٰتٍۢ ثَلَـٰثٍۢ ۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ ٱلْمُلْكُ ۖ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُصْرَفُونَ ﴿٦﴾

Σας δημιούργησε όλους από ένα μόνο άτομο (τον Αδάμ), έπειτα, δημιούργησε απ' αυτόν, τη σύζυγό του (την Εύα). Έστειλε σε σας κάτω (στη γη) οκτώ βοοειδή σε ζευγάρια (τις καμήλες, τις αγελάδες, τα πρόβατα και τα κατσίκια). Σας δημιουργεί μέσα στις μήτρες των μητέρων σας, μία δημιουργία (φάση) μετά από την άλλη, μέσα σε τρία στρώματα σκοταδιού. Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Κύριός σας. Σ' Αυτόν ανήκει η Κυριαρχία, και δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Πώς λοιπόν απομακρύνεστε (από τη λατρεία προς Αυτόν και λατρεύετε άλλους ψεύτικους θεούς που δεν δημιουργούν τίποτα);

إِن تَكْفُرُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِىٌّ عَنكُمْ ۖ وَلَا يَرْضَىٰ لِعِبَادِهِ ٱلْكُفْرَ ۖ وَإِن تَشْكُرُوا۟ يَرْضَهُ لَكُمْ ۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌۭ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۗ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُم مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿٧﴾

Αν αρνείστε την πίστη, πράγματι ο Αλλάχ δεν σας έχει ανάγκη (ούτε έχει ανάγκη την πίστη σας, ούτε θα Τον βλάψει η απιστία σας). Δε δέχεται την απιστία για τους δούλους Του. Αλλά αν είστε ευγνώμονες, τη δέχεται (την ευγνωμοσύνη) από σας (και θα σας ανταμείψει γι' αυτή). Καμία (αμαρτωλή) ψυχή δε θα επωμιστεί την αμαρτία κάποιας άλλης. Έπειτα, προς τον Κύριό σας θα είναι η επιστροφή σας, και θα σας ενημερώσει για όλα όσα κάνατε. Πράγματι, Αυτός είναι για ό,τι υπάρχει στις καρδιές, Παντογνώστης.

۞ وَإِذَا مَسَّ ٱلْإِنسَـٰنَ ضُرٌّۭ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعْمَةًۭ مِّنْهُ نَسِىَ مَا كَانَ يَدْعُوٓا۟ إِلَيْهِ مِن قَبْلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادًۭا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦ ۚ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا ۖ إِنَّكَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلنَّارِ ﴿٨﴾

Όταν κάποια συμφορά αγγίξει τον άνθρωπο (τον άπιστο), επικαλείται τον Κύριό του (να τον σώσει), στρεφόμενος προς Αυτόν με πλήρη μεταμέλεια. Έπειτα όταν (ο Αλλάχ) τού παραχωρεί μία χάρη απ' Αυτόν, τότε εγκαταλείπει (ο άνθρωπος) την επίκληση που έκανε πριν προς Αυτόν (όταν βρισκόταν σε κακουχίες), και αποδίδει στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία, για να παραπλανήσει άλλους από το Δρόμο Του. Πες (ω, Προφήτη, σε αυτόν): «Απόλαυσε την απιστία σου για λίγο· πράγματι, εσύ είσαι από τους κατοίκους της Φωτιάς!»

أَمَّنْ هُوَ قَـٰنِتٌ ءَانَآءَ ٱلَّيْلِ سَاجِدًۭا وَقَآئِمًۭا يَحْذَرُ ٱلْـَٔاخِرَةَ وَيَرْجُوا۟ رَحْمَةَ رَبِّهِۦ ۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى ٱلَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَٱلَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ ۗ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٩﴾

Είναι δυνατόν ότι αυτός που υπακούει τον Αλλάχ, και κατά τη νύχτα πέφτει σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) και στέκεται (τελώντας τη νυχτερινή προσευχή), φοβούμενος (την τιμωρία κατά) τη Μέλλουσα Ζωή και ελπίζοντας στο Έλεος του Κυρίου του, (να είναι ίσος μ' εκείνον που επικαλείται τον Αλλάχ στις κακουχίες και έπειτα αφού σωθεί, αποδίδει στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία); Πες (ω, Προφήτη): «Είναι αυτοί που γνωρίζουν (τον Κύριο τους και τη θρησκεία Του), ίσοι μ' εκείνους που δε γνωρίζουν;» Πράγματι, θα το λάβουν υπόψη (και ως νουθεσία) μόνο εκείνοι που έχουν υγιή νου (για να το συλλογιστούν).

قُلْ يَـٰعِبَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمْ ۚ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا حَسَنَةٌۭ ۗ وَأَرْضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةٌ ۗ إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّـٰبِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍۢ ﴿١٠﴾

Πες (ω, Προφήτη, μεταφέροντας τα Λόγια Μου): «Ω, δούλοι Μου που πιστεύετε! Φυλαχθείτε από την τιμωρία του Κυρίου σας (τηρώντας τις εντολές Του). Όσοι κάνουν καλές πράξεις σ' αυτή την εγκόσμια ζωή, θα λάβουν μία καλή ανταμοιβή (στην εγκόσμια ζωή και στη Μέλλουσα Ζωή). Πράγματι, η γη του Αλλάχ είναι ευρύχωρη (για να μεταναστέψετε, ώστε να μπορείτε να λατρέψετε τον Αλλάχ, αν αντιμετωπίζετε διωγμούς λόγω της θρησκείας σας). Πράγματι, οι υπομονετικοί θα λάβουν την ανταμοιβή τους χωρίς λογαριασμό (απεριόριστα).»

قُلْ إِنِّىٓ أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ ٱللَّهَ مُخْلِصًۭا لَّهُ ٱلدِّينَ ﴿١١﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, έχω διαταχθεί να λατρεύω τον Αλλάχ, με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν στη θρησκεία (στη λατρεία και στην υπακοή).

وَأُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿١٢﴾

Και έχω διαταχθεί να είμαι ο πρώτος Μουσουλμάνος (απ' αυτό το έθνος, δηλ. υποταγμένος στη βούληση του Αλλάχ).»

قُلْ إِنِّىٓ أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّى عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿١٣﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, φοβάμαι, αν παρακούσω τον Κύριό μου, να λάβω ένα μαρτύριο σε μία τρομερή Ημέρα.»

قُلِ ٱللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصًۭا لَّهُۥ دِينِى ﴿١٤﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Μόνο τον Αλλάχ λατρεύω, με ειλικρινή αφοσίωση προς Αυτόν στη θρησκεία μου (στη λατρεία μου και στην υπακοή μου προς Αυτόν).

فَٱعْبُدُوا۟ مَا شِئْتُم مِّن دُونِهِۦ ۗ قُلْ إِنَّ ٱلْخَـٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۗ أَلَا ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْخُسْرَانُ ٱلْمُبِينُ ﴿١٥﴾

Λατρέψτε λοιπόν εσείς ό,τι θέλετε εκτός από Αυτόν, (πράγματι, θα δείτε τις κακές συνέπειες των πράξεών σας).» Πες (ω, Προφήτη): «Πράγματι, οι χαμένοι είναι αυτοί (οι άπιστοι) που θα χάσουν τον εαυτό τους (στη Φωτιά) και τις οικογένειές τους την Ημέρα της Ανάστασης (επειδή τότε δε θα τους ξανασυναντήσουν ποτέ). Αυτή είναι πράγματι η ξεκάθαρη απώλεια.»

لَهُم مِّن فَوْقِهِمْ ظُلَلٌۭ مِّنَ ٱلنَّارِ وَمِن تَحْتِهِمْ ظُلَلٌۭ ۚ ذَٰلِكَ يُخَوِّفُ ٱللَّهُ بِهِۦ عِبَادَهُۥ ۚ يَـٰعِبَادِ فَٱتَّقُونِ ﴿١٦﴾

Θα έχουν από πάνω τους στρώματα από Φωτιά που θα τους σκεπάσουν και από κάτω τους στρώματα που θα τους σκεπάσουν. Μ' αυτό (το προαναφερόμενο) ο Αλλάχ απειλεί τους δούλους Του. Ω, δούλοι Μου! Φυλαχθείτε λοιπόν από την τιμωρία Μου (τηρώντας τις εντολές Μου).

وَٱلَّذِينَ ٱجْتَنَبُوا۟ ٱلطَّـٰغُوتَ أَن يَعْبُدُوهَا وَأَنَابُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ لَهُمُ ٱلْبُشْرَىٰ ۚ فَبَشِّرْ عِبَادِ ﴿١٧﴾

Όσο γι' εκείνους που αποφεύγουν τη λατρεία των ψεύτικων θεών και στρέφονται με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, γι' αυτούς υπάρχουν τα χαρμόσυνα νέα (για τον Παράδεισο). Δώσε λοιπόν (ω, Προφήτη) τα χαρμόσυνα νέα στους δούλους Μου,

ٱلَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ ٱلْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُۥٓ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ هَدَىٰهُمُ ٱللَّهُ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمْ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿١٨﴾

οι οποίοι ακούν τον λόγο και ακολουθούν τα καλύτερά του. Εκείνοι είναι αυτοί που τους καθοδήγησε ο Αλλάχ και εκείνοι είναι αυτοί που έχουν υγιή νου.

أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ ٱلْعَذَابِ أَفَأَنتَ تُنقِذُ مَن فِى ٱلنَّارِ ﴿١٩﴾

Όσο γι' αυτόν για τον οποίον ο Λόγος για την τιμωρία έγινε αναπόφευκτος, θα μπορείς εσύ (ω, Μωχάμμαντ) να σώσεις όποιον βρίσκεται στη Φωτιά; [Όχι, δεν μπορείς].

لَـٰكِنِ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌۭ مِّن فَوْقِهَا غُرَفٌۭ مَّبْنِيَّةٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۖ وَعْدَ ٱللَّهِ ۖ لَا يُخْلِفُ ٱللَّهُ ٱلْمِيعَادَ ﴿٢٠﴾

Αλλά εκείνοι που φυλάσσονται από την τιμωρία του Κυρίου τους (τηρώντας τις εντολές Του), θα έχουν υψηλές κατοικίες (παλάτια), χτισμένες σε στρώματα το ένα πάνω στο άλλο, κάτω από τις οποίες θα ρέουν ποτάμια. Αυτή είναι η υπόσχεση του Αλλάχ. Πράγματι, ο Αλλάχ δεν αθετεί ποτέ την υπόσχεσή Του.

أَلَمْ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءًۭ فَسَلَكَهُۥ يَنَـٰبِيعَ فِى ٱلْأَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهِۦ زَرْعًۭا مُّخْتَلِفًا أَلْوَٰنُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَىٰهُ مُصْفَرًّۭا ثُمَّ يَجْعَلُهُۥ حُطَـٰمًا ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ﴿٢١﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι ο Αλλάχ στέλνει νερό από τον ουρανό και το εισάγει σε πηγές στη γη, έπειτα φυτρώνει μ' αυτό καλλιέργειες διαφόρων χρωμάτων, και έπειτα ξεραίνονται και τις βλέπεις κιτρινισμένες, και έπειτα τις κάνει κομμάτια! Πράγματι, υπάρχει σ' αυτό μία υπενθύμιση (και νουθεσία) για τους ανθρώπους που έχουν υγιή νου.

أَفَمَن شَرَحَ ٱللَّهُ صَدْرَهُۥ لِلْإِسْلَـٰمِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٍۢ مِّن رَّبِّهِۦ ۚ فَوَيْلٌۭ لِّلْقَـٰسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ ٱللَّهِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿٢٢﴾

Είναι αυτός του οποίου το στήθος (το έχει καθοδηγήσει και) το έχει ανοίξει ο Αλλάχ προς το Ισλάμ, και έτσι βρίσκεται σε φως από τον Κύριό του, (ίσος μ' εκείνον τον άπιστο που έχει σκληρή καρδιά); Αλίμονο σ' εκείνους που έχουν σκληρές καρδιές απέναντι στην εξύμνηση του Αλλάχ. Πράγματι, εκείνοι βρίσκονται σε ξεκάθαρη πλάνη!

ٱللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ ٱلْحَدِيثِ كِتَـٰبًۭا مُّتَشَـٰبِهًۭا مَّثَانِىَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ ٱلَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ إِلَىٰ ذِكْرِ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ هُدَى ٱللَّهِ يَهْدِى بِهِۦ مَن يَشَآءُ ۚ وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنْ هَادٍ ﴿٢٣﴾

Ο Αλλάχ έστειλε τα καλύτερα Λόγια (το Κορ’άν), ένα Βιβλίο του οποίου τα μέρη μοιάζουν το ένα με το άλλο (στην τελειότητα και την αλήθεια, και δεν περιέχουν αντιφάσεις μεταξύ τους), και μέσα στο οποίο (Βιβλίο) επαναλαμβάνονται [οι κανόνες, οι ιστορίες, οι νουθεσίες και οι αποδείξεις, και έτσι, όποιος διαβάσει οποιοδήποτε Κεφάλαιο, θα βρίσκει ό,τι χρειάζεται από νουθεσίες κλπ.]. Ανατριχιάζει το δέρμα εκείνων που φοβούνται τον Κύριό τους, απ' αυτό (το Βιβλίο, όταν ακούν τις απειλές του για την τιμωρία των άπιστων), και μετά μαλακώνει το δέρμα και οι καρδιές τους με την εξύμνηση του Αλλάχ (το Κορ’άν, όταν ακούν τις υποσχέσεις του για την ανταμοιβή των πιστών). Αυτή είναι η καθοδήγηση του Αλλάχ, με την οποία καθοδηγεί όποιους θέλει. Αλλά όποιον τον κάνει ο Αλλάχ να παραστρατήσει, δεν υπάρχει κανείς που μπορεί να τον καθοδηγήσει.

أَفَمَن يَتَّقِى بِوَجْهِهِۦ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۚ وَقِيلَ لِلظَّـٰلِمِينَ ذُوقُوا۟ مَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ ﴿٢٤﴾

Είναι εκείνος (ο άπιστος) που θα προσπαθεί να αποφύγει τη χειρότερη τιμωρία με το πρόσωπό του (επειδή τα χέρια και τα πόδια του θα είναι δεμένα) την Ημέρα της Ανάστασης, (ίσος μ' αυτόν που θα βρίσκεται στην αιώνια ευδαιμονία στον Παράδεισο); Θα ειπωθεί στους άδικους: «Γευτείτε ό,τι είχατε κάνει.»

كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَأَتَىٰهُمُ ٱلْعَذَابُ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٢٥﴾

Εκείνοι (από τα προηγούμενα έθνη) που ήταν πριν απ' αυτούς (τους ειδωλολάτρες από τη φυλή Κουράις) διέψευσαν (τους Αγγελιαφόρους), και έτσι, τους ήρθε η τιμωρία από εκεί που δεν την περίμεναν.

فَأَذَاقَهُمُ ٱللَّهُ ٱلْخِزْىَ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْـَٔاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿٢٦﴾

Έτσι, ο Αλλάχ τους έκανε να γευτούν την ατίμωση στην εγκόσμια ζωή, αλλά η τιμωρία της Μέλλουσας Ζωής, θα είναι πολύ μεγαλύτερη, αν το ήξεραν.

وَلَقَدْ ضَرَبْنَا لِلنَّاسِ فِى هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٍۢ لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٢٧﴾

Πράγματι, έχουμε παρουσιάσει για τους ανθρώπους σ' αυτό το Κορ’άν, κάθε είδους παράδειγμα, ίσως και να το λάβουν υπόψη.

قُرْءَانًا عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِى عِوَجٍۢ لَّعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿٢٨﴾

(Το κάναμε να είναι) ένα Κορ’άν στα αραβικά, που δεν περιέχει καμία σύγχυση (ή αντίφαση), ώστε (οι άνθρωποι) ίσως να φυλαχτούν από την τιμωρία του Αλλάχ (τηρώντας τις ξεκάθαρες εντολές Του).

ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلًۭا رَّجُلًۭا فِيهِ شُرَكَآءُ مُتَشَـٰكِسُونَ وَرَجُلًۭا سَلَمًۭا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا ۚ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٢٩﴾

Ο Αλλάχ παρουσιάζει ένα παράδειγμα ενός σκλάβου, ο οποίος ανήκει σε διαφορετικά αφεντικά που διαφωνούν μεταξύ τους (και έτσι δεν μπορεί να τους υπακούσει όλους μαζί), και ενός σκλάβου που ανήκει μόνο σε έναν αφέντη. Είναι ίσοι (οι δύο σκλάβοι) σε σύγκριση; Όλος ο έπαινος ανήκει στον Αλλάχ! Αλλά οι περισσότεροι δεν ξέρουν (και γι' αυτό αποδίδουν στον Αλλάχ εταίρους στη λατρεία).

إِنَّكَ مَيِّتٌۭ وَإِنَّهُم مَّيِّتُونَ ﴿٣٠﴾

Πράγματι, εσύ (ω, Προφήτη) θα πεθάνεις και αυτοί θα πεθάνουν,

ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ عِندَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ ﴿٣١﴾

έπειτα, την Ημέρα της Ανάστασης (ω, άνθρωποι), ενώπιον του Κυρίου σας θα κριθείτε (σε ό,τι διαφωνήσατε μεταξύ σας στην εγκόσμια ζωή).